Με στόχο να διαπραγματευτεί «πιο σκληρά» τη θέση των ιταλικών μονοπωλίων στην ΕΕ και στον κόσμο
Copyright 2022 The Associated |
Ο «κεντροδεξιός» συνασπισμός, υπό την ηγεσία της ακροδεξιάς, παίρνει τη σκυτάλη για την παραπέρα κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής |
Η συμμετοχή ανήλθε σε 63,7%, σημαντικά μειωμένη σε σχέση με το 2018 (73%).
Η Τζόρτζια Μελόνι, επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας», θα είναι όπως όλα δείχνουν η επόμενη πρωθυπουργός της Ιταλίας, καθώς το κόμμα της έλαβε το 26% των ψήφων σημειώνοντας μεγάλη άνοδο από τις εκλογές του 2018, οπότε είχε μόλις 4,4%. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται το σοσιαλδημοκρατικό Δημοκρατικό Κόμμα με 19% που διατηρεί περίπου ίδια ποσοστά με το 2018 και στην τρίτη θέση τα «Πέντε Αστέρια» του Τζ. Κόντε με 15,4% και μεγάλη πτώση από το 2018 (32,7%). Ακολουθούν η Λέγκα με 8,8% και σημαντικές απώλειες (17,4% το 2018), η «Φόρτσα Ιτάλια» του Σ. Μπερλουσκόνι με 8,1% (από 14%). Ο «κεντρώος» πόλος των κομμάτων Azione (Δράση) του Κ. Καλέντα και Italia Viva του πρώην πρωθυπουργού Μ. Ρέντσι συγκέντρωσε το 7,8%.
Το δε νέο κόμμα Πρωτοβουλία Πολιτών που ίδρυσε ο Λουίτζι Ντι Μάιο και συμμετείχε στον «κεντροαριστερό» συνασπισμό έλαβε μόλις το 0,6%. Ετσι ο πρώην ΥΠΕΞ και πρώην στέλεχος των «Πέντε Αστέρων» δεν εκλέγεται στο Κοινοβούλιο.
Οι προχτεσινές εκλογές αποτύπωσαν ένα ακόμα στάδιο στη διαδικασία αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού στην Ιταλία, η οποία εξελίσσεται εδώ και χρόνια, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας που χτύπησε τους επιχειρηματικούς ομίλους της στον ανταγωνισμό τους με Γερμανία και Γαλλία, αλλά και μετά τη νέα οικονομική κρίση το 2020.
Το 2021 έπεσε η κυβέρνηση Κόντε και ανέλαβε η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» με πρωθυπουργό τον πρώην πρόεδρο της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι. Την κυβέρνηση Ντράγκι στήριξαν όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου («Πέντε Αστέρια», Δημοκρατικό Κόμμα, Λέγκα, «Φόρτσα Ιτάλια»), εκτός από τα «Αδέλφια της Ιταλίας», κόμμα που χρησιμεύει σήμερα σαν εφεδρεία (ενώ η ηγέτιδά του είχε υπουργοποιηθεί και παλιότερα από τον Σ. Μπερλουσκόνι) και επωφελήθηκε από την επιλογή να παραμείνει στην αντιπολίτευση. Ηδη, οι πρώτες αναλύσεις του αποτελέσματος καταγράφουν ότι σημαντικό μέρος της ανόδου της Μελόνι οφείλεται στη μετακίνηση ψηφοφόρων από τη Λέγκα, τη «Φόρτσα Ιτάλια» καθώς και τα «Πέντε Αστέρια», ενώ συνολικά ο αριθμός των ψήφων του «κεντροδεξιού» συνασπισμού είναι σχεδόν ίδιος με το άθροισμά του στις προηγούμενες εκλογές.
Η κυβέρνηση Ντράγκι «έπεσε» το καλοκαίρι στον απόηχο ενδοαστικών διαφωνιών που σχετίζονται με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αντιρωσικές κυρώσεις, αλλά και αντιπαράθεσης σε τμήματα του ιταλικού κεφαλαίου για τα περίπου 200 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ.
Εξάλλου, βασικός κορμός της προεκλογικής ατζέντας της Μελόνι - πέρα από τις δεσμεύσεις της ότι η Ιταλία θα εξακολουθήσει να στηρίζει ενεργά τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ και στον πόλεμο στην Ουκρανία - ήταν η επαναδιαπραγμάτευση της θέσης της Ιταλίας στην ΕΕ και των όρων για τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, η πιο «σκληρή» υπεράσπιση των συμφερόντων των ομίλων της χώρας.
«Οι Ιταλοί έστειλαν καθαρό μήνυμα υπέρ μιας κυβέρνησης της δεξιάς υπό την ηγεσία των "Αδελφιών της Ιταλίας"», δήλωσε η Τζ. Μελόνι. Παράλληλα προετοίμασε το έδαφος για παραπέρα κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, κάνοντας λόγο για δύσκολη κατάσταση στη χώρα και τονίζοντας ότι θα χρειαστεί συνεισφορά από όλους.
«Επειτα από τόσα χρόνια έχουμε μια εκλεγμένη κυβέρνηση με σαφή κεντροδεξιά πλειοψηφία. Υπολογίζω ότι θα κυβερνήσουμε για 5 χρόνια», δήλωσε ο γραμματέας της Λέγκας, Μ. Σαλβίνι, ο οποίος παραδέχτηκε ότι «οι εκλογείς επιβράβευσαν την αντιπολίτευση». Οπως επισήμανε, για τη Λέγκα, «η παραμονή στην κυβέρνηση Ντράγκι δεν ήταν απλό πράγμα, αλλά θα το ξανάκανα. Μας κόστισε, αλλά με την Ιταλία κλειστή λόγω κορονοϊού έπρεπε να το κάνουμε».
Ο γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρ. Λέτα, δήλωσε ότι το κόμμα του θα κάνει «σκληρή αντιπολίτευση στη βαθιά δεξιά και η Ιταλία δεν θα εγκαταλείψει τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες». Ο πρώην πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσης ότι δεν θα είναι υποψήφιος για τη Γραμματεία του κόμματός του την ερχόμενη άνοιξη. «Πληρώσαμε το ότι παραμείναμε επί πολλά χρόνια στην κυβέρνηση. Θα ξεκινήσει διάλογος με την κοινωνία και για τη δημιουργία ευρύτατου προοδευτικού μετώπου», ανέφερε.
Η πρωτιά της Μελόνι και του ακροδεξιού κόμματός της με τις φασιστικές ρίζες άνοιξε ξανά την αποπροσανατολιστική και υποκριτική συζήτηση από διάφορα αστικά επιτελεία για τους «κινδύνους για τη δημοκρατία μας», την «άνοδο του λαϊκισμού» κ.ο.κ., σε σύνδεση και με τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε Σουηδία και Γαλλία.
Στην πραγματικότητα βέβαια η άνοδος αυτών των δυνάμεων αποτελεί επιλογή των μονοπωλίων, το έδαφος για την οποία έχουν προετοιμάσει όλες οι προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις, όλων των αποχρώσεων.
Στη γειτονική χώρα, τα «Αδέλφια της Ιταλίας», σαν ακόμη ένα κόμμα που υπηρετεί το καπιταλιστικό σύστημα, στήριξαν επιχειρηματικοί όμιλοι, ενώ και η ίδια η Μελόνι δεσμεύτηκε επανειλημμένα για την ευρωατλαντική πορεία της χώρας, για «Ιταλία πλήρως ενταγμένη στην Ευρώπη, στην Ατλαντική Συμμαχία και στη Δύση», για «περισσότερη Ιταλία στην Ευρώπη, περισσότερη Ευρώπη στον κόσμο», δηλαδή ενίσχυση της θέσης της Ιταλίας και της ΕΕ στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Επίσης, η νέα ιταλική κυβέρνηση συνασπισμού δεσμεύεται για στρατιωτικές δαπάνες στο ύψος που έχει καθοριστεί στο ΝΑΤΟ, τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ, ενώ το κόμμα της Μελόνι στήριξε από την πρώτη στιγμή την αποστολή εξοπλισμών στην Ουκρανία.
Η Μελόνι έδωσε «διαπιστευτήρια» στους επιχειρηματικούς ομίλους ξεκαθαρίζοντας ότι θα περιορίσει περαιτέρω τα εργασιακά δικαιώματα και τις όποιες παροχές. Οπως έλεγε προεκλογικά, η λύση δεν είναι τα βοηθήματα και τα επιδόματα, αλλά το πώς θα βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να κάνουν προσλήψεις. «Στην Ιταλία τον πλούτο τον παράγουν οι επιχειρήσεις. Το κράτος αν πρέπει να κάνει κάτι είναι να μη βάζει εμπόδια, να τις αφήσει να δουλέψουν χωρίς να τους βάζει εμπόδια».
Για το δε Μεταναστευτικό, όλα τα «κεντροδεξιά» και «κεντροαριστερά» κόμματα μέσα από τις κυβερνήσεις τους στήριξαν τη βάρβαρη πολιτική της ΕΕ απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Από τους πρώτους που συνεχάρησαν την Τζ. Μελόνι ήταν οι πρωθυπουργοί Ουγγαρίας, Β. Ορμπάν, και Πολωνίας, Μ. Μοραβιέτσκι, επίσης εθνικιστές και «ευρωσκεπτικιστές». Ο Ορμπαν υποστήριξε ότι οι αντιρωσικές κυρώσεις της ΕΕ απέτυχαν και ότι δεν αποτελεί έκπληξη πως πέφτουν κυβερνήσεις στην Ευρώπη.
«Ελπίζουμε ότι θα έχουμε μια εποικοδομητική συνεργασία με τις νέες ιταλικές αρχές», ανέφερε ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Ερ. Μαμέρ.
Ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμ. Μακρόν, δήλωσε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν μια «δημοκρατική επιλογή» του ιταλικού λαού και τόνισε την ανάγκη συνεργασίας Γαλλίας - Ιταλίας.
«Ο λαϊκισμός καταλήγει πάντα στην καταστροφή», σχολίασε ο σοσιαλδημοκράτης Ισπανός ΥΠΕΞ, Χ. Μ. Αλμπάρες, για τις ιταλικές εκλογές. Η νίκη της Μελόνι, είπε, έρχεται σε μια περίοδο που «συγκρούονται δύο μοντέλα» στην Ευρώπη, ενώ μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, το μοντέλο της «ευρωπαϊκής οικοδόμησης» και «αυτό του Βλαντιμίρ Πούτιν, ένα αυταρχικό μοντέλο το οποίο ακολουθούν πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας μας».
Ο δε Σ. Αμπασκάλ, αρχηγός του ισπανικού εθνικιστικού κόμματος Vox, το οποίο διεκδικεί θέση σε μια επόμενη κυβέρνηση ενδεχομένως με το Λαϊκό Κόμμα, θεωρεί ότι η Μελόνι «έδειξε τον δρόμο για μια υπερήφανη, ελεύθερη Ευρώπη κυρίαρχων εθνών».
Οι ΗΠΑ ανυπομονούν να συνεργαστούν «με την ιταλική κυβέρνηση για τους κοινούς μας στόχους: Την υποστήριξη μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης Ουκρανίας, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την οικοδόμηση ενός βιώσιμου οικονομικού μέλλοντος», δήλωσε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Αντ. Μπλίνκεν, προσθέτοντας ότι η Ιταλία «είναι ένας ζωτικής σημασίας σύμμαχος».
«Είμαστε έτοιμοι να χαιρετίσουμε κάθε πολιτική δύναμη ικανή να ξεπεράσει την επικρατούσα τάση που είναι γεμάτη μίσος προς τη χώρα μας», σχολίασε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου.
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ
Σε ανακοίνωσή του για το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει τα εξής:
«Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, με ρεκόρ αποχής και την ακροδεξιά σε πρώτη δύναμη, το μόνο που προμηνύει είναι συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής στη γειτονική χώρα. Οι ανέξοδες "αντισυστημικές" κορόνες της επικεφαλής του ακροδεξιού μπλοκ, Μελόνι, δεν μπορούν να κρύψουν τις διαβεβαιώσεις νομιμοφροσύνης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, την ευθυγράμμιση με τα σχέδιά τους στον πόλεμο μεταξύ ληστών στην Ουκρανία, καθώς και την επιδίωξη της ιταλικής αστικής τάξης - μέσω και της ανάσυρσης της ακροδεξιάς - να θωρακίσει τα συμφέροντα της τρίτης ισχυρότερης οικονομικής δύναμης στον εντεινόμενο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ.
Η οξυμένη λαϊκή δυσαρέσκεια στην Ιταλία, πριν εγκλωβιστεί στα δίχτυα του ακροδεξιού λαϊκισμού, είχε εκτονωθεί κατ' επανάληψη στις φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, σε αυτές των "τεχνοκρατών" τύπου Ντράγκι, με κοινό παρονομαστή τη διάψευση των λαϊκών προσδοκιών. Η λογική άλλωστε του "μικρότερου κακού" αυτών των κυβερνήσεων άνοιξε τον δρόμο για την ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Ιταλία.
Πραγματική φιλολαϊκή διέξοδος στην Ιταλία, στην Ελλάδα και παντού είναι να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα και στους εκάστοτε κυβερνητικούς διαχειριστές του. Μόνο με ένα ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα μπορούν να δεχτούν αποφασιστικό χτύπημα οι αντιδραστικές δυνάμεις, η αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου και να αλλάξουν οι συσχετισμοί προς όφελος του λαού».
Με τα «γυαλιά» της αντιλαϊκής σταθερότητας «διαβάζουν» τα αστικά κόμματα τα εκλογικά αποτελέσματα στη γείτονα. Κληθείς χτες να σχολιάσει τα αποτελέσματα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου είπε μεταξύ άλλων ότι «οι επιλογές αυτές κρίνονται από τα πολιτικά αποτελέσματα που παράγουν σε βάθος χρόνου» και ότι η πείρα «την περίοδο των μεγάλων κρίσεων που διανύουμε τα τελευταία χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες, δείχνει ότι οι λύσεις δεν είναι πάντοτε εύκολες (...) απαιτούν στρατηγική και φιλελεύθερη πολιτική εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου». Πρόσθεσε δε ότι «στη χώρα μας έχουμε μια πλούσια και απολύτως διαφωτιστική εμπειρία για το πόσο χρήσιμη και ουσιαστική είναι η σταθερότητα».
Για «ιστορικό πισωγύρισμα» έκανε λόγο σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ, επιπλέον καταλογίζοντας ευθύνες στις «προοδευτικές δυνάμεις που δεν παραμέρισαν τις διαφορές τους και δεν έδωσαν απαντήσεις στο τεράστιο κύμα ακρίβειας».
Το αποτέλεσμα αυτό, συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί συνέπεια «της διεύρυνσης των ανισοτήτων και της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, ως αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων επιλογών από συντηρητικές ή τεχνοκρατικές κυβερνήσεις, σε συνδυασμό με την αδυναμία των δυνάμεων της ευρύτερης Αριστεράς να δώσουν πειστικές απαντήσεις στην ανασφάλεια και το φόβο των λαϊκών στρωμάτων».
Οι δυνάμεις που σήμερα εγκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ίδιες που χειροκροτούσε, προβάλλοντας το παράδειγμα των τάχα «προοδευτικών κυβερνήσεων» για μίμηση και στην Ελλάδα και κοροϊδεύοντας τον λαό ότι είναι δυνατή η φιλολαϊκή διαχείριση του συστήματος. Ηταν αυτές οι κυβερνήσεις και τα έργα τους, στη λογική του «μικρότερου κακού», που έστρωσαν τον δρόμο στην ακροδεξιά.