Στο Περιστέρι και στο Αιγάλεω έκαναν στάση οι εκδηλώσεις, στις 28 και 29 Ιούνη
Οι εκδηλώσεις που έγιναν την περασμένη Παρασκευή στο Περιστέρι και το Σάββατο στο Αιγάλεω αποτέλεσαν ευκαιρία να αναβιώσει για τους παλιούς και νεότερους το πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν τότε οι εκδηλώσεις σε σύνδεση με τους αγώνες του λαού, με την πορεία της Νεολαίας του ΚΚΕ, που μαζί με το Κόμμα βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της αναμέτρησης με τις αντιλαϊκές πολιτικές, την ιδεολογική διαπάλη.
Λίγες βδομάδες μετά τις πρόσφατες ευρωεκλογές, όπου καταγράφηκε η αυξημένη επιρροή του Κόμματος στις λαϊκές γειτονιές της Δυτικής Αθήνας, δόθηκε το μήνυμα ότι πιο δυνατό ΚΚΕ σημαίνει δυνάμωμα των αγώνων και απευθύνθηκε ένα πλατύ κάλεσμα αυτοί να δυναμώσουν, αναδείχτηκαν τα κάλπικα διλήμματα και προσδοκίες που προσπαθούν να καλλιεργήσουν οι διεργασίες στα αστικά κόμματα, φωτίστηκε ο δρόμος της ανατροπής υπέρ των λαϊκών αναγκών. Το πολιτικό αυτό περιεχόμενο είχαν και οι μαχητικές συγκεντρώσεις που έγιναν με ομιλητές τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Θ. Γκιώνη στο Περιστέρι και Γ. Πρωτούλη στο Αιγάλεω.
Αναδρομή στην ιστορία του Φεστιβάλ για νεότερες και παλιότερες γενιές |
Αποσπάσματα από την ομιλία του Θέμη Γκιώνη, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στις εκδηλώσεις στο Περιστέρι
«Σήμερα μπορούμε να πούμε πως ζωντανεύουν οι μνήμες μιας ιστορίας που συνεχίζει να γράφεται, γιατί - ναι - το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή" κατάφερε να μην νοσταλγεί το παρελθόν του.
Κατάφερε να εξελιχθεί και να αναβαθμιστεί σε μορφές και περιεχόμενο.
Ομως, σίγουρα, αν μπορούμε σήμερα να σχεδιάζουμε τα Φεστιβάλ του μέλλοντος με αισιοδοξία και πεποίθηση ότι θα είναι καλύτερα απ' όσα έχουν μέχρι σήμερα πραγματοποιηθεί, είναι γιατί στηριζόμαστε σε μια λαμπρή ιστορία του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή".
Μια ιστορία που μέσα της καθρεφτίστηκαν οι αξίες και τα ιδανικά από τα οποία είναι φτιαγμένο το ΚΚΕ και η Νεολαία του.
Ολες οι χαρές, όλες οι φουρτούνες και όλη η αποφασιστικότητα να κρατάμε πάντα ψηλά τα ιδανικά της επανάστασης, της θυσίας και της πάλης για τον πιο όμορφο σκοπό. Την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό.
Να επιδιώκουμε να δημιουργούμε και να διευρύνουμε τους δεσμούς του Κόμματος και της ΚΝΕ με ευρύτερες δυνάμεις λαού και νεολαίας, ώστε ΜΑΖΙ να δίνουμε μάχες για να ανθρωπέψει ο κόσμος.
Από εδώ, χωρίς να αναφέρουμε όλες τις εμβληματικές στιγμές που συνδέθηκαν με τα Φεστιβάλ στο Περιστέρι, δόθηκε και το μήνυμα πως όταν όλα τα πλάκωνε η βαριά σκιά της αντεπανάστασης - με τις ανατροπές των σοσιαλιστικών καθεστώτων του 20ό αιώνα - το 1991, έναν μήνα μόλις μετά την απόφαση για την ανασυγκρότηση της ΚΝΕ, έγινε το Φεστιβάλ στο Περιστέρι σηματοδοτώντας ότι - ναι - εμείς θα κρατήσουμε ψηλά την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο!».
Αναφερόμενος στο ελπιδοφόρο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, που επιβεβαιώνεται ειδικά στην Αττική και ειδικά στις εργατικές - λαϊκές δυτικές συνοικίες όπου το ΚΚΕ καταγράφει μεγάλα διψήφια ποσοστά, όπως στο Περιστέρι και το Αιγάλεω, στην Πετρούπολη και στο Χαϊδάρι, στην Αγία Βαρβάρα, στο Ιλιον, στους Αγίους Αναργύρους, ο Θέμης Γκιώνης σημείωσε πως πρόκειται για αποτέλεσμα «που δεν είναι συγκυριακό και δεν το αποτιμάμε ως ελπιδοφόρο κοιτώντας μόνο εκλογικά ποσοστά. Αλλά εκτιμώντας τους δεσμούς που προσπαθούμε να διευρύνουμε με εργατικές - λαϊκές μάζες μέσα στους καθημερινούς αγώνες.
Στους αγώνες που πρωτοστατήσαμε το προηγούμενο διάστημα και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δυναμώσουν στη συνέχεια, γιατί η "επόμενη μέρα" είναι εδώ και είναι δύσκολη.
Ενα ελπιδοφόρο αποτέλεσμα που μας γεμίζει αισιοδοξία και ευθύνη για να συνεχίσουμε την πάλη ενάντια στα σφαγεία των πολέμων στην Παλαιστίνη και την Ουκρανία και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά.
Κόντρα στην πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων της που δίνει δισεκατομμύρια σε "πράσινα αρπακτικά", ώστε τελικά επειδή δεν "φυσάει αρκετά το καλοκαίρι" να πληρώνουμε αυξήσεις έως 70% στα τιμολόγια ρεύματος του Ιούλη.
Ενάντια στην πολιτική της πολεμικής οικονομίας της ΕΕ, που δίνει δισ. για εξοπλισμούς για να αντιμετωπίσει την κρίση και την περαιτέρω εμπλοκή στις πολεμικές αναμετρήσεις.
Απέναντι στα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα, υλοποιώντας την ίδια αντιδραστική πολιτική αναπαράγοντας ταυτόχρονα τη λογική πως δεν υπάρχει εναλλακτική πέρα από το σάπιο και γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα».
Στη συνέχεια της ομιλίας του υπογράμμισε πως «η κυβέρνηση επιλέγει ως βολικό αντίπαλο τα κόμματα της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, που βρίσκονται σε παρατεταμένη περιδίνηση λόγω της διαχρονικής τακτικής τους στην ίδια πολιτική, πάνω στον γνωστό αντιλαϊκό δρόμο της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των επιχειρηματικών ομίλων κ.τ.λ.» και πρόσθεσε:
«Η αστική τάξη της χώρας μας, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από εφημερίδες και κανάλια που έχει στην ιδιοκτησία της, από συνέδρια, σεμινάρια, ημερίδες, αλλά προφανώς και πίσω από κλειστές πόρτες, προβάλλει επιθετικά θα λέγαμε την απαίτηση να δημιουργηθεί ένας εναλλακτικός πόλος διακυβέρνησης δίπλα στη ΝΔ, για να μεταγγίζεται η δυσαρέσκεια από τον έναν στον άλλο και να σιγουρεύουν τις μπίζνες και τα αντιλαϊκά σχέδιά τους.
Κάνουν δημοσκοπήσεις για το ποιος πρέπει να είναι ο επόμενος αρχηγός της κεντροαριστεράς, γράφουν άρθρα για το ότι "ο Αλέξης έχει ακόμα πολλά να προσφέρει", μιλούν στα πάνελ για τα "νέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έχουν πολλά να προσφέρουν" (...)
Οι διεργασίες που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες θυμίζουν σερβίρισμα της ίδιας "άνοστης ξαναζεσταμένης σούπας". Στελέχη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν ματώσει τον λαό με πλήθος αντιλαϊκών μέτρων, εμφανίζονται ξανά ως δήθεν "φρέσκα πρόσωπα". (...)
Η στρατηγική σύμπλευση της σοσιαλδημοκρατίας, της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου είναι ένας παράγοντας που δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να προχωρά χωρίς δισταγμό το αντιλαϊκό της έργο, παρά την πτώση του εκλογικού της ποσοστού.
Κυρίως, όμως, είναι τα πιο χρήσιμα δεκανίκια του συστήματος, που σε κάθε εκδοχή τους προβάλλουν ότι ο καπιταλισμός παρά τα προβλήματά του είναι το καλύτερο σύστημα που θα μπορούσαμε να ζούμε, πως δεν υπάρχει εναλλακτική στη βαρβαρότητα και προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους πως μπορούν να συμβιβαστούν τα συμφέροντα και οι ανάγκες των εκμεταλλευόμενων με των εκμεταλλευτών τους.
Απάντηση σε αυτές τις επιδιώξεις του κεφαλαίου, ελπίδα για τους λαούς, στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, είναι η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, ο προσανατολισμός σύγκρουσης με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για να μπουν εμπόδια σε αντιδραστικές εξελίξεις και να ανοίξει ο δρόμος της πραγματικής ανατροπής!
Σε αυτόν τον δρόμο το ΚΚΕ είναι αποφασισμένο να δίνει όλες του τις δυνάμεις σε κάθε χώρο που μια σπίθα αγώνα μπορεί να συγκρουστεί με την αδικία και να κερδίσει ανάσες ανακούφισης ο λαός.
Και είναι αποφασισμένο γιατί πιστεύει ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Μπορούν να υπάρξουν ριζικές ανατροπές στη σημερινή καπιταλιστική κοινωνία.
Πιστεύει πως το σύνθημα του 50ού Φεστιβάλ "Γράφουμε Ιστορία, αλλάζουμε τον κόσμο... Το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός" είναι μια καθημερινή υπόθεση που μπορεί να γίνει πραγματικότητα».
Στο Περιστέρι, η «Ορχήστρα των Ονείρων» παρουσίασε ένα μουσικό αφιέρωμα σε αγαπημένα λαϊκά τραγούδια, το οποίο επιμελήθηκε ο Γιάννης Γαβράς και ερμήνευσαν ο Θοδωρής Κυριακόπουλος και η Βασιλική Παρασκευοπούλου, μαζί με τους: Θέμο Ζαχαράκη (κιθάρα), Γιώργο Πολίτη (ηλεκτρικό μπάσο), Γιώργο Καραμουλά (κρουστά), Φώτη Richard Κοκαβέση (τύμπανα).
Ακολούθησε μεγάλη συναυλία με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Κώστα Τριανταφυλλίδη. Η δημοφιλής ερμηνεύτρια ανεβαίνοντας στη σκηνή δήλωσε χαρούμενη για τη συμμετοχή της στο Φεστιβάλ, αποσπώντας το χειροκρότημα του κόσμου που είχε γεμίσει τον χώρο μπροστά από τη σκηνή.
Ακολούθησαν οι Otra Rota band, που ανέδειξαν από σκηνής το σύνθημα του Φεστιβάλ, ανεβάζοντας το κέφι από το πρώτο κιόλας κομμάτι σε ένα γλέντι που κράτησε μέχρι αργά.
Το Φεστιβάλ στο Αιγάλεω είχε ως βάση ένα παραδοσιακό - λαϊκό πρόγραμμα που κατέληξε σε ένα κεφάτο γλέντι με τη συμμετοχή ανθρώπων όλων των ηλικιών.
Το «Ρεμπέτικο Τρίο & Δίδυμο τρέλα!», η παρέα μουσικών που τους ενώνει το μεράκι, «ζέστανε» την ατμόσφαιρα με ρεμπέτικα τραγούδια ερμηνευμένα από τους: Γιάννη Ζαρία (βιολί, μπαγλαμάς), Ιφιγένεια Ιωάννου (κανονάκι, τραγούδι), Δημήτρη Μηταράκη (κιθάρα, τραγούδι), Βασίλη Σκούτα (τρίχορδο μπουζούκι, τραγούδι), Χαρούλα Τσαλπαρά (ακορντεόν, τραγούδι).
Με παραδοσιακούς ρυθμούς, αυτήν τη φορά του Αιγαίου και της Μ. Ασίας, συνεχίστηκε η βραδιά. «Γιορτή» ονόμασαν το πρόγραμμα που παρουσίασαν η Μαρία Αναματερού στο τραγούδι και οι μουσικοί: Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι), Γιαννούλης Μαργώνης (κιθάρα), Θεολόγος Μιχελλής (βιολί, μουσική επιμέλεια), Γιάννης Πλαγιαννάκος (κοντραμπάσο), Νίκος Τσιατσούλης (κρουστά).
Με την ξεχωριστή της παρουσία, με την καφίγια στους ώμους, η Μάρθα Φριντζήλα έκανε το κοινό να τραγουδά μαζί της δικά της τραγούδια και άλλων δημιουργών, μην παραλείποντας να κάνει από σκηνής μία αφιέρωση «στα αδέρφια μας στη Γάζα».
Το «Δια-κρητικό», χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού Στεκιού της ΚΝΕ - «Τραβέρσο», παρουσίασε ένα δείγμα της δουλειάς του, με βάση το κρητικό χορευτικό ιδίωμα, σε επιμέλεια Νίκου Ζαντιώτη.