Η παρέμβαση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Κόμματος Νίκου Καραθανασόπουλου
«Το ΚΚΕ τιμά όλους και όλες που έδωσαν τη ζωή τους στα δύσκολα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας, όσους εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, διώχθηκαν», ανέφερε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μιλώντας στο πλαίσιο της συνεδρίασης της Ολομέλειας της Βουλής για τα 50 χρόνια από την αποκατάσταση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Εξέφρασε την περηφάνια του ΚΚΕ που έδωσε τις περισσότερες θυσίες στον αντιδικτατορικό αγώνα, αλλά και για το γεγονός ότι ήταν το μοναδικό κόμμα που αντιτάχθηκε στις προσπάθειες «φιλελευθεροποίησης» της χούντας.
Τόνισε πως τα 50 χρόνια αποτελούν ικανό χρόνο για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τον λαό και τον αγώνα του για την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυμένων αναγκών του, σύμφωνα και με τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα και βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, δηλαδή τους καπιταλιστές και το σύστημά τους. Πρόσθεσε ότι αυτά τα συμπεράσματα αποκαλύπτουν την προσπάθεια που γίνεται για τη χειραγώγηση και ενσωμάτωση της λαϊκής συνείδησης, «με γενικόλογες έννοιες χωρίς ουσία», και η οποία επίσης συσκοτίζει τον ταξικό χαρακτήρα του καπιταλισμού και του κράτους του.
Ο Ν. Καραθανασόπουλος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η χούντα αποτέλεσε την προέκταση των χαρακτηριστικών και των αδιεξόδων του αστικού πολιτικού συστήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την ήττα του ΔΣΕ και τη σταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας, ενώ σημείωσε πως οι πραξικοπηματίες είχαν εκκολαφτεί στο πλαίσιο των μηχανισμών του μεταπολεμικού κράτους, του αστικού στρατού και των ΝΑΤΟ - ΗΠΑ.
Επεσήμανε ότι κεντρικός της στόχος ήταν η σταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας και η καταστολή του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, με όπλο τον αντικομμουνισμό, αλλά και ότι η διδακτορία ήταν γέννημα και μορφή της μεταπολεμικής αστικής εξουσίας στην Ελλάδα, έδωσε προσωρινή λύση στην κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος, χρησιμοποιώντας πιο έντονα και πιο ανοιχτά την αντικομμουνιστική κρατική καταστολή, και προετοίμασε την επάνοδο της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Συνεχίζοντας τόνισε πως για μια 15ετία εξασφαλίστηκε ομαλή εναλλαγή αστικών κυβερνήσεων, που εξυπηρέτησε συνεχώς τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμπλήρωσε, το ΚΚΕ έκανε λάθη στη στρατηγική του, τα οποία όμως αναγνώρισε και έμαθε από αυτά, συμπεραίνοντας ότι ο αστικός κοινοβουλευτισμός δεν μπορεί να αναιρέσει σε καμία περίπτωση τον ταξικό εκμεταλλευτικό χαρακτήρα του κράτους. Και έφερε μια σειρά παραδείγματα από τα τελευταία χρόνια, όπως το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης και τα κρατικά εγκλήματα.
Ειδική αναφορά έκανε στο γεγονός ότι η καπιταλιστική εξουσία δεν διστάζει να επιστρατεύσει όλα τα μέσα, π.χ. την ακροδεξιά, άλλοτε ως εναλλακτική μορφή διακυβέρνησης και άλλοτε ως φόβητρο, και ότι η συζήτηση για την περιβόητη ανασυγκρότηση ενός «σύγχρονου λαϊκού μετώπου» αποτελεί αγωνιώδη προσπάθεια της άρχουσας τάξης για τον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Τέλος, ανέδειξε τη βαθιά πεποίθηση που έχει το ΚΚΕ στην ανεξάντλητη δύναμη των λαών όταν κατανοήσουν ότι βασικός τους εχθρός είναι το καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, της κρίσης, της φτώχειας, της ανεργίας του πολέμου. Παράλληλα ανέδειξε και την ανάγκη να ενισχυθεί ο δρόμος της αντίστασης και της σύγκρουσης, συμπληρώνοντας πως ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που σαπίζει και πως οι νίκες που επιτυγχάνονται στο πλαίσιό του είναι προσωρινές, γι' αυτό χρειάζεται η εργατική πάλη για τον σοσιαλισμό: «Αυτή είναι η μόνη διέξοδος και ο αποδοτικότερος φόρος τιμής σε όσους θυσιάστηκαν ενάντια στη δικτατορία».
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, έστειλε την ακόλουθη επιστολή στο Προεδρείο της Βουλής σχετικά με τη συζήτηση για τα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης:
«Προς: Προεδρείο της Βουλής
Αθήνα 24/7/2024
Επειδή δεν ενημερώθηκα από το Προεδρείο της Βουλής ότι η συνεδρίαση της Ολομέλειας για τα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης θα διεξαγόταν και σε επίπεδο Πρωθυπουργού και πολιτικών αρχηγών, με αποτέλεσμα να έχω άλλες ανειλημμένες υποχρεώσεις ως ΓΓ της ΚΕ και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ και να μην μπορώ να παραστώ (αναθέτοντας στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του Κόμματος Νίκο Καραθανασόπουλο να τοποθετηθεί), καταθέτω στα πρακτικά της Βουλής την ομιλία μου - παρέμβαση για τα 50 χρόνια από την αποκατάσταση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που έγινε στον χώρο του ΕΑΤ - ΕΣΑ σε σχετική εκδήλωση, ως συμβολή στη σχετική συζήτηση σήμερα στη Βουλή.
Δημήτρης Κουτσούμπας, Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ».
Eurokinissi |
Στην ομιλία της για την 50ή επέτειο, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Σακελλαροπούλου, μίλησε για την ανάγκη για «συνέχεια αντάξια και ακόμη καλύτερη αυτών των πενήντα ετών. Αντλώντας δύναμη από το δημοκρατικό και φιλελεύθερο παράδειγμά τους και δίνοντάς του νέα πνοή, νόημα και ορμή», ισχυριζόμενη πως η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης άφησε πίσω της τη μεταπολεμική στέρηση και «είναι πια μια άλλη Ελλάδα».
Στη δεξίωση παραβρέθηκαν ο πρόεδρος της Βουλής, ο πρωθυπουργός, οι πολιτικοί αρχηγοί, εκπρόσωποι διαφόρων οργανώσεων, επιστήμονες, άνθρωποι του Πολιτισμού, πλημμυροπαθείς από τη Θεσσαλία και ορισμένοι συγγενείς των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών κ.ά.
Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Στη συμβολή της ΝΔ στην εδραίωση του αστικού κοινοβουλευτισμού και στην ευόδωση στρατηγικών στόχων της εγχώριας αστικής τάξης εστίασε την ομιλία του στη Βουλή στη χτεσινή ειδική συνεδρίαση ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, αναφέροντας ότι ο ιδρυτής της ΝΔ, Κ. Καραμανλής, ήταν αυτός που έφερε «την πολιτική σταθερότητα, την εθνική ενότητα, την οικονομική ανάπτυξη και φυσικά τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό (...) ένα σημαντικό εθνικό κεκτημένο». Ευλόγησε δε τα γένια της παράταξής του «για την καπιταλιστική ανάπτυξη» και την τρελή κούρσα κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, πάντα στην πλάτη του λαού, που πληρώνει τα σπασμένα και της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της καπιταλιστικής κρίσης. Εγκωμίασε «τη συνδρομή της Ευρώπης» στην κατασκευή «κρίσιμων υποδομών», προσπερνώντας ότι οι όποιες υποδομές κατασκευάστηκαν πληρώθηκαν από τον ιδρώτα του λαού και υπηρέτησαν ανάγκες του κεφαλαίου, ενώ άλλες, πραγματικά κρίσιμες για τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, μένουν στα αζήτητα, ενώ έκανε «αυτοκριτική» για το ότι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις «δεν προχώρησαν εγκαίρως» και δεν τσακίστηκαν πιο νωρίς και πιο δραστικά τα λαϊκά δικαιώματα, αφού οι κυβερνήσεις «υποχωρούσαν μπροστά στο πολιτικό κόστος».
Στο πλαίσιο αυτό, αναμενόμενα οι στόχοι που έθεσε ήταν για καλύτερες επιδόσεις στην υπηρέτηση των στόχων του κεφαλαίου, λέγοντας πως «πρόκειται για μια μάχη τολμηρών μεταρρυθμίσεων» και δίνοντας το σύνθημα της εφ' όλης της ύλης επίθεσης στον λαό - «οι εκσυγχρονιστικές τομές, βλέπετε, πάντα ξεβολεύουν μερικούς»... Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία τι εννοεί ως εκσυγχρονισμό, αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, στη συνεργασία μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτικών φορέων, στην ενίσχυση της καταστολής, στην «κοστολόγηση των προγραμμάτων» των κομμάτων από το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής εφεξής, κ.λπ.
Τον «μπαμπούλα» του φασισμού επιστράτευσε ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Σ. Φάμελλος, αντιπαραθέτοντάς τον στην αστική δημοκρατία - της οποίας όμως είναι γέννημα. Με τη σειρά του εξήρε τη «μεταπολίτευση», εξιδανικεύοντάς την ως την περίοδο όπου όλα έβαιναν καλώς και ο λαός ευημερούσε, με κυβερνήσεις που συναγωνίζονταν - όπως είπε επακριβώς - σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, «φέρνοντάς μας πιο κοντά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο»! Για να μη μείνει αμφιβολία τι αφορούσαν οι «μεγάλες τομές της μεταπολίτευσης», σε αυτές περιέλαβε και την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου επί ΣΥΡΙΖΑ, όπως και την «ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών», ενώ παρουσιάζοντας τα όσα ζει ο λαός ως δήθεν «αδυνάτισμα» της αστικής δημοκρατίας και «απομάκρυνση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο στο κράτος δικαίου», αποφάνθηκε ότι «η πολιτική πρέπει να ανακτήσει την αξιοπιστία της, την εμπιστοσύνη των πολιτών και της κοινωνίας», με έκδηλη την αγωνία για το πώς πίσω από τα περί «προοδευτικής διεξόδου» θα σύρουν τον λαό για άλλα 50 χρόνια στους στόχους του κεφαλαίου.
Ακόμα πιο αποκαλυπτικός ήταν σε άρθρο του ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος με μια «ωδή» στη «μεταπολίτευση του γνήσιου κοινοβουλευτισμού», στον Κ. Καραμανλή με την «αποφασιστική και ευέλικτη πολιτική διαχείριση», στα έργα και τις ημέρες της «μεγάλης αλλαγής του 1981» και στον Ανδ. Παπανδρέου, ξανακλώθει το παραμύθι του «καλού» καπιταλισμού και της «φιλολαϊκότερης» διαχείρισής του, και σε ...άψογη φρασεολογία Μητσοτάκη λέει ότι «μπήκαμε στην Ευρώπη, αλλά δεν γίναμε Ευρώπη. Η πραγματική σύγκλιση δεν ήρθε ποτέ», βγάζοντας λάδι τον ταξικό χαρακτήρα του αστικού κράτους, με τα περί «πελατειακού» και «αναποτελεσματικού» κράτους. Επιβεβαιώνοντας εξάλλου και τον ρόλο που έπαιξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο να «αλέσει» λαϊκές συνειδήσεις και να χτυπήσει τον όποιο ριζοσπαστισμό, λέει ότι «μετέτρεψε σε πολιτικό ρεύμα τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, που διαφορετικά θα παρέμεναν "τυφλές" και το πιθανότερο είναι να είχαμε οδηγηθεί στην επέλαση ενός ακραίου κύματος αντιπολιτικής», ενώ η «αυτοκριτική» είναι για «το έλλειμμα ρεαλισμού» που είχε, παρουσιάζοντας δηλαδή ως μονόδρομο τα μνημόνια χωρίς τέλος. Αυτά άλλωστε υπερασπίζεται και παρουσιάζοντας ως «νέο συλλογικό, εθνικό μας στόχο» τον «στόχο της πραγματικής σύγκλισης, τόσο στην οικονομία όσο και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο της ευνομούμενης θεσμικής λειτουργίας», ξεκαθαρίζοντας πως «η επίτευξη αυτού του στόχου, όμως, προϋποθέτει την ανάκτηση της ισορροπίας του πολιτικού συστήματος, την ανάκτηση των προσδοκιών των πολιτών» - την αναστήλωση της σάπιας σοσιαλδημοκρατίας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, με έναν προκλητικό εξωραϊσμό των «έργων και ημερών» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρός του Ν. Ανδρουλάκης είπε ότι «σήμερα έχουμε ανάγκη μια νέα μεταπολίτευση, μια νέα, ουσιαστική Αλλαγή, που θα ανοίξει νέα σελίδα στον τόπο έπειτα από μια πολύ δύσκολη δεκαετία πολλαπλών επώδυνων κρίσεων», σκιαγραφώντας το νέο κάλπικο αφήγημα που η υπό ανασύνθεση σοσιαλδημοκρατία σερβίρει στον λαό για να προωθεί τη «δίκαιη πράσινη μετάβαση», την πολιτική που τσακίζει τον λαό για τις «πράσινες» μπίζνες.