***
α) Ψήφισε τον αντικομμουνισμό ως επίσημη και νομιμοποιημένη έκφραση του ευρω-ενωσιακού εποικοδομήματος. Ψηφίζοντας τη διεύρυνση της ΕΕ, ο ΣΥΝ ψήφισε την ένταξη της Λιθουανίας, της Εσθονίας, της Λετονίας, χωρών, δηλαδή, όπου τα ΚΚ είναι παράνομα! Χώρες, όπου κομμουνιστές είναι φυλακή για τις ιδέες τους! Οπου πολίτες, εκλεγμένοι στα Σοβιέτ, επί ΕΣΣΔ, δεν έχουν πλέον το δικαίωμα του εκλέγεσθαι! Ψήφισε την είσοδο της Πολωνίας, χώρας, δηλαδή, που στο άρθρο 13 του Συντάγματός της γίνεται λόγος για τον «κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό»! Ψήφισε την είσοδο της Ουγγαρίας, χώρας, δηλαδή, όπου τα σύμβολα του κομμουνισμού έχουν απαγορευτεί! Απολύτως συνεπής η στάση του ΣΥΝ με την εν γένει τακτική του. Γιατί όταν, τον περασμένο Σεπτέμβρη, ο Πρόντι δήλωσε κυνικά ότι «ουδέποτε απασχόλησε» την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η απαγόρευση ή μη ενός ΚΚ σε κάποια χώρα, για το αν αυτή θα γίνει δεκτή στην ΕΕ, ο ΣΥΝ δεν έβγαλε «κιχ»! Γιατί όταν ο Φερχόιγκεν (ο αρμόδιος επίτροπος Διεύρυνσης, που έχει λόγο και στο Κυπριακό) είπε ότι θα ήταν ο πρώτος, που θα ζητούσε απαγόρευση των ΚΚ (!) αν ήταν κάτοικος των Βαλτικών Χωρών, ο ΣΥΝ δεν έβγαλε «κιχ»! Τώρα, που στη Λετονία (και όχι μόνο) στήνονται μνημεία υπέρ των ναζί (!), και ζητούνται δηλώσεις μετανοίας από τους κομμουνιστές (όπως στην περίπτωση του Α. Ρούμπιξ - προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λετονίας), αυτά γίνονται και με τις ψήφους του ΣΥΝ!
β) Ψήφισε την είσοδο των λαών αυτών των χωρών στο ευρω-ενωσιακό καθεστώς των δεκάδων εκατομμυρίων φτωχών και ακόμα περισσότερων ανέργων. Υπερψήφισε την υπαγωγή των λαών των 10 νέων χωρών στο καθεστώς των πολιτικών της Λισαβόνας, δηλαδή την πολιτική της μείωσης των κοινωνικών δαπανών, των «ολοκληρωτικών» ιδιωτικοποιήσεων και της λεγόμενης εργασιακής «ευελιξίας», δηλαδή τη μερική απασχόληση και την αύξηση του «εργάσιμου βίου» με ό,τι αυτό σημαίνει για τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων.
***
Ούτε μπορούν οι κύριοι του ΣΥΝ να κρύβονται πίσω από τους Κύπριους και τα κυπριακά κόμματα! Η κάθε πολιτική δύναμη στην Ελλάδα έχει την ευθύνη των πράξεών της και των πολιτικών της επιλογών. Δεν της επιτρέπεται να «παίζει» με το δράμα του κυπριακού λαού κλείνοντας τα μάτια στις πολύμορφες πιέσεις και εκβιασμούς που δέχεται ο κυπριακός λαός από τη «νέα τάξη»! Τελικά, σε ένα ρόλο παραμένει σταθερός ο ΣΥΝ! Στο ρόλο του «Δούρειου Ιππου»...
Ολοι όσοι τις προηγούμενες μέρες έγραφαν και έλεγαν σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ ότι οι Ελληνοκύπριοι εναντιώνονται στο «σχέδιο Ανάν», αντιδρώντας κατά βάση συναισθηματικά και όχι κατόπιν ώριμης εξέτασής του, έσπευσαν χτες να προσδώσουν «ιδιαίτερη βαρύτητα» και να «χρωματίσουν» ανάλογα την παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλου, με την οποία κάλεσε τους Ελληνοκύπριους να μην ψηφίσουν στο δημοψήφισμα με το συναίσθημα.
Και σε ό,τι αφορά στη σχετική δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι, τουλάχιστον, άστοχη η όλη επιχείρηση εκμετάλλευσής της από ορισμένους, που αναζητούν εναγωνίως «στηρίγματα» υποστήριξης του «σχεδίου Ανάν». Σε ό,τι αφορά, όμως, στα περί συναισθηματικής αντίδρασης των Ελληνοκυπρίων, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οπως φανερώνουν, τόσο τα ρεπορτάζ από την Κύπρο, όσο και οι σχετικές δημοσκοπήσεις, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων γνωρίζει τα βασικά σημεία του «σχεδίου Ανάν» και διαμορφώνει τη γνώμη της, πρωτίστως, με όσα αυτό προβλέπει και, κυρίως, εάν είναι δίκαιο ή άδικο.
Ας μην επιχειρούν ορισμένοι, λοιπόν, να πλαστογραφούν την πραγματικότητα, ώστε να τη φέρουν στα μέτρα τους...
«Την προηγούμενη Τρίτη, στις 6.29 το πρωί, λίγες μόνον ώρες μετά την επίσημη κατάθεση του σχεδίου Ανάν στις αντιπροσωπείες στη Λουκέρνη, ένας μεγάλος αριθμός επωνύμων αποδεκτών έλαβε μια πολυσέλιδη επιστολή στα αγγλικά με ελληνικό παράρτημα, με το ίδιο περιεχόμενο, την ίδια ακριβώς εντολή και με ύφος εξουσίας».
Αυτά γράφει η Κύρα Αδάμ στη χτεσινή «Ελευθεροτυπία», σημειώνοντας ότι η επιστολή «δεν έχει αναγνωρίσιμο αποστολέα, έχει όμως απολύτως συγκεκριμένο περιεχόμενο και σαφή εντολή». Το ρεπορτάζ της συναδέλφου σημειώνει συνοπτικά το περιεχόμενο της πολυσέλιδης επιστολής, παραθέτοντας και χαρακτηριστικά αποσπάσματα (Π.χ. «Η ευρεία παραπληροφόρηση για το σχέδιο Ανάν έχει πάει πολύ μακριά και γι' αυτό πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα») και κλείνει ως εξής: «Και τέλος ακολουθεί μια μετάφραση στα ελληνικά των επιχειρημάτων υπέρ της λύσης Ανάν, τα οποία έκτοτε έχουν τηρηθεί με ευλάβεια στη σχετική αρθρογραφία υπέρ της αποδοχής του σχεδίου Ανάν».
Ποιος, άραγε, να είναι ο αποστολέας της επιστολής, η βαρύτητα του οποίου είναι τέτοια, έτσι ώστε, να τηρούνται με ευλάβεια οι οδηγίες - εντολές του από τους εγχώριους «διαμορφωτές» της κοινής γνώμης; Μήπως, γνωρίζει σχετικά ο κ. Μίλερ..;
Αναμφίβολα, οι πιέσεις και οι εκβιασμοί του διεθνούς ιμπεριαλισμού σε βάρος του κυπριακού λαού και, κυρίως, των Ελληνοκυπρίων, προκειμένου να υποταχθούν στο αμερικανόπνευστο «σχέδιο Ανάν», είναι πολύμορφοι και καθημερινοί. Ο λεγόμενος, επίσημος διεθνής παράγοντας, όμως, δεν περιέχει αποκλειστικά και μόνον πιέσεις, όπως φανέρωσε και η πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ. Λίγο το γεγονός, πως το διαβόητο «σχέδιο Ανάν» απέχει παρασάγγας από τις αποφάσεις του ΣΑ για το Κυπριακό, λίγο οι μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αντιθέσεις και η προσπάθεια της Γραμματείας του ΟΗΕ και του ντε Σότο, να υιοθετηθεί το σχέδιο, απέτυχε. Το Συμβούλιο Ασφαλείας απέφυγε επιμελώς να τοποθετηθεί πάνω στο «σχέδιο Ανάν», παρά την επιμονή του αναπληρωτή ΓΓ σερ Κίραν Πρέντεργκαστ και του εκπροσώπου του Πακιστάν. Και όχι μόνον αυτό. Ο ντε Σότο ζήτησε νέα σύνοδο του Σώματος, για την ερχόμενη βδομάδα, αλλά εισέπραξε και πάλι την άρνηση των κρατών - μελών του ΣΑ, το οποίο τελικά αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με το θέμα στις 28 Απρίλη, μετά τα ταυτόχρονα δημοψηφίσματα στην Κύπρο.
Σημειώνουμε για την ιστορία ότι οι εκπρόσωποι της Κίνας και της Ρωσίας έπαιξαν έναν ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση της προαναφερόμενης στάσης του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Βεβαίως, να μην ξεχνάμε και αυτούς, που έχουν αναλάβει εργολαβικά να μετατρέπουν τις «έξωθεν» πιέσεις σε εσωτερικά διλήμματα, ώριμη σκέψη, νηφαλιότητα, διορατικότητα ή όποιον άλλον όρο επιλέξουν. Υπάρχουν, βλέπετε, πολλοί καλοθελητές...
Ανεξάρτητα, πάντως, με το πού θα καταλήξει αυτή η ιστορία, ας σταματήσουν ορισμένοι επαγγελματίες μοιρολάτρες να λένε με διάφορους τρόπους ότι «δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα». Οι εξελίξεις στο Κυπριακό δεν προέκυψαν από μόνες τους...
Συγκεκριμένοι άνθρωποι έκαναν συγκεκριμένα πράγματα, υιοθέτησαν συγκεκριμένες πολιτικές και σκεπτικά και έβαλαν υπογραφές σε πολύ συγκεκριμένα κείμενα.
ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΣ ΗΤΑΝ σήμερα ο Τόμας Μίλερ. Και με τον Πέτρο Μολυβιάτη συναντήθηκε, και με τον Γιώργο Παπανδρέου. Υποθέτουμε ότι θα έγιναν εποικοδομητικές συζητήσεις και δεν είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς το περιεχόμενό τους.
Από την άλλη, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο νυν και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών δεν μπορεί παρά να συναντώνται με τους πρεσβευτές. Μόνον, που δύσκολα πείθεται κανείς, αυτόν τον καιρό, πως πρόκειται για εθιμοτυπικές συναντήσεις ρουτίνας.
ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ διαπράττονται στο Ιράκ, κατά τον Τζορτζ Μπους, που διαμήνυσε χτες ότι δε θα καμφθούν από αυτά οι Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα, πώς γίνεται και αποτελούν βιαιότητες οι επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης και όχι ό,τι κάνουν οι δυνάμεις εισβολής και κατοχής της πολύπαθης αυτής χώρας, μόνον ένας ...Αμερικανός Πρόεδρος μπορεί να το εξηγήσει.