Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε περήφανοι. Και θα ήμασταν:
*
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι το να αποκαλούν οι Αμερικάνοι τον Ταλάτ «πρωθυπουργό» και την κυπριακή κυβέρνηση «ελληνοκυπριακή διοίκηση» είναι ευθεία επίθεση στο διεθνές δίκαιο και στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για δίκαιη λύση του Κυπριακού.
***
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι η «αποχή» των Αμερικάνων στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και η άρνησή τους να συνυπογράψουν το ψήφισμα καταδίκης του Ισραήλ για το προχτεσινό έγκλημα στη Ράφα είναι απόδειξη της ηθικής αυτουργίας των ΗΠΑ στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων.
***
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι η Ελλάδα δεν έχει καμία δουλιά να στέλνει στρατιώτες της στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ότι δε συμμετέχει κατά κανέναν τρόπο στις δολοφονίες αμάχων και στους βασανισμούς αιχμαλώτων και ότι στις σχετικές πιέσεις να συμπράξει στην τρομοκρατία του ιμπεριαλισμού η απάντηση είναι «όχι».
***
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας δε γίνεται ανεκτό να τίθενται στη ζυγαριά των γεωστρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ και ότι δεν ανέχεται κανενός είδους «διαιτησία» που κάνει πλάτες στις προκλήσεις του στρατιωτικού κατεστημένου της Αγκυρας.
***
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι ο Αμερικάνος πρεσβευτής στην Αθήνα δεν έχει κανένα δικαίωμα να συμπεριφέρεται και να περιφέρεται σαν «ανθύπατος» και να τον συμμαζέψει.
***
Για έναν πρωθυπουργό που είπε στον Μπους ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι «πεδίο βολής» για το ΝΑΤΟ, ότι η Αθήνα δε θα καταρρίψει το «ολυμπιακό ρεκόρ» της παρουσίας Αμερικάνων πρακτόρων στο έδαφός της, ότι οι αμερικανικές πολυεθνικές-«παρακλάδια» της CIA που πουλάνε «ασφάλεια» για τους Αγώνες είναι παράγοντας ανωμαλίας και ως εκ τούτου ανεπιθύμητες.
*
Ναι. Για έναν τέτοιο πρωθυπουργό θα ήμασταν περήφανοι.
Μια πολύ διαδεδομένη προπαγάνδα υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ, ειδικά κατά την περίοδο του Σημιτικού «εκσυγχρονισμού», ήταν η προπαγάνδα που αποτυπώθηκε στο σλόγκαν «Η Ελλάδα δεν είναι πλέον ο ουραγός της Ευρώπης» και στο έτερο σύνθημα «Ποτέ ξανά η Ελλάδα στη δεύτερη ταχύτητα»!
*
Η αλήθεια, για τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, είναι εντελώς διαφορετική. Η ένταξη και η 24χρονη παρουσία μας στον ευρωενωσιακό «παράδεισο», όπως προκύπτει από τις ίδιες τις εκθέσεις της Κομισιόν, δημιούργησε τεράστιες κοινωνικές «πληγές» στο σώμα της χώρας και δυσβάσταχτα βάρη στα λαϊκά στρώματα. H Ελλάδα και η θέση της στην ΕΕ είναι ένα τυπικό δείγμα εφαρμογής του καπιταλιστικού νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης, που τα αποτελέσματά του, στην πράξη, κονιορτοποιούν τη γνώριμη ιδεοληψία περί «σύγκλισης». Σύμφωνα, λοιπόν με την Ευρωστάτ, στην ΕΕ των «15» και πριν από την είσοδο των νέων 10 χωρών:
α) Η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα της ΕΕ και μάλιστα το 20% και πλέον του πληθυσμού της ζει σταθερά κάτω από το όριο της φτώχειας.
β) Οι 7 από τις 11 πιο υποβαθμισμένες και φτωχές περιφέρειες της ΕΕ είναι ελληνικές.
γ) Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ανεργία μετά την Ισπανία και η χώρα με το μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης της ανεργίας από όλες τις υπόλοιπες στην ΕΕ.
δ) Παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ταξική ψαλίδα από όλες τις υπόλοιπες στην ΕΕ, αφού το 20% των πιο πλούσιων Ελλήνων έχει εισόδημα κατά 6 τουλάχιστον φορές μεγαλύτερο από το εισόδημα του 20% των πιο φτωχών Ελλήνων.
ε) Είναι η χώρα με τις χαμηλότερες δαπάνες στον τομέα της Παιδείας.
στ) Στην Ελλάδα η μέση αγοραστική δύναμη του πολίτη δεν ξεπερνά (στοιχεία 2003) τις 14.200 μονάδες, έναντι των 15.900 μονάδων της (προτελευταίας στην ΕΕ) Πορτογαλίας.
ζ) Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα έχει παραμείνει στο 70% και κατά άλλες μετρήσεις (ΙΟΒΕ) στο 73,5%, έναντι του μέσου ευρωενωσιακού.
Κατόπιν αυτών, ο Ελληνας εργάτης, δυο δεκαετίες μετά την ένταξη, χρειαζόταν να εργαστεί, προσέξτε, κατά 89% περισσότερο χρόνο, ώστε να αποκτήσει τα ίδια αγαθά με το μέσο Ευρωπαίο συνάδελφό του! («Βήμα», 16/7/2000).
(συνεχίζεται...)
Ο Κ. Καραμανλής μπορεί να έφτασε χτες στο Λευκό Οίκο, τα ...στοιχεία του, όμως, είχαν πάει λίγο νωρίτερα. Για την ακρίβεια, από τη στιγμή που ανέβηκε στο αεροπλάνο για τις ΗΠΑ, ο κ. Μπους είχε μια πλήρη ανάλυση για τις «συνήθειες» του επισκέπτη του. Φρόντισε γι' αυτό η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ. Απόφαση, με την οποία επικυρώθηκε το «φακέλωμα» των Ευρωπαίων πολιτών, που ταξιδεύουν στις ΗΠΑ, των οποίων τα στοιχεία (από το όνομά τους μέχρι το ...τι φαγητό παραγγέλνουν!) θα διαβιβάζονται πλέον στις αμερικανικές αρχές (και θα τυγχάνουν της δέουσας επεξεργασίας).
Πρόκειται για εξέλιξη, που, αν μη τι άλλο, αποδεικνύει με έναν ακόμα τρόπο το πώς η ΕΕ «προστατεύει» τα δικαιώματα των πολιτών της. Γεγονός, που οι πολίτες προφανώς και θα πρέπει να το λάβουν υπόψη τους στις επερχόμενες ευρωεκλογές.
1864 Ο μετέπειτα πρωθυπουργός Θρασύβουλος Ζαΐμης, σε επίσημη τελετή στην Κέρκυρα, παραλαμβάνει από τους Αγγλους τα Επτάνησα, ως πληρεξούσιος του Γεωργίου του Α΄.
1904 Ιδρύεται στο Παρίσι η Διεθνής Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΦΙΦΑ).
1927 Ο Αμερικανός Τσαρλς Λίντμπεργκ γίνεται ο πρώτος πιλότος που διασχίζει με αεροπλάνο τον Ατλαντικό.
1942 Στη Σπερχειάδα της Φθιώτιδας, ο Αρης Βελουχιώτης ορκίζει τους πρώτους μαχητές του ΕΛΑΣ.
1945 Σε ηλικία 45 χρόνων, ο άλλοτε αρχηγός των Ες Ες και της Γκεστάπο, Χάινριχ Χίμλερ, αυτοκτονεί στη φυλακή, προκειμένου να μη δικαστεί.
1969 Στις ΗΠΑ, ο Σιρχάν Σιρχάν καταδικάζεται σε θάνατο για τη δολοφονία του Ρόμπερτ Κένεντι, το 1968. Αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά.
1981 Ξεκινά η 14χρονη Προεδρία του Φρανσουά Μιτεράν στη Γαλλία.
1991 Ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ρατζίβ Γκάντι δολοφονείται κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιοδείας. Ηταν γιος της πρωθυπουργού Ιντιρα Γκάντι, που επίσης δολοφονήθηκε.
Από χτες το βράδυ «άναψαν» οι αναλύσεις: Ηταν «θετική» η δήλωση Μπους ή δεν ήταν «τόσο θετική» η δήλωση Μπους για την ασφάλεια της Ολυμπιάδας;.. Δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν, τελικά, οι αγωνιούντες. Ξέρουμε, όμως, ότι το πάθος με το οποίο συμμετέχουν διάφοροι Νεοδημοκράτες και ΠΑΣΟΚοι στην εν λόγω συζήτηση υποδηλώνει πεντακάθαρα το είδος της «εθνικής αξιοπρέπειας» που διακονούν.
Διάφοροι «φωτισμένοι» διανοούμενοι αυτού του τόπου συνεχίζουν να σιωπούν για το έγκλημα στην Παλαιστίνη και στο Ιράκ. Μερικοί από αυτούς τυγχάνουν και υπέρμαχοι της «Ολυμπιακής εκεχειρίας»...
Ποιος ξέρει. Δεδομένου ότι Ισραήλ και ΗΠΑ είναι οι δυο βασικοί «συνεργάτες» της Ελλάδας για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων, ίσως να θεωρούν ότι όσα κάνουν (οι «συνεργάτες» μας), μετατρέποντας σε στόχους μικρά παιδιά, είναι ένα είδος ...εξάσκησης στη σκοποβολή. Για να μπορούν, εκπαιδευμένοι καθώς θα είναι, να μας προστατέψουν καλύτερα από τους τρομοκράτες τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων...