Ομως κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι και αυτός ο ελλειμματικός προϋπολογισμός του 2006 είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής του νόμου 3029/2002 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ, με τον οποίο καθοριζόταν ως συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση του ΙΚΑ έως το 1% του ΑΕΠ. Πέρα λοιπόν από τα οποιαδήποτε «διαχειριστικά» ζητήματα, η σημερινή κατάσταση του ΙΚΑ είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής αυτού του νόμου. Γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να τηρεί απαρέγκλιτα αυτό το νόμο και το αντίστοιχο ύψος χρηματοδότησης.
Τότε, όμως, η ΓΣΕΕ «βασιλικότερη του βασιλέως» εκθείαζε τον 3029, σήμερα, δε, αποφεύγει να κάνει και την παραμικρή νύξη, να μιλήσει δηλαδή για τον πυρήνα του προβλήματος της ελλειμματικότητας του ΙΚΑ. Και σ' αυτή την περίπτωση η ΓΣΕΕ «αντιπολιτεύεται» την κυβέρνηση λέγοντας μισές αλήθειες. Και τέτοιες «αλήθειες» είναι χειρότερες και από ένα ολόκληρο ψέμα.
Υστερα από ένα «κοπιαστικό» διάστημα έντονης «αγωνιστικής» δράσης με παρουσιάσεις ερευνών, η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ «ξαναχτύπησε» παρουσιάζοντας την πρότασή της για την υποτιθέμενη αντικειμενική υπηρεσιακή εξέλιξη των εργαζομένων στο Δημόσιο. Το ίδιο το περιεχόμενο της πρότασης όχι μόνο δεν αμφισβητεί την ουσία των αντεργατικών επιλογών της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και τις στηρίζει, ενισχύοντας τους μηχανισμούς χειραγώγησης και υποταγής των εργαζομένων στις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές. Αποδέχεται τη χρήση υποκειμενικών κριτηρίων (συνέντευξη, υπηρεσιακή αξιολόγηση και τεστ) για την αξιολόγηση των υπαλλήλων. Συνδέει την υπηρεσιακή εξέλιξη με τη διά βίου εκπαίδευση - προσαρμοσμένη σε μια Δημόσια Διοίκηση υπηρέτη των αναγκών του κεφαλαίου - και θέτει μέχρι και επικίνδυνα κριτήρια, όπως αυτό της «άλλης αναγνωρισμένης δραστηριότητας». Κριτήριο ανοιχτό σε κάθε είδους ερμηνεία, ικανό να αποκλείσει όσους εργαζόμενους δρουν ενάντια στις αντεργατικές επιλογές των κυβερνήσεων του κεφαλαίου.
«Η συμβιβαστική πολιτική που χρόνια ακολουθούσαν από κοινού οι ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ όλα τα προηγούμενα χρόνια αποδεικνύεται ότι είναι ο κανόνας που δεν ξεχνιέται και ότι οι αγωνιστικές εξάρσεις είναι η εξαίρεση και συγκυριακή στάση» σημειώνει σε ανακοίνωσή της, η Αγωνιστική Παρέμβαση (ΑΠ), που πρόσκειται στον ΣΥΝ και καταγγέλλει την προωθούμενη από τις παρατάξεις του δικομματισμού υπόδειξη εκπροσώπων στις επιτροπές διευθέτησης του χρόνου εργασίας.
Και σε ό,τι αφορά στην καταγγελία, καλώς καταγγέλλει, αλλά, τώρα, «ανακάλυψαν» ότι «από κοινού οι ηγεσίες των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ακολουθούσαν συμβιβαστική πολιτική όλα τα προηγούμενα χρόνια»; Και εφόσον έτσι είχαν τα πράγματα, τι έκανε όλ' αυτά τα χρόνια η ΑΠ; Μήπως έπαιζε το ρόλο του «αριστερού» φύλλου συκής της «από κοινού συμβιβαστικής πολιτικής»; Και, τέλος πάντων, αφού ...ανακάλυψε όλα όσα η ίδια διαπιστώνει, τι θα κάνει τώρα; Θα εγκαταλείψει τις αντιλήψεις περί «κοινωνικού διαλόγου και συναίνεσης», μαζί με τις ανάλογες πρακτικές; Θα συνεχίσει να συκοφαντεί το ΠΑΜΕ και τις ταξικές δυνάμεις σαν διασπαστές, συνεχίζοντας να «κρατά το φανάρι» στη συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ; Για την ώρα, πάντως, αυτό συνεχίζει να κάνει, παρά τις όποιες απόπειρες φραστικής διαφοροποίησης και τήρησης κάποιων αποστάσεων.
Σε μια δήθεν αντιπαράθεση για δημιουργία εντυπώσεων επιδόθηκαν εκ νέου στη Βουλή έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ο υφυπουργός Ανάπτυξης Γ. Παπαθανασίου, με αφορμή σχετική Ερώτηση των πρώτων για την ακρίβεια. Συνεχίζοντας την τακτική του αποπροσανατολισμού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δημιουργούν πλασματικές αντιπαραθέσεις σε ...ξένον αχυρώνα. Ετσι, οι μεν κατηγορούν τους δε για την ακρίβεια, λες και δεν ήταν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που με τις πολιτικές τους έστρωσαν το έδαφος για την καθιέρωση της αβάσταχτης ακρίβειας που αντιμετωπίζουν τα λαϊκά στρώματα. Ο δε υφυπουργός Ανάπτυξης της ΝΔ Γ. Παπαθανασίου επιστρέφει τις κατηγορίες με προκλητικές σοφιστείες του τύπου ότι τα στοιχεία που επικαλείται το ΠΑΣΟΚ για την ακρίβεια βασίζονται σε τιμές καταγεγραμμένες από ...ακριβό σούπερ μάρκετ, ενώ η ΝΔ «ψωνίζει» από ...φθηνότερο! Κι όλα αυτά στις πλάτες των εργαζομένων που μέρα με τη μέρα πληρώνουν όλο και πιο ακριβά τις συνέπειες της φιλομονοπωλιακής πολιτικής της «ελεύθερης αγοράς» και του «ανταγωνισμού» που ευαγγελίζονται οι γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις.
Οπως μαθαίνουμε, ετοιμάζεται πυρετωδώς να παραδώσει στην οικοπεδοποίηση και τσιμεντοποίηση 1.100 στρέμματα, που αποτελούν τμήμα της συνολικής έκτασης 5.300 στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Τα τελευταία, μάλιστα, σενάρια, κάνουν λόγο για ένα συντελεστή δόμησης που θα καθοριστεί γύρω στο 0,6 - 0,8, ικανό για να «ξεφυτρώσει» στο χώρο μια νέα πόλη 20.000 κατοίκων. Σύμφωνα με τα σενάρια αυτά - που μάλλον θα οριστικοποιηθούν εντός των ημερών και θα ανακοινωθούν από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιά, έως το τέλος του έτους - πρόκειται να κατασκευαστούν γύρω στις 6.000 μονοκατοικίες, πολυκατοικίες τριών ορόφων και μεζονέτες! Σπίτια, δηλαδή, «φιλέτα», με απεριόριστη θέα στη θάλασσα, αλλά και στο όποιο πάρκο απομείνει, που θα μοσχοπουληθούν από τους ιδιώτες...
Ετσι, την «ταφόπλακα» στο όνειρο των κατοίκων του πολύπαθου Λεκανοπεδίου για ένα Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό, που ετοίμαζε η κυβέρνηση Σημίτη, αναλαμβάνει να τη στρώσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Απόλυτη δικομματική συναίνεση και στο θέμα αυτό...
Προσκαλεσμένος του ΚΕΑ ήταν κι ένα κόμμα από τη Ρωσία. Ο τίτλος του χαρακτηριστικός: «Ρόντινα», που στα ελληνικά σημαίνει «Πατρίδα».
Τι έγραφε τότε (12/12/2003) η «Αυγή»; Εκανε λόγο για το «εθνικιστικό μπλοκ Πατρίδα (Ρόντινα), που είναι προϊόν του Κρεμλίνου», ενώ χαρακτήριζε τον ηγέτη του σχήματος, Ντ. Ρογκόζιν, ως «υπερεθνικιστή».
Αλήθεια, τι άλλαξε από τότε, πέρα από τη δημιουργία του ΚΕΑ και την ανάγκη του να βάλει «πόδι» και να αποκτήσει «στήριγμα» και στη Ρωσία;
Φέτος, η «Ρόντινα» είχε μια διεθνή ...«ατυχία». Ποια; Ενώ η ηγεσία της προωθούσε την ένταξη του κόμματος στη Σοσιαλιστική Διεθνή, στο χώρο δηλαδή συσσώρευσης όλων των σοσιαλδημοκρατών του κόσμου, η πρωτοβουλία της «χαντακώθηκε». Οχι επειδή το κόμμα - «νάνος» του Γκορμπατσόφ, με τον τίτλο «Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Ρωσίας», που είναι ήδη συνδεδεμένο με τη Σοσιαλιστική Διεθνή, έβαλε κάποιο ζήτημα. Αλλά εξαιτίας μιας χοντροκομμένης ενέργειας 19 βουλευτών, η πλειοψηφία των οποίων ανήκε στη «Ρόντινα». Αυτοί οι βουλευτές, στις αρχές του 2005, μαζί με παράγοντες «της ορθοδόξου κοινότητος» της Ρωσίας συνυπέγραψαν επιστολή προς τη Γενική Εισαγγελία της Ρωσίας, ζητώντας να απαγορευτούν «οι θρησκευτικές και εθνικές εβραϊκές ενώσεις, ως εξτρεμιστικές»! Η ενέργεια αυτή προκάλεσε την αγανάκτηση των εβραϊκών οργανώσεων της Ρωσίας, που ζήτησαν από τη Σοσιαλιστική Διεθνή να σταματήσει κάθε επαφή με τη «Ρόντινα». Κάτι που έγινε τον Ιούνη του 2005, παρά τις διαβεβαιώσεις του Ρογκόζιν, πως το κόμμα του «δεν είναι αντισημιτικό», και μάλιστα την ανάκληση της υπογραφής των βουλευτών του κόμματος από την «αμαρτωλή» επιστολή. «Μύλος», δηλαδή, η κατάσταση.
Κατά τα άλλα ...«πολύ κλάμα η κυρία»! Ο «οικοδεσπότης» του 1ου συνεδρίου του ΚΕΑ, δηλαδή ο ΣΥΝ, πότε για την Τσετσενία, πότε για τον εθνικισμό, πότε για τη θρησκεία, ακόμα και για τις παρελάσεις ...ρίχνει μπόλικο κλάμα! Ουαί, φαρισαίοι, υποκριτές!!!