Γιατί πειράχτηκε τόσο η "Αυγή" από τις αντιδράσεις των εκατοντάδων εργατών και ανέργων της Ζώνης, που είχαν συγκεντρωθεί την περασμένη Τρίτη στο δημαρχείο Περάματος, απέναντι στο νέο εμπαιγμό του κυβερνητικού κλιμακίου; Βεβαίως, η "Αυγή" προτιμά, σε χτεσινό σχόλιό της, να βαφτίζει τους συγκεντρωμένους, "συνδικαλιστές προσκείμενους στον Περισσό", προκειμένου να "κολλήσει" καλύτερα η κατηγορία ότι "δυναμιτίστηκε μια ευκαιρία να συζητηθεί σοβαρά το υπαρκτό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και συνεπώς βιωσιμότητας των ελληνικών ναυπηγείων"..!
Αλήθεια, το εννοεί αυτό; Πιστεύει κανείς σήμερα στα σοβαρά ότι αυτό που λείπει είναι ο διάλογος ή οι θέσεις πάνω στο πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, για την οποία κόμματα - μηδέ και του ΠΑΣΟΚ εξαιρουμένου - και συνδικάτα έχουν μελέτες επί μελετών και προτάσεις επί προτάσεων; Η έτσι ακριβώς - όπως και η κυβέρνηση - εννοεί η "Αυγή" το... διάλογο; Δηλαδή, κουβέντα να γίνεται και στο μεταξύ η κυβέρνηση να προχωρά στην πράξη τις καταστροφικές επιλογές της και σ' αυτό τον τομέα, ενώ οι εργαζόμενοι θα παρακολουθούν τη διάλυση "ευπρεπώς" και "κοσμίως" διαλεγόμενοι;
Η απάντηση είναι μάλλον αυτονόητη, αλλά οι συντάκτες τέτοιων σχολίων θα ήταν καλό να προσπαθήσουν να αγγίξουν, έστω και για λίγο, ελάχιστα, το δράμα των χιλιάδων μακρόχρονα ανέργων της Ζώνης. Ισως τότε θα μπορούσαν και να καταλάβουν ότι και πολύ κόσμια φέρθηκαν την Τρίτη στην κυβερνητική κουστωδία.
Να λοιπόν που ο διαβόητος "κοινωνικός διάλογος" δεν αξιοποιείται μόνο για την επένδυση των πιο αντεργατικών μέτρων με το μανδύα της "συναίνεσης" από την πλευρά των εργαζομένων, αλλά και ως η μαγική κολυμβήθρα που "βαφτίζει" αυτά τα μέτρα ακόμα και "δικαιώματα"! Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στη χτεσινή ειδησεογραφία ότι επίκειται η τελική συμφωνία μεταξύ της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και των ευρωπαϊκών εργοδοτικών οργανώσεων (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα), για την "εξασφάλιση του δικαιώματος εργασίας με μερική απασχόληση"!Ναι, έτσι, όπως το βλέπετε! Πανευτυχής, δε, ο γενικός γραμματέας της ΣΕΣ, Εμ. Καμπάλιο, δηλώνει ότι "απαιτείται μεγαλύτερη ευελιξία στα μοντέλα εργασίας" και ότι "τα σωματεία πρέπει να καταλάβουν πως ασφάλεια στην εργασία δε σημαίνει ότι θα αποκλειστεί οποιαδήποτε μεταβολή στα κεκτημένα των εργαζομένων"!
Και το ερώτημα για τους εργαζόμενους είναι βεβαίως ότι, αν έχουν τέτοιους "εκπροσώπους", τι χρειάζονται τα αφεντικά;
Αραγε, τη... δόξα αυτών των "εκπροσώπων" εζήλωσαν εκείνοι οι αυτόχθονες συνδικαλιστές, που δηλώνουν έτοιμοι να πάρουν μέρος σ' αυτή τη στημένη - από τα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης - κομπίνα;
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλή κοροϊδία του λαού, αλλά με συστηματική προσπάθεια "αποκοίμισης" και εξαπάτησής του. Προχτές ο Γ. Παπαντωνίου, εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου, διαβεβαίωνε ότι "τίποτα δε θα γίνει χωρίς κοινωνική συναίνεση", αναφερόμενος κυρίως στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό. Την ίδια στιγμή δεσμευόταν απέναντι στους εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ, που βρίσκονταν στη χώρα μας, για επτά συγκεκριμένα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση μέσα στο χρόνο! Ποια είναι αυτά; Σύμφωνα με την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ, η ιδιωτικοποίηση δύο ή τριών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και όλων των επιχειρήσεων που ανήκουν στον ΟΑΕ, η ιδιωτικοποίηση τριών τραπεζών του δημοσίου, η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, η ανεξαρτητοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας κ.ά.
Αν κάποιοι αφελείς πιστεύουν ότι η κυβέρνηση θα καθορίσει τη στάση της από τα αποτελέσματα του "κοινωνικού διαλόγου" - απάτη, θα διαψευστούν οικτρά. Η κατεδάφιση των κοινωνικών κατακτήσεων είναι δέσμευση της κυβέρνησης και θέλει να προχωρήσει σε αυτή την κατεύθυνση "πάση θυσία". Αλλωστε και χτες ο Κ. Σημίτης ομολόγησε ότι τον "κοινωνικό διάλογο" τον επιδιώκει η κυβέρνηση για να εξασφαλίσει την κοινωνική συναίνεση στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν 52 χρόνια η Ευρώπη απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς. Πώς βρέθηκαν πάλι στο σβέρκο μας είναι δύσκολο να καταλάβεις...
***
Διότι, ναι μεν τώρα δεν έχουμε Χίτλερ και "Ες - Ες", έχουμε όμως... Κολ και ΕΕ.
***
Με το δικό μας τον "Γερμανό" πρωθυπουργό τι θα γίνει επί της ευκαιρίας; Προβλέπεται καμία απελευθέρωση;
***
ΕΠΕΣΕ ο τιμάριθμος, δηλώσανε χτες από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Ναι ρε παιδιά, αλλά να το προσδιορίζετε. Πού; Στη Μαδαγασκάρη, στο Βόρειο Αρκτικό Κύκλο, στη Σαχαλίνη, στον Αρη; Πού;
***
Αν εννοείτε ότι έχει πέσει στην Ελλάδα, μάλλον κάποιο λαθάκι κάνατε. Εκτός αν κάθε φορά που πέφτει δεν ειδοποιείτε... τα σούπερ - μάρκετ και γενικώς τα καταστήματα.
***
Μάλλον ο μόνος τρόπος για να πέσει στα αλήθεια ο τιμάριθμος είναι... να πέσετε εσείς πρώτα από την κυβέρνηση.
***
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ οι κυβερνώντες... ΑΕ για να διαχειρίζονται και να ελέγχουν λέει καλύτερα τις προμήθειες του δημοσίου. Εχετε ακούσει καλύτερο ανέκδοτο τελευταία;
***
Αυτές τις ΑΕ ποιος θα τις ελέγχει; Δε σταματάτε καλύτερα αυτού του είδους του "θεσμούς" εξυγίανσης, γιατί το μόνο που καταφέρνετε είναι να... διπλασιάζετε τις μίζες. Οσο περισσότεροι ανακατεύονται, τόσο περισσότερα πρέπει να πιάσουν.
***
ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΕ χτες ο Πάγκαλος, που του την είχαν στημένη οι ρεπόρτερ της τηλεόρασης μπροστά στο υπουργείο του, και... αγρίεψε μάλιστα. Μα τόσο πολύ τη μισεί την τηλεόραση τέλος πάντων;
***
Αφού είναι έτσι, τότε γιατί ήταν... εκεί που ήταν το βράδυ της κρίσης στα Ιμια;
***
Πάντως, του πάει η τσαντίλα. Αραγε θα φερθεί έτσι και στον Κάβανο; Η εκεί θα τον πιάσει το γλυκό, το μελιστάλαχτο, το ευγενικό;
Δε λέμε, έξυπνο ήταν το χτεσινό λογοπαίγνιο ενός τίτλου της πρώτης σελίδας των "Νέων", αλλά αυτό έγινε σε βάρος της ιστορικής αλήθειας. "Ο πρώην τελείωσε τον τέως", έλεγε ο τίτλος και αναφερόταν στην προχτεσινή, γνωστή απάντηση του Κ. Καραμανλή στον Γλύξμπουργκ. Τον τέως, όμως, τον τέλειωσε ο λαός και, μάλιστα, εδώ και δεκαετίες.
Διαβάζουμε, επίσης, στη χτεσινή ειδησεογραφία ότι η πρώτη ετήσια έκθεση, που υιοθετήθηκε πριν δυο μέρες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκτιμά ότι "το 1996 ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική και παραγωγική χρονιά για τον κοινωνικό διάλογο σε ευρωπαϊκό επίπεδο", αλλά δεν παραλείπει να επισημάνει ότι η όλη... επιχείρηση βρίσκεται ακόμα στην αρχή της, ότι είναι ακόμα μια "γενική εικόνα", που πρέπει "να συγκεκριμενοποιηθεί και να υλοποιηθεί"...
Και βεβαίως, σε ό,τι αφορά τα δικά μας, το μήνυμα το έχουν συλλάβει καλά τόσο ο ΣΕΒ, που δηλώνει ότι πρέπει να περιφρουρηθεί πάση θυσία η διαδικασία του "κοινωνικού διαλόγου", όσο και η κυβέρνηση, που σπεύδει να "συγκεκριμενοποιήσει και να υλοποιήσει" τις οδηγίες των Βρυξελλών.
Οι "εταίροι" της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι "αλλού" ή εντελώς συνειδητά πράττουν όπως πράττουν;
Αύξηση σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά παρουσιάζει η εγγεγραμμένη ανεργία τα τελευταία δέκα χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για την εικόνα της ανεργίας κάθε Μάρτη, από το 1987 έως και το 1997. Το ίδιο ισχύει και για το μέσο όρο της ανεργίας του τριμήνου Γενάρη - Μάρτη αυτών των δέκα χρόνων.
Την ίδια ώρα, κυβερνητικοί παράγοντες κάνουν λόγο για τη σταθεροποίηση των ρυθμών αύξησης της ανεργίας, ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός προσπαθεί να πείσει ότι το θέμα της αύξησης της ανεργίας έχει αντιμετωπιστεί από την κυβέρνησή του, αν και αποτελεί ακόμα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα!
Φαίνεται όμως ότι οι αριθμοί - όση προσπάθεια και αν καταβληθεί για να μεταλλαχτούν - δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν σ' αυτόν τον τομέα τις πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Εξάλλου, οι αριθμοί είναι αντανάκλαση της σκληρής πραγματικότητας, που όλοι ζούμε, είτε άμεσα, είτε μέσω γνωστών μας προσώπων που είναι άνεργοι...
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλή κοροϊδία του λαού, αλλά με συστηματική προσπάθεια "αποκοίμισης" και εξαπάτησής του. Προχτές ο Γ. Παπαντωνίου, εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου, διαβεβαίωνε ότι "τίποτα δε θα γίνει χωρίς κοινωνική συναίνεση", αναφερόμενος κυρίως στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό. Την ίδια στιγμή δεσμευόταν απέναντι στους εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ, που βρίσκονταν στη χώρα μας, για επτά συγκεκριμένα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση μέσα στο χρόνο! Ποια είναι αυτά; Σύμφωνα με την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ, η ιδιωτικοποίηση δύο ή τριών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και όλων των επιχειρήσεων που ανήκουν στον ΟΑΕ, η ιδιωτικοποίηση τριών τραπεζών του δημοσίου, η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, η ανεξαρτητοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας κ.ά.
Αν κάποιοι αφελείς πιστεύουν ότι η κυβέρνηση θα καθορίσει τη στάση της από τα αποτελέσματα του "κοινωνικού διαλόγου" - απάτη, θα διαψευστούν οικτρά. Η κατεδάφιση των κοινωνικών κατακτήσεων είναι δέσμευση της κυβέρνησης και θέλει να προχωρήσει σε αυτή την κατεύθυνση "πάση θυσία". Αλλωστε και χτες ο Κ. Σημίτης ομολόγησε ότι τον "κοινωνικό διάλογο" τον επιδιώκει η κυβέρνηση για να εξασφαλίσει την κοινωνική συναίνεση στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της.
Την κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή ακολουθούν οι "εγκέφαλοι" του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης για να καταπολεμήσουν τον πληθωρισμό, ώστε μετά να καυχώνται στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ΕΕ) για τις επιτυχίες τους. Ιδού τι μηχανεύτηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η γνωστή επιτροπή Σπράου - που έχει συσταθεί με τις ευλογίες του Κ. Σημίτη - για την περαιτέρω μείωση του πληθωρισμού: Πρώτον, να επανεξεταστεί η σκοπιμότητα χορήγησης του - άθλιου - διορθωτικού ποσού με στόχο την κατάργησή του! Δεύτερον, να συγκρατηθούν οι ονομαστικές αποδοχές - πόσο ακόμα; - και τρίτον, να μειωθούν σε ένα ποσοστό κάποιοι έμμεσοι φόροι που αυξάνουν τον πληθωρισμό.
Με άλλα λόγια, ο πληθωρισμός θα μειωθεί, άλλη μια φορά, με το στύψιμο μέχρι τέλους των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Κατά τα λοιπά, οι κυβερνώντες ισχυρίζονται ανερυθρίαστα ότι η μείωση του πληθωρισμού - την οποία πάντα πληρώνουν οι εργαζόμενοι - ωφελεί συνολικά τους εργαζόμενους. Οι μόνοι που ωφελούνται - ενώ δε "συνεισφέρουν" καθόλου, αντίθετα - είναι η οικονομική ολιγαρχία και το κεφάλαιο.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν 52 χρόνια η Ευρώπη απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς. Πώς βρέθηκαν πάλι στο σβέρκο μας είναι δύσκολο να καταλάβεις...
***
Διότι, ναι μεν τώρα δεν έχουμε Χίτλερ και "Ες - Ες", έχουμε όμως... Κολ και ΕΕ.
***
Με το δικό μας τον "Γερμανό" πρωθυπουργό τι θα γίνει επί της ευκαιρίας; Προβλέπεται καμία απελευθέρωση;
***
ΕΠΕΣΕ ο τιμάριθμος, δηλώσανε χτες από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Ναι ρε παιδιά, αλλά να το προσδιορίζετε. Πού; Στη Μαδαγασκάρη, στο Βόρειο Αρκτικό Κύκλο, στη Σαχαλίνη, στον Αρη; Πού;
***
Αν εννοείτε ότι έχει πέσει στην Ελλάδα, μάλλον κάποιο λαθάκι κάνατε. Εκτός αν κάθε φορά που πέφτει δεν ειδοποιείτε... τα σούπερ - μάρκετ και γενικώς τα καταστήματα.
***
Μάλλον ο μόνος τρόπος για να πέσει στα αλήθεια ο τιμάριθμος είναι... να πέσετε εσείς πρώτα από την κυβέρνηση.
***
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ οι κυβερνώντες... ΑΕ για να διαχειρίζονται και να ελέγχουν λέει καλύτερα τις προμήθειες του δημοσίου. Εχετε ακούσει καλύτερο ανέκδοτο τελευταία;
***
Αυτές τις ΑΕ ποιος θα τις ελέγχει; Δε σταματάτε καλύτερα αυτού του είδους του "θεσμούς" εξυγίανσης, γιατί το μόνο που καταφέρνετε είναι να... διπλασιάζετε τις μίζες. Οσο περισσότεροι ανακατεύονται, τόσο περισσότερα πρέπει να πιάσουν.
***
ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΕ χτες ο Πάγκαλος, που του την είχαν στημένη οι ρεπόρτερ της τηλεόρασης μπροστά στο υπουργείο του, και... αγρίεψε μάλιστα. Μα τόσο πολύ τη μισεί την τηλεόραση τέλος πάντων;
***
Αφού είναι έτσι, τότε γιατί ήταν... εκεί που ήταν το βράδυ της κρίσης στα Ιμια;
***
Πάντως, του πάει η τσαντίλα. Αραγε θα φερθεί έτσι και στον Κάβανο; Η εκεί θα τον πιάσει το γλυκό, το μελιστάλαχτο, το ευγενικό;
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας στείλω
μία κάρτα,
με μια παλάμη
ανοιχτή
και την "ευχή"
"Να, πάρτα"!
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας της χαρίσω
κάτι,
τη "ζώνη",
το χαράτσωμα,
τα βάρη μου
απ' την πλάτη!
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας πιω
κι ένα ποτήρι
κι ως πρόποση
υπέρ αυτής
ας πω
"βρε, άι σιχτίρι"!
Ο οίστρος
Δε λέμε, έξυπνο ήταν το χτεσινό λογοπαίγνιο ενός τίτλου της πρώτης σελίδας των "Νέων", αλλά αυτό έγινε σε βάρος της ιστορικής αλήθειας. "Ο πρώην τελείωσε τον τέως", έλεγε ο τίτλος και αναφερόταν στην προχτεσινή, γνωστή απάντηση του Κ. Καραμανλή στον Γλύξμπουργκ. Τον τέως, όμως, τον τέλειωσε ο λαός και, μάλιστα, εδώ και δεκαετίες.
Διαβάζουμε, επίσης, στη χτεσινή ειδησεογραφία ότι η πρώτη ετήσια έκθεση, που υιοθετήθηκε πριν δυο μέρες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκτιμά ότι "το 1996 ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική και παραγωγική χρονιά για τον κοινωνικό διάλογο σε ευρωπαϊκό επίπεδο", αλλά δεν παραλείπει να επισημάνει ότι η όλη... επιχείρηση βρίσκεται ακόμα στην αρχή της, ότι είναι ακόμα μια "γενική εικόνα", που πρέπει "να συγκεκριμενοποιηθεί και να υλοποιηθεί"...
Και βεβαίως, σε ό,τι αφορά τα δικά μας, το μήνυμα το έχουν συλλάβει καλά τόσο ο ΣΕΒ, που δηλώνει ότι πρέπει να περιφρουρηθεί πάση θυσία η διαδικασία του "κοινωνικού διαλόγου", όσο και η κυβέρνηση, που σπεύδει να "συγκεκριμενοποιήσει και να υλοποιήσει" τις οδηγίες των Βρυξελλών.
Οι "εταίροι" της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι "αλλού" ή εντελώς συνειδητά πράττουν όπως πράττουν;
Αύξηση σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά παρουσιάζει η εγγεγραμμένη ανεργία τα τελευταία δέκα χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για την εικόνα της ανεργίας κάθε Μάρτη, από το 1987 έως και το 1997. Το ίδιο ισχύει και για το μέσο όρο της ανεργίας του τριμήνου Γενάρη - Μάρτη αυτών των δέκα χρόνων.
Την ίδια ώρα, κυβερνητικοί παράγοντες κάνουν λόγο για τη σταθεροποίηση των ρυθμών αύξησης της ανεργίας, ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός προσπαθεί να πείσει ότι το θέμα της αύξησης της ανεργίας έχει αντιμετωπιστεί από την κυβέρνησή του, αν και αποτελεί ακόμα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα!
Φαίνεται όμως ότι οι αριθμοί - όση προσπάθεια και αν καταβληθεί για να μεταλλαχτούν - δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν σ' αυτόν τον τομέα τις πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Εξάλλου, οι αριθμοί είναι αντανάκλαση της σκληρής πραγματικότητας, που όλοι ζούμε, είτε άμεσα, είτε μέσω γνωστών μας προσώπων που είναι άνεργοι...
Την κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή ακολουθούν οι "εγκέφαλοι" του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης για να καταπολεμήσουν τον πληθωρισμό, ώστε μετά να καυχώνται στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ΕΕ) για τις επιτυχίες τους. Ιδού τι μηχανεύτηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η γνωστή επιτροπή Σπράου - που έχει συσταθεί με τις ευλογίες του Κ. Σημίτη - για την περαιτέρω μείωση του πληθωρισμού: Πρώτον, να επανεξεταστεί η σκοπιμότητα χορήγησης του - άθλιου - διορθωτικού ποσού με στόχο την κατάργησή του! Δεύτερον, να συγκρατηθούν οι ονομαστικές αποδοχές - πόσο ακόμα; - και τρίτον, να μειωθούν σε ένα ποσοστό κάποιοι έμμεσοι φόροι που αυξάνουν τον πληθωρισμό.
Με άλλα λόγια, ο πληθωρισμός θα μειωθεί, άλλη μια φορά, με το στύψιμο μέχρι τέλους των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Κατά τα λοιπά, οι κυβερνώντες ισχυρίζονται ανερυθρίαστα ότι η μείωση του πληθωρισμού - την οποία πάντα πληρώνουν οι εργαζόμενοι - ωφελεί συνολικά τους εργαζόμενους. Οι μόνοι που ωφελούνται - ενώ δε "συνεισφέρουν" καθόλου, αντίθετα - είναι η οικονομική ολιγαρχία και το κεφάλαιο.
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας στείλω
μία κάρτα,
με μια παλάμη
ανοιχτή
και την "ευχή"
"Να, πάρτα"!
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας της χαρίσω
κάτι,
τη "ζώνη",
το χαράτσωμα,
τα βάρη μου
απ' την πλάτη!
Γιορτάζει,
λέει, η ΕΟΚ,
ας πιω
κι ένα ποτήρι
κι ως πρόποση
υπέρ αυτής
ας πω
"βρε, άι σιχτίρι"!
Ο οίστρος
Γιατί πειράχτηκε τόσο η "Αυγή" από τις αντιδράσεις των εκατοντάδων εργατών και ανέργων της Ζώνης, που είχαν συγκεντρωθεί την περασμένη Τρίτη στο δημαρχείο Περάματος, απέναντι στο νέο εμπαιγμό του κυβερνητικού κλιμακίου; Βεβαίως, η "Αυγή" προτιμά, σε χτεσινό σχόλιό της, να βαφτίζει τους συγκεντρωμένους, "συνδικαλιστές προσκείμενους στον Περισσό", προκειμένου να "κολλήσει" καλύτερα η κατηγορία ότι "δυναμιτίστηκε μια ευκαιρία να συζητηθεί σοβαρά το υπαρκτό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και συνεπώς βιωσιμότητας των ελληνικών ναυπηγείων"..!
Αλήθεια, το εννοεί αυτό; Πιστεύει κανείς σήμερα στα σοβαρά ότι αυτό που λείπει είναι ο διάλογος ή οι θέσεις πάνω στο πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, για την οποία κόμματα - μηδέ και του ΠΑΣΟΚ εξαιρουμένου - και συνδικάτα έχουν μελέτες επί μελετών και προτάσεις επί προτάσεων; Η έτσι ακριβώς - όπως και η κυβέρνηση - εννοεί η "Αυγή" το... διάλογο; Δηλαδή, κουβέντα να γίνεται και στο μεταξύ η κυβέρνηση να προχωρά στην πράξη τις καταστροφικές επιλογές της και σ' αυτό τον τομέα, ενώ οι εργαζόμενοι θα παρακολουθούν τη διάλυση "ευπρεπώς" και "κοσμίως" διαλεγόμενοι;
Η απάντηση είναι μάλλον αυτονόητη, αλλά οι συντάκτες τέτοιων σχολίων θα ήταν καλό να προσπαθήσουν να αγγίξουν, έστω και για λίγο, ελάχιστα, το δράμα των χιλιάδων μακρόχρονα ανέργων της Ζώνης. Ισως τότε θα μπορούσαν και να καταλάβουν ότι και πολύ κόσμια φέρθηκαν την Τρίτη στην κυβερνητική κουστωδία.
Να λοιπόν που ο διαβόητος "κοινωνικός διάλογος" δεν αξιοποιείται μόνο για την επένδυση των πιο αντεργατικών μέτρων με το μανδύα της "συναίνεσης" από την πλευρά των εργαζομένων, αλλά και ως η μαγική κολυμβήθρα που "βαφτίζει" αυτά τα μέτρα ακόμα και "δικαιώματα"! Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στη χτεσινή ειδησεογραφία ότι επίκειται η τελική συμφωνία μεταξύ της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και των ευρωπαϊκών εργοδοτικών οργανώσεων (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα), για την "εξασφάλιση του δικαιώματος εργασίας με μερική απασχόληση"!Ναι, έτσι, όπως το βλέπετε! Πανευτυχής, δε, ο γενικός γραμματέας της ΣΕΣ, Εμ. Καμπάλιο, δηλώνει ότι "απαιτείται μεγαλύτερη ευελιξία στα μοντέλα εργασίας" και ότι "τα σωματεία πρέπει να καταλάβουν πως ασφάλεια στην εργασία δε σημαίνει ότι θα αποκλειστεί οποιαδήποτε μεταβολή στα κεκτημένα των εργαζομένων"!
Και το ερώτημα για τους εργαζόμενους είναι βεβαίως ότι, αν έχουν τέτοιους "εκπροσώπους", τι χρειάζονται τα αφεντικά;
Αραγε, τη... δόξα αυτών των "εκπροσώπων" εζήλωσαν εκείνοι οι αυτόχθονες συνδικαλιστές, που δηλώνουν έτοιμοι να πάρουν μέρος σ' αυτή τη στημένη - από τα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης - κομπίνα;