Πρόκειται για μια διαπίστωση που προκύπτει αβίαστα από την παρακολούθηση της τακτικής του "νέου" ΠΑΣΟΚ σε όλα τα επίπεδα. Και δεν είναι μόνο η πρακτική των κυβερνώντων στους διάφορους τομείς άσκησης πολιτικής (οικονομία, κοινωνική πολιτική, εξωτερική πολιτική, θέματα δημοκρατικών ελευθεριών κλπ.) που οδηγούν στην παραπάνω εκτίμηση. Τούτη η κυβέρνηση έχει συνδυάσει το "άτεγκτο" της αντιλαϊκής εμμονής στην πράξη, με την ιδεολογική επένδυση μιας αντιλαϊκής ρητορείας, που δεν μπορεί παρά να αποκληθεί ως η μετουσίωση του κυνισμού σε επίσημο πολιτικό λόγο.
***
Στο πεδίο των λαϊκών εισοδημάτων, η κυβέρνηση πορεύεται στο "μονόδρομο" της σκληρής λιτότητας "δίχως ημερομηνία λήξης" και των "Συμφώνων Σταθερότητας", που υπονομεύουν εσαεί το βιοτικό επίπεδο του λαού, στα πλαίσια της ΕΕ. Δηλώνει προκλητικά ότι αυτή η πολιτική - που την τελευταία πενταετία αύξησε τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών μέχρι και 2.157%, ενώ τα πραγματικά εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων υπέστησαν μείωση τουλάχιστον 8 μονάδες από την εξέλιξη του πληθωρισμού - όχι μόνο δε θα υποστεί "καμία χαλάρωση", αλλά θα συνεχιστεί με "νέα ορμή"! Ετσι εξηγείται και το "μαγείρεμα" νομοθετικών επεμβάσεων, όπως προβλέπονται στη γνωστή "έκθεση Σπράου", για το "πάγωμα" των ημερομισθίων τα επόμενα χρόνια...
Πέρα από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης, το σύνολο της οικονομικής της πολιτικής διέπεται από την αντικοινωνική λογική της πλουτοκρατίας. Ποιος δε θυμάται τις τοποθετήσεις υπουργών για την "ανάγκη" ξεκληρίσματος του 50% του αγροτικού κόσμου; Ποιος δε βλέπει το επιταχυνόμενο ξεπούλημα της παραγωγικής βάσης, που, μόλις προχτές, μετατράπηκε και σε επίσημη θέση της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ; "Ολες οι επιχειρήσεις του ΟΑΕ θα πάνε σε ιδιώτες", αποφάσισαν οι "αριστεροί" του κυβερνώντος κόμματος, την ίδια μέρα που υπογράφτηκε το ξεπούλημα των Ναυπηγείων Ελευσίνας και βρισκόταν σε εξέλιξη το ξεκοκάλισμα μιας ακόμα μερίδας από το "φιλέτο" του ΟΤΕ.
***
Φτάνει, παράλληλα, στο σημείο να εφαρμόζει και να μεθοδεύει μέτρα προς την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, να διακηρύσσει την κατάλυση κάθε έννοιας κράτους πρόνοιας, να μεθοδεύει το μοντέλο του "ημιαπασχολούμενου", του "ημιανασφάλιστου" και, τελικά, του "ημιθανή" εργαζόμενου - έρμαιου είτε της περιθωριοποίησης είτε της στυγνής υπερεκμετάλλευσης, ανεμίζοντας τη... δημοκρατική απάτη του "κοινωνικού διαλόγου".
Είναι η ίδια κυβέρνηση που δεν αρκείται στις απειλές και τους εκβιασμούς του τύπου "ή θα υποταχθούμε στην ΕΕ ή θα καταστραφούμε". Εξασκώντας την αρχή τού "όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος", επιδίδεται άλλοτε σε μαζικές διώξεις χιλιάδων αγροτών, άλλοτε σε ψήφιση νομοθετημάτων που προβλέπουν άμεση φυλάκιση των απεργών που "δε συμμορφώνονται", άλλοτε σε ανάσυρση χουντικών διαταγμάτων για την απαγόρευση συγκεντρώσεων και την "αποκατάσταση της τάξης"... Και φυσικά δε θα ξέφευγε από αυτή την κυβέρνηση το "εύσημο" προώθησης του ηλεκτρονικού φακελώματος με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, όπως αυτό της "κύρωσης" της Συνθήκης του Σένγκεν.
Ο κατάλογος είναι μακρύς. Θα μπορούσε κανείς να γράψει "διατριβή" για την αποθέωση της διαπλοκής της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των μονοπωλίων και της, πέραν κάθε προηγούμενου, στήριξης που της προσφέρουν οι μεγαλοκαρχαρίες των ΜΜΕ και του εκδοτικού κατεστημένου. Θα ήταν αδύνατον να κλειστεί σε λίγες γραμμές οποιαδήποτε αναφορά στον κατήφορο της υποτέλειας και της τυχοδιωκτικής υποταγής στους ιμπεριαλιστές, που μετατρέπουν την κυβέρνηση σε"νεωκόρο" απόδοσης "ευχαριστιών" προς τις ΗΠΑ και σε συνεργό - "μπουκαδόρο" των γκάγκστερ στην Αλβανία και τα Βαλκάνια, συνολικά.
***
Ομως, τούτη η διαπίστωση δεν έχει μοιρολατρικό χαρακτήρα. Γιατί εκτός από τις κακές και τις χειρότερες κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας, υπάρχουν και οι καλές κυβερνήσεις. Υπάρχουν, δηλαδή, οι κυβερνήσεις που μπορεί και πρέπει να αναδειχτούν μέσα από την πάλη του λαϊκού κινήματος, στον αγώνα για την επιβολή φιλολαϊκών πολιτικών στον τόπο. Προϋπόθεση γι' αυτό δεν είναι παρά μία. Η ανάγκη ανατροπής των πολιτικών που εφαρμόζει η κυβέρνηση Σημίτη και η ουσιαστική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών.
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Το χειρότερο, με την κυβέρνηση Σημίτη είναι η... έλλειψη ανακολουθίας. Το χειρότερο είναι πως αυτή η κυβέρνηση ό,τι λέει, το κάνει... Δεν είναι αντιλαϊκή μόνο στα λόγια, αλλά κυρίως στα έργα
- Σήμερα στις 7μ.μ. στην πλατεία Κάνιγγος, 16 σωματεία μετάλλου της Αττικής διοργανώνουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Τι τα οδήγησε σε αυτή την απόφαση;
- Τα προβλήματα του κλάδου είναι τόσο οξυμένα σήμερα που δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για τους μεταλλεργάτες. Βασικές παραγωγικές μονάδες του κλάδου, όπως τα ναυπηγεία, οι χαλυβουργίες, οι αμυντικές βιομηχανίες, η ΛΑΡΚΟ κλπ., βρίσκονται στα πρόθυρα της διάλυσης. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και της ΝΔ προηγούμενα, υλοποιώντας πιστά τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δεν παίρνει κανένα μέτρο για τη σωτηρία του κλάδου. Αρνείται να χαράξει κλαδική πολιτική για το μέταλλο. Ετσι βλέπουμε στις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και στις χιλιάδες βιοτεχνίες, η συρρίκνωση να είναι ραγδαία. Χιλιάδες μεταλλεργάτες να απολύονται. Ακόμη, η κυβέρνηση, στην απόφασή της να ανατρέψει την κοινωνική ασφάλιση, έχει δηλώσει πως θα εντάξει το Ταμείο Μετάλλου στο ΙΚΑ-ΤΕΑΜ και θα εφαρμόσει τον ν.2084/92, που σημαίνει σφαγιασμό στις επικουρικές μας συντάξεις. Οι εργασιακές σχέσεις καθημερινά ανατρέπονται και εφαρμόζονται "νέες", όπως οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, οι εργολάβοι, οι εργαζόμενοι με δελτία παροχής υπηρεσιών κλπ. Τα σωματεία, μπροστά σε αυτή την κατάσταση, και ξεπερνώντας δυσκολίες και προβλήματα, αποφάσισαν να συντονίσουν τη δράση τους και σαν πρώτο βήμα την οργάνωση σήμερα συγκέντρωσης και πορείας στο υπουργείο Εργασίας.
- Ποια είναι η στάση της Ομοσπονδίας Μετάλλου (ΠΟΕΜ) απέναντι σε αυτή την κατάσταση που υπάρχει;
- Δυστυχώς, η πλειοψηφία της διοίκησης της ΠΟΕΜ, που αποτελείται από την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ, δεν κάνει τίποτα για να βάλουμε φραγμό στα σχέδια της κυβέρνησης και των βιομηχάνων για τη διάλυση του κλάδου μας. Αλλά, μάλλον τους αδικούμε, όταν λέμε ότι δεν κάνουν τίποτα. Συμμετέχουν, με αυτούς που θεωρούν "εταίρους" τους - την κυβέρνηση και τους βιομηχάνους - στον "κοινωνικό διάλογο". Στο διάλογο αυτό, δηλαδή, που γίνεται για να εξαπατηθούν οι εργαζόμενοι. Κυβέρνηση και βιομήχανοι σχεδιάζουν μέσα απ' αυτόν πώς θα ανατρέψουν ό,τι, με αγώνες και θυσίες, κατάκτησαν οι εργαζόμενοι στον 20ό αιώνα. Η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ δηλαδή στη διοίκηση της ΠΟΕΜ, συνειδητά πλέον έχουν οδηγήσει την οργάνωση σε αδράνεια, όπως το ίδιο κάνουν βέβαια αυτές οι παρατάξεις στη ΓΣΕΕ και στις άλλες δευτεροβάθμιες οργανώσεις.
- Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα των σωματείων σας;
- Αυτό που ξεκινήσανε τα 16 σωματεία μεταλλεργατών σε Αθήνα - Πειραιά - Ελευσίνα και στα οποία δεν πλειοψηφούν μόνο δυνάμεις της ΕΣΑΚ, πιστεύουμε, και θα παλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση, να επεκταθεί σ' όλη την Ελλάδα. Να προχωρήσει, δηλαδή, ο συντονισμός αυτός σε όλες τις πόλεις και να γίνει πανελλαδικός. Τα σωματεία μας δεν έχουν το δικαίωμα να είναι θεατές των εξελίξεων. Πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να συντονίσουν τη δράση τους και με τους αγώνες τους να ανατρέψουν τα σχέδια της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των βιομηχάνων. Ζητάμε να εφαρμοστεί κλαδική πολιτική σε αναπτυξιακή κατεύθυνση. Παλεύουμε για ενιαίο φορέα ναυπηγικής και αμυντικής βιομηχανίας. Να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης για τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης και του Ταμείου Μετάλλου. Να μην περάσει ο εργασιακός μεσαίωνας, όπως σχεδιάζουν οι αντιδραστικές δυνάμεις στην Ευρώπη και στη χώρα μας.
Ντ. Ν.