Οι διοικήσεις των Τραπεζών Πίστεως και Εργασίας διαψεύδουν μεν την προσπάθεια εξαγοράς της δεύτερης από την πρώτη, αφήνουν όμως όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το απώτερο μέλλον. Η δημιουργία νέου τραπεζικού υπερομίλου παράγοντας εξελίξεων σε οικονομικό, αλλά και σε πολιτικό επίπεδο
Το ξαναμοίρασμα της πίτας στο χώρο των εμπορικών τραπεζών, στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των μονοπωλιακών συγκροτημάτων, έρχεται τώρα στην επικαιρότητα, με αφορμή πληροφορίες και έντονες φήμες περί εξαγοράς της Τράπεζας Εργασίας από την άλλη μεγάλη ιδιωτική Τράπεζα Πίστεως, μέσω των ανταλλαγών μεγάλων πακέτων στο Χρηματιστήριο Αθηνών και άλλων συμφωνιών.
Αν τελικά ολοκληρωθούν οι σχετικές διαπραγματεύσεις, που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις διεξάγονται και οι δύο μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες συγχωνευτούν, θα πρόκειται για γεγονός με σημαντικές επιπτώσεις τόσο στο οικονομικό όσο και στο πολιτικό επίπεδο.
Χτες το μεσημέρι η Τράπεζα Πίστεως εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται μεν ότι δεν έγιναν ανταλλαγές πακέτων μετοχών ανάμεσα στις δύο τράπεζες, ουσιαστικά όμως επιβεβαιώνει τις σχετικές φήμες, καθώς αποφεύγει να απαντήσει στο θέμα των διαπραγματεύσεων και παράλληλα υπενθυμίζει ότι η Τράπεζα έχει τοποθετηθεί επανειλημμένα υπέρ των συγχωνεύσεων και της αναδιάταξης του τραπεζικού χώρου... Το γεγονός αυτό άλλωστε, ότι δηλαδή υπήρξαν επαφές μεταξύ των δύο τραπεζών για την εξαγορά της Εργασίας από την Πίστεως, επιβεβαίωσε η διεύθυνση της Εργασίας στη διοίκηση των εργαζομένων της Τράπεζας, σε συνάντηση που υπήρξε την προηγούμενη Δευτέρα. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε ο σύλλογος των εργαζομένων, ανακοίνωση η οποία στηρίχτηκε στις απόψεις της διοίκησης της Τράπεζας Εργασίας, η τελευταία δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο εξαγοράς της Τράπεζας από την Πίστεως στο απώτερο μέλλον... Επιβεβαίωσαν μάλιστα ότι σήμερα υπάρχει προσέγγιση και συνεργασία με την Πίστεως στην κατεύθυνση της προώθησης του κοινού συμφέροντος των δύο τραπεζών..
Και από τις δύο αυτές ανακοινώσεις είναι εμφανές ότι οι δύο μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες συζήτησαν το θέμα της εξαγοράς της Εργασίας από την Πίστεως, στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός τραπεζικού κολοσσού - για τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας - ανταγωνιστικού προς τις μεγάλες εμπορικές τράπεζες δημοσίου συμφέροντος. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, οι σχετικές συζητήσεις δεν τελεσφόρησαν - μέχρι τώρα τουλάχιστον - επειδή η πρόταση εξαγοράς της Εργασίας είχε ισχυρούς υποστηρικτές, κυρίως μεγαλομετόχους από το χώρο του εφοπλιστικού κεφαλαίου, αλλά υπήρξαν και ισχυρές αντιδράσεις από τους λεγόμενους θεσμικούς επενδυτές του εξωτερικού, που κατέχουν πακέτα μετοχών της Εργασίας. Πάντως το όλο θέμα παραμένει ανοιχτό και στο άμεσο μέλλον αναμένεται να υπάρξουν και νέες εξελίξεις. Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά το παρελθόν ο τραπεζικός όμιλος της Τράπεζας Πίστεως (ανήκει στον μεγαλομέτοχο Γ. Κωστόπουλο) είχε στρέψει τις βλέψεις του προς την Ιονική Τράπεζα, την οποία επίσης ήθελε να εξαγοράσει. Ο ευνοούμενος από το σύνολο του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος τραπεζικός όμιλος, στυλοβάτης των πιο ακραίων μορφών λιτότητας, αποτελεί το χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα των συνεπειών που υπήρξαν λόγω της απελευθέρωσης του τραπεζικού συστήματος στη χώρα μας. Από τις αρχές του 1990 και στη συνέχεια, τα οικονομικά του μεγέθη (κέρδη, κύκλος εργασιών) αυξάνονται εντυπωσιακά και σήμερα αισθάνεται τόσο ισχυρός, ώστε να θέλει να θέσει υπό τον έλεγχο του την πιστωτική και νομισματική πολιτική της χώρας.
***
***
***
Λάμπρος ΤΟΚΑΣ
Επίκαιρες οδηγίες προς τους καταναλωτές από το Ινστιτούτο Καταναλωτών
Την προσοχή των καταναλωτών εφιστά το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝΚΑ) κατά την παραγγελία και παραλαβή πετρελαίου θέρμανσης. Ειδικότερα, το ΙΝΚΑ συμβουλεύει τους καταναλωτές:
Αύξηση 1,9% παρουσίασε το επτάμηνο Γενάρης - Ιούλης 1996 ο δείκτης Λιανικών Πωλήσεων (τζίρος), σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΣΥΕ), που δόθηκαν χτες στη δημοσιότητα. Ο δείκτης Τιμών Χονδρικής του Αυγούστου παρουσίασε πτωτική πορεία, καθώς παρουσίασε αύξηση 0,2% ως προς τον προηγούμενο μήνα Ιούλη, έναντι αύξησης 0,4% που είχε παρουσιάσει το 1995.
Η μικρή αύξηση, που παρουσίασε η λαϊκή κατανάλωση στο επτάμηνο, μπορεί να αποδοθεί κύρια σε δύο λόγους: Κατά πρώτο στο γεγονός ότι οι λιανικές πωλήσεις μετά από μια μακρά περίοδο συνεχούς πτώσης (μειώνονται συνεχώς από το 1989) δεν μπορεί παρά να εμφανίζουν σημάδια ...ανάκαμψης, μια και τα περιθώρια παραπέρα περιορισμού της κατανάλωσης στενεύουν ασφυκτικά. Το θέμα βέβαια είναι αν η μικρή αυτή ανάκαμψη οφείλεται στην αύξηση της αγοραστικής μείωσης κυρίως των εργαζομένων, οι οποίοι επηρεάζουν την καταναλωτική αγορά, ή οφείλεται σε άλλους λόγους, όπως μπορεί να είναι η ενίσχυση των οικογενειακών εισοδημάτων μέσω καταναλωτικού δανεισμού. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, η προσφυγή στα καταναλωτικά δάνεια τα δύο τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Στο τέλος του Αυγούστου τα υπόλοιπα των λογαριασμών καταναλωτικών δανείων του συνόλου των εμπορικών τραπεζών υπολογίζονταν περίπου στα 500 δισ. δραχμές, με τάσεις περαιτέρω αύξησης του υπολοίπου. Αυτό βέβαια εγκυμονεί κινδύνους για το εγγύς μέλλον, δεδομένου ότι δεν αναμένεται ουσιαστική αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων, αλλά αντίθετα αναμένεται να μειωθούν, ενώ από την άλλη πλευρά τα επιτόκια των καταναλωτικών δανείων είναι από τα υψηλότερα της αγοράς, καθώς αγγίζουν το 27%.