Τις συνθήκες δουλιάς και την έλλειψη μέτρων ασφαλείας, που νομιμοποιεί η πολιτική ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ανέδειξαν ο θάνατος και ο τραυματισμός δυο ακόμα εργαζομένων μέσα σε λίγες μέρες
Eurokinissi |
Από συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων της Ζώνης για το θάνατο δυο συναδέλφων τους, τον περασμένο Ιούλη |
Τέσσερις μέρες μετά, την περασμένη Τετάρτη, ο 55χρονος σωληνουργός Κώστας Χατζηγιαννάκης έκανε επίσης βουτιά στο κενό στη «Νο 2» δεξαμενή καυσίμων του φορτηγού πλοίου «ΑΝΓΚΟΡΑ». Ευτυχώς, αυτός στάθηκε τυχερός. Τη γλίτωσε με έναν σπασμένο ώμο. Είχε αναγκαστεί να κάνει τον «ακροβάτη» σε σκαλωσιά που είχε στηθεί χωρίς να έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα.
Οι δεκάδες νεκροί και οι εκατοντάδες σακατεμένοι της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, όπως οι δύο τελευταίοι εργάτες, αποδεικνύουν με το αίμα τους την έλλειψη μέτρων ασφαλείας, την εντατικοποίηση και την άγρια εκμετάλλευση. Ωστόσο, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, συνεπείς στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, κόβουν και ράβουν νόμους, συνδιαμορφώνουν συνολικά μία πολιτική που τινάζει στον αέρα βαπόρια και ανθρώπινες ζωές, που βλέπει ως «παράπλευρη απώλεια» το σκοτωμό του εργάτη. Το θέμα είναι να αυξάνουν τα κέρδη τους οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεργοδότες.
Ενα τέτοιο νομικό τερατούργημα, με τον τίτλο «Μητρώο Επιχειρήσεων Ναυπήγησης, Μετατροπής, Επισκευής και Συντήρησης Πλοίων», ψηφίστηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ στη Βουλή στις 13 του περασμένου Μάρτη. Πρόκειται για νομοθέτημα, που, όπως καταγγέλλουν τα σωματεία της Ζώνης, ανάβει «το πράσινο φως στους εργολάβους και στους εφοπλιστές να δημιουργήσουν "σύγχρονα κρεματόρια"». Ηδη, από την ψήφισή του, η Ζώνη «μετράει» 3 νεκρούς. Αλλωστε, από τον περασμένο χρόνο οπότε και έγινε γνωστό το νομοσχέδιο που ετοίμαζε η κυβέρνηση, τα σωματεία της Ζώνης προειδοποιούσαν για τις συνέπειες, απαιτώντας την άμεση ανάκλησή του.
Στόχος της κυβέρνησης με αυτό το νόμο είναι να υπονομεύσει ό,τι έχουν κατακτήσει εδώ και δεκαετίες οι εργατοτεχνίτες με αγώνες και αίμα, τόσο σε ό,τι αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, όσο και σε ό,τι αφορά το δικαίωμά τους να γυρίζουν από το μεροκάματο στα σπίτια τους ζωντανοί και αρτιμελείς.
Ο νόμος - ο οποίος, εκτός από τους εργατοτεχνίτες, έχει επιπτώσεις και στους ναυτεργάτες - δίνει και ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα στα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως στο ΙΚΑ, αναστέλλοντας μέχρι το 2008 τα χρέη των επιχειρήσεων του κλάδου.
Πιο συγκεκριμένα, κάτω από τις δυναμικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1998 αναγκάστηκε να ψηφίσει το ν. 2642 για το μητρώο των επιχειρήσεων, που, παρά τις σοβαρότατες και σκόπιμες ελλείψεις, περιλάμβανε ορισμένα από τα αιτήματα των εργατών. Οπως αναμενόταν, ο νόμος έμεινε ουσιαστικά ανενεργός. Η κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας στο πρόσφορο έδαφος που της άφησε το ΠΑΣΟΚ, άλλαξε πλήρως τον προηγούμενο νόμο και ικανοποίησε κάποιες από τις «πάγιες» αξιώσεις εφοπλιστών και επιχειρηματιών.
Με το Αρθρο 3, όπου καθορίζεται ποιοι δικαιούνται να εκτελέσουν εργασίες σε χώρους ναυπηγοεπισκευής, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στους εφοπλιστές είτε να χρησιμοποιούν το πλήρωμα για επισκευαστικές εργασίες των πλοίων, οι οποίες χαρακτηρίζονται εργασίες «συντήρησης», είτε να ναυτολογούν εργαζόμενους και να τους παρουσιάζουν ως ναυτεργάτες, σπάζοντας έτσι τα μεροκάματα, τις συμβάσεις και επιβάλλοντας καθεστώς «μαύρης εργασίας».
Στα Αρθρα 5 και 6, που αναφέρονται στις κατηγορίες των επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν στο Μητρώο, στη διαδικασία και στα δικαιολογητικά εγγραφής, καταργείται ό,τι ίσχυε μέχρι τώρα, όπως ο αριθμός των ημερομισθίων που θα πρέπει να παρουσιάζουν οι επιχειρήσεις κάθε έτος για να φαίνεται ότι λειτουργούν. Οι επιχειρήσεις για να εγγραφούν στο Μητρώο δε χρειάζεται να ανήκουν αποδεδειγμένα σε κάποια κατηγορία (π.χ. μηχανουργείο, ελασματουργείο, ή συνεργείο αμμοβολών), να παρουσιάζουν κύκλο εργασιών και να έχουν μόνιμη έδρα και μόνιμο εξοπλισμό! Ενα απλό εργαλείο αρκεί για να χαρακτηριστεί οποιοσδήποτε ως ...«επιχείρηση»!
Η λήψη των μέτρων ασφαλείας σε συνδυασμό με τη δουλιά με δικαιώματα στη Ζώνη αποτελεί πεδίο σκληρών ταξικών συγκρούσεων ανάμεσα στους εργάτες από τη μια, τους εφοπλιστές, τους εργολάβους, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, από την άλλη. Το 1990, τρία χρόνια μετά την ανατίναξη του «γκαζωμένου» δεξαμενόπλοιου «ΑΝΑΓΚΕΛ ΓΚΡΕΪΤΝΕΣ» του εφοπλιστή Αγγελικούση - άγνωστος παραμένει ο αριθμός των νεκρών - οι εργατοτεχνίτες της Ζώνης με τα ταξικά τους συνδικάτα επέβαλαν τις 5μελείς μεικτές Επιτροπές Ελέγχου για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας στα επισκευαζόμενα πλοία. Ωστόσο, από τη σύστασή τους και με ιδιαίτερη ένταση από το 2001, οπότε έγινε η φονική έκρηξη στο δεξαμενόπλοιο «ΣΕΪΛΟΡ», οι Επιτροπές έχουν μπει στο «μάτι» των εφοπλιστών, αφού οι εργάτες απαιτούν τη στελέχωσή τους με το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό, τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό, προκειμένου να είναι σε θέση οι Επιτροπές να επιβάλλουν όλα τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα η Επιτροπή δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγξει την εγκυρότητα του πιστοποιητικού απαλλαγής από αέρια στα πλοία (γκαζ φρι), δηλαδή να ελέγξει αν το βαπόρι είναι καθαρό από αέρια, γιατί δε διαθέτει ούτε ανάλογο επιστημονικό δυναμικό ούτε εξοπλισμό, ενώ και ο εκπρόσωπος του ΚΕΠΕΚ, που συμμετέχει, μόνο ναυπηγός δεν είναι. Τα υπόλοιπα μέλη είναι δύο εκπρόσωποι που ορίζονται από τα σωματεία, ένας λιμενικός και ένας από το ΤΕΕ.
Ομως, εκπρόσωπος από το ΤΕΕ δε συμμετέχει από το 2001, καθώς με το «ΣΕΪΛΟΡ» οι διωκτικές αρχές «τσουβάλιασαν» τα θύματα με τους θύτες και κάθισαν τους εκπροσώπους της 5μελούς, δηλαδή τους εργαζόμενους, στο ίδιο εδώλιο με τους εφοπλιστές και τους εργολάβους. Ετσι, στην πραγματικότητα, δεν είναι πλέον 5μελείς, αλλά ...4μελείς! Οι χημικοί Ναυτιλίας από το Γενικό Χημείο του Κράτους που συμμετέχουν στην Επιτροπή μια φορά τη βδομάδα, είναι ...οινολόγοι!
Το νομικό καθεστώς που έχουν επιβάλει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ καθιστούν τον Τεχνικό Ασφαλείας υφιστάμενο ουσιαστικά των εφοπλιστών και των εργολάβων, αφού από αυτούς προσλαμβάνεται. Αυτή τη «σχέση» οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και σήμερα της ΝΔ αρνούνται να την κόψουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι μία βδομάδα μετά την έκρηξη στο ΣΕΪΛΟΡ με τους πέντε νεκρούς εργάτες, εντοπίστηκε Τεχνικός Ασφαλείας να υπογράφει ότι παρακολουθεί τις επισκευαστικές εργασίες σε 18 πλοία ταυτόχρονα!
Στις 8 Αυγούστου ο υφυπουργός Απασχόλησης μετά το έγκλημα στο «AILSA CRAIG», προκαλώντας από πάνω τους εργάτες, είχε ανακοινώσει ως «κατόρθωμα» ότι με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) καθορίστηκε «ο μέγιστος αριθμός πλοίων στα οποία μπορεί να παρέχει υπηρεσίες ο ίδιος Τεχνικός Ασφαλείας καθώς και ο ελάχιστος ημερήσιος χρόνος υποχρεωτικής απασχόλησής του και παρουσίας του επί του πλοίου» κ.ά. Πρόκειται για απόφαση που είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τα αιτήματα των εργατών που μιλούν για το ελάχιστο. Δηλαδή να διορίζεται ένας Τεχνικός Ασφαλείας ανά πλοίο, να παραμένει σε αυτό καθ' όλη τη διάρκεια των εργασιών και ο διορισμός του να γίνεται με λίστα από αρμόδιο κρατικό φορέα.
Οι εργατοτεχνίτες της Ζώνης συσπειρωμένοι στα ταξικά τους σωματεία εντείνουν τη μάχη για την εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας. Αυτή τη δράση τους σηματοδοτεί και το μνημείο που έχουν στήσει μέσα στο χώρο της Ζώνης, για το οποίο διώκονται από τους εργοδότες και τον ΟΛΠ. Οι εργατοτεχνίτες διεκδικούν: