Motion Team |
Ξάφνου λέξεις, όπως Φιλοσοφική, Πανεπιστήμιο Πειραιά, Πάντειος, Φυσικομαθηματική, Πάτρα, Θεσσαλία, Γεωπονική, Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, Γραφικές Τέχνες κι άλλες ων ουκ έστι αριθμός, αποκτούν μιαν άλλη διάσταση.
Σηματοδοτούν την αξία της αντίστασης, την αξία της επιμονής κόντρα στο ρεύμα, την αξία της υπεράσπισης του δίκιου, την αξία τού να θυμάται ο φοιτητής ότι είναι γιος εργάτη κι, ακόμα καλύτερα, την αξία τού να κατανοεί ο εργαζόμενος φοιτητής και σπουδαστής ότι δεν μπορεί να ψηφίζει καμιά από τις παρατάξεις που τα 'χει τάτσι μίτσι με το αφεντικό του.
Θα 'χουν πολλή δουλειά στα αμφιθέατρα οι Κνίτες. Το 'πε, ήδη, ο γραμματέας τους, «μας γεμίζει ευθύνη» η άνοδος της ΠΚΣ. Ηδη, την επόμενη βδομάδα υπάρχει απεργία. Που οργανώνεται από το ΠΑΜΕ. Κι έχει ενάντιά της αυτή η απεργία όχι μόνο τον ΣΕΒ, αλλά και το βασικό στήριγμά του, τη ΓΣΕΕ. Τι θα κάνουν οι φοιτητές; Προφανής η απάντηση.
Πάμε γι' άλλα:
Ολο αυτό το σύστημα είναι ένα καθολικά αντίπαλο σύστημα. Βρωμίζει ό,τι ακουμπά στη σαπίλα του. Οταν η αγορά φτάνει να πουλά ως εμπόρευμα σχέσεις που αφορούν το στενό πυρήνα της ιδιότητας «άνθρωπος», τότε δεν έχει πιο κάτω.
Την ίδια ώρα, το παράδειγμα με την Ινδονησία είναι χαρακτηριστικό σε αντιδιαστολή με το παράδειγμα από τις ΗΠΑ. Και στις δυο περιπτώσεις, είναι η διασφάλιση του καπιταλιστικού κέρδους αυτό που κινεί τα νήματα. Η λύση δεν μπορεί να βρεθεί έξω από την προοπτική να καταργηθεί η ίδια η επιδίωξη του καπιταλιστικού κέρδους.
Το γεγονός ότι είναι, λέει, «σοσιαλιστής» ο επικεφαλής του ΔΝΤ, δηλώνει μόνο το κοινό σύστημα που υπηρετούν οι διάφοροι Βελτρόνι και Μπερλουσκόνι στην ιταλική, στην ελληνική, ή την αμερικάνικη εκδοχή. Κι έρχεται, επίσης, να εξηγήσει γιατί αυτοί που μόνη - κύρια αποστολή τους έχουν να είναι ανάχωμα στη ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων, οι εδώ κι εκεί οπορτουνιστές, από καιρό έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν ως ήττα του νεοφιλελευθερισμού το γεγονός ότι οι ίδιοι οι καπιταλιστές ζητούν ακόμα πιο ισχυρή κρατική παρέμβαση.
Ολοι αυτοί γνωρίζουν πως, αργά ή γρήγορα, η εργατική τάξη με την αποφασιστική παρέμβαση της πολιτικής πρωτοπορίας της, τους κομμουνιστές, θα βρει το μόνο δρόμο που οδηγεί στην απελευθέρωσή της, το δρόμο για την ανατροπή.
Σπαράγματα αυτής της διαδικασίας αναγνωρίζονται σε διάφορες πλευρές της ζωής καθημερινά. Οτι ακόμα χρειάζεται δουλειά πολλή είναι γεγονός.
Αλλά μπορούμε να πανηγυρίσουμε τη χαρά μας. Γιατί κάναμε βήμα γι' αυτήν τη δουλειά...
Ασχετο: Σωστός ο Τσακνής. Πρότεινε - αφού τα συμπληρώματα τροφής κάνουν καλό στην υγεία - να ενσωματωθούν σαν αναγκαστική παροχή στη συλλογική σύμβαση των οικοδόμων, που αποδεδειγμένα σηκώνουν περισσότερα βάρη από τους αρσιβαρίστες.
Η ΑΓΟΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ: «Πριν από δεκαπέντε χρόνια περίπου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απαγόρευσε στην κυβέρνηση της φτωχής Ινδονησίας να επιδοτήσει τις εισαγωγές ρυζιού, για να σώσει τον λαό της από την πείνα. Οχι, είπε το ΔΝΤ, τις τιμές τις προσδιορίζουν οι ελεύθερες αγορές και όχι οι κυβερνήσεις. Σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προτείνει η έξοδος από την κρίση να γίνει με την ευθεία παρέμβαση του αμερικανικού δημοσίου, το οποίο θα αναλάβει να πληρώσει τα χρέη των φτωχών νοικοκυριών από την αγορά κατοικίας με τραπεζικό δανεισμό!» (ο Ν. Νικολάου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ: «Η αγγελία έγραφε: "Ζητώ σύντροφο ωραία, έξυπνη και ειδική στο μασάζ". Ο ευκατάστατος κύριος όριζε και την αμοιβή για τις ζητούμενες υπηρεσίες: υποδοχή προσκεκλημένων στο σπίτι 40 δολάρια την ώρα, αισθησιακό μασάζ 140 δολάρια την ώρα, συνοδεία σε κοινωνικές εκδηλώσεις 40 δολάρια την ώρα, συνοδεία σε ταξίδια 30 δολάρια την ημέρα συν έξοδα, διαχείριση σπιτιού και λογαριασμών 30 δολάρια την ώρα. Δε ζητούσε κάποια επαγγελματία συνοδό ή πόρνη. Μόνο σοβαρές γυναίκες (...) πριν από κάμποσα χρόνια, γράφει η κοινωνιολόγος Αρλι Χοχτσάιλντ θα περιμέναμε από έναν τέτοιο κύριο να αγοράσει ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο ή να πληρώσει για τις διακοπές της οικογένειας. Σήμερα αγοράζει την ίδια την οικογένεια ή τουλάχιστον τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με την οικογενειακή ζωή (...) οι άνδρες και οι γυναίκες βρίσκονται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι, ανάμεσα στην οικογένεια και στην αγορά (...) αν ενδώσουν στην αγορά, τότε ακόμη και τα πιο δυνατά συναισθήματά τους γίνονται αμέσως προϊόντα, αγορές, συναλλαγές» (από τη στήλη του Ρούσσου Βρανά στα ΝΕΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΚΚΕ: Νέα πορεία στο λαό. ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ η πολιτική συγκέντρωση
ΤΟ ΒΗΜΑ: Ερχεται θερμό καλοκαίρι με αλλαγές και συγκρούσεις
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Οι «βαρώνοι» του λιμανιού στραγγαλίζουν την αγορά
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ρίχνουν τα βάρη ο ένας στον άλλο
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: 1 στους 2 πολίτες δυσπιστεί για τα ΜΜΕ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Βουτιά θανάτου από δύο αδελφές
Η ΑΥΓΗ: Κάτω από την μπάρα η κυβέρνηση
ΕΘΝΟΣ: ΠΑΡΩΔΙΑ με ελέγχους στα τυφλά
Η ΧΩΡΑ: Πυρετός για χοντρές μπίζνες
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΜΑΪΜΟΥ ΤΟ e-mail ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΑ
Ο ΛΟΓΟΣ: «ΦΑΡΜΑΚΙ» στον αθλητισμό
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Κοινό μάνατζμεντ στον ΟΤΕ
ΤΑ ΝΕΑ: Είμαστε όλοι κάτω από την μπάρα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Ο πόλεμος της ντόπας
«Το ηγετικό δίδυμο επιχειρεί να δημιουργεί ένα μιντιακό γεγονός μέρα παρά μέρα (...) ο Αλέκος (...) τη μια λέει "καλώς τα παιδιά" (...) την άλλη μιλάει ειρωνικά για τους συνταγματολόγους (...) ο Αλέξης (...) τη μία τα βάζει με τα ΜΜΕ. Την άλλη με τη ΓΣΕΕ. Υπάρχει ένα άγχος συνέχειας πίσω από όλα αυτά. Ενας φόβος μήπως και τους ξεχάσει η κοινή γνώμη» (ο Α. Μητρόπουλος στα ΝΕΑ).
«Για άλλη μια φορά ο Καβαλιέρε προσπαθεί να κλέψει την παράσταση με νόστιμες μπαρούφες και δηλώσεις που φλερτάρουν μονίμως με την ανοησία και το γραφικό. Σημασία έχει να εντυπωσιάσει. Ετσι κι αλλιώς οι δημοσκοπήσεις τον ευνοούν» (το ρεπορτάζ για τον Μπερλουσκόνι στα ΝΕΑ).
«Ο Βάλτερ Βελτρόνι μιμείται τον Μπιλ Κλίντον (...) δεν είναι επίσης τυχαίο ότι το σύνθημα του υποψηφίου της κεντροαριστεράς είναι "ναι, μπορούμε" κατά το "yes we can" του Μπάρακ Ομπάμα (...) δεν έχει κρύψει ποτέ το πάθος του για την Αμερική (...) "οι ιδεολογίες της Δεξιάς και της Αριστεράς δεν έχουν πλέον νόημα" εξομολογείται» (το ρεπορτάζ επίσης στα ΝΕΑ).