Λίγη ιστορία λοιπόν: ο Βορέας, ο Ζέφυρος, ο Νότος και ο Εύρος ήταν οι άνεμοι των αρχαίων. Ο Βορέας ήταν γρήγορος. Ο Νότος είχε ομίχλη. Ο Εύρος ξερίζωνε δέντρα, ενώ ο Ζέφυρος, άλλες φορές δυνατός και επικίνδυνος, κι άλλες φορές έπνεε σε μέρη μακρινά και παραδεισένια όπως ήταν τα Ηλύσια πεδία. Ωσπου έκανε το λάθος ο Αίολος κι έδωσε τον ασκό με τους ανέμους στον Οδυσσέα, αφήνοντας απ' έξω μόνο τον Ζέφυρο. Ανοιξαν οι ναύτες τον ασκό, ξεχύθηκαν έξω οι άλλοι άνεμοι κι από τότε γίνεται της... κλιματικής αλλαγής.
Ο «Ζέφυρος» έγινε το σινεμά των παιδικών μας χρόνων με τον Ανέστη Βλάχο πάντα στο ρόλο του κακού. Τώρα ο κακός ξανάρχεται στο «Ζέφυρο» σε μια ιστορία που μιλάει για αντάρτες και χωροφύλακες. Εχει κύρια ιστορική αξία η ταινία. Είναι μέρος του κινηματογράφου μας. Σηκώνει πολύ ιδεολογική διαφωνία. Ε, και; Το σπουδαίο της είναι πως δείχνει χωροφύλακες να σκοτώνουν φυγόδικο που παραδόθηκε μόνος του. Παίρνει θέση, δηλαδή. Ασε που σε βάζει και σε σκέψεις για το τι παθαίνει όποιος παραδίνεται...
Κολλάει μ' αυτά που γράφουν οι εφημερίδες; Κολλάει, λέει ο συνειρμός.
Τι λένε οι ειδήσεις από την Ουκρανία; Οτι με 4-5 εκατομμύρια ευρώ θα εξασφαλίσουν ένα 30% των ψηφοφόρων να υποστηρίζει την ένταξη στο ΝΑΤΟ το 2011. Πρώτον, λοιπόν, δουλεύουν από τώρα γι' αυτό. Δεύτερο, δε χρειάζονται πλειοψηφία. Αρκεί 30%. Η τέλεια δημοκρατία.
Πάμε απέναντι. Ρίγη συγκίνησης για τον Ομπάμα. Οχι από τα 28 εκατομμύρια που σιτίζονται με κουπόνια. Ούτε από τα 12 εκατομμύρια ανθρώπων στις ιδιωτικοποιημένες φυλακές που εκτίουν ποινή δουλεύοντας με απλήρωτο όλο το χρόνο εργασίας τους. Δεν πανηγυρίζει το 60% του πληθυσμού που δε μετέχει ποτέ στις εκλογές. Ποιοι πανηγυρίζουν; Το 20% όσων μετέχουν. Λιγότεροι δηλαδή από το 30% που χρειάζονται τα αδερφάκια τους στην Ουκρανία.
Ερχεται, λοιπόν, μια - κατά τεκμήριο - καλή συνάδελφος που η γνώμη της περνάει καθημερινά σε εκατομμύρια σπίτια από το κρατικό κανάλι και λίγο απέχει από το να ξαναδηλώσει «είμαστε όλοι Αμερικανοί». Δεν έχει συνείδηση του τι κάνει; Δε διαβάζει τα παράλληλα νούμερα; Στην ηλικία της - ειδικά την επαγγελματική - δεν έμαθε πως δεν ήταν η γοητεία του Κλίντον αλλά η οικονομία που βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία, δεν ήταν η γοητεία, αλλά η οικονομία που αφού είχε κάψει την Κορέα, συνέχισε να ρίχνει ναπάλμ στο Βιετνάμ τον καιρό που τραγουδούσε ο Ντίλαν;
Και έμαθε και ξέρει. Κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Η Τιμοσένκο με όρους γοητείας παραμένει άπαιχτη. Μόνο που οι πεδιάδες της Ουκρανίας είναι ακόμα σπαρμένες με τα πτώματα από τα τανκς του τότε ΝΑΤΟ, του Γ΄ Ράιχ. Οπως και τα ελληνικά βουνά από τα πτώματα που σκόρπισαν οι χωροφύλακες του υπό κατασκευή τότε ΝΑΤΟ.
Εδώ έρχεται και κολλάει ο Ζέφυρος. Καλός άνεμος, αλλά για νοικοκύρηδες. Στη σημερινή επέλαση του ιμπεριαλισμού, όπου -ελλείψει αντιπάλου - διάφοροι αποφασίζουν «65 ώρες δουλειάς τη βδομάδα», είναι καλύτερα να κρατάς ανοιχτό τον ασκό. Στο τέλος πάντα νικάει ο βοριάς. Αρκεί να 'χεις ναύτες στα κουπιά. Δε φοβάσαι τίποτα. Αρκεί να μην παραδοθείς. Κι ας την Ιθάκη να περιμένει όσους έμαθαν να στρογγυλεύουν τις γωνιές μη και χαλάσουν το χατίρι στο ταμείο.
Ασχετο: δηλαδή, τι λένε οι «Φίλοι της Γης»; Οταν η «τζιπούρα» του αφεντικού σου, που καίει πετρέλαιο, ανεβαίνει στην Πάρνηθα, καίγοντας τους πόντους που του έχεις δώσει εσύ που κάνεις αναρρίχηση στη Χούνη, αυτό είναι καλό για το περιβάλλον; Και γιατί σ' ακούω να βήχεις, αφού δεν καπνίζεις;
«ΖΕΦΥΡΟΣ»: «Ενα επεισόδιο παρμένο από τα ψιλά των εφημερίδων εκείνης της εποχής, πρόσβαλε τη Βασιλική Χωροφυλακή και το ασικλίκι της εξουσίας και "οι Παράνομοι", γυρισμένοι το 1958, απαγορεύτηκαν και χάθηκαν από τις αίθουσες για 50 χρόνια. Αύριο το λησμονημένο δημιούργημα του Νίκου Κούνδουρου θα δώσει την πρεμιέρα του στον "Ζέφυρο". Οι ήρωες της ταινίας, εξεγερμένοι Ελληνες, υπολείμματα των παλιών ληστοφυγόδικων και των ανταρτών του εμφυλίου, παγιδευμένοι στους βράχους των θεσσαλικών μετεώρων, παλεύουν να ξεφύγουν από την παγίδα της προσωπικής ζωής τους, αλλά και των χωροφυλάκων που τους έχουν περικυκλώσει. Τι προκάλεσε την επέμβαση της λογοκρισίας; Η σκηνή όπου οι χωροφύλακες εξοντώνουν έναν φυγόδικο την ώρα της παράδοσης (...) "οι Παράνομοι είναι μια μικρή ελάχιστη ίσως φωνή για να εμποδίσει τη λησμονιά να ακυρώσει τους ήρωες τόσων και τόσων αγώνων" σχολιάζει ο Ν. Κούνδουρος» (με μουσική Μάνου Χατζιδάκι η ταινία / Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ: «Το προσωπικό σύστημα εμπορίας ρύπων, κατά αντίστοιχο τρόπο που ισχύει για τις επιχειρήσεις το χρηματιστήριο ρύπων, δοκιμάζεται για πρώτη φορά παγκοσμίως στη Βρετανία (...) ο κάθε εθελοντής θα έχει ένα μηνιαίο επιτρεπόμενο όριο μονάδων τις οποίες θα εμπορεύεται με άλλους εθελοντές σε ένα "on line" σύστημα (...) οι χρήστες της κάρτας που δε θα σπαταλούν πολλές μονάδες θα μπορούν να τις πωλούν σ' αυτούς που θέλουν να οδηγήσουν περισσότερο από ό,τι τους επιτρέπει το "επίδομα" των μονάδων τους (...) περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως οι "Φίλοι της Γης" έχουν εκφραστεί υπέρ του νέου σχεδίου» (το ρεπορτάζ στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: «Οι υπουργοί συμφώνησαν ότι η περίοδος απασχόλησης θα μπορεί να ξεπερνά τις 65 ώρες την εβδομάδα» (η είδηση παντού).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΕΡΓΑΣΙΜΗ ΒΔΟΜΑΔΑ 65 ΩΡΕΣ με ελαστικοποίηση και απλήρωτη δουλειά
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Νάρκη στο 48ωρο, δουλειά ως 65 ώρες
Η ΑΥΓΗ: 65 ώρες δουλειά την εβδομάδα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ο μεγάλος θυμός
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Παγκοσμιοποίηση του πληθωρισμού
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ οι ενισχύσεις για τα μικρά εισοδήματα
ΤΑ ΝΕΑ: Στο ταμείο για το Κτηματόσημο
ΕΘΝΟΣ: ΑΝΩ ΚΑΤΩ οι βάσεις σε ΑΕΙ - ΤΕΙ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Οι νέοι, ο έρωτας και η οικογένεια
Η ΧΩΡΑ: Απαγωγή για λύτρα ή τρομοκρατία;
ΤΟ ΒΗΜΑ: Λύτρα 30 εκατ. ευρώ
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ
Ο ΛΟΓΟΣ: ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ να κουνήσει ξανά
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΑΡΠΑΖΑΝ ΜΙΖΕΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΣΗΜΙΤΗ
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΟΔΗΓΟΣ για το Κτηματολόγιο
«Σύμφωνα με την αμερικανική κυβέρνηση, ο αριθμός των Αμερικανών που λαμβάνουν από το κράτος κουπόνια αγοράς τροφίμων έφτασε τον Μάρτιο τα 27,88 εκατομμύρια, 1,5 εκατομμύριο ή 5,7% περισσότεροι σε σχέση με πέρσι (...) σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ο αριθμός αυτός θα ξεπεράσει τα 28 εκατομμύρια στο επόμενο οικονομικό έτος που ξεκινά από τον Οκτώβριο» (το ρεπορτάζ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
«Ομως πέρα από την πολιτική και την οικονομία, υπάρχουν οι χαρισματικές προσωπικότητες. Εκατομμύρια ψηφοφόροι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη περισσότεροι άνθρωποι ανά την υφήλιο έχουν γοητευτεί από τον γερουσιαστή του Ιλινόις με τον ευρωπαϊκό αέρα που ενσαρκώνει το έγχρωμο american dream. Εκατομμύρια άνθρωποι θέλουν να πιστέψουν ότι ο Ομπάμα μπορεί να είναι η απάντηση σε όσα ρωτούσε ο τροβαδούρος του 20ού αιώνα, ο Μπομπ Ντίλαν, το 1962, όταν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών ήταν ακόμη με "απαλούς τους όνυχες". How many roads must a man walk down/ Before they call him a man (...) How many deaths will it take till he knows / That too many people have died. The answer, my friend, is blowing in the wind. Περισσότερο και από την Αμερική, ο υπόλοιπος κόσμος ελπίζει ότι στο γύρισμα της χιλιετίας ίσως υπάρξει τελικά απάντηση» (η Μαρία Χούκλη στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
«Χάνει η μάνα (του πολιτικού) το παιδί και το παιδί τη μάνα στην Ουκρανία, όπου οι άλλοτε σύμμαχοι της "πορτοκαλιάς επανάστασης" βγάζουν όλα τους τα άπλυτα στη φόρα (...) αρκετοί σπεύδουν πλέον να αποφύγουν τα ερείπια πριν τους πλακώσουν, καθώς ο ουκρανικός Τύπος δημοσιεύει το κυβερνητικό πρόγραμμα, που θα ξοδέψει 4-5 εκατομμύρια ευρώ ώστε έως το 2011 να έχει δημιουργηθεί σταθερό ποσοστό υποστήριξης στην ένταξη στο ΝΑΤΟ περί το 30%. Η πλειονότητα της κοινής γνώμης που παραμένει κατηγορηματικά αντίθετη στην προοπτική αυτή, ούτε μπήκε στο στόχαστρο ούτε και απασχολεί κανέναν. Σάμπως ποιος τη χρειάζεται σε μια "σωστή" δημοκρατία με βούλα ΗΠΑ;» (ο Θανάσης Αυγερινός στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).