Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): (εκτός μικροφώνου)
ΑΛ. ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Θα το επαναλάβω (σ.σ. το ερώτημα). Πώς απαντάμε για το κέρδος της Ελλάδας σε σχέση με την ΕΕ και πώς μπορεί κανείς να τολμάει - δεν το είπες, το λέω εγώ - να βάζει ότι στην πορεία ας πούμε θα κερδίσει αν αποδεσμευτεί. Οχι μόνο η Ελλάδα, αλλά και άλλες χώρες. Η Ελλάδα κέρδισε.
Εξαρτάται τώρα τι εννοεί κανείς Ελλάδα. Π.χ., να το πω καθαρά, η ελληνική αστική τάξη κέρδισε. Οχι μόνο οικονομικά, κέρδισε και πολιτικά.
Αν πάει κανείς στα χρόνια εκείνα που γινόταν συζήτηση υπέρ ή κατά της ένταξης στην ΕΕ, στην ΕΟΚ τότε, υπήρχαν και τμήματα βέβαια επιχειρηματιών που αντιδρούσαν, διότι σου λέει δε θα μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στις απαιτήσεις και η απάντηση που τους έδιναν εκείνα τα τμήματα των επιχειρηματιών, που ήταν υπέρ, είναι ότι ακόμα κι αν δυσκολευτούμε να προσαρμοστούμε και περάσουμε από κλονισμούς, μόνο και μόνο για πολιτικούς λόγους πρέπει να μπούμε.
Γιατί; Γιατί το μεγάλο κεφάλαιο για να βγάλει κέρδος θέλει και πολιτική στήριξη. Με συγχωρείτε, δεν μπορεί να βγάλει τα κέρδη μόνο με τους νόμους της αγοράς. Και ακριβώς ο διεθνισμός του κεφαλαίου εκδηλώνεται σε κάθε χώρα. Το μεγάλο κεφάλαιο κέρδισε. Αυτά όλα τα μεγαθήρια τα οποία έχουν γίνει στην Ελλάδα βοηθήθηκαν και από αυτό.
Τα κοινοτικά ποσά πού πάνε; Τα κοινοτικά ποσά, π.χ., τώρα παίζουν ρόλο στη συγκέντρωση στα χέρια λίγων εταιριών όλου του τομέα των κατασκευών που στην Ελλάδα είχαμε πολλούς μικρομεσαίους σ' αυτόν τον χώρο. Βεβαίως κερδίζει λοιπόν. Κερδίζει το μεγάλο κεφάλαιο.
Δε λέμε ότι οι εργαζόμενοι, όλα αυτά τα χρόνια από τότε που μπήκαμε στην ΕΟΚ, δεν κέρδισαν τίποτα. Είχαν και κατακτήσεις. Τους τις έδωσε η ΕΟΚ; Ηταν θέμα συσχετισμού δύναμης, ήταν θέμα πάλης. Για να δούμε σε ποιες περιόδους το λαϊκό κίνημα αποσπούσε κάποιους αυξημένους μισθούς, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική προστασία. Μας έδινε το σχέδιο Μάρσαλ ή η ΕΟΚ; Οχι.
Δυστυχώς, κι απ' αυτά τα κοινοτικά ποσά, τα οποία κι εμείς εφόσον είμαστε στην ΕΟΚ διεκδικούμε να έρχονται, κι απ' αυτά τα κοινοτικά ποσά τη μερίδα του λέοντος την παίρνουν οι λίγοι. Και όταν πάνε στο λαό, πάνε για εξαγορά και για διαφθορά. Καθαρά πράγματα. `Η για λύσεις μιας χρήσης. Πόσα λεφτά έχουν φαγωθεί στα προγράμματα κατάρτισης;
Το ποιος κερδίζει και ποιος χάνει είναι καθαρά θέμα ταξικό και πολιτικό. Για μας ο λαός έχασε. Π.χ., από τις ιδιωτικοποιήσεις κέρδισαν οι εργαζόμενοι; Από την ιδιωτικοποίηση που περνάει στην Παιδεία και στην Υγεία κέρδισαν οι εργαζόμενοι; Από τις εκχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων κερδίζουν οι εργαζόμενοι; Οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας αυτή τη στιγμή είναι καθηλωμένες, γιατί η ΕΕ καθορίζει τι θα αναπτυχθεί και πώς. Κερδίζουν οι εργαζόμενοι από αυτό;
Βεβαίως, σήμερα φαίνεται μια τάση ότι όλοι μπαίνουν στην ΕΕ. Ωραία. Τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει ανάπτυξη και της άλλης τάσης. Πιο ισχυρή.
Εμείς πιστεύουμε ότι δεν είναι μονόδρομος η ΕΕ. Υπάρχει κι άλλος δρόμος. Η οικονομική συνεργασία σε άλλη βάση προς όφελος των λαών. Ηδη φυγόκεντρες δυνάμεις υπάρχουν μέσα στην ΕΕ με τη μια ή την άλλη μορφή. Αυτές θα ενισχυθούν τα επόμενα χρόνια.
Και τέλος, όποιος δεν πιστεύει σ' αυτό, ας μη βάλει μια ταφόπλακα σε άλλες εξελίξεις που μπορεί να υπάρχουν στην Ευρώπη. Γιατί δηλαδή πρέπει να πει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση; Μπορεί ένας άνθρωπος να πει ότι δεν υπάρχει λύση; Μπορεί σήμερα να μην υπάρχει και να υπάρχει αύριο. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε και για το σήμερα και για το αύριο.
-- ΛΥΡΑΣ («ΕΡΑ»): Βλέπω ότι στις προτεραιότητες σας έχετε βάλει αυτή τη φορά και τη γλώσσα και τον πολιτισμό. Μπορείτε να μου πείτε τι άλλαξε και οι ανησυχίες του κόμματός σας και το ενδιαφέρον σας προσανατολίζεται στην ελληνική γλώσσα;
-- Α. ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Το κόμμα μας έχει μια μεγάλη ιστορία σ' αυτό το θέμα. Τον ξέρετε...
-- ΛΥΡΑΣ: Το ξέρω, αλλά τον τελευταίο καιρό δεν έμπαινε.
Α. ΠΑΠΑΡΗΓΑ:... το ρόλο μας στο Κίνημα του δημοτικισμού κλπ. κλπ. Και μάλιστα εμείς λέμε πολλές φορές μέσα στο κόμμα και στους πολύ νέους Κνίτες, ότι καλά είναι να δουν στο παρελθόν ότι το κόμμα δεν αγωνιζόταν μόνο στο βασικό που μας ενδιαφέρει, τα εργατικά δικαιώματα, αλλά και μέσα στα εργατικά δικαιώματα είχαμε τη μόρφωση, τη γλώσσα.
Ξέρετε, υπάρχουν και πολλά βέβαια αστεία, γιατί όταν πρωτομπήκανε αυτά τα θέματα στις αρχές του περασμένου αιώνα δεν ήταν ακόμα δουλεμένα. Ας πούμε, ξέρω ότι το Εργατικό Κέντρο Βόλου συζητούσε θέματα θρησκείας και γλώσσας με εργάτες και τα εργατικά σωματεία έκαναν και μορφωτική δουλιά που σήμερα δυστυχώς δε γίνεται.
Ομως εδώ υπάρχει και πραγματικό πρόβλημα. Η ελληνική γλώσσα έχει φτωχύνει. Εχει φτωχύνει γιατί γλώσσα σημαίνει σκέφτομαι, σημαίνει επικοινωνώ. Αλλά αν θέλετε κι αυτός ο λεγόμενος ευρωπαϊκός πολιτισμός και ο πολυπολιτισμός οδηγεί αντί σε εμπλουτισμό, σε ισοπέδωση και σε υποβάθμιση.
Κάνουμε ειδική ημερίδα γι' αυτό το θέμα προεκλογικά. Και να σας πω γιατί το κάνουμε; Οχι για φιγούρα, αλλά κάπου πρέπει κι εμείς να δεσμευτούμε ότι θα ασχοληθούμε πιο εμπεριστατωμένα με αυτά τα θέματα. Και υπάρχουν άνθρωποι έξω από το Κόμμα και άνθρωποι που πιθανόν να μη το ψηφίζουν το ΚΚΕ, και δεν το ψηφίζουν, οι οποίοι απασχολούνται πάρα πολύ σοβαρά με αυτά τα θέματα. Κι εμείς θέλουμε αυτό το ζήτημα, ευρωπαϊκός πολιτισμός, ελληνική γλώσσα κλπ. - να ομολογήσω, με κάποια καθυστέρηση - να το αναπτύξουμε.
Ο Δημ. Φράγκος |
«Θα ήθελα κυρία Γενική Γραμματεύ, κυρίες και κύριοι, να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση αυτή. Να σας πω πως νιώθω πολύ τιμημένος που είμαι εδώ, μετά από 23 χρόνια κοινοβουλευτικής συνεχούς ζωής και 8 χρόνια Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Είμαι πια ελεύθερος άνθρωπος, διότι δεν ανήκω πουθενά και ψηφίζω με συνείδηση.
Λόγω σεμνότητας δεν έχετε αναφέρει κάτι, το οποίο μπορεί να δώσει μεγάλη δύναμη στο ΚΚΕ. Πάρα πολύ μεγάλη δύναμη. Είναι η στάση σας στο θέμα του δημοψηφίσματος στην Κύπρο. Αυτό το εμφανίζετε εν μέρει στη σελίδα 14, όταν λέτε: "Κύπρος, ενιαία, ανεξάρτητη χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, ομόσπονδη κλπ. χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες". Αυτό που μας ετοίμαζαν ήταν πραγματικά ένα μόρφωμα προστασίας, με προστάτες τους Αμερικανούς και τους Αγγλους και υπέρ των συμφερόντων των Τούρκων.
Είστε το μόνο Κόμμα απ' αυτά που είστε στη Βουλή που αμέσως είπατε το ΟΧΙ. Αυτό το ΟΧΙ σας τιμά. Ο λαός θα πρέπει να σκεφτεί ότι δικάζει. Βεβαίως όταν ψηφίζουμε σε εκλογές βουλευτικές υπάρχει ο εκλογικός νόμος, υπάρχουν οι πελατειακές σχέσεις που παρασύρουν το λαό. Τώρα δεν πάμε για κυβέρνηση, πάμε για να δείξουμε τι πιστεύουμε. Την ελληνική τιμή τη σώσατε εσείς και ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Και όταν ήρθε ο Γερμαναράς ο Φερχόιγκεν και είπε ότι με εξαπατήσατε, προφανώς δεν το είπε για τον Παπαδόπουλο, το είπε για αυτούς που πραγματικά τον εξαπάτησαν και ξέρουμε όλοι ποιοι τον εξαπάτησαν.
Θα ψηφίσει ο λαός τους απατεώνες; Διότι όλοι οι άλλοι είναι μέσα σ' αυτούς που εξαπάτησαν τον Φερχόιγκεν και σε αυτούς που είχαν κάνει αυτή τη συμφωνία. Να πουλήσουν τον ελληνισμό της Κύπρου. Εσείς τον στηρίξατε, γι' αυτό ο λαός είναι ο δικαστής. Δε θα δικάσει για να βγάλει κακούργημα ή πλημμέλημα. Θα δικάσει με την ψήφο του και είναι η μόνη ευκαιρία που του δίνεται να πάρει ένα τρομερά μεγάλο ποσοστό το ΚΚΕ αυτή τη φορά. Σας ευχαριστώ θερμά».
«Κι εγώ σας ευχαριστώ», απάντησε η Αλ. Παπαρήγα και συνέχισε: «Δυστυχώς το Κυπριακό λογοδόθηκε από το 1999. Και μάλιστα πριν καν υπάρξει το σχέδιο Ανάν. Γιατί, εν πάση περιπτώσει, μπορείς να είσαι και συμβιβαστικός πάνω σε ένα σχέδιο που γνωρίζεις. Λογοδόθηκε πριν καν ο Κ. Ανάν φτιάξει το σχέδιο. Φαντάζομαι μια πολύ γενική ιδέα. Θα τους είπε είναι στην ιδέα της Ομοσπονδίας, που δεν ήταν, και συμφώνησαν. Οπωσδήποτε είχε κλείσει, όπως έχει κλείσει και το Αιγαίο. Είναι καθαρό αυτό. Εξ ου και το καλό κλίμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων».