Με τη Στρατηγική της Λισαβόνας και την επέκταση της «ευελφάλειας» οι υπουργοί Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης που συνεδρίασαν χτες στις Βρυξέλλες ετοιμάζουν το νέο κουστούμι για τους εργαζόμενους της Ενωσης για τη μετά κρίσης εποχή. «Το πρόγραμμα της Λισαβόνας θα πρέπει να προπαρασκευάσει τη νέα εποχή» υπογράμμισε σε Συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος - σύμφωνα με την ανταπόκριση του ΑΠΕ - «επιδιώκοντας πλήρη απασχόληση και ποιότητα εργασίας, κοινωνική και περιφερειακή συνοχή». Μόνο που η «ευελφάλεια» σημαίνει άρνηση και της πλήρους απασχόλησης και της ποιότητας στην εργασία. Πολύ περισσότερο σημαίνει ενίσχυση των ταξικών ανισοτήτων, που η κυβέρνηση επιδιώκει να συγκαλύψει επιδιώκοντας μια «κοινωνική συνοχή» που - όπως επανέλαβε ο υπουργός Εργασίας - ταυτίζεται με τα λίγα λεπτά «του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης» και «της αύξησης επιδόματος ανεργίας», που έτσι και αλλιώς παραμένει σε εξευτελιστικά επίπεδα.
Παρουσιάζοντας τα μέτρα της κυβέρνησης στους ομολόγους του, ο Α. Λοβέρδος ουσιαστικά διατύπωσε τις προγραμματικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ για:
Δηλαδή και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δίνει εγγυήσεις ότι θα ακολουθήσει την πεπατημένη για την ενίσχυση των επιχειρήσεων, στις οποίες θα κατευθυνθούν περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, από το ανεκτέλεστο πρόγραμμα που είχε συντάξει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Για το Ασφαλιστικό ο υπουργός επανέλαβε τις κινδυνολογικές κορόνες επισείοντας τις πρόσθετες δαπάνες που έγιναν μέσα στο 2009 για την καταβολή συντάξεων ενώ για τους μακροπρόθεσμους στόχους της κυβέρνησης, σημείωσε: «Πρέπει να μπούμε και στις δομικές συνιστώσες του Ασφαλιστικού και να τις αλλάξουμε».
Με οδηγό τους Στόχους της Λισαβόνας για το 2010 και παίρνοντας υπόψη, ότι οι επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης είναι μια «πρόκληση» για την ΕΕ, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα προς όφελος του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, κατέληξε χτες το Συμβούλιο των υπουργών Εργασίας της ΕΕ στα συμπεράσματα σχετικά με την προώθηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και την ανάκαμψη από την κρίση.
Το Συμβούλιο μεταξύ άλλων καλεί τα κράτη - μέλη σε:
Η δραματική κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενες στους χώρους δουλειάς μεταφέρθηκε στη σύσκεψη - συζήτηση για το Ασφαλιστικό
Από τη σύσκεψη της Γραμματείας Γυναικών του ΠΑΜΕ |
Η επιτακτική ανάγκη του ανοίγματος της δουλειάς μπροστά στη νέα αντιασφαλιστική λαίλαπα για την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση των εργαζομένων γυναικών - η οποία και αποτελεί πρώτιστο και ιδιαίτερο καθήκον για τα ταξικά συνδικάτα - αναδείχτηκε εισηγητικά και αναλυτικά από την Χρυσούλα Λαμπούδη της Γραμματείας Γυναικών του ΠΑΜΕ. Αυτή η ανάγκη επιβεβαιώθηκε από την εικόνα που μετέφεραν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της χτεσινής σύσκεψης.
«Αν εμφανιστεί ρυτίδα δε μας θέλουν στη δουλειά. Είμαστε αντιτουριστικές», είπε χαρακτηριστικά η εργαζόμενη από το χώρο του επισιτισμού - τουρισμού και των ξενοδοχείων, μεταφέροντας την εικόνα της ασυδοσίας και της εκμετάλλευσης που υφίστανται οι γυναίκες στον κλάδο. Ενας κλάδος που χαρακτηρίζεται από όλες τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Οι γυναίκες απολύονται και επαναπροσλαμβάνονται με συμβάσεις, μέσω δουλεμπορικών γραφείων, κλπ.
Η εργαζόμενη από το χώρο των ΟΤΑ σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση «εξαφανίζονται οι άνδρες και πληθαίνουν οι γυναίκες με κάθε είδους ελαστική απασχόληση». Από την άλλη, σημείωσε «γυναίκες με χρόνια στη δουλειά να δουλεύουν μέσα σε αντίξοες συνθήκες ιδιαίτερα στην καθαριότητα. Στις 5 και 6 το πρωί με χιόνι με βροχή, με 40 βαθμούς θερμοκρασία να μαζεύουν σκουπίδια. Συνάντησα εργαζόμενη κοπέλα στις 6 το πρωί σε προχωρημένη εγκυμοσύνη να μαζεύει σκουπίδια. Και αυτές οι γυναίκες δεν έχουν βαρέα και ανθυγιεινά». Και, μεταξύ άλλων, κατέληξε «συναδέλφισσες εμείς δεν θα διαπραγματευτούμε τι θα πάρουμε. Τα θέλουμε όλα. Γιατί όλα μάς ανήκουν» και σημείωσε χαρακτηριστικά «H καλή μάνα δεν είναι αυτή που θα προσφέρει το σιδερωμένο ρούχο στο παιδί, αλλά αυτή που παλεύει για να δώσει στο παιδί της έναν καλύτερο κόσμο. Στις 17 του Δεκέμβρη πρέπει να βουλιάξει η χώρα».
«Ο ΟΑΕΔ κατακλύζεται καθημερινά από γυναίκες με κάθε μορφή ελαστικής απασχόλησης», είπε μια εργαζόμενη στον ΟΑΕΔ καταγγέλλοντας από την άλλη «το θέατρο - όπως σημείωσε - που έχει στηθεί στο όνομα μάλιστα της ενίσχυσης των δικαιωμάτων των γυναικών, να τους παρέχουν ψίχουλα για να γίνουν "επιχειρηματίες"». Αντίστοιχη εικόνα της εκμετάλλευσης, των ελαστικών μορφών απασχόλησης, των προβλημάτων υγείας, της ανασφάλειας και αβεβαιότητας μεταφέρθηκε από γυναίκες στο χώρο των τραπεζών, των καθαριστριών στα δημόσια σχολεία, στον κλάδο των λιθογράφων, των καθηγητριών, κλπ. Η εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας στάθηκε στα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης και των ανατροπών που έγιναν αλλά και αυτών που δρομολογούνται.
«Στη ΒΙΒΛΙΟΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ εκλέχτηκε εργοστασιακή επιτροπή του Σωματείου... Αποκρούστηκε προσπάθεια που έγινε να μαζευτούν υπογραφές απ' τους εργαζόμενους για κατάργηση της Επιτροπής...».
«Φύγαμε διωγμένοι από την ανέχεια από την πατρίδα μας για να μπορέσουμε να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή και να βοηθήσουμε τις οικογένειές μας... οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις μας έχουν στο κενό. (...) Είμαστε πάντα νόμιμοι - παράνομοι και στις δουλειές πατάνε στην ανασφάλειά μας και μας εκμεταλλεύονται σκληρά».
«Είναι δύσκολα. Κυριαρχεί ο φόβος μέσα στη συνείδηση των εργαζομένων. Θέλει προσπάθεια για να τον πείσεις. Χρειάζεται και επιχειρήματα και να αποκρούσεις μια σειρά από ιδεολογήματα και πράγματα που σου βάζει μπροστά η ίδια η εργοδοσία».
«Βία για μας δεν είναι να κλείσει ένα εργοστάσιο την ημέρα της απεργίας. Είναι οι εκατοντάδες απολυμένοι, εργαζόμενοι που δουλεύουν 12ωρα. Και την ίδια στιγμή που η τεχνολογία προχωρά εμείς δουλεύουμε ανασφάλιστοι. Για μας βία είναι να δουλεύουν δίχως δικαιώματα εκατοντάδες μετανάστες...»
«Να συνεχίσουμε να ενημερώνουμε, να προετοιμάζουμε, να οργανώνουμε τους εργαζόμενους στον κλάδο. Οχι μόνο για τον αμυντικό αγώνα του σήμερα, αλλά προετοιμάζοντας και παίρνοντας καίριες θέσεις για τις μάχες του αύριο. (...) Ανεξάρτητα από διαφορετικές προσεγγίσεις και απόψεις πρέπει να υπερασπιστούμε το συμφέρον της τάξης μας. Σε κάθε εργοστάσιο μπροστά στην απεργία της 17ης Δεκέμβρη, να ανοίξει κουβέντα με βάση το πλαίσιο πάλης. (...) Χρειάζεται πλέον να πολιτικοποιήσουμε τους αγώνες μας. Να το πούμε ξεκάθαρα: μέσα σε αυτό το κοινωνικοοικονομικό σύστημα δεν μπορούμε να λύσουμε οριστικά τα προβλήματά μας».
«Ο καλύτερος τρόπος να υπερασπιστούμε θέσεις εργασίας, κεκτημένα - όσα έχουν απομείνει - είναι η συσπείρωση γύρω από το Σωματείο. (...) Πρέπει σε κάθε χώρο να κάνουμε εργοστασιακές επιτροπές».
(Από την προχτεσινή Γενική Συνέλευση της Πανελλαδικής Ενωσης Λιθογράφων).