Μουσικός
Οπλο του, ανέκαθεν, ήταν και είναι ο λαϊκισμός, η δημαγωγία και η πολιτική χυδαιότητα, εκφρασμένη από πρόσωπα που έπαιζαν το ρόλο, κατά περίπτωση, πότε του δεξιού πότε του αριστερού, πότε του σοσιαλδημοκράτη και πότε του φασίστα (ιδιότητα που τον τελευταίο καιρό φοριέται πολύ).
Στην αναγκαία, πλέον, αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος και αφού η ίδια η αστική τάξη και οι εκφραστές της δεν μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση της οικονομικής τους κρίσης - σε συνδυασμό πάντα με τη δική μας κοινωνική εξαθλίωση - και το πολιτικό της προσωπικό να έχει φθαρεί, τώρα πρέπει να αλλάξει την ταμπέλα...
Με το πρόσχημα της "αριστεράς", η καινούρια ταμπέλα γράφει το όνομα ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι αυτός που καλείται πλέον να κόψει ΣΥΡΙΖΑ την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος και της ταξικής πάλης, ΣΥΡΙΖΑ τα όνειρά μας, ΣΥΡΙΖΑ το μέλλον των παιδιών μας.
Είναι η άλλη όψη της σοσιαλδημοκρατίας, της κάλπικης αριστεράς, της αυταπάτης και της κοροϊδίας. Της "αριστεράς" του Μάαστριχτ, της αριστεράς" του 65ωρου, της "αριστεράς" που τόσα χρόνια λειτούργησε ως θερμοκήπιο του ΠΑΣΟΚ.
Η ίδια καλείται τώρα, με τις ευλογίες του ΣΕΒ, να σώσει τον καπιταλισμό της Ελλάδας και της ΕΕ. Και επειδή στη χώρα αυτή οι προδότες είναι αυτοί που μένουν στην ιστορία, το ΚΚΕ δε θα το βάλουν στο χέρι, δε θα το συμπαρασύρουν εξαπατώντας και προσβάλλοντας χιλιάδες κομμουνιστών, ζωντανών ή νεκρών. Το ΚΚΕ είναι αταλάντευτο και σταθερό στις θέσεις του, δεν ξεπουλιέται, δε συμβιβάζεται, δεν κοροϊδεύει, δεν προδίδει.
Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι μέσα στο λαό, με το λαό!
Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι η μόνη ασπίδα προστασίας από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι απέναντι στους αριστερούς λακέδες του αστικού κανιβαλισμού.
Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι εμπνευστής και αρωγός της ταξικής πάλης, μέσω της οποίας θα επιτευχθεί η λαϊκή εξουσία, η μόνη διέξοδος.
Στηρίζω και ψηφίζω ΚΚΕ...
Για τη ζωή μας, τα όνειρά μας, τα παιδιά μας!».
προπονητής ομάδας μπάσκετ
Η παγκόσμια οικονομική κρίση που εκφράστηκε στην πατρίδα μας πιο οξυμένα, για μια σειρά ειδικούς λόγους, γεωγραφική θέση, αδύνατη οικονομία, υπερδανεισμός αλλά και διαφθορά, οδήγησε στην εξαθλίωση πολλών συνανθρώπων μας και τα χειρότερα έπονται. Η Ελλάδα, μπορεί να βγει από το αδιέξοδο αξιοποιώντας, μόνο, τις μεγάλες παραγωγικές της δυνατότητες, που μπορούν να την κάνουν οικονομικά αυτάρκη, έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση και μακριά από το ΔΝΤ που μας έχουν βάλει θηλιά στο λαιμό».
αναπληρωτής καθηγητής Σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Σήμερα, μπροστά από τις εκλογές, όλοι υπόσχονται ότι θα κάνουν τη ζωή μας καλύτερη. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ξέχασαν αυτά που ψήφιζαν λίγους μήνες πριν. Ξέχασαν ακόμα και τους πανηγυρισμούς τους ότι με την πολιτική τους ("κούρεμα" του χρέους κλπ) οδηγούσαν τον ελληνικό λαό στη μοναδική έξοδο από την κρίση. Τώρα και γι' αυτούς χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση!!! Η αξία μιας τέτοιας πολιτικής δεν μπορεί να είναι διαφορετική από το "λεφτά υπάρχουν" του 2009 (όχι πως δεν υπάρχουν, αλλά ποιος τα κατέχει;). Ο μόνος στόχος είναι ο επανεγκλωβισμός του λαού και στη συνέχεια η επιστροφή στη γνωστή πραγματικότητα.
Μπορεί όμως η «επαναδιαπραγμάτευση» ή όπως αλλιώς ονομάζεται καταγγελία του μνημονίου και νέα συμφωνία να γίνει από το ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι τώρα δεν είχε την εξουσία στη χώρα μας; Μια τέτοια λύση φαίνεται να είναι η πιο εύκολη και για το λόγο αυτό γίνεται αρκετά ελκυστική, βρίσκει έδαφος μέσα στο λαό. Ενδεχομένως, μια τέτοια λύση να ήταν εφικτή αν η αιτία του κακού ήταν οι κακοί χειρισμοί ή η διαφθορά των ανθρώπων της εξουσίας. Είμαι όμως πεισμένος ότι η κρίση είναι βαθύτερη, αφορά την Ευρωπαϊκή Ενωση στο σύνολό της, και όχι μόνο αυτή. Είμαι πεισμένος ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση, ανεξάρτητα από το αν θέλει, κυρίως δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του λαού. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να βαθύνει την κρίση, η οποία βλέπουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να απλώνεται και σε άλλες χώρες.
Στις συνθήκες αυτές, η συστράτευση με το ΚΚΕ, η ψήφος στο ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές είναι επιλογή που θα δώσει προοπτική και ελπίδα στο λαό μας για έξοδο από την κρίση».
Δρ Επιστημών της Αγωγής, μελετητής/κριτικός Θεάτρου για παιδιά
Το κόμμα της εργατικής τάξης γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να πράξει και πώς να το πράξει, αρκεί να βρεθούν σύμμαχοί του μέσα στο λαό, οι οποίοι θα συνεργαστούν με τις κομματικές οργανώσεις, πριν από τις εκλογές και κυρίως μετά, σε όλα τα επίπεδα, κυρίως μέσα στις Λαϊκές Επιτροπές. Οι Λαϊκές Επιτροπές πρέπει να γίνουν πόλοι συσπείρωσης και συνεργασίας με δημότες όλων των συνοικιών, των γειτονιών, των χωριών, που είναι καλοπροαίρετοι και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, που θα τους δοθούν όμως συγκεκριμένες αρμοδιότητες και εμπιστοσύνη (άλλωστε όλοι μας κρινόμαστε στην πράξη).
Πιστεύω ότι η ιδεολογική ταξική συνειδητοποίηση όλων (όπου κι αν ανήκουν ιδεολογικά και κομματικά σήμερα) επιτυγχάνεται καλύτερα και πιο στέρεα -όχι μόνο με μελέτη και διαλέξεις/συζητήσεις, αλλά κυρίως (και παράλληλα) με τη συμμετοχή μας στο "καμίνι" του συνδικαλιστικού, κοινωνικού, ιδεολογικού ταξικού αγώνα στους τόπους δουλειάς, στις πλατείες/δρόμους, στις γειτονιές/συνοικίες.
Ολοι, λοιπόν, στη μάχη των επερχόμενων εκλογών για την ενίσχυση του ΚΚΕ στις κάλπες, και κυρίως όλοι στη μάχη μετά τις 18 του Οκτώβρη για τον ταξικό μας αγώνα στα συνδικάτα (με το ΠΑΜΕ), στις γειτονιές και στα χωριά (με τις Λαϊκές Επιτροπές)».
τραγουδίστρια
Την ευθύνη τους να συμπαραταχθούν με τους τίμιους αγώνες του λαού μας και του ιστορικού κόμματός του, του ΚΚΕ, αντί να ζητιανεύουν άσκοπες πια καριέρες, πλατσουρίζοντας ιδιοτελώς "για ένα κοστούμι" και θολώνοντας τα νερά...
Ενας από τους λόγους που πιστεύω στο Κόμμα, την ιδεολογία του, στους αγώνες του, είναι επειδή πολιτικά στέκεται με επιστημονική νηφαλιότητα δίπλα στο λαό, λέγοντάς του μόνο την αλήθεια, αποκαλύπτοντάς του το πραγματικό περιεχόμενο της ζωής, δίνοντας μορφή στους αγώνες του, με την επίγνωση ότι παρά τις όποιες άμεσες δυσκολίες, οι λαοί έλκονται αργά ή γρήγορα από τα ποιο ζωντανά, τα ποιο γόνιμα, τα ποιο ωραία στοιχεία της ζωής...
Γιατί τελικά, μόνο με τη γνησιότητα της μάχιμης, ιστορικά χρήσιμης αλήθειας, μπορεί να ενεργοποιήσει ο λαός όλες τις δυνάμεις του...
Ας πάρει λοιπόν ο καθένας μας την ευθύνη που του αναλογεί, ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κάθε μετερίζι, σε όλα τα μέτωπα...
Και προς το παρόν, καμιά ψήφος να μην πάει χαμένη...».
Δικηγόρος - εφοριακός, πρώην μέλος του ΝΑΡ
«ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΚΚΕ;
Ηδη από την αρχή της κρίσης, το ΚΚΕ έδωσε μια πολύ συγκεκριμένη ερμηνεία για το χαρακτήρα της κρίσης, πράγμα που είχε ιδιαίτερη σημασία αφού ανάλογα με την ανάλυση της κατάστασης που κάνει κανείς καταλήγει και σε αντίστοιχη πολιτική γραμμή: Το ΚΚΕ λοιπόν μίλησε για κρίση υπερσυσσώρευσης, για συγχρονισμένη κρίση του καπιταλισμού, την ίδια ώρα που δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετούσαν την κυρίαρχη αστική γραμμή της κρίσης χρέους, ενώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αμφιταλαντευόταν.
Με βάση αυτήν το ΚΚΕ κατέληξε στη διατύπωση της μοναδικής πολιτικής πρότασης που βάζει τη στρατηγική της εργατικής - λαϊκής εξουσίας και της πάλης γι' αυτήν, για την αντικαπιταλιστική προοπτική και το σοσιαλισμό στο προσκήνιο σαν ανάγκη του σήμερα επειδή ο καπιταλισμός έχει σαπίσει και δεν μπορεί να δώσει τίποτα πια στην εργατική τάξη πέρα από βάθεμα της εκμετάλλευσης. Ετσι φτάνει το ΚΚΕ να συνδέει την επαναστατική τακτική της υπεράσπισης των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων στο σήμερα με τη στρατηγική της κοινωνικής απελευθέρωσης, βάζοντας τη στρατηγική στο τιμόνι.
Το ΚΚΕ έβαλε θέμα μονομερούς διαγραφής του χρέους - από τη στιγμή που δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι γι' αυτό αλλά το κεφάλαιο - τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από άπειρους ελιγμούς και κωλοτούμπες πέρασε από την πρόταση για σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (που στήριξε αρχικά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και που σημαίνει αυτόματα και αναγνώριση ενός έστω μέρους του χρέους στην πρόταση για κανονική αποπληρωμή του (αφού πρώτα έρθει η ανάπτυξη).
Η πρόταση για μονομερή διαγραφή του χρέους μπαίνει "πακέτο" από το ΚΚΕ με το στόχο πάλης για αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία. Εδώ ο μεν ΣΥΡΙΖΑ κινείται όχι απλώς μίλια μακριά, αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση, αφού διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους τα αφεντικά ότι δεν πρόκειται να θέσει σε κίνδυνο την "ευρωπαϊκή πορεία της χώρας". Η δε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τη φαινομενικά "αντικαπιταλιστική" ρητορεία, στην καλύτερη περίπτωση θέτει θέμα εξόδου από την ΕΕ σήμερα, στο έδαφος του καπιταλισμού, με την κρίση να παροξύνεται, και με το λαό απροετοίμαστο για τα χειρότερα που έρχονται (ενώ βέβαια ταυτόχρονα στο εσωτερικό της υπάρχουν και ισχυρές τάσεις που αρκούνται και στην έξοδο από το ευρώ καταρχήν και την επιστροφή σε μια υποτιμημένη δραχμή, κάτι που προτείνεται ως ...φιλολαϊκή διέξοδος).
Τη στιγμή που εντείνονται οι διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού και την αλλαγή βάρδιας από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, παρά τις έντονες πιέσεις που προσπαθεί ολόκληρος ο αστικός συνασπισμός εξουσίας να ασκήσει στο ΚΚΕ, αυτό ξεκαθάρισε ότι άλλο η κυβέρνηση κι άλλο η εξουσία: Σήμερα, στον καπιταλισμό, την εξουσία την έχει το κεφάλαιο, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές και η (όποια) κυβέρνηση είναι το πολιτικό προσωπικό προώθησης των συμφερόντων τους και αντιμετώπισης-καταστολής των εργατικών-λαϊκών αντιστάσεων. Γι' αυτό και σήμερα το ΚΚΕ δε χωράει σε καμιά κυβέρνηση, γιατί θα κληθεί να παίξει θέλοντας και μη αυτόν το ρόλο. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να συνειδητοποιηθεί πλατιά ότι ο αγώνας πρέπει να αφορά την ίδια την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και του κεφαλαίου και όχι να αρκείται στην υπόσχεση λίγων ψίχουλων (κι αυτών αμφίβολων και υπό αίρεση) από τη διαχείριση της αστικής εξουσίας. Την ίδια στιγμή, εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει και άμεσο συμφέρον, την ίδια τακτική πίεσης προς το ΚΚΕ που "δε συνεργάζεται" εφαρμόζει άλλωστε και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σπέρνοντας αυταπάτες για τις "δυνατότητες μιας αριστερής κυβέρνησης", δηλητηριάζοντας τη συνείδηση ακόμη και του ίδιου του κόσμου της και προσφέροντάς τον απευθείας βορά στον ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΚΚΕ υιοθέτησε σταθερά και με συνέπεια μια ταξική εργατική οπτική τόσο για την ανάλυση της πραγματικότητας της κρίσης όσο και (κυρίως) για την απάντηση σε αυτήν. Ετσι αντιτάχθηκε στα αστικά ιδεολογήματα της "εθνικής ενότητας", της "εθνικής οικονομίας" και της "κοινωνικής συνοχής" (στα οποία υποκλίνεται σταθερά ο ΣΥΡΙΖΑ), προτάσσοντας την ενότητα της εργατικής τάξης σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των αφεντικών, την ώρα που δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έγλειφαν τις διαταξικές υπό μικροαστική ηγεμονία "πλατείες"...
Βασική πτυχή της γραμμής του ΚΚΕ είναι η αντιπαράθεση στις λογικές της "ανάθεσης" και των κάθε λογής "σωτήρων", προτάσσοντας την ανάγκη οι εργαζόμενοι να πάρουν οι ίδιοι τον αγώνα και τη ζωή τους στα χέρια τους.
Τους επόμενους μήνες η επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη θα ενταθεί ακόμη περισσότερο, με τα ενδεχόμενα μιας άτακτης χρεοκοπίας ή ακόμη και μιας πολεμικής εμπλοκής να είναι περισσότερο πιθανά από ποτέ: Σε αυτές τις συνθήκες η ύπαρξη ενός δυνατού ΚΚΕ είναι αναντικατάστατη. Δείγματα της αντίληψής του, όπως εκφράστηκαν και μέσα στο εργατικό κίνημα τα τελευταία χρόνια από το ΠΑΜΕ ή από τη δράση των Λαϊκών Επιτροπών στις γειτονιές είναι πολύτιμη μαγιά για την ακόμα πιο σκληρή περίοδο αγώνων που ανοίγεται μπροστά μας: Ο ηρωικός αγώνας των απεργών στη "Χαλυβουργία" και στη "Phone Marketing", οι μάχες των ναυτεργατών, η έμπρακτη αμφισβήτηση της αστικής νομιμότητας όταν αμφισβητεί το νόμο του δίκιου του εργάτη όπως με την ανυπακοή απέναντι στα χαράτσια είναι ψήγματα από τις μάχες του μέλλοντος...
Ακόμα και η θέση των διάφορων δυνάμεων της αριστεράς απέναντι στην εμφάνιση στο προσκήνιο του φασιστικού φαινομένου αποτελεί κριτήριο - η άνοδος της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής δεν έρχεται σε αντίθεση με τον καπιταλισμό που σαπίζει, την κρίση του και την αστική δημοκρατία, αλλά αντίθετα γεννιέται απ' αυτήν, όπως παραφράζοντας τον Μπρεχτ "ο πόλεμος γεννιέται απ' την ειρήνη τους, έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά". Ετσι δεν μπορεί να σταθούν ανάχωμα στο φασισμό οι αυταπάτες για δήθεν φιλολαϊκό φτιασίδωμα της αστικής εξουσίας και του καπιταλισμού, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένα ρωμαλέο, μαζικό και ταξικά προσανατολισμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα που θα ενώνει ντόπιους και μετανάστες εργαζόμενους, που θα ξέρει ότι "μπορεί χωρίς αφεντικά" και θα παλεύει να γίνουν οι εργάτες που παράγουν τον πλούτο ιδιοκτήτες του.
Κλείνοντας και συμπληρωματικά: Οι εργαζόμενοι και η νεολαία, ο κόσμος της αριστεράς δεν έχει να περιμένει τίποτα από τον ΣΥΡΙΖΑ, που μεταλλάσσεται ταχύτατα σε νέο ΠΑΣΟΚ, που ήδη άρχισε να τα "μαζεύει", λέγοντας ότι θα παραλάβει καμένη γη, άρα μην περιμένετε και πολλά και πάντως όχι πριν έρθει ανάπτυξη, που μιλάει κεκλεισμένων των θυρών με τους G-20, που υμνεί την "υγιή επιχειρηματικότητα" και θέλει να την ενισχύσει. Την ίδια στιγμή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λειτουργεί συμπληρωματικά ως συνεχές του ΣΥΡΙΖΑ στο ευρύτερο φάσμα της σοσιαλδημοκρατίας, με αντινεοφιλελεύθερα ρεφορμιστικά αιτήματα, ακολουθώντας πολιτική ουράς στον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ στο εργατικό κίνημα. Πολιτική στήριξη, υπερψήφιση και συμπόρευση με το ΚΚΕ με οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, για να αντιμετωπίσουμε τα χειρότερα που ετοιμάζουν για μας - χωρίς εμάς, για να διεκδικήσουμε όχι μόνο την επιβίωση όταν θα παλεύουμε για το ψωμί και τα φάρμακα, αλλά όλο τον πλούτο που παράγουμε και μας τον κλέβουν τα αφεντικά, τον κόσμο ολόκληρο!
Κέρκυρα, 11/06/2012».
Ηθοποιός
Η κοινωνία, το σώμα της κοινωνίας, μου φαίνεται σαν να είναι πάνω στο χειρουργικό τραπέζι! Προφανώς: Πρόκειται να γίνουν μεγάλες επεμβάσεις! Και όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής είναι υπό την επήρεια νάρκωσης! Εχουν φροντίσει, λοιπόν, από χρόνια να ναρκώσουν τους πολίτες, ενόψει αυτών των επεμβάσεων. Οι άνθρωποι είναι - είμαστε ζαλισμένοι, ναρκωμένοι... Ετσι κατανοώ εγώ αυτό το ακατανόητο της παθητικότητας που εκφράζεται από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας σήμερα μπροστά στην επερχόμενη λαίλαπα.
Ψηφίζω ΚΚΕ, γιατί...
Ο καπιταλισμός παίζει μια τελευταία παρτίδα σκακιού. Με αντίπαλο όλη την υφήλιο, όλους εμάς, που μας κάθισε απέναντί του έχοντάς μας δέσει τα μάτια, το στόμα, τα χέρια, τα πόδια! Και τώρα μας απειλεί: Ρουά ματ σε δύο κινήσεις! Τι μας απομένει; `Η συνεχίζουμε το παιχνίδι και οδηγούμαστε στην... "ανθρωποφαγία" όπως τόσο προφητικά μας ειδοποιεί ο Ντοστογιέφσκι ή αντιδράμε. Ε, ας αντιδράσουμε!... Τι έχουμε να χάσουμε περισσότερο - έχοντας χάσει ήδη το δικαίωμα μιας ζωής με αξιοπρέπεια. Στο τέλος τέλος, ας του χαλάσουμε την παρτίδα, το παιχνίδι. Είναι ακόμα (ακόμα και δεμένο) στο χέρι μας!
Ψηφίζω ΚΚΕ, γιατί...
Για να επέλθει, επιτέλους... "μια δικαιοσύνη, μια ισορροπία αυθύπαρκτη που μας περιλαμβάνει στην τάξη των σπόρων και των άστρων" που λέει και ο Γ. Ρίτσος.
Ολα εξαρτώνται από τι πραγματικά θέλουμε! Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο μπορούμε να τον αλλάξουμε! Ναι, το πιστεύω... Ας συσπειρωθούμε όλοι μας γύρω από το ΚΚΕ. Το κομμάτι αυτό του "σώματος της κοινωνίας" που η "αναισθησία" του καπιταλισμού δεν το έχει επηρεάσει και γι' αυτό είναι ακόμα "ξυπνό" και δραστήριο!
Γι' αυτό ψηφίζω ΚΚΕ!
Ας επαναστατήσουμε, λοιπόν! Ας βγούμε στους δρόμους κι ας διεκδικήσουμε το ύστατό μας δικαίωμα: Την αξιοπρέπεια, τουλάχιστον, του θανάτου μας! Και η δημοκρατία του Θανάτου, ας μας διδάξει την δημοκρατία της Ζωής!»