Δεν τους τσίμπησε μύγα διάφορους, ώστε να θυμηθούν το ΚΚΕ και τον εμφύλιο. Είναι γενικό το φαινόμενο. Στην Αγγλία οι «Εργατικοί» (σα να λέμε το δικό μας ΠΑΣΟΚ) βρήκαν ήδη τον εχθρό στους κομμουνιστές! Στη Γαλλία του Σαρκοζί (μέσα από ένα έντυπο αντίστοιχο της δικής μας «Καθημερινής») μιλάνε για απειλή «κόκκινου χάους». Και στην Ταϊλάνδη (εκεί που, όταν ο κόσμος έκλαιγε νεκρούς από το τσουνάμι, οι ματσό συνέχιζαν να πηγαίνουν για τις δικές τους απολαύσεις) με εντελώς αδύναμο εργατικό κίνημα, χωρίς κομμουνιστικό κόμμα, έστησαν μια μαϊμού - αντιπαράθεση του στυλ «μπλε και κόκκινοι», εκμεταλλευόμενοι την αγανάκτηση από τη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Βλέπεις, ξέφτισε και το πορτοκαλί που χρησιμοποίησαν στην Ουκρανία, ενώ αποδείχτηκε γυαλόχαρτο και το βελούδινο του Χάβελ στην Τσεχία, η οποία ηγείται σήμερα του νέου αντικομμουνιστικού αγώνα.
Δηλαδή, πάλι καλά να λέμε εμείς εδώ, που η στημένη αντιπαράθεση γίνεται ανάμεσα σε μπλε - πράσινους και ροζ (οι τελευταίοι εσχάτως επέβαλαν στις εταιρείες δημοσκοπήσεων να τους ζωγραφίζουν στις μπάρες των γκάλοπ με ένα υποκίτρινο).
Μη ρωτάς «ποιος δουλεύει ποιον;».
Ξέρεις. Στη ζωή δε γίνεται να είναι και η πίτα γιομάτη και ο σκύλος χορτάτος. Αυτό που δεν κατάφεραν ούτε στην Αγγλία, ούτε στη Γαλλία, ούτε στην ...Ταϊλάνδη, το επιδιώκουν οι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Και έχουν το θράσος να το μοστράρουν στο ίδιο φύλλο της «Αυγής», όπου στη μια σελίδα καλούν σε υπερψήφιση του «ευρωπαϊκού ριζοσπαστισμού», και στην άλλη η υποψήφια ευρωβουλευτής τους δηλώνει πως και διαφωνεί με κάτι τέτοιο και ακόμα καλύτερα ότι δεν μπορεί να υπάρχει κάτι τέτοιο.
Πρόκειται για διπλή απόχη κι όποιος τσιμπήσει. Και καλά σ' ό,τι αφορά τα μεταξύ τους, ας τα βρουν. Απευθύνονται, όμως, δημόσια, σε λαϊκούς ανθρώπους. Πάνε να τους τρελάνουν! Δηλαδή, έστω ότι κάποιος δε διάβασε και τις δύο εκδοχές του «τι είναι και γιατί παλεύει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ» και τους ψηφίζει. Μετά την κάλπη τι θα ισχύει; Αυτό που λέει το κύριο άρθρο και που είναι η κεντρική θέση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ή, αυτό που λέει η υποψήφια στη συνέντευξη για να στηρίξει την αυθαιρεσία ότι εκφράζει μία «ανερχόμενη δύναμη της κομμουνιστικής αριστεράς»; Θου κύριε. Κάτι τέτοια λένε και οι του άλλου «μου-λου», αλλά εκείνοι είναι κραγμένοι από καιρό ως ένα από τα παραμάγαζα του ΠΑΣΟΚ.
Πάμε γι' άλλα: Στη σειρά οι μπουρούδες στις ναυαρχίδες του αστικού Τύπου αναμεταδίδουν το ίδιο μήνυμα: Το κύριο, λένε, είναι να παρθούν σκληρά μέτρα κι αυτό απαιτεί σύγκλιση. Δηλαδή να είναι το μαντρί καλά κλεισμένο απ' όλες τις μπάντες. Απόλυτη στοχοπροσήλωση.
Τι είναι αυτό που κάνει τους αστούς να απαιτούν από τα κόμματά τους πειθαρχία - υποταγή στον κοινό σκοπό; Αυτό που ομολογούν οι ίδιοι ως υπερβολή, μιλώντας συνολικά για το τι συμβαίνει στον καπιταλισμό: Ο φόβος από την καπιταλιστική πραγματικότητα στην εποχή του ιμπεριαλισμού που είναι ικανή να γεννήσει με την κρίση τέτοια όξυνση των ταξικών αντιθέσεων που να ενισχύονται οι κομμουνιστές, για να τους ανατρέψουν.
Γι' αυτό και τα συμπληρώματα του αστικού πολιτικού κόσμου, οι «αριστερο - δεξιές» απόχες, πρέπει να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην υπάρχουν διαρροές. Ο ΛΑ.Ο.Σ. ήδη έχει ξεσαλώσει καλλιεργώντας έναν εξαιρετικά επικίνδυνο ρατσισμό ανάμεσα σε φτωχά λαϊκά στρώματα, και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ εντέλλεται να συμμαζέψει την εκδηλωμένη ανοιχτά πλέον δυσαρέσκεια ανθρώπων που σε άλλες στιγμές της ζωής τους ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα συμμετέχουν στις εργατικές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ...
Ασχετο: Αν το δεις ανάλαφρα, έχουν πλάκα οι καπιταλιστές, όταν βγάζουν ο ένας τ' άπλυτα του άλλου στη φόρα. Χτες, ένας εφοπλιστής είπε νταβατζή τον άλλο. Και επρόκειτο για τα ψίχουλα της ακτοπλοΐας. Τι θα πούνε δηλαδή άμα χρειαστεί να μιλήσουν για το ψαχνό οι δυο μεγάλοι που ελέγχουν όλο το κύκλωμα; Το πρόβλημα είναι πως αυτό που βγάζει γέλιο αφορά τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων που ζουν στα νησιά και ζουν έχοντας καθαρό το «αλίμονο αν αρρωστήσεις», «αλίμονο αν θες να πας στο διπλανό νησί», γενικά «αλίμονο αν χρειαστεί να στηριχτείς στο σαπάκι του ενός ή του άλλου». Σε λίγο, αυτοί οι άνθρωποι θα ανακαλύψουν τον παλιό και σίγουρο τρόπο, με πανάκι κόστα κόστα και κάβο κάβο για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Το ακόμα χειρότερο είναι πως όλος αυτός ο κόσμος έχει πειστεί χρόνια τώρα πως κινδυνεύει να έρθουν οι κομμουνιστές να τους πάρουν το γαϊδούρι, που στο μεταξύ δεν υπάρχει πια στα νησιά.
Δια ταύτα: Δε μας περισσεύει χρόνος. Με το «Ριζοσπάστη», την προκήρυξη του ΚΚΕ, πόρτα - πόρτα, άνθρωπο τον άνθρωπο, πριν του κάνουν οι αστοί το μυαλό χυλό.
ΤΟ ΚΥΡΙΟ: «Η σκανδαλολογία δεν πρέπει να μας αποσπά την προσοχή από το μείζον πρόβλημα αυτή την ώρα: την ανάγκη η μεν κυβέρνηση να μπορεί να πάρει σκληρά μέτρα και να μην υποχωρεί ατάκτως απέναντι σε κάθε συντεχνία, η δε αντιπολίτευση να σταματήσει να λαϊκίζει και να αποδείξει πως είναι έτοιμη να κυβερνήσει» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
Η ΣΥΓΚΛΙΣΗ: «Σε όλες τις δημοσκοπήσεις η κοινή γνώμη δηλώνει επιτακτικά πως επιζητεί λύσεις για την οικονομία και την ασφάλεια (...) είναι απαραίτητο να γίνει το συντομότερο δυνατόν μια δημόσια (τηλεοπτική) αντιπαράθεση των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου (...) η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και η διαχείριση των προβλημάτων ασφαλείας απαιτούν κοινωνικές και πολιτικές συγκλίσεις» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
ΓΙΑΤΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ: «Ολοι ζούμε κάποιες μικρές καθημερινές χαρές όπως το "ξεσκόνισμα" του Βολταίρου που είχε πει, "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες" - και που τώρα καταργείται από το ίδιο το σύστημα που πριν από διακόσια χρόνια στηρίχτηκε στις αρχές του. Η "Ελεύθερη γαλλική ραδιοφωνία FΡΡ" σταχυολόγησε μερικά δημοσιεύματα της "Φιγκαρό", της εφημερίδας του γνωστού εμπόρου όπλων Σερζ Ντασό. Ηταν του είδους "Το ερυθρό χάος δεν θα περάσει!" (...) το ρεπορτάζ από την κατάληψη του εργοστασίου της Κατερπίλαρ, όπου οι εργαζόμενοι κράτησαν ομήρους τέσσερις διευθυντές, γράφει σπαρακτικά: "Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν την καταπίεσή τους, δίνοντας στους διευθυντές να φάνε από την καντίνα. Δεν τους άφηναν να παραγγείλουν παρά μόνο πίτσα". Του Χριστού τα πάθη δηλαδή (...) Οι καιροί είναι δύσκολοι για ό,τι είναι αριστερό (...) ο εκπρόσωπος των Εργατικών στο Λονδίνο Λιουκ Εϊκχερστ επισείει το φάσμα του κομμουνισμού (...) Το σύστημα που πέρασε κάποτε τον κόσμο από το σκοτάδι στο φως, φαίνεται πως τα έχει κάψει πια τα κεριά του. Και βρίσκεται σήμερα σε τέτοιο αδιέξοδο, που νιώθει αναγκασμένο να καταργεί τις ίδιες τις ιδρυτικές αρχές του» (ο Ρ. Βρανάς στα ΝΕΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΕΛΙΔΑ με ισχυρό ΚΚΕ - ισχυρό κίνημα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Λύση Βρυξελλών για 200.000 συμβασιούχους
ΕΘΝΟΣ: ΣΕ ΜΕΓΓΕΝΗ γκάλοπ και σκανδάλων
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Ζαλισμένη κυβέρνηση
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΟΙ ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΙ βρίσκουν τη λύση τους
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΑΘΩΝ για... ένα εισιτήριο
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΔΙΠΛΕΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ για να ξεκαθαρίσει οριστικά το πολιτικό τοπίο
ΤΑ ΝΕΑ: Τα 7 κλειδιά του μακελειού στο Ρέντη
Η ΧΩΡΑ: 7 τα κλιμάκια για το ΕΚΑΣ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ: Για λαϊκισμό και ανευθυνότητα κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ ΣΤΗ ΝΔ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΜΕ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Σχέδια για επιστροφή του short selling
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Με 2.500 ευρώ τη βραδιά το ζεύγος Στυλιανίδη στο Παρίσι
ΤΟ ΠΑΡΟΝ: ΚΑΝΕ ΕΚΛΟΓΕΣ αλλά να μείνεις
ΤΟ ΒΗΜΑ: Στον αέρα η εισφορά! Τίθεται θέμα συνταγματικότητας
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το δόγμα Ομπάμα, η Τουρκία και το νέο γεωπολιτικό παιχνίδι
Η ΑΥΓΗ: Αφετηρία αλλαγής, απάντηση στην κρίση
Ο ΛΟΓΟΣ: Διπλό «μέτωπο» σκανδαλολογίας
«Στην Ταϊλάνδη είχαμε πρώτα τα "κίτρινα πουκάμισα" και τώρα "κόκκινα" που στρέφονται εναντίον των "μπλε" (...) όσοι θα νόμιζαν ότι το "κόκκινο" είναι συνυφασμένο με ριζοσπαστικές θέσεις κάνουν λάθος. Οι "κόκκινοι" είναι οι άνθρωποι του τοπικού Μπερλουσκόνι (...) δεν μιλούν οι άνθρωποι, τα ρούχα τους μόνο μιλούν (...) ποιος έχει αφαιρέσει και μέσα από ποιους μηχανισμούς τη λογική κρίση μας; (...) το μάρκετινγκ μας κατευθύνει με "αόρατα νήματα" σαν μαριονέτες (...) πως ο Γιώργος Παπανδρέου από "βλάκας" των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης έγινε αίφνης ο χαρισματικός ηγέτης και η ελπίδα του τόπου; (...) πως γίνεται τρεις χιλιάδες άνθρωποι στη Μολδαβία - δήθεν αυθόρμητα - να μπορούν να αμφισβητήσουν το αποτέλεσμα των εκεί εκλογών που σύμφωνα με τους διεθνείς παρατηρητές ήταν άψογες; (...) το θέμα μας εν προκειμένω είναι η διαμόρφωση της πολιτικής μας συνείδησης κατά κει που "φυσάνε" τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα» (ο Γ. Παπασωτηρίου στη ΒΡΑΔΥΝΗ).
«Είναι η ώρα των πολιτών να ενισχύσουν και στην κάλπη τον αριστερό ευρωπαϊσμό της ριζοσπαστικής αριστεράς» (από το κύριο άρθρο στην ΑΥΓΗ).
«Ως προς τον αριστερό ευρωπαϊσμό αν με τον όρο αυτόν υπονοείτε μια κατεξοχήν παρέμβαση μέσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς για να μετασχηματιστούν και ποιοτικά, τότε δεν συμφωνώ (...) ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επικαλείται και δεν κάνει χρήση του όρου "αριστερός ευρωπαϊσμός"» (η δεύτερη στη σειρά υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Ε. Σωτηρίου, σε συνέντευξή της στην ΑΥΓΗ).