«Για το πλήρες σχέδιο μείωσης όλων των φορολογικών βαρών θα είμαστε έτοιμοι το φθινόπωρο. Αλλά αυτό θα αφορά έναν χρονικό ορίζοντα κάποιων χρόνων. Για το πότε και πόσο, για το πόσο σύντομα, θα είμαστε σε θέση να το κρίνουμε στα μέσα του φθινοπώρου. Οταν θα έχουμε πλήρη εικόνα για το πώς πάνε οι στόχοι των δημοσίων εσόδων, πώς πάνε τα πλεονάσματα"» (από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στο «Βήμα της Κυριακής» 15/6/2014). Η όποια φορολογική ελάφρυνση του λαού θα πάρει χρόνια για να έρθει, αν έρθει, αφού βάζει ως προϋπόθεση την πορεία των δημόσιων εσόδων και των πλεονασμάτων. Αν υπολογίσουμε και τη μείωση της φορολογίας κεφαλαίου που επείγει ως παράγοντας ενισχυτικός στις επενδύσεις, για το λαό ισχύει το «ζήσε Μάη μου...».
«Στέλεχος της ΕΚΤ τόνισε: "Είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τσίπρας μιλάει θετικά για έναν ευρωπαϊκό θεσμό, πολύ δε περισσότερο για την ΕΚΤ. Η σημειολογία αυτή είναι ισχυρή και ενδεικτική των προθέσεών του. Είναι ξεκάθαρο ότι ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θεσμοποιείται και σαφώς γίνεται αποδεκτός από εμάς. Ο κ. Τσίπρας είπε πως τα μέτρα της ΕΚΤ είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά δεν είναι αρκετά. Πάντως σε εμάς εμφανίζεται σαν ένας φιλοευρωπαίος πολιτικός, χωρίς ακρότητες και στεγανά. Μην παραξενευτείτε αν ο κ. Τσίπρας αναδειχτεί σε μεταρρυθμιστή. Εξάλλου να θυμίσουμε πως ανάλογα σκληρή στάση κρατούσε και ο κ. Σαμαράς όταν είχε έρθει ως αντιπολίτευση στην ΕΚΤ και κατόπιν πραγματοποίησε μεγάλες τομές"» («Πρώτο Θέμα», 15/6/2014). Ανεξάρτητα αν αποτυπώνονται με πλήρη ακρίβεια οι εντυπώσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ από τα στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που συμμετείχαν μαζί με τον Μ. Ντράγκι στη συνάντηση με τον Αλ. Τσίπρα, η ουσία δεν αλλάζει. Φαίνεται πως έχει αναλάβει να πείσει στην πράξη ότι μπορεί να ανταποκριθεί ως ικανός διαπραγματευτής των συμφερόντων του κεφαλαίου. Και μπορεί να τα καταφέρει, λένε οι αστοί...
«Ο δείκτης ευτυχίας των Αμερικανών είναι στάσιμος τα τελευταία 30 χρόνια και η μεσαία τάξη δεν είναι τόσο ικανοποιημένη όσο οι πλούσιοι. Ο λόγος είναι οι εισοδηματικές ανισότητες, που έχουν ως αποτέλεσμα να μην επωφελείται ευρύτερα η αμερικανική κοινωνία από "τη δυναμική οικονομία και τις επιτυχημένες επιχειρήσεις" της χώρας» («Καθημερινή», 17/6/2014). Δηλαδή, από την καπιταλιστική ανάπτυξη ωφελούνται τα μονοπώλια ενώ οι κοινωνικές ανισότητες οξύνονται. Και αν για τη «μεσαία τάξη» (της οποίας τα χαρακτηριστικά είναι ασαφή) η κατάσταση είναι δύσκολη, για τους εργαζόμενους και τους ανέργους είναι ακόμη χειρότερη. Το ποσοστό φτώχειας πλήττει πάνω από το 15% των Αμερικανών, σύμφωνα με το ΔΝΤ, ενώ έχει σημασία η επισήμανση του Πολ Κρούγκμαν στους «NEW YORK TIMES» («Καθημερινή», 2/4/2014): «Επιρρίπτοντας στους ανέργους την ευθύνη για τα δεινά τους, αποσπούν την προσοχή από τα διογκούμενα κέρδη και τα μπόνους, ενώ η ανεργία και οι μισθοί παραμένουν σε στασιμότητα»! Και να σκεφτείτε ότι όλα αυτά έγιναν με πολιτική Ομπάμα που εκθειάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι με πολιτική λιτότητας!
Εδώ και σχεδόν δυο μήνες οι συνεργαζόμενες συνταξιουχικές Οργανώσεις έχουν αναγγείλει τη σημερινή πανελλαδική τους κινητοποίηση για το Ασφαλιστικό στην Αθήνα. Ακολούθησαν οι αποφάσεις των συνδικάτων της Αττικής για συμμετοχή στην κινητοποίηση, καλέσματα από το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΟΓΕ και άλλους φορείς. Τις προηγούμενες μέρες έγιναν σε όλη τη χώρα πάνω από 20 περιφερειακές συσκέψεις συνταξιουχικών σωματείων, για την προετοιμασία της κινητοποίησης. Πάνω από 50 λεωφορεία θα μεταφέρουν τους συνταξιούχους απ' όλη τη χώρα στην Αθήνα, χώρια τους χιλιάδες που θα συμμετάσχουν από την Αττική. Τα σωματεία των εργαζομένων διοργάνωσαν συσκέψεις και περιοδείες για το Ασφαλιστικό και το σημερινό συλλαλητήριο. Απ' όλη αυτή τη δραστηριότητα, στα αστικά ΜΜΕ δεν «πέρασε» ούτε μια αράδα, ούτε μια είδηση, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Σε μια περίοδο που το Ασφαλιστικό βρίσκεται ψηλά στη θεματολογία τους, το σημερινό συλλαλητήριο και η προετοιμασία του θάφτηκαν στην κυριολεξία. Αλλος ένας λόγος για εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους να βγάλουν συμπεράσματα και να πλημμυρίσουν σήμερα το κέντρο της Αθήνας.
1623 Γεννιέται ο Γάλλος φυσικομαθηματικός και φιλόσοφος Μπλεζ Πασκάλ.
1806 Πεθαίνει ο κληρικός Ευγένιος Βούλγαρης, από τους κύριους εκπροσώπους του νεοελληνικού Διαφωτισμού.
1884 Πεθαίνει ο Γερμανός ιστορικός Γιόχαν Γκούσταβ Ντρόιζεν.
1919 Συγκροτείται στην Αγκυρα το Τουρκικό Εθνικό Κογκρέσο. Ο Μουσταφά Κεμάλ καταγγέλλει τον ιμπεριαλιστικό διαμελισμό της Τουρκίας που σφραγίστηκε με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών.
1925 Στο Χονγκ Κονγκ 250.000 εργάτες κατεβαίνουν σε γενική απεργία, διαμαρτυρόμενοι για το ματοκύλισμα της Σαγκάης από τους ιμπεριαλιστές. Στις 23 Ιούνη στην Καντόνα πραγματοποιείται επίσης παλλαϊκή διαδήλωση, με κύριο αίτημα την αποχώρηση των ιμπεριαλιστών από την Κίνα. Βρετανοί και Γάλλοι αποβιβάζουν ναυτικά αγήματα και χτυπούν τους διαδηλωτές, με αποτέλεσμα το θάνατο 52 και τον τραυματισμό 117 εξ αυτών. Η γενική απεργία στο Χονγκ Κονγκ και την Καντόνα κράτησε 16 μήνες και υπήρξε η μεγαλύτερη σε διάρκεια στην Ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.
1951 Πεθαίνει ο ποιητής Αγγελος Σικελιανός. Ο Α. Σικελιανός έδρασε μέσα από το ΕΑΜ Διανοουμένων - Καλλιτεχνών και γι' αυτή τη δράση του στη συνέχεια υπονομεύτηκε τρεις φορές στην υποψηφιότητά του για το βραβείο Νόμπελ. Διατέλεσε επίτιμος πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.
1953 Το ζεύγος Τζούλιους και Εθελ Ρόζενμπεργκ - θύματα του μακαρθισμού στις ΗΠΑ - εκτελούνται στην ηλεκτρική καρέκλα, κατηγορούμενοι για κατασκοπεία υπέρ της ΕΣΣΔ.
1963 Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή και την αναχώρηση του τελευταίου για τη Ζυρίχη, ορκίζεται η κυβέρνηση του Παναγιώτη Πιπινέλη.
1965 Στην Αλγερία πραγματοποιείται πραξικόπημα με επικεφαλής τον τότε υπουργό Αμυνας Χουαρί Μπουμεντιέν, ο οποίος ανατρέπει τον Πρόεδρο Μπεν Μπελά.
1969 Την αποχώρηση 350.000 μάχιμων από το Βιετνάμ μέχρι το τέλος του 1970, υπόσχεται ο Πρόεδρος Νίξον. Ωστόσο, οι τελευταίοι Αμερικανοί στρατιώτες θα φύγουν στις 29/3/1973.
1970 Επιστρέφει στη Γη το σοβιετικό επανδρωμένο σκάφος «Σογιούζ 9», έχοντας παραμείνει στο διάστημα 17 μέρες, 16 ώρες και 59 λεπτά, σπάζοντας έτσι το προηγούμενο ρεκόρ, που είχαν οι Αμερικανοί, κατά 4 ολόκληρες μέρες.
1986 Με λουτρό αίματος καταστέλλεται εξέγερση πολιτικών κρατουμένων σε τρεις φυλακές του Περού. Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, οι κρατούμενοι που δολοφονούνται εν ψυχρώ ξεπερνούν τους 300, ενώ η κυβέρνηση προσδιορίζει τον αριθμό τους σε 250.