Ανοιχτή επιστολή του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας προς τον πρωθυπουργό, για να ανακληθεί η απόφαση
Ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό απέστειλε το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, ζητώντας να ανακληθεί η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών που ζητά αναδρομικά την επιστροφή χρημάτων από τις τιμητικές συντάξεις εικαστικών. Σύμφωνα με τις επιστολές του υπουργείου, ζητείται η επιστροφή περίπου 4.500 ευρώ (!) από κάθε δικαιούχο εικαστικό, που αξίζει να σημειωθεί, στην πλειοψηφία τους είναι ηλικιωμένοι και με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Το ΕΕΤΕ για το θέμα διοργανώνει συζήτηση - σύσκεψη στα γραφεία του (Βαλτετσίου 42 στα Εξάρχεια), την Τετάρτη 8 Μάρτη 2017, στις 7.30 μ.μ.
Αναλυτικά, η επιστολή του ΕΕΤΕ αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Αν και επί σειρά ετών στέλνουμε στις εκάστοτε κυβερνήσεις υπομνήματα με επεξεργασμένο "σχέδιο νόμου" με στόχο την οριστική επίλυση του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού προβλήματος των Εικαστικών Καλλιτεχνών, η επιβίωση αρκετών ηλικιωμένων Καλλιτεχνών εξαρτάται από τις συντάξεις που απονέμει το υπουργείο Πολιτισμού (ν. 4151/2013), τις "τιμητικές συντάξεις".
Δυστυχώς βρεθήκαμε προ οδυνηρών εκπλήξεων, όταν μας ενημέρωσαν συνάδελφοι εικαστικοί προχωρημένης ηλικίας με χρόνια προβλήματα υγείας, οι οποίοι παίρνουν αυτές τις "τιμητικές" συντάξεις, ότι το υπουργείο Οικονομικών τούς απέστειλε επιστολή να επιστρέψουν αναδρομικά 4.683,34 ευρώ ο κάθε ένας, ποσά τα οποία θα παρακρατούνται από 1ης Μαρτίου 2017. Ετσι οι συντάξεις που έχουν ήδη κατέβει στα 692,00 ευρώ, θα περικοπούν κατά 10%.
Κύριε πρωθυπουργέ,
Σας υπενθυμίζουμε ότι η κυβέρνησή σας, υλοποιώντας νόμο του Νοεμβρίου 2012, ενεργοποίησε ήδη την 1/1/2016 περικοπή της λεγόμενης τιμητικής σύνταξης των 720 ευρώ (και κάποιων συντάξεων των 800 ευρώ σε συνταξιοδοτημένους πριν το 2013) κατά 20%. Ο νόμος του 2012 προέβλεπε αυτή τη μείωση από 1/1/13. Η κυβέρνησή σας υλοποίησε το νόμο των Σαμαρά/Βενιζέλου το 2016. Σήμερα η κυβέρνηση ζητάει αναδρομικά περικοπές για το 2013, 2014 και 2015, κόβοντας επιπλέον 10% από τις ήδη "κομμένες" συντάξεις.
Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι το ηθικό αποτύπωμα της "τιμητικής" σύνταξης αναιρείται. Σημαντικοί άνθρωποι που πρόσφεραν στην ελληνική κοινωνία με το έργο τους και το κράτος τους τίμησε με αυτή τη χαμηλή σύνταξη, αργά ή γρήγορα θα αφανισθούν, γιατί δεν έχουν άλλους πόρους. Αλλωστε, προϋπόθεση για αυτές τις συντάξεις είναι τα τρία χρόνια πριν την αίτηση για σύνταξη το ετήσιο εισόδημά τους να μην ξεπερνά τα 10.500 ευρώ.
Οι περικοπές αυτές γίνονται από το υπ. Οικονομικών μπροστά στην "αξιολόγηση" που αναμένεται και η οποία θα φέρει, όπως είναι προαποφασισμένο, κι άλλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, εξαθλιώνοντας ακόμα περισσότερο τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Το κράτος δεν οφείλει μόνο στον Καλλιτέχνη σιγουριά στη δύση της ζωής του, αλλά σε κάθε εργαζόμενο, για την προσφορά του στο κοινωνικό γίγνεσθαι. (...)
Γνωρίζετε ίσως ότι η Τέχνη αποτυπώνει την κοινωνική πραγματικότητα στην εποχή της και προϋποθέτει την αρωγή του κράτους.
Γνωρίζετε ασφαλώς ότι στο εθνικό εισόδημα υπολογίζεται και η αξία των έργων τέχνης, αλλά εφόσον αυτή έχει πληρωθεί.
Γνωρίζετε επίσης ότι ο μεγαλύτερος όγκος της καλλιτεχνικής παραγωγής παραμένει στο περιθώριο των οικονομικών ανταλλαγών αλλά όχι με τη μορφή της "ζημίας" ή του αδιάθετου προϊόντος, αλλά ως έρευνα, είτε ως πρώτη ύλη είτε ως σώμα της εν δυνάμει νέας εικαστικής πραγματικότητας - και όχι μόνο. Αυτό το μη ρευστοποιημένο προϊόν υπήρχε σ' όλες τις εποχές και σ' όλες τις κοινωνίες, γιατί δεν οφείλεται στη σχέση ζήτησης - προσφοράς, αλλά στην ίδια τη φύση της λειτουργίας του εικαστικού έργου.
Συνεπώς το παραγόμενο αγαθό (έργο των καλλιτεχνών) δεν αποτιμάται με όρους αγοράς. Αλλά ακόμα και όταν αποτιμάται έτσι, η υψηλή προστιθέμενη αξία (με κοινωνικούς όρους) προστίθεται στον Εθνικό Πολιτισμό και όχι μόνο ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. (...)
Η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών εκτιμούμε ότι είναι σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα του ελληνικού λαού για τα στοιχειωδώς τιμώμενα πρόσωπα των τεχνών. Η τιμή στο πρόσωπό τους, εκτός από υλική, αποτελεί και ηθική ανταπόδοση για την προσφορά τους στην κοινωνία.
Σας καλούμε να παρέμβετε προσωπικά, για να ανακληθεί η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών».
Για φέτος ανεβάζουν μια παράσταση από δραματοποιημένα διηγήματα του Αντον Τσέχοφ και του Αζίζ Νεσίν, με τίτλο «Μικρές ανθρώπινες ιστορίες». Πρόκειται για ένα εκρηκτικό μείγμα σχέσεων, ανθρώπινων χαρακτήρων και αντικρουόμενων συμφερόντων, μέσα σε μια κοινωνία για γέλια και για κλάματα.
Τι συμβαίνει όταν ένας βοηθός αρχικλητήρα φτερνίζεται στο σβέρκο ενός στρατηγού κατά τη διάρκεια θεατρικής παράστασης; Γιατί ο πρώτος λαχνός του λαχείου άλλους τους κάνει ευτυχισμένους και άλλους τους στέλνει στα θυμαράκια; Εχετε αναρωτηθεί γιατί στις βραδινές επισκέψεις άλλοι χασμουριούνται και άλλοι σφύζουν από ζωντάνια; Τι γυρεύει ένας παπάς στο οδοντιατρείο, ενώ απουσιάζει ο οδοντογιατρός; Τι θέση θα πάρει ο Υψιστος; Ποιος είναι ο πιο ανώδυνος τρόπος για να πούμε ένα δυσάρεστο νέο; Πόσες δουλειές μπορεί να κάνει ταυτόχρονα ένας εργαζόμενος; Ισχύει ότι «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή»;
Ολες οι απαντήσεις... κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 8.30 μ.μ., στη Θεοτόκου 33, Γεροβουνό Καματερού (τηλ. επικοινωνίας: 6944935221).
«Σε μια εποχή που η εμπορευματοποίηση στερεί από την τέχνη τη δυνατότητα να εκφράζει την κοινωνική συνείδηση και να είναι μέσο επικοινωνίας, σε μια εποχή που το σύστημα θέλει τους πολίτες απλούς "καταναλωτές", εμείς αντιδράμε, αντιστεκόμαστε. Επιλέγουμε να τους θέλουμε δίπλα μας, δημιουργούς, σκεπτόμενους και με κριτικό πνεύμα. Με αυτό το στόχο, επιλέγουμε τα θεατρικά μας έργα και μέσα από δυσκολίες, υπομονή και επιμονή, πάθος και μεράκι, συνεχίζουμε κάθε χρόνο να σας τα παρουσιάζουμε», σημειώνει η θεατρική ομάδα «Εκτός Σχεδίου».
Οπως σημειώνει η Γ. Κολλιαλή: «Ναΐφ τέχνη είναι το είδος της τέχνης που χαρακτηρίζεται από απλοϊκότητα, αφέλεια, πρωτογονισμό και παιδικότητα. Ο διεθνής πλέον όρος ναΐφ προέρχεται από τη γαλλική λέξη naϊf που σημαίνει αφελής. Ετσι, με τον όρο ναΐφ νοούνται σήμερα οι αυτοδίδακτοι ζωγράφοι, συνήθως ασπούδαστοι, - αλλά και κάποιες φορές και εκείνοι με ακαδημαϊκή παιδεία που έχουν επιλέξει αυτόν τον τρόπο έκφρασης - που ζωγραφίζουν κυρίως οδηγούμενοι από το ένστικτό τους...
Η συλλογή του ζεύγους Κολλιαλή αριθμεί περί τους 150 πίνακες Ελλήνων και Κυπρίων ναΐφ ζωγράφων με ποικίλη θεματολογία από την ελληνική ιστορία (...) Μετά την επιτυχημένη παρουσίασή της εκτός των τειχών της Ελλάδας στο Σισμανόγλειο Μέγαρο της Κωνσταντινούπολης, στην Αδριανούπολη και στη Ρίγα της Λετονίας, η Συλλογή παρουσιάζεται στη Σερβία».
Ο τραγουδοποιός Γιώργος Αετόπουλος κατάγεται από τη Δράμα, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη και έχει στο ενεργητικό του τρεις δισκογραφικές δουλειές: «Ο,τι Αρχίζει να Κυλά» (2002), «Μαύρο Κρασί» (2007) και «Η Ζωή μου Γελά» (2013). Ιδιαίτερες στιγμές του 3ου του δίσκου («Η Ζωή μου Γελά») είναι το τραγούδι «Μετανάστης» με τη συμμετοχή του Δ. Ζερβουδάκη, όπως και η διασκευή του τραγουδιού «Δεν είμαι ποιητής» του Ν. Παπάζογλου.
Στην αυριανή βραδιά θα παίξουν οι Δημήτρης Αλιστρατινός (πνευστά), Αλέξανδρος Τσακιρίδης (πιάνο), Γιάννης Μπέλλος (μπάσο) και Μπάμπης Πετσίνης (τύμπανα).