Οι εργαζόμενοι θα βρεθούν και πάλι σήμερα έξω από το δικαστικό μέγαρο του Πειραιά, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις μεθοδευμένες διώξεις συνδικαλιστών |
Στο μεταξύ, η «φάμπρικα» διώξεων που έχουν στήσει οι διωκτικές και δικαστικές αρχές του Πειραιά σε βάρος αγωνιστών συνδικαλιστών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Την Τετάρτη 26 Γενάρη το εδώλιο του κατηγορουμένου θα είναι ξανά έτοιμο, αυτή τη φορά για να δικάσει τους εργάτες των Σωματείων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, αλλά και τους εργαζόμενους δημοσίων υπηρεσιών που συμμετέχουν στις 5μελείς Επιτροπές Ελέγχου για την τήρηση των μέτρων Υγιεινής και Ασφάλειας στα επισκευαζόμενα πλοία! Η δίκη αυτή γίνεται για τη φονική έκρηξη που έγινε στις 20 Οκτώβρη του 2001 στο δεξαμενόπλοιο ΣΕΪΛΟΡ με απολογισμό 5 νεκρούς μεταλλεργάτες και έχει πολλούς στόχους. Δεν αφορά μόνο άλλη μία απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης, καθώς πρόκειται για συνδικαλιστές των Σωματείων της Ζώνης, αλλά, προχωράει παραπέρα. Επιδιώκει να εμποδίσει το έργο αυτών των επιτροπών, σύμφωνα με την «πάγια» αξίωση της εργοδοσίας και να βγάλει για μια ακόμα φορά «λάδι» εφοπλιστές και εργολάβους για τα εγκλήματά τους, μετακυλίοντας ευθύνες στα θύματα.
Τα Σωματεία της Ζώνης για την ημέρα του δικαστηρίου, δίνοντας απάντηση που πρέπει και τιμώντας του νεκρούς του ΣΕΪΛΟΡ, έχουν κηρύξει 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στις 8.30 το πρωί στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Πειραιά
Στο κοινό δελτίο Τύπου που έχουν εκδώσει αναφέρουν για το έγκλημα ότι χάσανε τους 5 συναδέλφους τους στο βωμό του κέρδους των εργοδοτών και των εφοπλιστών. «Ηταν τότε (στις 20 Οκτώβρη 2001) που ευχόμασταν να είναι οι τελευταίοι όμως από τότε έχουμε θρηνήσει και άλλους. Και παρ' όλα αυτά η κυβέρνηση αρνείται να πάρει μέτρα, εξυπηρετώντας καθαρά και χωρίς προσχήματα τα συμφέροντα των εφοπλιστών. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά γίνεται μια προσπάθεια να μετακυλιστεί η ευθύνη από αυτούς που πραγματικά φταίνε και κερδίζουν από την εντατικοποίηση της εργασίας μας, σε τρίτους. Στην προσπάθειά τους αυτή να εξομοιώσουν τον θύτη με το θύμα σύρουν τις 5μελείς Μεικτές Επιτροπές Ελέγχου στα Δικαστήρια, στοχεύοντας παράλληλα την παρεμπόδιση του έργου τους που είναι οι καθημερινοί έλεγχοι, μέχρι την τελική κατάργησή τους».
Τα Σωματεία καλούν όλους τους εργαζόμενους να «αντισταθούν στην προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και στην κοστολόγηση της ζωής μας με βάση το κέρδος των εργοδοτών και των εφοπλιστών. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση, η οποία, ακολουθώντας το δρόμο της προηγούμενης, με πρόσχημα την αδυναμία παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης στηρίζει αυτή την προσπάθεια».
Την πρώτη αντίδραση των ίδιων των εργαζομένων αντιμετώπισε χτες η εργοδοτική πλειοψηφία του σωματείου της «Ιντρακόμ» στην εκβιαστική της πρόταση να αποδεχτούν επέκταση του ωραρίου εργασίας κατά 35 λεπτά την ημέρα χωρίς αντίστοιχη αύξηση μισθού ώστε να μην προχωρήσει η εργοδοσία σε ακόμα 400 απολύσεις. Στη χτεσινή Γενική Συνέλευση οι εργαζόμενοι έχοντας στο πλευρό τους τις ταξικές δυνάμεις της «Αγωνιστικής Εργατοϋπαλληλικής Ενότητας» που έχουν καλέσει σε αντίσταση στις μεθοδεύσεις και τους εκβιασμούς εργοδοσίας και σωματείου, αποφάσισαν να γίνει μυστική ψηφοφορία. Στην ψηφοφορία οι εργαζόμενοι θα καλεστούν να ψηφίσουν με ναι την αποδοχή του ωραρίου και με όχι την άρνησή τους και ταυτόχρονα απεργιακές κινητοποιήσεις.
Οι συνδικαλιστές της πλειοψηφίας επανέλαβαν και χτες στη ΓΣ τη θρασύτατη πρότασή τους για την επέκταση του ωραρίου και υποστήριξαν στους εργαζόμενους, ότι ήταν η μοναδική λύση και αναγκάστηκαν σε οπισθοχώρηση ώστε να μη γίνουν απολύσεις. Βρήκαν αντιμέτωπους όμως τους ίδιους τους εργαζόμενους που αγανακτισμένοι ξεκαθάρισαν στους συνδικαλιστές της εργοδοσίας, ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια έκαναν μόνο υποχωρήσεις σε δικαιώματα χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, με απλήρωτες υπερωρίες κ.ά. Ετσι και μετά από πρόταση και της «Αγωνιστικής Ενότητας» αποφάσισαν να πάνε στη μυστική ψηφοφορία και μάλιστα με το συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο που δε μένει απλώς στην άρνηση των μεθοδεύσεων αλλά ανοίγει δρόμο αγώνα για τους εργαζόμενους. Την ημερομηνία διεξαγωγής της ψηφοφορίας θα αποφασίσει σήμερα σε συνεδρίασή της η διοίκηση του σωματείου.
Υπενθυμίζουμε, ότι η πλειοψηφία του σωματείου πατώντας στην απειλή της εργοδοσίας ότι θα απολύσει ακόμα 400 εργαζόμενους μετά τους 420 από την εθελούσια έξοδο πριν λίγο καιρό, παρουσίασε σαν επιτυχία ότι η εργοδοσία αποδέχτηκε την πρόταση να δουλεύουν 35 λεπτά καθημερινά επιπλέον και συγκεκριμένα 8 ώρες και 15 λεπτά, από 7 ώρες και 40 λεπτά, μαζί με τα διαλείμματα, που είναι σήμερα.
Την κυβερνητική υπαναχώρηση κατήγγειλε στη Βουλή ο Α. Τζέκης
Από το 2001 έχουν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους ύψους 900.000 ευρώ οι 102 εργαζόμενοι της βιομηχανίας «Πίνδος» στα Γρεβενά, οι οποίοι απολύθηκαν μετά την πώλησή της από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Το θέμα έφερε στη Βουλή με Επίκαιρη Ερώτηση ο βουλευτής του ΚΚΕ Α. Τζέκης, υπενθυμίζοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση όταν ήταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης είχε υποστηρίξει το αίτημα των εργαζομένων για άμεση καταβολή των δεδουλευμένων.
Ο αρμόδιος υφυπουργός Γ. Γιακουμάτος ισχυρίστηκε ότι μέχρι το 2000 οι εργαζόμενοι έχουν πληρωθεί για τα δεδουλευμένα και είπε ότι για το 2001 προσέρχονταν στην εταιρία αλλά δεν προσέφεραν εργασία επειδή η εταιρία είχε κλείσει. Ανακοίνωσε ότι η «Πίνδος» έχει μπει σε διαδικασία εκκαθάρισης και μετά την ολοκλήρωσή της θα καταβληθούν στους εργαζόμενους 350.000 ευρώ. Ισχυρίστηκε δε, ότι μέχρι το 2007 οι εργαζόμενοι θα παίρνουν ειδική επιδότηση που αποτελείται από το επίδομα ανεργίας αυξημένο κατά 60% καθώς και τις ασφαλιστικές εισφορές.
Ο Α. Τζέκης στην παρέμβασή του υπενθύμισε ότι δώδεκα βουλευτές της ΝΔ όσο ήταν στην αντιπολίτευση είχαν καταθέσει Ερώτηση στη Βουλή για την ικανοποίηση των αιτημάτων των εργαζομένων της «Πίνδος», ενώ και ο νυν πρωθυπουργός είχε πει ότι θα καταβληθούν όλα τα χρήματα που τους οφείλονται. Και βέβαια, παρατήρησε, μιλάμε για δεδουλευμένα των 900.000 ευρώ και όχι τα 350.000 που λέει σήμερα η ΑΤΕ ότι θα δώσει μετά την εκκαθάριση.
Η σημερινή κυβέρνηση, είπε, αθετεί μία ακόμα υπόσχεση που είχε δώσει στους εργαζόμενους και υπενθύμισε ότι το εργοστάσιο δεν το έκλεισαν οι εργαζόμενοι αλλά η τότε κυβέρνηση και η διοίκηση της ΑΤΕ.