Μπορεί οι τρεις δήμοι της Ικαρίας (Αγίου Κηρύκου, Ευδήλου, Ραχών) να ζητούν, ματαίως, από κάθε αρμόδιο κρατικό φορέα το... «συγκλονιστικό» ποσό των 85.000 ευρώ για να διοργανώσουν, για πέμπτη συνεχή χρονιά, μία από τις σημαντικότερες πολιτιστικές διοργανώσεις του καλοκαιριού, το Φεστιβάλ Πολιτισμικών Διαλόγων «Ικαρος», αλλά η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού - Τουρισμού, «βρήκε» μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, μέσω ΕΣΠΑ, για να διοργανώσει το δικό της πολιτιστικό πρόγραμμα, υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Ταξίδι Τεχνών - Πολιτιστικές διαδρομές στο Αιγαίο». Για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά πως λεφτά υπάρχουν... αλλά όχι για όλους.
Το υπουργείο θεωρεί ότι η χρηματοδότηση του προγράμματος «στοχεύει να αναδείξει την πολιτιστική ταυτότητα και εξωστρέφεια του Αϊ-Στράτη, της Ικαρίας, της Λέσβου, της Λήμνου, της Σάμου, των Φούρνων, της Χίου και των Ψαρών» με εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μουσική, θέατρο, εκδηλώσεις για παιδιά κ.ά. «Το γεγονός που διαφοροποιεί τη διοργάνωση αυτή από άλλα φεστιβάλ που οργανώνονται από τους Δήμους και τις Νομαρχίες στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου αλλά και γενικά, είναι ακριβώς αυτή η ύπαρξη θεματικών αξόνων, sine qua non (σ.σ. απαραίτητη προϋπόθεση) μιας καλλιτεχνικής διοργάνωσης μεγάλου φορέα όπως η Περιφέρεια».
Η Περιφέρεια και το ΥΠΠΟ-Τ θα πρέπει όμως πρώτα να εξηγήσουν για ποιο λόγο αγνοήθηκαν οι τοπικές πολιτιστικές δυνάμεις των νησιών. Είναι μάλλον προκλητικό να οργανώνουν και να χρηματοδοτούν πρόγραμμα εκδηλώσεων που αποφασίζουν οι ίδιοι για άλλους, όταν από τον περασμένο Μάρτη ο Δήμος Αγίου Κηρύκου Ικαρίας απέστειλε προς το ΥΠΠΟ-Τ αίτημα στο οποίο, αφού παρουσιάζει συνοπτικά το σκεπτικό του Φεστιβάλ του νησιού, σημειώνει: «Με βάση αυτά καθώς και το δεδομένο ότι τα τελευταία 12 τουλάχιστον χρόνια καμία δραστηριότητά μας δεν ενισχύθηκε από το υπουργείο σας, και καμία πολιτιστική εκδήλωση του υπουργείου σας δεν αναπτύχθηκε στο νησί μας. Αιτούμαστε εκ νέου ενίσχυση των εν λόγω εκδηλώσεων πιστεύοντας ότι και η επαρχία μας δικαιούται κάποιας σχετικής επιχορήγησης. Εν κατακλείδι το κόστος του Φεστιβάλ πολιτισμικών διαλόγων Ικαρος προσεγγίζει τις 85.000 ευρώ από τα οποία με τα ούτως ή άλλως ελλιπή έσοδα των δήμων μας θα καλυφθεί μέρος τους. Γνωρίζοντας ότι το υπουργείο σας χρηματοδοτεί ανάλογες δραστηριότητες αναμένουμε την θετική αντιμετώπιση του αιτήματός μας για επιχορήγηση 40.000,00 ευρώ». Είναι μία από τις επιστολές προς αρμόδιους κρατικούς φορείς που έστειλε ο δήμος, χωρίς ανταπόκριση.
Αλλά το θέμα έχει κι άλλες πτυχές. Ο πολιτιστικός φορέας «Επωδός» σε ανακοίνωσή του σημειώνει ότι εκδήλωσε ενδιαφέρον για συμμετοχή στο πρόγραμμα με την παράσταση «Οι Γερόντισσες και η Θάλασσα» του Γιάννη Ρίτσου στην οποία συμμετέχουν 11 ερασιτέχνες ηθοποιοί από ισάριθμες θεατρικές ομάδες του Αιγαίου, μέλη της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικού Θεάτρου Αιγαίου. Στόχος ήταν το ανέβασμα της παράστασης στον Αϊ-Στράτη ή στη Λήμνο, τόπους εξορίας του ποιητή. «Δυστυχώς καμιά τέτοια δυνατότητα δε μας δόθηκε και μας γεννήθηκαν τα ακόλουθα ερωτήματα τα οποία θέσαμε στο υπουργείο και στην Περιφέρεια χωρίς όμως να πάρουμε καμιά απάντηση».
Ο φορέας θέτει ζητήματα όπως: Γιατί δεν προκηρύχτηκε από το ΥΠΠΟ-Τ ή από την Περιφέρεια εκδήλωση ενδιαφέροντος προς καλλιτέχνες ή καλλιτεχνικά σχήματα που θα επιθυμούσαν να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο πρόγραμμα, ποιος και με ποια κριτήρια επέλεξε, γιατί δεν ανακοινώθηκε το κόστος κάθε εκδήλωσης κ.ά. Σημειώνει επίσης ότι οι διοργανωτές δεν ενημέρωσαν κανένα πολιτιστικό φορέα των νησιών του Βορείου Αιγαίου για το πρόγραμμα. Οπως προκύπτει από ρεπορτάζ του «Ρ», ο Δήμος Αγίου Κηρύκου για παράδειγμα απλώς ενημερώθηκε για τις εκδηλώσεις που θα γίνουν σε αυτόν! Η «επωδός» λέει ότι «στην δική μας παραγωγή συμμετέχουν 12 πολιτιστικοί φορείς από όλο το Αιγαίο εκ των οποίων 5 από το Βόρειο Αιγαίο. Κανείς δεν γνώριζε για την διοργάνωση αυτού του κύκλου των εκδηλώσεων. Γιατί, άραγε, τέτοια μυστικότητα;».
Με το γνωστό κυνισμό και αμοραλισμό που «διακρίνει», εκτός των άλλων χαρακτηριστικών του, τον καπιταλισμό, οι αρχές της Πετρούπολης (πρώην Λένινγκραντ) της Ρωσίας έφτασαν στο σημείο να βγάζουν στο «σφυρί» ακόμη και το σπίτι όπου έζησε ο Ντοστογιέφσκι!
Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας δημόσιας περιουσίας της τοπικής κυβέρνησης, το κτίριο αποτελεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς ομοσπονδιακής σημασίας(!) γι' αυτό και - υποκριτικά - τίθενται και... «όροι» χρήσης στους μελλοντικούς ιδιοκτήτες! Για παράδειγμα, ο αγοραστής θα υπογράψει ένα είδος συμφωνητικού «προστασίας», σύμφωνα με το οποίο, οποιαδήποτε εργασία επί του κτιρίου θα πρέπει να είναι «σύμφωνη» με τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες προστασίας μνημείων ιστορικής σημασίας και πολιτισμού...
Στο συγκεκριμένο κτίριο έζησε ο σπουδαίος συγγραφέας μεταξύ του 1847 και 1849. Βρίσκεται στην οδό Μάλαγια Μαρσκάγια 23 και είναι συνολικά 6.628 τ.μ., σε οικόπεδο 1.539 τ.μ., το οποίο ξεπουλιέται «πακέτο» με το μνημείο. Η αρχική τιμή της δημοπρασίας είναι 275 εκατ. ρούβλια (περ. 7 εκ. ευρώ).
Δεν είναι το πρώτο, ούτε το τελευταίο μνημείο που ξεπουλιέται στη Ρωσία. Είναι ωστόσο μεταξύ των πλέον συμβολικών. Ακόμη μία απόδειξη του επικίνδυνου ρόλου του αστικού κράτους.
Εργο του Θόδωρου Παπαγιάννη |
Εργο του Κυριάκου Ρόκου |
Εργο του Γιώργου Χουλιαρά |
Συνεχίζεται στην Αίγινα - παρά τα προβλήματα με το ρεύμα και την έλλειψη νερού, το 5ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ της το οποίο «προσφέρει τη δική του δροσιά και τη δική του στάση απέναντι στα τόσα και τόσα προβλήματα των καιρών μας» - όπως επισημαίνει η Καλλιτεχνική του Διευθύντρια Ντόρα Μπακοπούλου. «Με το κουράγιο που δίνει η ίδια η μουσική, με την καλή θέληση όλων και το πείσμα ότι πρέπει συνεχώς να βρίσκουμε τις δυνάμεις και να αντιπαλεύουμε τις αντιξοότητες». Το 5ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας βρήκε τη δύναμη και άντεξε τις δυσκολίες προσφέροντας στιγμές απόλαυσης σε ένα πολυπληθές κοινό που αναμένεται να απολαύσει και τις δύο διαφορετικές αλλά εξίσου σημαντικές βραδιές που κλείνουν τη φετινή περιπετειώδη διοργάνωση.
Ετσι, σήμερα, στις 20.30 το Αμφιθέατρο της οικίας Seegy στην Παχεία Ράχη υποδέχεται τραγούδια της γαλλικής σύγχρονης κουλτούρας που ερμηνεύει η Κυβέλη Καστοριάδου με την Ντόρα Μπακοπούλου στο πιάνο και τον Ηρακλή Βαβάτσικα στο μπαντονεόν, ενώ το Σάββατο 21 Αυγούστου στις 20.30 η «μαγική» παραλία της Αύρας θα πλημμυρίσει και πάλι με εξαίσιες μελωδίες του Ντεμπισύ, του Σοπέν, του Σούμαν και του Μπραμς που παίξουν οι Αλίσια και η Ναταλία Μαργκούλις βιολί και τσέλο αντίστοιχα και η Λίλλυ Μάισκυ στο πιάνο.
Εφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο και κηδεύτηκε προχτές σε στενό οικογενειακό κύκλο, από το νεκροταφείο Γλυφάδας, ο Ράλλης Κοψίδης. Σημαντικός ζωγράφος, αγιογράφος και χαράκτης, δημιούργησε στη μακρόχρονη εικαστική του διαδρομή τη δική του προσωπική μυθολογία, που περιλαμβάνει γεροντικές φιγούρες, παιδάκια και γυναίκες μιας άλλης εποχής, ανθρώπους του μόχθου, ενταγμένους σε τοπία με ερημικές παραλίες, με σπίτια παλιά, κτήρια ερειπωμένα, σωρούς με μπάζα και σκουπίδια, τα οποία δημιουργούν μια έντονη υπερρεαλιστική ατμόσφαιρα. Με ένα καθαρά ιδιότυπο προσωπικό ύφος, στο οποίο αναγνωρίζονται έντονα μεταβυζαντινά στοιχεία, φιλοτέχνησε έργα τα οποία χαρακτηρίζει μια έντονη νοσταλγική επιθυμία για καταγραφή της ζωής, αλλά και η φανερή κριτική διάθεση απέναντι στη βιομηχανοποίηση και τον τεχνολογικό πολιτισμό.
Γεννημένος το 1929 στο Κάστρο Λήμνου, σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1949 ως το 1953. Μαθήτευσε στον Φ. Κόντογλου από το 1953 ως το 1959, από τον οποίο μυήθηκε στη βυζαντινή ζωγραφική και μαζί του ξεκίνησε την αγιογράφηση ναών, για να την εγκαταλείψει σύντομα, χάριν της καθαρής ζωγραφικής. Εργάστηκε ακατάπαυστα σε όλη του τη ζωή και πραγματοποίησε 15 ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1989 η Εθνική Πινακοθήκη και το 1994 ο Δήμος Πατρέων οργάνωσαν αναδρομικές του εκθέσεις.