Οπως τονίζουν και στην ανακοίνωσή τους οι Κομματικές Οργανώσεις Αχαΐας:
«Διδασκόμαστε, εμπνεόμαστε, συνεχίζουμε!
Οταν ένας λαός αποφασίσει να πάρει τη ζωή του στα χέρια του, όταν αποφασίσει ο ίδιος να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, τότε μπορεί να κάνει το αδύνατο δυνατό, μπορεί να νικήσει αυτόν που στα μάτια του φαίνεται ανίκητος.
Διδασκόμαστε: Από τον ηρωικό αγώνα του οργανωμένου και αποφασισμένου λαού να παλέψει ενάντια σε ντόπιους και ξένους εκμεταλλευτές, να αποδείξει ότι κανείς δεν είναι αήττητος.
Συνεχίζουμε: Για να ανασυνταχτεί και να χειραφετηθεί το εργατικό κίνημα, να ηγηθεί της μεγάλης Λαϊκής Συμμαχίας ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.
Για να ανοίξουμε το δρόμο για την ευημερία του λαού με εργατική - λαϊκή εξουσία».
Εκδήλωση τιμής και μνήμης πραγματοποίησαν οι Κομματικές Οργανώσεις Ωρωπού και Αυλώνα του ΚΚΕ για τη μάχη της Πύλας (Κακοσάλεσι). Η συγκεκριμένη μάχη πραγματοποιήθηκε κατά την αποχώρηση των ναζί κατακτητών από την Αττική (13-10-1944), όπου και δυνάμεις του ΕΛΑΣ σε καρτέρι που στήσανε στο στενό της Πύλας, στον Αυλώνα Αττικής του σημερινού Δήμου Ωρωπού, προξένησαν μεγάλες απώλειες στον εχθρό (180 νεκρούς, 40 αιχμαλώτους), ενώ ο ΕΛΑΣ μέτρησε μόνο μία απώλεια, τον ήρωα Μανώλη Καραμπέτσο από την Καισαριανή.
Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Γιάννης Γκιόκας, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ. Μεταξύ άλλων τόνισε ότι, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, το ΚΚΕ πρέπει να παλεύει με γνώμονα τη στρατηγική του, να διαμορφώνει αντίστοιχες συμμαχίες, να μη χάνει το στόχο για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, του καπιταλισμού.
Τόνισε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια διαχείρισης του συστήματος με συμμετοχή των Κομμουνιστικών Κομμάτων σε αστικές κυβερνήσεις, στην Ευρώπη και αλλού, οδηγεί μόνο σε ενσωμάτωση και σε παροπλισμό του λαϊκού παράγοντα.
Αφού κατατέθηκαν στεφάνια εκ μέρους των Κομματικών Οργανώσεων του Ωρωπού και του Αυλώνα στο μνημείο, οι παρευρισκόμενοι, υπό τον ήχο του «Επέσατε θύματα...», κρατήσανε ενός λεπτού σιγή για τους ήρωες αγωνιστές των ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, ΕΠΟΝ που έπεσαν για τη λευτεριά της πατρίδας.
Εκδήλωση για την απελευθέρωση της Κατερίνης από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής στην αίθουσα «ΕΚΑΒΗ» στην Κατερίνη από τις Οργανώσεις Πιερίας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και το τοπικό παράρτημα της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.
Εκ μέρους του ΚΚΕ μίλησε η Χαρά Ναβροζίδου, η οποία αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα που αφορούν την απελευθέρωση της Κατερίνης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής και την άφιξη του ΕΛΑΣ στην πόλη, στις 26 Οκτώβρη του 1944, συνολικά στην αντίσταση του λαού μας και το ρόλο του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, το ρόλο της άρχουσας τάξης που δε συμμετείχε στην Αντίσταση, αλλά και στα διδάγματα που βγαίνουν από τη μελέτη των γεγονότων της εποχής και αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για το δρόμο που πρέπει να βαδίσει και σήμερα ο λαός μας. Οπως είπε: «Είμαστε υποχρεωμένοι να θυμίζουμε τα γεγονότα και να εμβαθύνουμε σ' αυτά. Να δείξουμε ότι, όπως και τότε, οι Ελληνες εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία, μπορούν να σηκώσουν κεφάλι, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να νικήσουν τους σύγχρονους εκμεταλλευτές και κατακτητές, ντόπιους και ξένους. Να διώξουν τα σύννεφα του πολέμου που μαζεύονται ξανά απειλητικά πάνω από τα Βαλκάνια. Για να χτίσουν τη δική τους ξεχωριστή κοινωνία, στην οποία ο εργαζόμενος λαός θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια, σιγουριά και αισιοδοξία για το μέλλον».
Στη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε ντοκιμαντέρ εμπλουτισμένο με στοιχεία και εικόνες που αφορούν την αντικατοχική δράση στην Πιερία, ενώ στο χώρο υπήρχε έκθεση εγγράφων και αντικειμένων της εποχής.
Σε 41 από τις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου ζουν 76,5 εκατομμύρια παιδιά κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με την τελευταία Εκθεση της UNICEF. Μάλιστα 2,6 εκατ. περισσότερα παιδιά έχουν βυθιστεί κάτω από το όριο της φτώχειας στις πλουσιότερες χώρες του κόσμου από το 2008 μέχρι σήμερα. Η Εκθεση του Ερευνητικού Κέντρου της UNICEF Innocenti «Τα παιδιά της ύφεσης: Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην παιδική ευημερία στις πλούσιες χώρες» κατατάσσει 41 χώρες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, ανάλογα με το αν τα επίπεδα της παιδικής φτώχειας έχουν αυξηθεί ή μειωθεί από το 2008. «Η πλειοψηφία των χωρών στράφηκαν απότομα σε περικοπές στους προϋπολογισμούς, με αρνητικό αντίκτυπο στα παιδιά», σημειώνεται.
Ανάμεσα σε άλλα, τα ευρήματα της Εκθεσης φανερώνουν:
Συγκλονίζουν τα στοιχεία όταν παρουσιάζονται συγκεντρωμένα. Περισσότερο όμως συγκλονίζουν όταν παρουσιάζονται δίπλα σε ασύλληπτα νούμερα για την αύξηση του πλούτου. Διότι στην καπιταλιστική κρίση ο πλούτος δεν εξανεμίζεται, η κερδοφορία δε σταματάει. Η κρίση δεν πλήττει τους μονοπωλιακούς ομίλους, οι κυβερνήσεις δεν προχωρούν σε «απότομες περικοπές στους προϋπολογισμούς» ως αναγκαίο κακό, αλλά τσακίζουν τους λαούς για να δώσουν περισσότερα στο κεφάλαιο, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, η κερδοφορία, για την εξοικονόμηση κρατικού χρήματος για καπιταλιστικές επενδύσεις.
Ετσι, την ίδια ώρα που δεκάδες εκατομμύρια παιδιά στις ανεπτυγμένες χώρες υποφέρουν από τη φτώχεια, δεν έχουν εξασφαλισμένη ούτε μια μπουκιά φαΐ στο στόμα τους, ούτε σχολείο, ζεστασιά, παιχνίδι, ο πλούτος παγκοσμίως, παρά την κρίση, έφτασε το 2013 στα 263 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με την Credit Suisse. Στην έρευνα που παρουσιάζει κάθε χρόνο η ελβετική τράπεζα, καταγράφεται αύξηση του παγκόσμιου πλούτου κατά 8,3% σε σχέση με το 2012. Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ο πλούτος αυξήθηκε πάνω από 10%, παρά την κρίση. Το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου συγκεντρώνεται στη Βόρεια Αμερική (34,7%) και ακολουθεί η Ευρώπη (32,4%) και τρίτη η Ασία (18,9% χωρίς την Κίνα). Τα μεγέθη είναι ασύλληπτα και δείχνουν σε ποιο επίπεδο έχουν φτάσει σήμερα οι παραγωγικές δυνάμεις. Από την άλλη, τον πλούτο αυτόν τον συγκεντρώνουν στα χέρια τους μια χούφτα κεφαλαιοκράτες, σε κάθε ήπειρο και σε κάθε κράτος χωριστά, και όχι βέβαια οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο, που είναι και οι μοναδικοί που τον παράγουν.
Να η μεγάλη αντίφαση του σάπιου καπιταλισμού: Σύμφωνα με την τράπεζα, αν ήταν δυνατό να μοιραστεί ο παραγόμενος πλούτος ισομερώς, κάθε ενήλικος κάτοικος του πλανήτη θα έπαιρνε 56.000 δολάρια για το 2013! Ομως τον πλούτο τον κατέχει όχι αυτός που τον παράγει, αλλά αυτός που είναι ιδιοκτήτης των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, δηλαδή τα μονοπώλια, οι μέτοχοι των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, το κεφάλαιο. Ετσι η πραγματικότητα λέει ότι εκατοντάδες εκατομμύρια φτωχοδιάβολοι σε όλο τον πλανήτη δεν έχουν τα στοιχειώδη ούτε για να επιβιώσουν...