Αλλα δύο αγροτικά συλλαλητήρια γίνονται σήμερα σε Μυτιλήνη και Αίγιο, αντίστοιχα. Οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Λέσβου έδωσαν αγωνιστικό ραντεβού στις 11 π.μ. στην προκυμαία της Μυτιλήνης, έχοντας στο πλευρό τους το σύνολο του λαού και των φορέων του νησιού. Στο Αίγιο, η αγωνιστική συγκέντρωση γίνεται στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Αγίας Λαύρας. Και στα δύο συλλαλητήρια τίθενται τα αιτήματα επιβίωσης των αγροτών και καταγγέλλεται η αντιαγροτική πολιτική φτώχειας και ξεκληρίσματος της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Στη Λέσβο σήμερα οι δήμοι θα είναι κλειστοί, μετά από σχετική απόφαση της ΤΕΔΚ Λέσβου. Το Εργατικό Κέντρο Λέσβου προκήρυξε 24ωρη απεργία, ενώ το ίδιο ισχύει για τους δημοσίους υπαλλήλους μετά από απόφαση του Νομαρχιακού Τμήματος Λέσβου της ΑΔΕΔΥ, που πήρε και την έγκριση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, καθώς και για τους εργαζόμενους του Βοστάνειου Νοσοκομείου. Επίσης, η Ομοσπονδία ΕΒΕ πήρε απόφαση για 24ωρο κλείσιμο των επιχειρήσεων, ενώ ο Εμπορικός Σύλλογος αποφάσισε τα καταστήματα να κατεβάσουν τα ρολά από τις 11 π.μ. μέχρι τη λήξη του συλλαλητηρίου.
Τη συμπαράσταση φορέων της περιοχής έχουν και οι αγωνιζόμενοι αγρότες της Αιγιαλείας, πράγμα που εκφράστηκε και στην ευρεία σύσκεψη που διοργάνωσε η ΣΕΑ Αιγιαλείας στις 21/2 στο Αίγιο και στην οποία συμμετείχαν 29 φορείς της περιοχής.
Τα δίκαια αιτήματα των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών υπερασπίστηκε ο Γ. Πατάκης στη συζήτηση της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωκοινοβουλίου για το λάδι
Πιο συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ τόνισε στη συνεδρίαση της Επιτροπής Γεωργίας τα παρακάτω:
«Η πρώτη παρέμβασή μου στην Επιτροπή Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμπίπτει με τη συζήτηση ενός εξαιρετικά σοβαρού θέματος, όπως είναι το ελαιόλαδο, προϊόν που στην Ελλάδα θεωρείται εθνικό προϊόν, αφού με το ελαιόλαδο ασχολούνται χιλιάδες οικογένειες, μικρομεσαίων κυρίως αγροτών.
Ακουσα με προσοχή τον εκπρόσωπο της Κομισιόν και τον εισηγητή της Επιτροπής μας και θα ήθελα να εστιάσω την προσοχή σας σε ένα ζήτημα που δε θίχτηκε καθόλου. Λιγότερο από τρία χρόνια από την εφαρμογή του κανονισμού για το ελαιόλαδο (1638/98) ήταν αρκετά για να καταρρεύσει η αγορά του ελαιολάδου, οι τιμές του να διαμορφωθούν σε εξευτελιστικά επίπεδα και το εισόδημα των ελαιοπαραγωγών, που είναι στο σύνολό τους μικρομεσαίοι αγρότες άγονων και νησιωτικών περιοχών, να εξανεμιστεί. Εντονες διαμαρτυρίες και μαχητικές κινητοποιήσεις των παραγωγών βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη και θα συνεχιστούν στην Κρήτη, στην Κέρκυρα, στην Καλαμάτα αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Για μας τα αποτελέσματα αυτά ήταν προδιαγεγραμμένα, επειδή με το νέο κανονισμό καταργήθηκε η παρέμβαση και αφέθηκαν εντελώς ασύδοτοι οι εμποροβιομήχανοι και οι πολυεθνικές να καταληστεύσουν τους ελαιοπαραγωγούς. Επιπλέον, καθορίστηκαν χαμηλές ποσοστώσεις - χαμηλότερες από τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας - με αποτέλεσμα τα πρόστιμα συνυπευθυνότητας να μειώσουν δραστικά τις επιδοτήσεις αλλά να εξοικονομούν πόρους στον κοινοτικό προϋπολογισμό».
«Η Κομισιόν - συνέχισε ο Γ. Πατάκης - συνειδητά και σκόπιμα παραβλέπει αυτά τα αποτελέσματα και με τον προτεινόμενο κανονισμό προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τους ελαιοπαραγωγούς και την κοινή γνώμη για να διαιωνιστεί το καθεστώς της ασυδοσίας των εμποροβιομηχάνων και των πολυεθνικών σε βάρος των ελαιοπαραγωγών. Γι' αυτό, με τον προτεινόμενο κανονισμό δεν κάνει καμία σκέψη για επαναφορά της παρέμβασης, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ένα ελάχιστο εισόδημα στους ελαιοπαραγωγούς, δεν κάνει καμία πρόταση για αύξηση των ποσοστώσεων, έτσι ώστε να καλύπτεται η υπάρχουσα τουλάχιστον παραγωγή, παρά εστιάζει τάχα την προσοχή της στην ποιότητα του ελαιολάδου, λες και μέχρι σήμερα το υγιεινότερο και καταλληλότερο προϊόν για την υγεία των καταναλωτών ήταν εντελώς ακατάλληλο.
Το ενδιαφέρον τάχα της Κομισιόν για την ποιότητα του ελαιολάδου εκτός από αποπροσανατολιστικό είναι και υποκριτικό. Και αυτό γιατί ενώ κόπτεται για την ποιότητα, επιτρέπει την ανάμειξη και εμπορία του ελαιολάδου με τα διάφορα σπορέλαια, επειδή με την ανάμειξη αυτή - με κράχτη το ελαιόλαδο - πωλούνται μεγάλες ποσότητες σπορέλαιων, που καμία διατροφική σχέση δεν έχουν με το ελαιόλαδο, και επειδή με την ανάμειξη αυτή οι εμποροβιομήχανοι και οι πολυεθνικές βγάζουν πολύ περισσότερα κέρδη. Η προστασία του καταναλωτή επιτυγχάνεται μόνο με την προστασία του εισοδήματος του παραγωγού. Διαφορετικά, η συνεχής και βάρβαρη περικοπή και υπονόμευση του εισοδήματος αυτού οδηγεί σε αθέμιτους τρόπους εξασφάλισής του, δηλαδή νοθείες και προσμείξεις.
Την ίδια περίοδο η Κομισιόν διακανονίζει τη νομιμοποίηση της ανάμειξης - δηλαδή της νοθείας του ελαιολάδου - που τείνει στην κατάργηση της διακίνησης και εμπορίας του ελαιολάδου σε συσκευασίες μεγαλύτερες των 5 λίτρων με το πρόσχημα να αποφευχθεί η νοθεία, λες και η νοθεία δεν μπορεί να γίνει σε συσκευασίες μικρότερες των 5 λίτρων. Δηλαδή και το μέτρο αυτό δεν αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας αλλά στη μονοπώληση της εμπορίας και διακίνησης του ελαιολάδου από τους εμποροβιομηχάνους και τις πολυεθνικές.
Πασίδηλη των υπονομευτικών προθέσεων της Κομισιόν για τον τομέα του ελαιολάδου είναι και η εξέταση εφαρμογής μέτρων όπως η ενίσχυση ανά δέντρο, που μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες τόσο για την ποιότητα του προϊόντος όσο και για την κατάσταση της απασχόλησης, με απώλεια θέσεων εργασίας και εισοδημάτων».
Καταλήγοντας ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπογράμμισε: «Η πρόταση της Κομισιόν συνειδητά δεν εκτιμά τα τρομακτικά αρνητικά αποτελέσματα που δημιούργησε ο κανονισμός 1638/98 και δεν προτείνει κανένα μέτρο αντιμετώπισης των προβλημάτων, όπως την επαναφορά της παρέμβασης - αναβαθμισμένης όμως, και όσον αφορά στις τιμές, στις ποσοστώσεις και στις επιλέξιμες εκτάσεις. Κι επειδή οι προτάσεις της για την ποιότητα του ελαιολάδου είναι υποκριτικές, αποπροσανατολιστικές και ικανοποιούν τα αιτήματα των εμποροβιομηχάνων και των πολυεθνικών, θα καταψηφίσουμε την πρόταση της Κομισιόν και θα παλέψουμε μαζί με τους ελαιοπαραγωγούς για να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση. Γιατί, διαφορετικά, το άμεσο και βίαιο ξεκλήρισμα των ελαιοπαραγωγών είναι σίγουρο και η ερήμωση των νησιωτικών και άγονων περιοχών της χώρας μας θα προσλάβει πρωτοφανείς διαστάσεις».
Βέβαια, στους καταναλωτές έχει ενταθεί η αγωνία και καχυποψία και έχουν οδηγηθεί σε σημείο που να μην ξέρουν πλέον τι να φάνε κι από πού να προφυλαχτούν. Ομως στην κατεύθυνση της παραγωγής υγιεινών ζωοκομικών προϊόντων, της εντατικοποίησης των ελέγχων και της προστασίας της υγείας των καταναλωτών και των ζώων δεν έγινε και δε γίνεται τίποτα επί της ουσίας, από τους ιθύνοντες της ΕΕ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Το μόνο που γίνεται είναι: Να μεθοδεύεται η επικράτηση ενός κλίματος μοιρολατρικής αποδοχής της ιδέας πως όλα βρώμικα, άρρωστα και ανθυγιεινά είναι, ώστε να συμβιβαστούν οι καταναλωτές με τον τροφοτρόμο που επιβάλλουν οι πολυεθνικές.
«Τσούχτηκε» ο πρόεδρος της ΣΥΔΑΣΕ Γ. Πίττας από τη συγκρότηση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας για αγωνιστική συσπείρωση των αγροτών σε πανελλαδικό επίπεδο. Με δηλώσεις του χτες επιχείρησε να δημιουργήσει φτηνές εντυπώσεις, λέγοντας πως κάποιοι που μιλούν για ενότητα, όταν αποκλείονται, φτιάχνουν τη δική τους Συνομοσπονδία. Συνομοσπονδίες πάντως λέγονται οι ΣΥΔΑΣΕ και ΓΕΣΑΣΕ που έχουν καταντήσει κρατικοδίαιτες οργανώσεις εξυπηρέτησης των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών. Και τώρα που «ηγήτορες» των ΣΥΔΑΣΕ και ΓΕΣΑΣΕ βλέπουν ότι η πλειοψηφία των αγροτών τούς γυρίζει την πλάτη και πως το παιχνίδι χειραγώγησης του αγροτικού κόσμου χάνεται, ανησυχούν και συκοφαντούν. Την αρχή την έκανε κι επίσημα χτες ο Γ. Πίττας. Ομως η Επιτροπή Πρωτοβουλίας για πανελλαδική αγροτική συσπείρωση είναι μια ανάγκη των καιρών, που απαιτεί την ύπαρξη ενός συντονιστικού οργάνου πάλης των αγροτών, ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ και στις αντιαγροτικές εντολές του ΠΟΕ και των πολυεθνικών. Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Με ποια δείγματα γραφής θέλει να πείσει ο Γ. Πίττας και διάφοροι άλλοι «καρεκλοκένταυροι» ότι αγωνίζονται για τα συμφέροντα των αγροτών;