Associated Press |
Ενάντια στους διαδηλωτές «τρομοκράτες» |
Σύμφωνα με το Κέντρο για τη Φτώχεια του Νότου (SPLC), μη κυβερνητική οργάνωση για τα κοινωνικά δικαιώματα, οι συντονισμένες ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων κατόρθωσαν να εξαρθρώσουν τις περισσότερες παράνομες οργανώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να διαπράξουν αδικήματα που ή εμπίπτουν στον ποινικό κώδικα ή προκαλούν αναστάτωση και αδιέξοδες ή μη ελεγχόμενες καταστάσεις ανάμεσα στον πληθυσμό. «Αν το FBI επεξεργαζόταν και παρακολουθούσε καθαρά τυπικά περίπου 100 ανάλογες περιπτώσεις εγχώριας τρομοκρατίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 προς τις αρχές της δεκαετίας του '90 οι υποθέσεις αυτές θα ήταν πολλαπλάσιες», αναφέρει στην τελευταία έκθεσή του το SPLC, για να συμπληρώσει «Εκατοντάδες, εάν όχι χιλιάδες, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στις φυλακές ανά τη χώρα από τις ομοσπονδιακές δυνάμεις, στην προσπάθεια εκκαθάρισης του τοπίου από τις ακροδεξιές ή φανατικές οργανώσεις».
Associated Press |
H κηδεία του Π. Ντόρισμοντ εξελίχτηκε σε αντιρατσιστική συγκέντρωση |
Τα πάντα ξεκίνησαν ένα χρόνο πριν, καθώς δεν ήταν λίγοι οι Αμερικανοί πολίτες που κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τους σκοπέλους της πλύσης εγκεφάλου από τα διεθνή και κυρίως τα αμερικανικά ΜΜΕ, να ξεπεράσουν τις πλάνες και τη θολούρα και να ενώσουν τη φωνή τους σε διαμαρτυρίες κατά του πολέμου που διεξήγαγε η χώρα τους κατά ενός άλλου κυρίαρχου κράτους: της Γιουγκοσλαβίας. Σε αντίθεση με την πλειονότητα των κατοίκων της γηραιάς ηπείρου, που είχε βυθιστεί στην ευδαιμονία του ΕΥΡΩ και εγκλωβιστεί στη δημαγωγία των «κεντροαριστερών» λύσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που έκλεινε τα μάτια και αυτιά να μην ακούει τις βόμβες που σχίζανε τα σπλάχνα της ίδιας της Ευρώπης, αρκετοί Αμερικανοί αντέδρασαν ενάντια στον πόλεμο, καταδικάζοντας, πρώτα και κύρια, την ίδια τους τη χώρα. Ρομαντικοί αιθεροβάμονες, σκέφτηκαν αρχικά οι Αμερικανοί αξιωματούχοι. Οταν όμως οι ίδιοι και περισσότεροι μαζεύτηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την αστυνομική βία που θερίζει αθώους πολίτες, και δη μαύρους, άρχισαν να συνοφρυώνονται και να σκέφτονται ότι κάτι αλλάζει. Το αποκορύφωμα ήρθε στο Σιάτλ, όπου όλοι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ομοφώνως ανέκραξαν ότι «μας έπιασαν εξ απροόπτου»!
Associated Press |
Eιδικά μετά τις διαδηλώσεις του Σιάτλ τα αστυνομικά μέτρα εντάθηκαν |
Οι εικόνες που έρχονταν από το Σιάτλ έδειχναν τους διαδηλωτές να έχουν πλημμυρίσει και απονεκρώσει την πόλη και να μάχονται στους δρόμους με τις αστυνομικές δυνάμεις. Οι εικόνες «αποκάλυπταν», επίσης, ότι οι αρχές της πόλης αλλά και η Αστυνομία πιάστηκαν στον ύπνο. Ομως, τα πράγματα δεν ήταν έτσι, καθώς, όπως αποκάλυψε στις 2/12/99 η εφημερίδα «Σιάτλ Γουίκλι», οι αστυνομικές ομοσπονδιακές δυνάμεις «κατασκόπευαν» τις κινήσεις των διοργανωτών από την αρχή του καλοκαιριού, δηλαδή μήνες πριν τις διαδηλώσεις. Σύμφωνα πάντα με τη «Σιάτλ Γουίκλι», «πληροφορίες από πηγές που δεν κατονομάζονται ανέφεραν ότι περίπου 30 διαφορετικές τοπικές, πολιτειακές αλλά και ομοσπονδιακές υπηρεσίες από την αρχή του καλοκαιριού είχαν κινητοποιηθεί για την παρακολούθηση των διαδηλωτών και οι πράκτορες του FBI έκαναν διερευνητικές εφόδους σε σπίτια ακτιβιστών ακόμη και προληπτικές συλλήψεις ηγετικών στελεχών του συνδικαλιστικού κινήματος. Τις βδομάδες πριν τις διαδηλώσεις μυστικοί πράκτορες ακολουθούσαν και παρακολουθούσαν τις κινήσεις όλων των διοργανωτών που ήδη βρίσκονταν στην πόλη, κάτι που το συνέχισαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων αλλά και το συνεχίζουν».
Η ίδια εφημερίδα πάντα αποκαλύπτει σε κατοπινό φύλλο της στις 23/12, ότι οι επίλεκτες μονάδες καταστολής του αμερικανικού στρατού «Delta Forces» βρίσκονταν κατόπιν εντολής του Λευκού Οίκου στο Σιάτλ μαζί με την Εθνοφρουρά, έχοντας στήσει αρχηγείο «πολέμου» σε ένα από τα κεντρικά ξενοδοχεία της πόλης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τους διαδηλωτές. Στάθηκαν όμως ανήμποροι, μπροστά στο ορμητικό και μαχητικό ποτάμι των διαδηλωτών, που τους έπνιξε κυριολεκτικά. Σε αυτό έχουν δίκιο οι Αμερικανοί αξιωματούχοι να λένε πως πιάστηκαν στον ύπνο, καθώς ποτέ δεν περίμεναν ότι σχεδόν 100.000 Αμερικανοί θα ήταν τόσο αποφασισμένοι να αποτρέψουν τη συνεδρίαση του ΠΟΕ και να το καταφέρουν.
Η πλάστιγγα λοιπόν άρχισε να γέρνει προς το πλευρό των διαδηλωτών και η εναλλακτική λύση να φαντάζει δυνατή. Γεγονός ανεπίτρεπτο, που πρέπει να παταχτεί πάση θυσία. Το επόμενο ραντεβού των διαδηλωτών για την Ουάσιγκτον κατά την εαρινή κοινή Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας (16-17/4) ήταν η καλύτερη ευκαιρία για να μπορέσει ο Γολιάθ να δώσει ένα μάθημα στον άτακτο Δαβίδ.
Οι αριστεροί διαδηλωτές πια έχουν αναχθεί στο Νο 1 ολοκληρωτικό «δημόσιο εχθρό». Ο σχεδιασμός της επιχείρησης άρχισε και εδώ μήνες πριν. Το σχέδιο της αντιμετώπισης «της κοινωνικής ανυπακοής» είχε εκπονηθεί πολλές βδομάδες πριν, δεδομένου του φιάσκου που είχαν υποστεί οι αστυνομικές δυνάμεις στο Σιάτλ.
Περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια δαπανήθηκαν για νέο και ειδικό εξοπλισμό των αστυνομικών. Σχεδόν 1.500 αστυνομικοί παρακολούθησαν ειδικά σεμινάρια για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών. Μία ολόκληρη βδομάδα πριν αρχίσουν οι διαδηλώσεις άρχισαν και να τίθενται σε εφαρμογή και τα μέτρα καταστολής. Συλλήψεις, πάντα προληπτικές, αποκλεισμοί, απειλές, βία. Για μία ολόκληρη σχεδόν βδομάδα η αμερικανική πρωτεύουσα είχε μετατραπεί σε πόλη των εσχάτων ορίων. Ενα πραγματικό πολεμικό μέτωπο, όπου κυρίως το τελευταίο τριήμερο χιλιάδες αστυνομικοί, άνδρες της εθνοφρουράς, πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, ελικόπτερα που παρακολουθούσαν τις κινήσεις των διαδηλωτών, αλλά ακόμη και των πολιτών, οδοφράγματα και συρματοπλέγματα, είχαν ένα στόχο: Την περιφρούρηση της πόλης από τους διαδηλωτές, με τον αποκλεισμό περισσοτέρων των 50 «στρατηγικών» οικοδομικών τετραγώνων για να αποτρέψουν την εισβολή των διαδηλωτών στα κτίρια της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου λάμβανε χώρα η πρώτη Σύνοδος, για τη νέα χιλιετία, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Οταν οι διαδηλώσεις και οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας άρχισαν, την Τρίτη (11/4), άρχισαν και οι σταδιακές συλλήψεις. Οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων με πάνω από επτά άτομα βάδιζε στους δρόμους της Ουάσιγκτον υπόκειτο στις ανακρίσεις των αστυνομικών που περιπολούσαν στους δρόμους, και σε περίπτωση που κρίνονταν ύποπτοι προσάγονταν στην Αστυνομία για ανακρίσεις. Σταθμοί του τρένου, αλλά και του υπόγειου σιδηροδρόμου παρέμειναν κλειστοί, ούτως ώστε να αποτραπεί η άφιξη νέων ομάδων διαδηλωτών, που θα έρχονταν να προστεθούν στους χιλιάδες που βρίσκονταν στους δρόμους.
Χρησιμοποίησαν δακρυγόνα, καπνογόνα και σπρέι πιπεριού και ένα κοκτέιλ πιπεριού και ξιδιού, που μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρές οφθαλμικές παθήσεις. Η πόλη ήταν στα χέρια της Αστυνομίας, καθώς ολόκληρη τη μέρα ελικόπτερά της περιπολούσαν πάνω από το χώρο των 50 οικοδομικών τετραγώνων και τα πληρώματά τους έλεγχαν από αέρος τις κινήσεις των διαδηλωτών. Το αμερικανικό περιοδικό «CounterPunch» στο τεύχος Μάη θα αποκαλύψει ότι οι δυνάμεις της Αστυνομίας είχαν λάβει την εντολή - εννοείται μυστικές - στην περίπτωση που δεν μπορούν να λυγίσουν την άμυνα των διαδηλωτών: «Πυροβολήστε και σκοτώστε!». Για το λόγο αυτό την τελευταία μέρα συνεδρίασε η επιτροπή διοργάνωσης των διαμαρτυριών και ακύρωσε την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση.
Τελικά... το σχέδιο είχε «επιτυχία» και από κοντά το παρακολούθησαν αστυνομικοί αρχηγοί από πολλές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως της Βοστόνης, του Σαν Φρανσίσκο, του Λος Αντζελες και άλλων, προκειμένου να είναι και αυτοί έτοιμοι για τις επόμενες κινητοποιήσεις που έρχονται... Γιατί ήρθαν λίγο αργότερα στη Νέα Υόρκη κατά την κηδεία ενός αθώου άοπλου μαύρου από τα «τάγματα θανάτου» του δημάρχου Ρ. Τζουλιάνι. Ενα ακόμη σύμπτωμα αυτής της στρατικοποίησης των αστυνομικών δυνάμεων σε όλη την αμερικανική επικράτεια, που στόχο έχει τους μετανάστες, τους ανυπάκουους, τους εξεγερμένους, τους αριστερούς εν γένει. Εξάλλου, ο κοινωνιολόγος Πίτερ Κράσκα σε έρευνα, που διεξήγαγε κατά το 1997, είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, όταν αποκάλυψε τη σύσταση ειδικών παραστρατιωτικών ομάδων που δουλεύουν για τις αστυνομικές δυνάμεις προκειμένου να «εξασφαλίσουν την κοινωνική ειρήνη». Οπως ο Κράσκα αποκάλυψε, σχεδόν 30.000 βαριά οπλισμένοι και εκπαιδευμένοι στο στρατό άντρες απαρτίζουν εκατοντάδες μονάδες που δρουν στις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ, και όχι μόνο. Τυπικά, όπως τονίζει, σύμφωνα με την Posse Comitatus Act, του αμερικανικού Συντάγματος, που συντάχθηκε μετά τη λήξη του εμφυλίου προκειμένου να αποτραπεί μελλοντικά οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα των ομοσπονδιακών δυνάμεων, όπως είχε γίνει με τις δυνάμεις του Νότου κατά τον εμφύλιο πόλεμο, η πράξη αυτή είναι κατάφωρη παραβίαση του αμερικανικού Συντάγματος.
Ομως, τι σημασία έχει το Σύνταγμα και ο σεβασμός του, όταν πρέπει να αντιμετωπιστεί, να παταχτεί και να εξαφανιστεί με κάθε τρόπο ο νέος εχθρός, που δεν είναι άλλος από την Αριστερά;
Aρθρο του Ν. Μπιντιούκοφ, στελέχους του ΚΚΡΟ, με αφορμή πρόσφατη συνέντευξη του Ο. Σένιν, προέδρου του Συμβουλίου της ΕΚΚ-ΚΚΣΕ
Με τον παραπάνω τίτλο η εφημερίδα «Πράβντα» (4 Μάη 2000) δημοσίευσε απάντηση του Νικολάι Μπιντιούκοφ, γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΡΟ για τις διεθνείς σχέσεις, ενός από τους πρωταγωνιστές της δημιουργίας του ΚΚ ΣΟΣΔ Ρωσίας, μέλους του Συμβουλίου της Ενωσης Κομμουνιστικών Κομμάτων-ΚΚΣΕ, σε συνέντευξη του προέδρου του Συμβουλίου της ΕΚΚ-ΚΚΣΕ Ολέγκ Σένιν.
Η συνέντευξη του προέδρου του Συμβουλίου της ΕΚΚ-ΚΚΣΕ Ολέγκ Σένιν στην εφημερίδα «Γκλάσνοστ» (Νο 3/2000), ακόμα και στο φόντο του πολύφωνου θορύβου των κακόβουλων, απ' αφορμή τις αποτυχίες του ΚΚΡΟ στις εκλογές για την Κρατική Δούμα (Δεκέμβρης 1999) και στις προεδρικές εκλογές (Μάρτης 2000) προκάλεσε μια αρκετά ηχηρή, κραυγαλέα αίσθηση.
Φυσικά, το ίδιο το γεγονός της συνέντευξης γνωστού πολιτικού ηγέτη για τα αποτελέσματα των εκλογών είναι γεγονός φυσιολογικό και η ανησυχία για τις αιτίες των αποτυχιών στις εκλογές του ΚΚΡΟ, της κύριας αντιπολιτευόμενης δύναμης της Ρωσίας, είναι μάλιστα δικαιολογημένη. Αυτή η ανησυχία είναι σημαντική ιδιαίτερα για τους κομμουνιστές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν πάντα πολύ σοβαρά τα διδάγματα τέτοιων γεγονότων, ζυγίζουν αυστηρά και απαιτητικά τις ενέργειές τους και αποκαλύπτουν τις ελλείψεις και τα λάθη τους. Από την άποψη αυτή την παρέμβαση ενός ηγέτη των κομμουνιστών μπορεί μόνο να τη χαιρετίσει κανείς. Πράγματι, γιατί οι εγκάθετοι του αντιλαϊκού καθεστώτος, που έχουν οδηγήσει τη χώρα στην πλήρη καταστροφή και το λαό σε απελπιστική κατάσταση, δεν κατόρθωσαν απλώς να διατηρήσουν τις θέσεις τους στην εξουσία, αλλά και να συμπιέσουν το ΚΚΡΟ, όλη την αριστερή αντιπολίτευση, να της αφαιρέσουν τα κύρια φρούρια και στη Δούμα, και στην κυβέρνηση, και στις περιοχές; Φταίει άραγε το ίδιο το κόμμα, οι ηγέτες του, η στρατηγική και η τακτική του επιτελείου του κόμματος; Τι λάθη έγιναν και πώς θα διορθωθούν, τι διορθώσεις θα γίνουν στη δραστηριότητα των κομμουνιστών;
Η ειλικρινής και αυστηρή συζήτηση πάνω σ' αυτά τα θέματα είναι, οπωσδήποτε, απαραίτητη και το ΚΚΡΟ, ως γνωστόν, σχεδιάζει να την κάνει, ειδικότερα, στην επικείμενη Ολομέλεια της ΚΕ του. Και αυτή η συζήτηση γίνεται ήδη στις κομματικές οργανώσεις και από τις σελίδες του αριστερού Τύπου. Κι αν εσείς, Ολέγκ Σεμιόνοβιτς, εμφανιζόσασταν σ' αυτό το επίπεδο (στον Τύπο ή σε Ολομέλεια, συνέδριο του κόμματος), καλούσατε σε συντροφική συζήτηση των προβλημάτων που έχουν προκύψει και σε συλλογική αναζήτηση απαντήσεων σ' αυτά, αν κάνατε συγκεκριμένες προτάσεις για την ουσία της συζήτησης, η παρέμβασή σας, έστω και αιχμηρή, θα εκλαμβανόταν ως σήμα ανησυχίας, έκκληση για αποφασιστικές και συγκεκριμένες ενέργειες.
Εσείς, λοιπόν, αν μιλήσουμε σύντομα και ευθέως, προτιμήσατε να διαγράψετε μονομιάς τη δραστηριότητα του ΚΚΡΟ (αν και προσποιείστε ότι κριτικάρετε μόνο την «ηγεσία του κόμματος»), και μάλιστα το κάνατε με δολιότητα, όχι συντροφικά, αλλά, ας πούμε, «αλά τουλεγεφικά» (για να μη χρησιμοποιήσω τον όρο «ιησουιτικά»). (Σημ. «Ρ»: Αμάν Τουλέγεφ, πρώην ανώτατο στέλεχος του ΚΚΡΟ, κυβερνήτης του Κέμεροβο, υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές). Δεν προέκυψε μια ανησυχητική έκκληση για συλλογικές ενέργειες ενάντια στον κοινό αντίπαλο, το αντιλαϊκό καθεστώς, αλλά μια ομοβροντία ενάντια στους δικούς σας, σ' εκείνους με τους οποίους εσείς, όπως φάνηκε, βρισκόσασταν όλα αυτά τα χρόνια στην ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων. Θα είμαι συγκεκριμένος.
Πρώτο. Δηλώνετε ευθέως ότι η ίδια η δημιουργία του ΚΚΡΟ υπήρξε «τεράστιο λάθος», «η μεγαλύτερη πολιτική προβοκάτσια που μπορούσε να γίνει». Ηχηρή, ταυτόχρονα όμως δηλητηριώδης φράση. Και πώς θα δουν το νόημά τους οι εκατοντάδες και χιλιάδες ενθουσιώδεις κομμουνιστές, οι οποίοι στις δύσκολες συνθήκες του 1990-1991 δημιουργούσαν και κατόπιν στις ακόμα πιο δύσκολές εποχές του 1992-1993 υπερασπίζονταν και αναγεννούσαν το κόμμα των κομμουνιστών της Ρωσίας; Σε ποια θέση θα είχαν βρεθεί οι κομμουνιστές της Ρωσίας μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, αν δεν είχε δημιουργηθεί το ΚΚΡΟ; Ημουν στις γραμμές αυτών των ενθουσιωδών μαχητών και είμαι περήφανος γι' αυτό. Μα σκεφτήκατε, άραγε, τις εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του ΚΚΡΟ και τα εκατομμύρια απλούς πολίτες της Ρωσίας, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια κάθε μέρα και κάθε ώρα υπερασπίζονταν τα ιδανικά του σοσιαλισμού, υποστήριζαν το ΚΚΡΟ τόσο στις εκλογές, όσο και σε άλλες πολιτικές εκδηλώσεις, βρίσκοντας το στήριγμά τους στο πρόσωπο αυτού του κόμματος; Είναι όλοι επίσης «προβοκάτορες» ή «οπαδοί των προβοκατόρων»;
Δεύτερο. Καταδικάζετε αβάσιμα τις ιδεολογικές αναζητήσεις των δημιουργικών στελεχών του ΚΚΡΟ, αποκαλώντας τις προσπάθειές τους άρνηση του μαρξισμού-λενινισμού, σοσιαλδημοκρατισμό, «μόλυνση με τον οπορτουνισμό». Ναι, αυτές οι αναζητήσεις δεν ήταν πάντα καρποφόρες, αλλά σε ορισμένες εργασίες αντηχούν πράγματι νότες και αναθεωρητισμού, και εθνικισμού. Ιδεολογική όμως σημαία του κόμματος είναι το Πρόγραμμά του, που έχει συνταχθεί και υιοθετηθεί συλλογικά και όχι οι εργασίες ξεχωριστών συγγραφέων, ας είναι και κομματικοί ηγέτες. `Η θεωρείτε ότι οι προσπάθειες για ιδεολογική καινοτομία πρέπει να σταματήσουν, παγώνοντας για πάντα τις διαμορφωμένες αντιλήψεις και διδασκαλίες; Θα πάμε μακριά πολύ στον θυελλώδικα μεταβαλλόμενο 21ο αιώνα με τέτοιες προσεγγίσεις του ιδεολογικού όπλου του κόμματος!
Τρίτο. Θεωρείτε τον εαυτό σας σχεδόν ως τον μοναδικό μαρξιστή-λενινιστή, ο οποίος κράτησε μια συνεπή σωστή στάση και κατά την περίοδο 1990-1991, και τα επόμενα χρόνια, κατηγορώντας το ΚΚΡΟ και για σοσιαλδημοκρατικό εκφυλισμό, και για «ξιπασιά», «ηγεμονισμό», άρνηση των ενιαίων ενεργειών με τους άλλους κομμουνιστικούς σχηματισμούς στη Ρωσία. Το ΚΚΡΟ όμως όλα αυτά τα χρόνια καταγίνονταν και καταγίνεται με πραγματικά έργα, υπερασπιζόμενο στο μέτρο των δυνατοτήτων του τα συμφέροντα του άμοιρου λαού - τόσο στο Κοινοβούλιο, όσο και έξω απ' αυτό. Και τι το πραγματικό κάνατε και κάνετε εσείς, εκτός από τις από το γραφείο δηλώσεις, ηχηρά λόγια και κριτικισμό; Να, ο Γ. Κ. Λιγκατσόφ, άνθρωπος κατά πολύ μεγαλύτερός σας, δεν ξεκόπηκε όμως από τη ζωή, απέκτησε κύρος ανάμεσα στους ψηφοφόρους στην περιφέρειά του και σήμερα ως εκλεγμένος από το λαό βουλευτής της Κρατικής Δούμας εργάζεται καρποφόρα σε σημαντικό πολιτικό πεδίο. Δεν επικρίνετε άραγε πολύ εύκολα τους κομμουνιστές βουλευτές, συμπεριλαμβανομένων των γραμματέων επιτροπών περιοχών, επαρχιών και Δημοκρατιών για το γεγονός ότι εργάζονται στη Δούμα και όχι στην περιοχή, στην περιφέρεια, στην πόλη; (Αν και στην πραγματικότητα ο κάθε κομμουνιστής βουλευτής περνάει το σημαντικότερο μέρος της δράσης του τοπικά, μεταξύ των ψηφοφόρων). Δε γνωρίζετε τη δουλιά των κομματικών οργανώσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των οργάνων τους, διότι δεν πάτε πουθενά. Δεν αντιφάσκει άραγε η θέση σας με τις θέσεις του Β. Ι. Λένιν, τις οποίες επικαλείστε τόσο συχνά; Ας φύγουμε όμως από τη «σφαγιαστική κριτική» του ΚΚΡΟ και των ηγετών του και ας δούμε τι το εποικοδομητικό προτείνετε στην εντυπωσιακή συνέντευξή σας.
Αποδεικνύεται ότι εσείς, χωρίς δισταγμό, ζητάτε να προχωρήσουμε στη δημιουργία «ενιαίου ενωσιακού κομμουνιστικού κόμματος». Κάτι περισσότερο, φαίνεται ότι «ήδη ξεκινήσατε αυτή τη δουλιά» και «έχετε την πολιτική βούληση, ώστε στο πρώτο εξάμηνο να διεξαχθεί το ιδρυτικό Συνέδριο του ενιαίου ενωσιακού κομμουνιστικού κόμματος»! Μα είστε στα καλά σας;, όπως έλεγε ο Β. Β. Μαγιακόφσκι. Μα αυτό σημαίνει ένα νέο κύμα χάους στο κομμουνιστικό κίνημα, ενθάρρυνση και, ας πούμε ευθέως, πρόκληση ενός τέτοιου χάους. Ποιον συμφέρει αυτό; Με τις σημερινές αποτυχίες των αριστερών στη Ρωσία, στην Ουκρανία, σε άλλες πρώην Δημοκρατίες, με την υπάρχουσα πολυμορφία των κομμουνιστικών σχηματισμών, το βήμα που σχεδιάζετε χωρίς την αντίστοιχη μακρά και επισταμένη πολιτική οργανωτική προετοιμασία, χωρίς τις απαραίτητες ιστορικές προϋποθέσεις (η ύπαρξη της Συμφωνίας Λευκορωσίας και Ρωσίας για τη δημιουργία ενωσιακού κράτους κάθε άλλο παρά είναι ένα αρκετό επιχείρημα) θα διασπούσε, θα κομμάτιαζε ακόμα περισσότερο τους κομμουνιστικούς σχηματισμούς στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, θα τους έβαζε τον έναν ενάντια στον άλλο, θα διπλασίαζε την έχθρα ανάμεσα σε ξεχωριστά στρώματα και τμήματα των κομμουνιστών. Στ' αλήθεια, αυτό δεν το καταλαβαίνετε; Οχι, δεν είναι σήμα συναγερμού η παρέμβασή σας, Ολέγκ Σεμιόνοβιτς. Είναι ομοβροντία κατά του ΚΚΡΟ.