Associated Press |
Ο΄τι απέμεινε από σπίτι σε προσφυγικό καταυλισμό Παλαιστινίων |
Tο «όραμα» του Σαρόν, φυσικά, ουδεμία σχέση έχει με τα αιτήματα του παλαιστινιακού λαού και με τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Παρ' όλα αυτά, κανείς από τους μεσολαβητές του κουαρτέτου που προωθεί νέο σχέδιο αποκλιμάκωσης (ΕΕ, ΟΗΕ, ΗΠΑ, Ρωσία) δεν αντέδρασε στις δηλώσεις του. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που ακούγονταν. Αυτή, ακριβώς, η αποδοχή του στην προοπτική ενός κατακερματισμένου και μη βιώσιμου ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους ήταν, σύμφωνα με Ισραηλινούς αναλυτές, και ο βασικός λόγος που ο Σαρόν κατάφερε να επικρατήσει του εσωκομματικού του αντιπάλου Νετανιάχου. Διαμόρφωσε την εικόνα τού «πιο ρεαλιστή». Και έπεισε μια ισραηλινή κοινή γνώμη, που κατά κοινή ομολογία, έχει κάνει στροφή προς την ακροδεξιά.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν αναμένεται, με βάση τις δημοσκοπήσεις, να αντιμετωπίσει προβλήματα στην κάλπη. Παρ' όλα αυτά, φάνηκε αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει όλα τα δοκιμασμένα «όπλα» του: συνέχιση της τακτικής ταύτισης της δράσης του ισραηλινού στρατού με την αμερικανική «αντι-τρομοκρατική» εκστρατεία και κατά συνέπεια διατήρηση της κατοχής στη Δ. Οχθη, επέκταση του διαχωριστικού τείχους Ισραήλ - Δ. Οχθης, πολλαπλασιασμός των επιδρομών στη Λωρίδα της Γάζας, με πλέον πρόσφατη την προχτεσινή αιματηρή εισβολή στον καταυλισμό Αλ Μπουρέιγ.
Νερό στο μύλο της τακτικής του Σαρόν έριξε με τον αποτελεσματικότερο τρόπο η διπλή επίθεση εναντίον ισραηλινών στόχων στην Κένια. Η ισραηλινή ηγεσία κατηγόρησε την «Αλ Κάιντα», και ξαφνικά ανακάλυψε πυρήνες της και στη Λωρίδα της Γάζας. Ο Σαρόν επιφυλάχτηκε να αποκαλύψει τα στοιχεία. Μάλλον, θα τα αποκαλύψει ταυτόχρονα με τις λεπτομέρειες που θα δημοσιοποιήσουν οι παλαιστινιακές αρχές ασφαλείας για τις συλλήψεις που έγιναν στη Γάζα «συνεργατών του Ισραήλ που δρούσαν ως Αλ Κάιντα». Μέχρι τότε, η αληθοφανέστερη εξήγηση είναι ότι, ενόψει πρόωρων εκλογών και πλήγματος στο Ιράκ, και η «Αλ Κάιντα» θα αξιοποιηθεί για να ανοιχτεί ο δρόμος μιας συνολικής εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας, που θα διαμορφώσει, επί του πρακτέου, τα 2/3 που ο Σαρόν «προσφέρει» στην παλαιστινιακή ανεξαρτησία. Στη Δ. Οχθη, το έχει, ήδη, πετύχει.
ΚΑΡΑΚΑΣ - ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Η διαδήλωση που διοργάνωσε η αντιπολίτευση, με κύριο αίτημα την απομάκρυνση του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου Ούγο Τσάβες Φρίας, έγινε μέσα στην ίδια της τη σφηγκοφωλιά. Παρ' όλα αυτά αίμα έρευσε, αν και ακόμη παραμένει αδιευκρίνιστο το τι πραγματικά συνέβη, και τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ 18 τραυματίστηκαν κατά τα βίαια επεισόδια που συνέβησαν κατά την 5η ημέρα της γενικής απεργίας της αντιπολίτευσης. Αυτές οι εκρήξεις βίας έδωσαν και την κατάλληλη αφορμή για παρέμβαση εκ μέρους των ΗΠΑ, που όμως αρκέστηκαν να συστήσουν... ηρεμία.
Μέχρι στιγμής, οι εξελίξεις έχουν ως εξής: Ο διευθυντής της Ασφάλειας, Ανχελ Μαρτίνες, ανακοίνωσε ότι έχουν συλληφθεί δύο άτομα που άνοιξαν πυρ εναντίον των διαδηλωτών. Σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση, οι ένοπλοι δράστες ήταν τέσσερις και ένας από αυτούς παραδέχτηκε την πράξη του μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Το αιματηρό περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στην πλατεία Φράνσια της Αλταμίρα, όπου από τις 22 Οκτώβρη βρίσκονται 14 αξιωματικοί που έχουν στασιάσει ζητώντας την παραίτηση του Τσάβες και ανακηρύσσοντας την περιοχή αυτή «ελεύθερο έδαφος».
Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας έκανε έκκληση για να επανέλθει η ηρεμία και δήλωσε έτοιμος να επαναλάβει το διάλογο με την αντιπολίτευση, που ζητά προκήρυξη εκλογών. Η απάντηση των απεργών ήταν παράταση της κινητοποίησης. Η γενική αυτή απεργία, που είναι η τέταρτη στο χρόνο, ξεκίνησε τη Δευτέρα από τη Συνομοσπονδία Εργαζομένων Βενεζουέλας (CTV), την εργοδοτική ομοσπονδία (Fedecamaras) και τη Δημοκρατική Συνεργασία (CD), η οποία συνενώνει κόμματα και ενώσεις της αντιπολίτευσης.
Λίγο αργότερα, πάντως, ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (OEA), Σέσαρ Γκαβίρια, ανακοίνωσε ότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ζήτησε «μόνο συμφωνίες» εντός του συνταγματικού πλαισίου.
Αμεση παρέμβαση, «σαν έτοιμες από καιρό», έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες εξέφρασαν τη «βαθιά τους ανησυχία» για την έκρηξη βίας. Σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλούνται και οι δύο πλευρές να «απορρίψουν τη βία, να ενεργήσουν με υπεύθυνο τρόπο, να συνεχίζουν να υποστηρίζουν το διάλογο και να σεβαστούν τη συνταγματική διαδικασία», ενώ εξέδωσε και ταξιδιωτική οδηγία, καλώντας τους Αμερικανούς πολίτες να αποφύγουν να ταξιδέψουν στη Βενεζουέλα, τονίζοντας ότι υπάρχει ανησυχία για κλιμάκωση των επεισοδίων.
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.--
«Ολοι στις κάλπες». Πρόκειται για σύνθημα που μασουλούσαν τις τελευταίες βδομάδες στο Βελιγράδι όλοι οι ενδιαφερόμενοι. Από τους τρεις υποψήφιους στις προεδρικές εκλογές που διεξάγονται σήμερα στη Σερβία, έως τον επικεφαλής του ΟΑΣΕ στην ΟΔ Γιουγκοσλαβία, Μαουρίσιο Μασάρι που έως προχτές κήρυττε υπέρ της «αναγκαίας» προσέλευσης των 6.525.760 Σέρβων ψηφοφόρων στις κάλπες με επιχείρημα την «ομαλή λειτουργία των θεσμών για να αποκτήσει νέα δυναμική η πορεία της Σερβίας προς την Ευρώπη»...
Ομως, παρά τη ζέση των υποψηφίων και του επικεφαλής του ΟΑΣΕ δεν είναι διόλου βέβαιο πως στις σημερινές επαναληπτικές προεδρικές εκλογές της Σερβίας θα αναδειχτεί ο διάδοχος του απερχόμενου Μίλαν Μιλουτίνοβιτς.
Οι ψηφοφόροι δεν έχουν και πολλές επιλογές. Καλούνται να επιλέξουν τον επόμενο πρόεδρο της Σερβίας μεταξύ του νυν προέδρου της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας Βόισλαβ Κοστούνιτσα (αρχηγού του Δημοκρατικού Κόμματος Σερβίας), του αρχηγού του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κινήματος Βόισλαβ Σέσελι (που είχε έρθει τρίτος στις προηγούμενες σερβικές προεδρικές εκλογές του περασμένου Οκτώβρη) και του Μπόρισλαβ Πέλεβιτς (αρχηγού του Κόμματος Σερβικής Ενότητας).
Ο πρώτος υπόσχεται γενικώς «μεταρρυθμίσεις». Ο δεύτερος εκλογές σε κάθε επίπεδο (μολονότι αυτές δεν αποκλείεται να συμβούν ούτως ή άλλως), ο τρίτος επιδιώκει την προεδρία λέγοντας πως «διαφέρει»...
Ομως, κανείς από τους τρεις δε φαίνεται να πείθει τους Σέρβους ψηφοφόρους για όσα εκείνοι θα ήθελαν να συμβούν στη μετά το καθεστώς Μιλόσεβιτς Σερβία. Η πλειοψηφία του σερβικού λαού μοιάζει παγιδευμένη ανάμεσα στον κλοιό των «εκσυγχρονιστών» τύπου Ζόραν Τζίντζιτς και στον κλοιό αμφιταλαντευόμενων «πατριωτών» τύπου Κοστούνιτσα, που κατά «σύμπτωση» όλοι τους εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο μεταρρυθμίσεις και σχέδια που αποβαίνουν προς όφελος του «οράματος» μεσοπρόθεσμης ένταξης του Βελιγραδίου στους ευρωατλαντικούς θεσμούς.
Πέρα από τις προεκλογικές κορόνες για περισσότερη «κοινωνική πολιτική», οι Σέρβοι νιώθουν τώρα στο πετσί τους τι σημαίνουν οι εκσυγχρονισμοί και οι μεταρρυθμίσεις τύπου Τζίντζιτς. Ξέρουν φερ' ειπείν πως οι ιδιωτικοποιήσεις σημαίνουν περισσότερη ανεργία (που ήδη ξεπερνά το 50% του εργατικού δυναμικού), ξέρουν πως εκσυγχρονισμός σημαίνει συνεχής ανατίμηση στα τιμολόγια ηλεκτρικού και φυσικού αερίου. Αναγνωρίζουν πως εάν οι ΝΑΤΟικοί βομβαρδισμοί του '99 ήταν το ταχύ όπλο μαζικής καταστροφής, το σημερινό καθεστώς «αλλαγής» ήταν το επόμενο στάδιο μιας πότε αργής και πότε γρήγορης εξασθένισης των εναπομεινάντων «κοινωνικών ιστών προστασίας»...
Οι υποψήφιοι στις συγκεκριμένες εκλογές δεν μπορούν να δώσουν λύση. Γι' αυτό και όπως φαίνεται, οι Σέρβοι ψηφοφόροι θα χρειαστούν αρκετό καιρό, μετά το σοκ του εκεί εκσυγχρονισμού, για να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους...