Εργο της Μαρίας Κτιστοπούλου |
Οι παράλληλες εκδηλώσεις είναι οι εξής: Αύριο (8.30μ.μ.), συζήτηση: «Το παιδικό βιβλίο στη ζωή του παιδιού». Ομιλητές: Βάνα Τζιαντζή (πρόεδρος ΑΣΓΜΕ), Ερη Ρίτσου (συγγραφέας), Θανάσης Καραγιάννης (δρ. Παιδικής Λογοτεχνίας, σχολικός σύμβουλος ΠΕ). 10μ.μ. προβολή της ταινίας «SICKO» του Μάικλ Μουρ. Σάββατο (8.30μ.μ.) παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Μαυρίκου: «Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα 1918-1948, δύο γραμμές σε διαρκή αντιπαράθεση», από τον ίδιο. Παράσταση: «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» του Γιαροσλάβ Χάσεκ από την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα Καματερού «Εκτός Σχεδίου». Κυριακή (8.30μ.μ.) συζήτηση: «Η επίδραση και ο ρόλος της Τέχνης στη συνείδηση της εργατικής τάξης». Ομιλητές: Κανέλλη Λιάνα, Καζάκος Κώστας, Νίκος Χριστοφοράκης (εικαστικός). Ακολουθεί λαϊκό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη.
Εργο του Πέτρου Γρηγορίου |
Μουσική βραδιά «ύμνος στη ζωή». Τη Δευτέρα (9/6, 9μμ) ο Σύλλογος Οικογένειας «Παρέμβαση» διοργανώνει μεγάλη συναυλία στο θέατρο Λυκαβηττού, ενάντια στη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Στη συναυλία συμμετέχουν οι: Παντελής Θαλασσινός, Γιώτα Νέγκα, Αναστασία Μουτσάτσου, Κώστας Λειβαδάς, Γιάννης Νικολάου, «Κίτρινα Ποδήλατα».
«Σκοπός της εκδήλωσης είναι η προβολή και ενίσχυση του αγώνα μας ενάντια στη χρήση εθιστικών ουσιών. Θα θεωρήσουμε επιτυχία της συναυλίας αν γονείς και χρήστες κινητοποιηθούν και ζητήσουν βοήθεια για απεξάρτηση», σημείωσε η Γεωργία Σουρτά, πρόεδρος του Συλλόγου Οικογένειας, στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου, ενώ η Ελένη Αναγνώστου (υπεύθυνη του προγράμματος «Παρέμβαση») σημείωσε ότι «το ΚΕΘΕΑ οφείλει σε μεγάλο βαθμό τη στερέωσή του στους Συλλόγους Οικογένειας».
«Δεν πιστεύω στη φιλανθρωπία, στην ελεημοσύνη, στην αρχή του καπιταλισμού: "κάνω κάτι και μετά κλείνω τα μάτια". Το κάθε παιδί από αυτά θα μπορούσε να είναι δικό μας παιδί. Οποτε με χρειάζεστε θα είμαι εδώ», τόνισε ο Παντελής Θαλασσινός. Η Αναστασία Μουτσάτσου σημείωσε την υποχρέωση του κράτους για την καταπολέμηση των εθιστικών ουσιών και των αιτιών διάδοσής τους. Η Γιώτα Νέγκα τόνισε: «Τα ναρκωτικά μας αφορούν όλους. Να συνεχίσουμε τον αγώνα για να λήξει αυτός ο πόλεμος ενάντια στη ζωή». Τα «Κίτρινα Ποδήλατα» υπογράμμισαν ότι «μπορεί τα ναρκωτικά να μην είναι μέσα στην πόρτα μας... είναι, όμως, έξω από αυτή και πρέπει όλοι να είμαστε ενεργοί για την καταπολέμησή τους».
Τα εισιτήρια (20 ευρώ) προπωλούνται στα: δισκοπωλεία «Metropolis», ταμεία Φεστιβάλ Αθηνών, γραφεία του Συλλόγου (Σολωμού 27, 210-3302426).
Τον αλύγιστη κομμουνίστρια Ναταλία Αποστολοπούλου, αποχαιρέτησαν χτες σύντροφοί της και πλήθος κόσμου στην Πιλαλίστρα Μεσσήνης, σχηματίζοντας τιμητική φρουρά και ακουμπώντας λίγα γαρίφαλα και τη σημαία του ΚΚΕ στη σορό της.
Η δασκάλα Γιώτα Τσιπιανίτη, από την Επιτροπή Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ, αποχαιρετώντας την, τόνισε: «Εχουμε επίγνωση τι άνθρωπο χάνουμε. Η ζωή και το έργο της αποτελεί παράδειγμα για τις νέες γενιές, τις γυναίκες, ιδιαίτερα τις νέες δασκάλες και τους δασκάλους. Νεαρή δασκάλα, άριστη παιδαγωγός καθοδήγησε τα παιδιά των φτωχών ανθρώπων της δουλειάς. Γι' αυτό και απολύθηκε από τη θέση της "ως μη νομιμόφρων", ενώ ήταν μητέρα δύο παιδιών. Η πλουτοκρατία, στο πρόσωπο της Ναταλίας Αποστολοπούλου, εφάρμοσε ό,τι προπολεμικά έλεγε, διά στόματος του τότε υπουργού Παιδείας Γ. Παπανδρέου: "Οι κομμουνιστές διδάσκαλοι πρέπει να διαλέξουν ή τας ιδέας τους ή τας θέσεις τους". Σ' ευχαριστούμε, Ναταλία, για όσα έκανες για μας, για τα παιδιά μας, για τον τόπο μας. Κράτησες ψηλά τη σημαία των ιδανικών του ΚΚΕ και με τεράστιο προσωπικό κόστος αρνήθηκες να το αποκηρύξεις. Σε τιμάμε γιατί στάθηκες όρθια ως τα στερνά. Καλό ταξίδι, συντρόφισσα».
Το τελευταίο «αντίο» είπε ο γιος της Κώστας Αποστολόπουλος, ο οποίος υπογράμμισε την αλύγιστη και περήφανη στάση της μητέρας του, ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια της εξορίας.
«Εφυγε» η 75χρονη ζωγράφος Νίκη Καναγκίνη. Η Ν. Καναγκίνη δημιούργησε μία προσωπική γραφή, με μοντέρνο προσανατολισμό και σχολιαστική διάθεση για επίκαιρα κοινωνικά, ιστορικά και οικολογικά ζητήματα. Γεννημένη στην Αλεξανδρούπολη, σπούδασε στη Λoζάνη (1952 - 1954), στην ΑΣΚΤ (1954 - 1958) και στο Λονδίνο (1958 - 1961). Πρωτοπαρουσίασε έργα της στη Ρώμη (1962) και το 1965 στην Αθήνα. Τα πρώτα της έργα δείχνουν την προτίμησή της στον εξπρεσιονισμό και την κυριαρχία του χρώματος. Επειτα ασχολήθηκε με την ταπισερί και τη χαρακτική. Ακολούθησαν κατασκευές μεικτής τεχνικής και εγκαταστάσεις με διάφορα ετερογενή υλικά (σχοινιά, σύρματα, κεραμίδια, τσιμέντο κ.ά.). Τη δεκαετία του '70 φιλοτέχνησε μια σειρά μινιμαλιστικών έργων που κινούνται στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής τέχνης. Στη συνέχεια παρουσίασε τις σειρές «Χειρόγραφα» και «Εν οίκω - Αυλή», αντλημένες από τις οικιακές γυναικείες ασχολίες.
Παρήλασαν, χειροκρότησαν, συνεχάρησαν. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παράγοντες της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρέθηκαν δίπλα στους εκπροσώπους του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Τραπέζης Πειραιώς για να εγκαινιάσουν το νέο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στην Τήνο. Τα εγκαίνια και η «παρέλαση» καθυστέρησαν λόγω των περσινών πυρκαγιών.
Πάντως, και από το συγκεκριμένο παράδειγμα φαίνεται ότι το κεφάλαιο επιχειρεί να διεισδύσει στον πολιτισμό, όχι από ευαισθησία, αλλά για τη σημασία που έχει ο πολιτισμός και φυσικά με το αζημίωτο... Οι κυβερνήσεις του δικομματισμού έκαναν και κάνουν ό,τι μπορούν για να το εξυπηρετήσουν καλύτερα, με τους όρους της λεγόμενης «Κοινωνικής Εταιρικής Ευθύνης» (ΕΚΕ), κατ' εντολή και επιταγή της ΕΕ, κυρίως μετά τη Στρατηγική της Λισαβόνας, με στόχο την πλήρη ένταξη της πολιτισμικής δραστηριότητας και της πολιτιστικής κληρονομιάς στις ανταγωνιστικές ανάγκες του ευρω-ενωσιακού κεφαλαίου.
Και πώς επιτυγχάνεται αυτό; Δήμοι και κοινότητες παραχωρούν οικόπεδα, ιστορικούς χώρους, κάστρα. Η κατασκευή μουσείων γίνεται με χρηματοδότηση από τα κοινοτικά «πακέτα», δηλαδή από δημόσιο χρήμα, και ο «ευαίσθητος» όμιλος χρηματοδοτεί τις μελέτες και αναλαμβάνει τη λειτουργία των μουσείων, άρα και την εκμετάλλευσή τους. Και οι αστικές κυβερνήσεις λένε και «ευχαριστώ». Την ίδια ώρα, περισσεύει η τσιγκουνιά σε άλλα μουσεία και δραστηριότητες του πολιτισμού προς ενίσχυση και της υποκουλτούρας.