Το «ή θα βρέξει, ή θα χιονίσει, ή καλό καιρό θα κάνει» δεν είναι πολιτική θέση, ούτε έντιμη πολιτική στάση. Το αυτό ισχύει για τον απλό καθημερινό πολίτη και πολύ περισσότερο για τα κόμματα. Το ξέρουν οι πάντες. Το ξέρει και ο ΣΥΝ. Επομένως, είναι απολύτως συνειδητή η τακτική της Κουμουνδούρου. Τι κάνουν, λοιπόν, με το Κυπριακό:
Αφ' ενός «κρυβόμαστε και εμείς πίσω από το ΑΚΕΛ», όπως τους «κατάγγειλε» ακόμα και η «Αυγή» (!), την περασμένη Παρασκευή. Αφ' ετέρου, θέλουν πίσω από μια στάση που θυμίζει μαθητευόμενους σε... «μετεωρολογικό» δελτίο, να περάσουν «απαλά» την πολιτική τους θέση και - κυρίως - τη συμμετοχή τους στο μέτωπο όσων πιέζουν και εκβιάζουν τον κυπριακό λαό να συναινέσει. Η θέση τους δεν είναι άλλη από το «ναι» στο «σχέδιο Ανάν».
***
Οπως συμβαίνει πάντα, όμως, δε χωρούν δυο καρπούζια σε μια μασχάλη. Και τότε αρχίζουν οι αντιφάσεις. Από τη μια θέλουν να καμώνονται τους «Αριστερούς». Από την άλλη πώς να το καταφέρουν, όταν στηρίζουν ιμπεριαλιστικά εκτρώματα όπως το εν λόγω σχέδιο; Ως εκ τούτου, μοιραία πια, αρχίζουν να γρονθοκοπούν ακόμα και τη σοβαρότητα, την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Ετσι, είδαμε τον υπεύθυνο Τύπου του ΣΥΝ να υποκρίνεται σε άρθρο του στην Αυγή (2/4) ότι «αρνήθηκαν σωστά» την υπογραφή του σχεδίου Ανάν οι Ελληνοκύπριοι στη Λουκέρνη. Αλλά αν στη Λουκέρνη το «αρνήθηκαν σωστά», τότε γιατί θα πρέπει στη Λευκωσία να το... υπερψηφίσουν και αυτό να είναι και πάλι «σωστό» (!);..
***
Και τελικά: Τι είναι το «σωστό» για τον ΣΥΝ; Και στο ληστή ψωμί και στο χωροφύλακα χαμπέρι; Και με τον Ανάν και με τους Κύπριους; Οχι, φυσικά. Και ευτυχώς γιατί εδώ υπήρξε μια σαφέστατη απάντηση (επιτέλους) από τον ΣΥΝ. Την έδωσε αρμοδίως ο υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΣΥΝ, ο κ. Π. Τριγάζης σε δικό του άρθρο στην προχτεσινή κυριακάτικη «Αυγή».
Το άρθρο ήταν μια ολόκληρη σελίδα, αλλά ο τόνος είχε δοθεί ήδη από τον εξαιρετικά εύγλωττο τίτλο του: «Μην πυροβολείτε τον Ανάν!» ήταν ο τίτλος του άρθρου...
Η πρώτη διαδήλωση υπέρ του «Οχι» στην Κύπρο βρήκε το μέτωπο των «ρεαλιστών» σε πλήρη κινητικότητα: Ο αστικός πολιτικός κόσμος, τα ΜΜΕ, οι «σύμμαχοι» και οι «φίλοι», ο καθένας από το πόστο του, παίζουν το ρόλο τους. Ο στόχος κοινός: Ακόμα και αν δεν ποδηγετηθεί το φρόνημα του κυπριακού λαού, φαίνεται να ελπίζουν σε μια «συρρίκνωση» του «Οχι», ώστε να καταφύγουν στην τακτική των απανωτών δημοψηφισμάτων, μέχρι, στο τέλος, να βγάλουν αυτό που τους αρέσει. Το έχουν ξανακάνει. Δέστε, π.χ., τη Δανία όπου επέβαλαν τρία απανωτά δημοψηφίσματα, ή την Ιρλανδία όπου κατέφυγαν σε δυο δημοψηφίσματα, μέχρι να αποσπάσουν το «Ναι» για τα ευρωενωσιακά τους σχέδια. Γι' αυτό και ο κυπριακός λαός πρέπει, πράγματι, να μάθει όλες τις πτυχές του «σχεδίου Ανάν». Για να είναι το «Οχι» σαρωτικό. Και αμετάκλητο.
1941: Εκδηλώθηκε, ταυτοχρόνως, η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας. Η επίθεση στα μακεδονικά οχυρά άρχισε τα ξημερώματα, πριν το τέλος του τελεσιγράφου προς την ελληνική κυβέρνηση.
Η αντίσταση της Γιουγκοσλαβίας εξουδετερώθηκε ταχύτατα, όμως τα γερμανικά στρατεύματα συνάντησαν σκληρή αντίσταση στα οχυρά Ρούπελ από τον ελληνικό στρατό. Οι Γερμανοί αναπροσάρμοσαν τα σχέδιά τους και προχώρησαν σε ελιγμό. Πέρασαν από τη Γιουγκοσλαβία στο ελληνικό έδαφος, διέσχισαν την κοιλάδα του Αξιού και της Δοϊράνης και κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη στις 9 Απρίλη.
Μετά από διαταγή του Γενικού Επιτελείου παραδόθηκε στους Γερμανούς το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης (ΤΣΑΜ). Επειτα από αυτή την εξέλιξη η Στρατιά της Ηπείρου περιήλθε σε δεινή θέση. Περικυκλωμένη από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς υποχρεώθηκε σε συνθηκολόγηση στις 23 Απρίλη.
Το δικαστήριο απεφάνθη. Ηδη υπήρξαν οι πρώτες αθωώσεις. Ταυτόχρονα, οι υπόλοιπες κατηγορίες για κακούργημα υπέπεσαν σε κατηγορίες για πλημμέλημα. Ολα αυτά στη δίκη για τη «Φαράν». Εκεί που στο σεισμό του 1999 βρήκαν το θάνατο 8 άνθρωποι (τη σχετική είδηση η κρατική ΝΕΤ την «ξεπέταξε» χτες το μεσημέρι σε μερικά δευτερόλεπτα)...
Εν τω μεταξύ έχει αρχίσει και διεξάγεται και η δίκη για τη «Ρικομέξ». Ο απολογισμός εκεί ήταν 39 νεκροί. Σήμερα, μετά από 5 ολόκληρα χρόνια,
και ενώ ζωές καταστράφηκαν,
και ενώ οι πολεοδομικοί φάκελοι παραμένουν άφαντοι,
και ενώ οι (δήθεν «προσωρινοί») καταυλισμοί παραμένουν στις θέσεις τους χάσκοντας τη χρεοκοπία και της πολιτικής και της ανθρωπιάς όσων κυβέρνησαν από τότε,
στα αυτιά μας ηχούν ακόμα εκείνες οι δηλώσεις: «Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»...
Ξεκίνησαν τα πλέι-οφ στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα Τύπου και η ομάδα του «Ρ» φιλοδώρησε το περασμένο Σάββατο με τρία γκολάκια την αντίστοιχη της «Αθλητικής Ηχούς». Το ματς έγινε στην έδρα της «Ηχούς». Αναγκαία σημείωση: Οι φανέλες του «Ρ» είναι (ως γνωστόν) κόκκινες, ενώ της «Ηχούς» πράσινες... Προς Θεού! Ούτε κατά διάνοια μας πέρασε από το μυαλό - ενόψει και του ματς στη Λεωφόρο - να υπονοήσουμε ότι όποιος φοράει κόκκινα κερδίζει εκείνον που φοράει πράσινα, και μάλιστα μέσα στην έδρα των «πράσινων»...
***
***
Για να «σωθείς», πρέπει να το θες και συ. Αλλιώς δε γίνεται τίποτα. Ετσι κι αλλιώς, δεν υπήρχε καμία ελπίδα να τον «βοηθήσει» η επίσκεψη στην έδρα του ΚΚΕ, στον Περισσό, τον κ. Χριστόδουλο. Το γεγονός ότι χτες, μιλώντας σε αστυνομικούς, προχώρησε σε νέους, έμμεσους πλην σαφείς, ανιστόρητους «παραλληλισμούς» μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της ...Σοβιετικής Ενωσης, δηλώνει απλώς ότι «η Δεξιά του Κυρίου» μόνον ένα δόγμα ασπάζεται: Το «μαύρο»...