Τι να κάνουμε, μπορεί να ενοχλούνται οι αστοί με κάθε διεκδίκηση και δράση για δημόσια και δωρεάν Παιδεία, αλλά το ΜΑΣ θα συνεχίσει να τους ενοχλεί...
Το 'να χέρι του οπορτουνισμού νίβει τ' άλλο και τα δυο μαζί το πρόσωπο της αστικής εξουσίας. Την περασμένη Παρασκευή ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Π. Σκουρλέτης, μιλώντας στον ρ/σ της ΝΕΤ, αναπαρήγαγε τις αυταπάτες που καλλιεργούν οι Γάλλοι ομοϊδεάτες τους για διαφορετική πολιτική του σοσιαλδημοκράτη Ολάντ αν επικρατήσει του Σαρκοζί, λέγοντας: «Βλέπετε και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και ιδιαίτερα στην προεκλογική Γαλλία, και εκεί τίθενται ζητήματα μιας διαφορετικής πια οικοδόμησης, μιας διαφορετικής συγκρότησης της ευρωζώνης και μιας διαφορετικής πολιτικής»...
Ο οπορτουνισμός στη Γαλλία καλλιεργεί ήδη το άλλοθί του για τη στήριξη που θα παρέχει στον Ολάντ στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, προσδοκώντας σε ανταλλάγματα όπως η συμμετοχή του σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση. Την περασμένη Παρασκευή εκπρόσωπος του Μελανσόν, υποψηφίου του «αριστερού μετώπου» που υποστηρίζεται και από το γαλλικό ΚΚ, δήλωσε ότι «οι οπαδοί του θα κληθούν να ψηφίσουν τον σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών». Η Κλεμαντίν Οτέν είπε επίσης ότι το Αριστερό Μέτωπο του Μελανσόν θέλει να εξασφαλίσει έδρες σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση (...) η Οτέν κατέστησε σαφές ότι το Αριστερό Μέτωπο θέλει να επωφεληθεί από την επιτυχία του πρώην τροτσκιστή και να εξασφαλίσει ένα ρόλο στην κυβέρνηση, εάν η αριστερά κερδίσει. «Θέλουμε να διασφαλίσουμε την επιτυχία της αριστεράς. Θα θέλαμε να δούμε να δημιουργούνται για μας οι πολιτικοί όροι για να συμμετάσχουμε στην κυβέρνηση», σημείωσε.
Το έργο αυτό το έχει ξαναδεί ο λαός της Γαλλίας (το 2002 στήριξαν Σιράκ, το 2007 Ρουαγιάλ), στον οποίο ο οπορτουνισμός προσέφερε τις χειρότερες υπηρεσίες, καταθέτοντας κάθε φορά τις ψήφους που αποσπούσε στην «ποδιά» της σοσιαλδημοκρατίας. Συμμετέχοντας σε κεντροαριστερές κυβερνήσεις που σφαγίασαν τα δικαιώματα των εργαζομένων, παίρνοντας μέρος έως και στην ιμπεριαλιστική επέμβαση εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και σκορπώντας την απογοήτευση και την ηττοπάθεια στο λαό. Με τέτοιες περγαμηνές εύλογη η απαίτησή του για επιβράβευση απ' την αστική τάξη της Γαλλίας.
Το παράδειγμα της Γαλλίας που ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει, πασχίζοντας να του ανατεθεί η άσκηση της αστικής διαχείρισης, είναι προς αποφυγήν για το λαό της χώρας μας που πρέπει να γυρίσει την πλάτη στον οπορτουνισμό.
Μαθήματα λενινισμού απ' τον Καρτερό του ΣΥΝ και της «Αυγής» στο ...ΚΚΕ! Εγινε κι αυτό, χτες. Και ποιος ξαφνιάζεται; Κανείς. Τον Λένιν χτες, τον Μαρξ παλαιότερα, τον Μπελογιάννη προχτές, όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν και τα «κονταίνουν» στα μέτρα τους.
Δηλαδή: Δεν είναι ασυνεπείς και αφερέγγυοι αυτοί που μιλούν για ενότητα ενώ συνεργάζονται με το ΠΑΣΟΚ και τη δεξιά στα συνδικάτα. Την ...επανάσταση υπηρετούν, αξιοποιώντας «έστω και την ελάχιστη δυνατότητα να αποκτήσεις μαζικό σύμμαχο, έστω και προσωρινό, ταλαντευόμενο, ασταθή, αβέβαιο και συμβατικό. Οποιος δεν το κατάλαβε αυτό, δεν κατάλαβε ούτε κόκκο από το μαρξισμό».
Μαρξιστές ως το μεδούλι λοιπόν είναι οι οπορτουνιστές γι' αυτό και τα κάνουν πλακάκια με ΠΑΣΟΚους και Νεοδημοκράτες για να χτυπήσουν τον ...αντίπαλο. Αλλά πώς, βρε παιδί μου, σπάει ο διάολος το ποδάρι του και πάντα και παντού αντί για τον αντίπαλο, χτυπάνε το ΚΚΕ; 'Η μήπως αυτός είναι ο αντίπαλός τους; Μήπως ο «λενινιστής» Θανάσης έχει απάντηση;
Οχι. Ο Θανάσης θέτει μόνο ερωτήματα. Πώς γίνεται, αναρωτιέται, να μη θέλει το ΚΚΕ να συνεργαστεί μαζί μας, αφού ο Λένιν το είπε καθαρά: «...απόλυτη ανάγκη για την πρωτοπορία του προλεταριάτου, για το συνειδητό του κομμάτι, για το κομμουνιστικό του κόμμα, να καταφεύγει σε ελιγμούς, σε συμφωνίες, σε συμβιβασμούς με τις διάφορες ομάδες των προλετάριων, με τα διάφορα κόμματα των εργατών και των μικρονοικοκυρέων».
Πώς ακριβώς ο Θανάσης χαρακτηρίζει τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ; Ομάδα προλετάριων; Κόμμα των εργατών; 'Η κόμμα των μικρονοικοκυρέων; Γιατί ο Λένιν δε ζει για να αποφανθεί για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όσοι ζούμε, βλέπουμε και κρίνουμε ότι οι θέσεις του, οι προτάσεις του και η δράση του άλλων τα συμφέροντα εκπροσωπούν, ούτε των εργατών ούτε των μικρονοικοκυρέων...
Και τέλος, για να τελειώνει και η πλάκα, δεν αφήνουν τους μπολσεβίκους και τον μπολσεβικισμό και τον ηγέτη τους στην ησυχία τους; Που έχουν και το θράσος να τους επικαλούνται για να παραδώσουν μαθήματα στο ΚΚΕ, αυτοί που τους αποκήρυξαν απ' τους πρώτους;
Ναι και όμως μπορούν αυτοί οι δύο ...συγκυβερνώντες να διαφοροποιηθούν όσο κι αν ακούγεται απίστευτο.
Δε μιλάμε, φυσικά, για τις πολιτικές περικοπών μισθών - συντάξεων, αντιαγροτικών μέτρων, άγριας φορολογίας και λιτότητας, ενταφιασμού της Κοινωνικής Ασφάλισης και κατάργησης των εργατικών δικαιωμάτων.
Αυτά δεν ...είναι διαπραγματεύσιμα. Είναι οι εντολές της πλουτοκρατίας και της ΕΕ, οπότε καλό είναι να μην τίθενται καν στην προεκλογική συζήτηση. Ο κόσμος θα ...σκεφθεί και αυτό τους «βλάπτει σοβαρά στην κάλπη».
Η διαφορά από ό,τι φαίνεται θα αφορά την ....επιλογή τρομοκρατικού διλήμματος. Το ΠΑΣΟΚ θα προσπαθεί να εκβιάσει με το κόλπο «μνημόνια ή χρεοκοπία» και η Νέα Δημοκρατία με το «αυτοδυναμία ή νέες εκλογές και χρεοκοπία».
Θα πάμε σε εκλογές που δε θα μετράει το ποιος από τους δυο τους θα πει τα περισσότερα ψέματα - όπως είχαμε συνηθίσει- ή ποιος θα τάξει τα πιο πολλά ρουσφέτια - όπως επίσης είχαμε συνηθίσει.
Αλλά το ποιος θα είναι πιο τρομακτικός. Ποιος θα εφεύρει το μεγαλύτερο και πιο αποτελεσματικό ... «μπαμπούλα».
Αυτό που μάλλον δεν έχουν καταλάβει είναι ότι ο κόσμος σιχάθηκε να τον τρομοκρατούν, να τον φοβίζουν και να παίρνουν μέτρα και μετά να τον ξαναφοβίζουν για τον ίδιο λόγο.
Κι έχει αποφασίσει να κάνει αυτούς να φοβηθούν, όχι μόνο γιατί το θέλει αλλά γιατί ...μπορεί. Κι όταν λέμε «μπορεί» εννοούμε και με το παραπάνω.
Τα ψευτοδιλήμματά τους θα ...μοιάζουν αστεία όταν πραγματικά ο λαός θα θελήσει να δείξει τη δύναμή του και στην κάλπη και στους αγώνες.