Πού διαπιστώνει η ΓΣΕΕ το κυριότερο πρόβλημα ως προς τη Λισαβόνα; Οι αναφορές στο κείμενο είναι αποκαλυπτικές: «Υπάρχει ανάγκη διαφύλαξης και ενίσχυσης των διαδικασιών κοινωνικού διαλόγου, σε ζητήματα που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις και το χρόνο εργασίας στις επιχειρήσεις, όπως και σε ζητήματα που αφορούν το σύστημα κοινωνικής προστασίας», σημειώνει η ΓΣΕΕ, ζητώντας επί της ουσίας οι όποιες αντιδραστικές αλλαγές να συνοδεύονται από πλατύτερη κοινωνική συναίνεση. Την οποία είναι διατεθειμένη βέβαια να εξασφαλίσει, αρκεί η κυβέρνηση να δείξει καλύτερη διάθεση για διάλογο...
Κατά τα άλλα η ΓΣΕΕ παρατηρεί ανάμεσα σε άλλα ότι «η έκθεση προόδου επιβεβαιώνει επίσης ότι το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων εμφανίζει σοβαρές ελλείψεις οι οποίες αφορούν την πολύ περιορισμένη διατύπωση στόχων και χρονοδιαγραμμάτων, την πλήρη απουσία αξιολογήσεων, καθώς και την ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων τεκμηρίωσης». Εγκαλεί δηλαδή την κυβέρνηση για το γεγονός ότι υπάρχουν καθυστερήσεις στην εφαρμογή της Λισαβόνας, στο ξεπέρασμα των οποίων η ΓΣΕΕ μπορεί και θέλει να συμβάλει, αφού, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, «η ΓΣΕΕ θεωρεί αναγκαίο να παρεμβαίνει στα πεδία πολιτικών που περιλαμβάνονται τόσο στη Στρατηγική της Λισαβόνας, όσο και στο Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, επιδιώκοντας να ενισχύσει τις πολιτικές για την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική, όπως και τις πολιτικές για την καινοτομία, την κοινωνία της γνώσης και το περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτού του προσανατολισμού επιδιώκει ειδικότερα να αναβαθμίσει τον κοινωνικό διάλογο (...)».
Η κριτική της ΓΣΕΕ είναι πέρα για πέρα κάλπικη. Είναι κριτική όχι από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων, αλλά από τη σκοπιά του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Κάνει κριτική όχι για να μπουν εμπόδια στην αντιδραστική Στρατηγική της Λισαβόνας, αλλά για το πώς αυτή και τα αντιλαϊκά μέτρα που συνεπάγεται θα προωθηθούν πιο αποτελεσματικά και χωρίς αντιδράσεις.
Γίνονται τριμερείς συναντήσεις Ελλάδας - Τουρκίας - Βουλγαρίας για την πρόληψη των πλημμυρών στον Εβρο ποταμό, από τον περασμένο χειμώνα έως και σήμερα, κι ακόμα δεν έχουν αποφασίσει πώς θα συνεργαστούν, προκειμένου να προλάβουν να κινητοποιήσουν τον κρατικό μηχανισμό. Το μόνο που βγαίνει από τις τριμερείς σχέσεις είναι να ειδοποιεί η Βουλγαρία την Ελλάδα και την Τουρκία ότι θα πλημμυρίσουν, για να παίρνουν έκτακτα μέτρα.
Καμία κουβέντα για διαχείριση των υδάτινων πόρων της περιοχής, που θα συνέβαλλε και στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής, καμία κουβέντα για σωστά αντιπλημμυρικά έργα κι έργα αξιοποίησης των υδάτων του Εβρου ποταμού και των παραποτάμων του. Κανένας δεν εγγυάται ότι φέτος δε θα πνιγούν οι κάτοικοι των παραποτάμιων περιοχών σε Ελλάδα και Τουρκία. Αντιθέτως, το ομολογούν με κυνισμό.
Οι Εβριώτες έχουν μια ευκαιρία να «μαυρίσουν» όλους τους εκπροσώπους του δικομματισμού και τους ροζέ συνοδοιπόρους τους, έστω και στο δεύτερο γύρο.
Ετσι, χτες, ο γραμματέας της ΝΔ, Λευτέρης Ζαγορίτης, εξαπέλυσε απειλές εναντίον των λεγόμενων «ανταρτών» της ΝΔ, αλλά και κάθε βουλευτή, μιλώντας για «τελευταία ευκαιρία» και αποκαλώντας «αυτονόητο καθήκον» τη στήριξη των επιλογών της κυβέρνησης στους δήμους.
Τα ίδια κάνει πάνω - κάτω και το ΠΑΣΟΚ, μόνο που χρησιμοποιεί κάπως πιο «μουλωχτές» μεθόδους, μιας και προέχει το «φιλολαϊκό» προφίλ του γι' αυτήν την εβδομάδα.
Πού βρίσκεται η πολιτική διάσταση σε όλα αυτά τα φαινόμενα εσωτερικών διαφοροποιήσεων; Δυστυχώς... πουθενά. Βλέπετε, έτσι που έχουν «καταντήσει» τους δήμους, δηλαδή διαχειριστές κοινοτικών κονδυλίων που δε φτάνουν για όλους και πολλών διαφορετικών επιχειρηματικών συμφερόντων που πρέπει να υπηρετήσουν, και λίγα είναι τα προβλήματα που έχουν.
ΩΣΤΕ ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΕΙ μεθόδους «κοινωνικού αυτοματισμού» η κυβέρνηση, σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Θοδωρή Ρουσόπουλο! Θα το πιστεύαμε, αν δεν είχαμε δει με τα μάτια μας το αντίθετο.
Δε μιλάμε μόνο για τον αγώνα των εκπαιδευτικών, που διάφοροι, δήθεν «εκπρόσωποι» γονέων, εμφανίζονται για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους, να αποκαλούν τα αιτήματα των δασκάλων «παράλογα» και να στηρίζουν την κυβέρνηση.
Θυμόμαστε και τις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών. Πριν ακολουθήσει η κυβέρνηση το αυταρχικό μέτρο της επιστράτευσης, είχαν εμφανιστεί κατά συρροή οι περίφημοι «αγανακτισμένοι αγρότες», φτάνοντας τα πράγματα σε οριακά επίπεδα.Ας μη μας κοροϊδεύει η κυβέρνηση. Είναι διατεθειμένη να κάνει τα πάντα, προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα αυτών που εκπροσωπεί.
Οπως κάθε φορά που βρισκόμαστε σε παραμονές καθοριστικών αποφάσεων για την τύχη του Κυπριακού, έτσι και τώρα εντείνονται οι πιέσεις από εγχώρια κέντρα όχι προς την πλευρά των ΗΠΑ ή της ΕΕ, που μεθοδεύουν λύσεις νομιμοποίησης της διχοτόμησης στο νησί, αλλά ...προς την κυπριακή κυβέρνηση. Ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Δεκέμβρη, όπου θα γίνει ένα ακόμα παζάρι για τις ευρωτουρκικές σχέσεις, η ελληνική κυβέρνηση φροντίζει να διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν έχει καμία διάθεση να χαλάσει το «καλό κλίμα» με την Τουρκία και κυρίως με ΗΠΑ και άλλες ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες για χάρη του Κυπριακού. Ηδη, έσπευσε να δηλώσει την υποστήριξή της στην πρόταση της φινλανδικής Προεδρίας που γέρνει ολοφάνερα προς την πλευρά της Αγκυρας. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικός είναι κυβερνητικός αρθρογράφος (Μ. Κοττάκης), ο οποίος σε άρθρο του χτες στον «Ελεύθερο Τύπο» δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για τις «μύχιες σκέψεις» του Μ. Μαξίμου. Γράφει συγκεκριμένα: «Το ζητούμενο για μας (σ.σ. Ελλάδα) είναι να κατατεθεί μια πρόταση που να μην αναγκαστούμε να την απορρίψουμε. Το ζητούμενο για τους Κυπρίους είναι άλλο: χειροπιαστά ανταλλάγματα». Και καταλήγει: «Το βέβαιον είναι ένα και σε αυτό συμφωνούν, νομίζω, Καραμανλής, Ντόρα, Μολυβιάτης: "Ελλάδα και Κύπρος δεν μπορούν να έρθουν απέναντι με είκοσι τρεις"»... Το μήνυμα ελήφθη...