Παραμονές της 48ωρης πανεργατικής απεργίας, την περασμένη Δευτέρα το βράδυ - καθώς την περασμένη Τρίτη ήταν η απεργία των δημοσιογράφων και η σπέκουλα έπρεπε αναγκαστικά να γίνει τη Δευτέρα - ο Αλέξης Παπαχελάς μιλώντας στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ» και σχολιάζοντας την επικαιρότητα, ανακαλύπτει ότι το «ενδιαφέρον» στις εξελίξεις είναι η στάση του ΚΚΕ, καθώς, σύμφωνα με τον Αλ. Παπαχελά, το ΚΚΕ έλεγε «όχι» στους αποκλεισμούς της Βουλής, τώρα ανακοίνωσε ότι συμμετέχει, ότι δήθεν πάντα το ΚΚΕ είχε κανάλια συνεννόησης με τις κυβερνήσεις και ότι τώρα δεν υπάρχουν αυτά τα κανάλια κι αυτό έχει ενισχύσει την ανησυχία και στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα...
Ο Αλ. Παπαχελάς προβοκάρει το ΚΚΕ ότι δήθεν έχει «κανάλια συνεννόησης» με την όποια αστική κυβέρνηση, δηλαδή επιχειρεί να εντάξει το ΚΚΕ στο σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα, να αποπροσανατολίσει το λαό ότι δήθεν και το ΚΚΕ είναι σαν τα μούτρα των αστών, ότι το ΚΚΕ αποτελεί στήριγμα της εκάστοτε κυβέρνησης και ουσιαστικά του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Κάνει και μια ντρίπλα ότι δήθεν «τώρα» δεν υπάρχουν αυτά τα «κανάλια» και αυτό ανησυχεί την κυβέρνηση για να συσκοτίσει τη σπέκουλα που ήδη έχει κάνει βαφτίζοντας το ΚΚΕ στήριγμα του συστήματος.
Ο λαός ξέρει καλά ότι το ΚΚΕ όχι μόνο δεν αποτελεί «στήριγμα» του συστήματος, αλλά αντιπαλεύει την καρδιά αυτού του συστήματος, τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, την εξουσία των μονοπωλίων και, φυσικά, και όλα τα κόμματα της πλουτοκρατίας. Συκοφαντούν το ΚΚΕ ακριβώς γιατί φοβούνται τη στρατηγική του για το σοσιαλισμό, καθώς αντιλαμβάνονται ότι τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, που σπρώχνουν χιλιάδες εργαζομένων στους δρόμους του αγώνα, είναι τα ίδια που μπορούν να αποτελέσουν τη σπίθα, που με την καθοδήγηση του ΚΚΕ θα γίνει λαϊκή φλόγα και θα παρασύρει συθέμελα την εξουσία της πλουτοκρατίας.
Στην αρχή και για ελάχιστα λεπτά μίλησαν για την απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις, αφού ο όγκος τους δεν τους επέτρεπε να τις αποσιωπήσουν. Φρόντισαν, βεβαίως, να μιλήσουν για αυθόρμητη διαμαρτυρία των ανθρώπων του μόχθου, προκειμένου να υπονομεύσουν στις λαϊκές συνειδήσεις την οργάνωση και ιδιαίτερα την ταξική οργάνωση. Στη συνέχεια, όμως, κυριάρχησαν τα ελάχιστα προβοκατόρικα επεισόδια που περίσσεψαν στα χτεσινά δελτία ειδήσεων των αστικών καναλιών. Η προβολή των οποίων ήταν πολλαπλάσια σε χρόνο από εκείνη της μεγαλειώδους κινητοποίησης χιλιάδων απεργών και της πρωτόγνωρης σε μέγεθος απεργιακής συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ. Δεν έχει σημασία ότι ο σχολιασμός για τους κουκουλοφόρους ήταν αρνητικός. Ο τρόπος προβολής τους στόχευε να φέρει σε τελευταία μοίρα την τεράστια πανελλαδική λαϊκή κινητοποίηση κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική. Να γιατί λέμε, ο λαός για τη δική του ενημέρωση μόνο «Ριζοσπάστη» και «902». Τώρα, έχει πείρα. Απαντάμε, όλοι και σήμερα στην απεργία και την περικύκλωση της Βουλής με το ΠΑΜΕ.
«Απ' αυτό το βήμα κάνουμε έκκληση σε όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, για μια μεγάλη συμπαράταξη, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Και απευθύνομαι στους συναδέλφους του ΚΚΕ και στην ηγεσία του ΚΚΕ. Δεν είναι ώρα αυτή η ώρα να προτάσσουμε τις διαφορές. Είναι ώρα που η χώρα και ο ελληνικός λαός κινδυνεύει, αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης. Οι αριστερές δυνάμεις μπορούν αυτή την ώρα να συμπαραταχθούν, όχι να συμπαραταχθούν έτσι, γενικώς και αορίστως, αλλά πάνω σε ένα κοινό ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα, το οποίο θα συζητήσουμε». Πρόκειται για μερικά απ' όσα είπε προχτές απ' το βήμα της Βουλής ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης.
Δεν μας είπε όμως, ούτε αυτή τη φορά, ποιο ακριβώς είναι αυτό το κοινό ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα; Η αλλαγή φρουράς στο Μέγαρο Μαξίμου; Η διαχείριση του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης με παραμονή της χώρας στην ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία έστω και εκτός ευρώ, όπως λέει ο ίδιος, αλλά και τμήμα των αστών, άρα εκ των προτέρων με δεδομένο ότι θα ακολουθεί πιστά τη φιλομονοπωλιακή της στρατηγική; Αυτά είναι αδιαπραγμάτευτα για το κόμμα του. Συνεπώς, πάνω σε τι να συμπαραταχθεί το ΚΚΕ, σε τι να συμφωνήσει; Πράγματι, ο λαός κινδυνεύει, πράγματι αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης, όμως απ' τον κίνδυνο που διατρέχει δε θα τον σώσουν προτάσεις που κινούνται εντός και επί τα αυτά του καπιταλιστικού συστήματος. Δε θα τον σώσουν ευκαιριακές συγκολλήσεις, στις οποίες έχει εντρυφήσει ο οπορτουνισμός. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έχει περίτρανα επιβεβαιώσει ότι νοιάζεται για τη διαχείριση του καπιταλισμού προβάλλοντας πολιτική τάχα φιλολαϊκή αλλά με τους καπιταλιστές να διατηρούν την ιδιοκτησία τους, και το κράτος τους. Αρα η πρόταση είναι βαθιά αντιλαϊκή. Να γιατί είναι αφερέγγυος.
Η χώρα θα επιστρέψει στο 1960 έλεγε ο ένας, στο 1950 έλεγε ο άλλος, δεν ξέρουμε αν φτάσανε και μέχρι το 1920. Και τελικά ...ψηφίσανε επί της αρχής το περίφημο πολυνομοσχέδιο.
Ενας - ένας τα καλά παιδιά της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που τόσο καιρό «βράζουν», «αγανακτούν», «διαμαρτύρονται» και είναι «ηφαίστειο», σήκωσαν τα χεράκια τους και είπαν ένα ακόμη «ναι». Για την ακρίβεια ...154 «ναι»!
Βεβαίως, στη συνέχεια κυκλοφορούσαν με το γνωστό (όσο και υποκριτικό) βλέμμα της απόγνωσης να δηλώνουν δεξιά κι αριστερά πως ό,τι κάνουν, το κάνουν για το «καλό της χώρας».
Ομως, το «καλό της χώρας» το είδαμε χτες, όταν οι εργαζόμενοι γέμισαν τους δρόμους της Αθήνας. Αυτό είναι και το μόνο «καλό της χώρας», στο οποίο μπορεί να στηριχτεί κανείς.
Γιατί ...αυτό είναι στην πραγματικότητα η «χώρα»: Αυτοί που δουλεύουν και παράγουν τον πλούτο της. Οχι αυτοί που τον υφαρπάζουν μέσω της εκμετάλλευσης και για τους οποίους ψηφίζονται τέτοιου είδους νομοσχέδια.
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΜΕ, δεν πρόκειται να πάνε μαζί στις Βρυξέλλες ο Γ. Παπανδρέου και ο Αντ. Σαμαράς. Μάθαμε μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια τού πως ...δεν κλείστηκε το ραντεβού.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι θα ...πάνε μαζί στην Αθήνα, όπως κάνουν όλη αυτή την περίοδο. Θα είναι μαζί σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο που θα περνά η κυβέρνηση κάθε μήνα.
Και μαζί τους θα είναι κι ο Καρατζαφέρης και η Μπακογιάννη και ο Μάνος και όποιος ακόμη χρειαστεί. Γιατί είναι περισσότερες από όσες ...φαίνονται οι εφεδρείες του πολιτικού προσωπικού.