Eurokinissi |
Στο Βουκουρέστι, μετά τη συνάντηση με τον Ρουμάνο ομόλογό του, τόνισε την ανάγκη «να εργαστούμε περισσότερο για να ενισχύσουμε περαιτέρω τη διασυνδεσιμότητά μας. Στις Μεταφορές, μέσω της "Via Carpatia". Στον τομέα της Ενέργειας. Σε όλους τους τομείς», ενώ αργότερα μαζί με τον υφυπουργό Εξωτερικών Κ. Φραγκογιάννη συναντήθηκαν με το προεδρείο του Ελληνο-Ρουμανικού Διμερούς Επιμελητηρίου, μέλη της ελληνικής «επιχειρηματικής κοινότητας» και άλλους τέτοιους παράγοντες.
Στις δηλώσεις του ο Ν. Δένδιας σημείωσε ότι οι «οι χώρες της ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή έχουμε πρωταρχική ευθύνη και άμεσο συμφέρον να προωθήσουμε τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων», για να αποφευχθεί μια «μαύρη τρύπα» στην περιοχή, προειδοποιώντας ότι «αν η ΕΕ δεν αισθανθεί το κενό, άλλες χώρες, που δεν έχουν τις ίδιες αρχές όπως η Ρουμανία και η Ελλάδα, θα προσπαθήσουν να το καλύψουν. Χώρες που υποστηρίζουν ριζοσπαστικές ιδέες, εξτρεμιστικά κινήματα».
Υπερασπίστηκε και την περαιτέρω ανάπτυξη του ευρωατλαντικού άξονα προς ανατολάς, καλώντας «να υποστηρίξουμε τους ανατολικούς γείτονές μας», προσθέτοντας ότι «αυτό είναι το βασικό μήνυμα» που θα πήγαινε αργότερα χτες στη Μολδαβία. Θύμισε εξάλλου ότι «η Ελλάδα είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ για σχεδόν επτά δεκαετίες. Συνεχίζουμε να δείχνουμε την αμείωτη αλληλεγγύη μας στη Συμμαχία στην οποία ανήκουμε. Και, σε αντίθεση με άλλους Συμμάχους, δεν υπονομεύουμε τη συνοχή της Συμμαχίας εκ των έσω. Μέσω αποσταθεροποιητικών ενεργειών, με αγορές προηγμένων όπλων ή με συμπεριφορά που είναι αντίθετη με τις αξίες και τις αρχές της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ», διεκδικώντας από την τουρκική αστική τάξη την «πρωτοκαθεδρία» στην προώθηση των ευρωατλαντικών σχεδίων στην περιοχή.
Συμμετέχοντας κατόπιν στην ολομέλεια της «Ετήσιας Πρεσβευτικής Συνάντησης του Ρουμανικού ΥΠΕΞ» και μιλώντας σε πάνελ με θέμα «Σύγχρονες Προκλήσεις Ασφαλείας», θύμισε ότι «η Ελλάδα ήταν σταθερός υποστηρικτής της ένταξης της Ρουμανίας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ» και «συμβάλλει ενεργά στην ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας», συμμετέχοντας στις ναυτικές αρμάδες του ΝΑΤΟ, που όλο και συχνότερα αναπτύσσονται στη Μαύρη Θάλασσα.
Φωτογραφίζοντας εξάλλου χώρες όπως Ρωσία και Κίνα, μίλησε για «άνοδο αυτοκρατοριών στη γειτονιά μας» οι οποίες «φαίνεται να αναπτύσσουν στενότερους δεσμούς, συνέργειες μεταξύ τους. Υπερβαίνοντας καθιερωμένα πλαίσια όπως η Συμμαχία ΝΑΤΟ» και βάζοντας ως «καθήκον των χωρών που τηρούν θεμελιώδεις αρχές, όπως η Ελλάδα και η Ρουμανία, μαζί με άλλες ομοϊδεάτες χώρες, να δημιουργήσουν ένα φράγμα στην επέκταση της αστάθειας», βάζοντας την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων.
Ο Ν. Δένδιας συμμετείχε επίσης σε τηλεδιάσκεψη των Επιτροπών Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμυνας των Κοινοβουλίων του Νότου της ΕΕ, με θέμα «Εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Λιβύη». Αναπτύσσοντας βασικά το σχέδιο για στοίχιση όλων των χωρών της περιοχής στα αμερικανοΝΑΤΟικά προτάγματα, τόνισε ότι «οι παραδοσιακές γραμμές ρηγμάτων στη Μεσόγειο, όπως Ισραηλινοί έναντι Αράβων, Βορρά έναντι Νότου, γίνονται στην πραγματικότητα εντελώς ανούσιες (...) Η διάκριση μεταξύ των κρατών της Μεσογείου, των κρατών της Μέσης Ανατολής και των κρατών του Κόλπου γίνεται επίσης μια έννοια του παρελθόντος. Επιπλέον, εμφανίζονται νέοι παράγοντες στην περιοχή. Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον πρόκειται να γίνουμε μάρτυρες μιας πολύ πιο ορατής κινεζικής παρουσίας στη Μεσόγειο. Και ενδεχομένως - μπορώ να πω, ελπίζω - άλλων κρατών, όπως η Ινδία», στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ, όπως έχει χαρακτηριστεί, στην οικοδόμηση του «παγκόσμιου ΝΑΤΟ», για την ανάσχεση της κινεζικής επέκτασης. Σε αυτό το πλαίσιο μίλησε και για τη σημασία που έχουν τα «επίσημα και άτυπα πολυμερή πλαίσια» ΝΑΤΟικής κοπής που στήνονται στην περιοχή «προκειμένου να συζητηθεί μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της οικονομίας, της Ενέργειας, των Μεταφορών, της Πολιτικής Προστασίας, του Τουρισμού κ.ο.κ.», βάζοντας όλο το μενού των κομπρεμί του κεφαλαίου.
Δεν περνά εξάλλου απαρατήρητο ότι ενώ ξαναφουντώνει η συζήτηση για «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ και ετοιμοπόλεμους σχηματισμούς μάχης, μετά και τα «διδάγματα» στο Αφγανιστάν, ο Ελληνας ΥΠΕΞ κάλεσε «να αντιστρέψουμε την πορεία και να ξεκινήσουμε μια ευρωπαϊκή απάντηση στις προκλήσεις της Μεσογείου. Καταλαβαίνω ότι όλα τα παραπάνω λέγονται ευκολότερα παρά γίνονται. Αλλά αν δεν προσπαθήσουμε δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε».
Τέλος, κατηγορώντας την Αγκυρα ότι παρακάμπτει το Διεθνές Δίκαιο, τόνισε την ανάγκη να της σταλεί μήνυμα ότι «η τρέχουσα συμπεριφορά της είναι εντελώς απαράδεκτη. Και ότι αν η Τουρκία δεν αλλάξει πορεία θα υπάρξουν επιπτώσεις», σπεύδοντας την ίδια ώρα να ζητήσει να της αφεθεί ανοιχτή η «ευρωπαϊκή προοπτική», αλλά με «ενθάρρυνση» «εκείνων των δυνάμεων στην τουρκική κοινωνία που πιστεύουν σε ένα ευρωπαϊκό μέλλον, σε ευρωπαϊκά ιδανικά, σε ευρωπαϊκές αρχές».
Αργότερα ο Ν. Δένδιας έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Ρουμανίας, με τον οποίο συζήτησε «την κοινή βούληση της περαιτέρω ενίσχυσης των διμερών σχέσεων στη βάση κοινών αξιών».
Ακολούθως μετέβη στη Μολδαβία, όπου συναντήθηκε με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών και Ευρωπαϊκής Ενσωμάτωσης της χώρας. Εγινε δεκτός και από την Πρόεδρο της Μολδαβίας, με τις συνομιλίες να εστιάζουν στην ενίσχυση των διμερών δεσμών, καθώς και των σχέσεων ΕΕ - Μολδαβίας. Σε δηλώσεις του εκεί, αναφερόμενος στο θέμα της Υπερδνειστερίας, τόνισε τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης «στην ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Μολδαβίας». Δήλωσε επίσης την ετοιμότητα και προθυμία της Αθήνας να παρέχει «τεχνική βοήθεια» προκειμένου η Μολδαβία να πραγματοποιήσει τις «απαραίτητες μεταρρυθμίσεις» προς ενίσχυση της «ευρωπαϊκής προοπτικής» της, λέγοντας ότι αυτή «θα είναι επωφελής όχι μόνο για τη Μολδαβία αλλά για τη σταθερότητα στην περιοχή».
Οπως ανέφερε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Διαμάντω Μανωλάκου, αυτό που κάνει η συμφωνία είναι να καταργεί τα διαιτητικά επενδυτικά δικαστήρια, γιατί με απόφαση του δικαστηρίου της ΕΕ οι διαιτησίες είναι αντίθετες με τις θεμελιώδεις ελευθερίες κίνησης του κεφαλαίου όπως αυτές προβλέπονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που μόνο το ΚΚΕ καταψήφισε και η οποία εξελίχθηκε με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Τα δικαστήρια αυτά είναι άχρηστα και χρονοβόρα, αφού πλέον τα εθνικά δικαστήρια των κρατών - μελών εφαρμόζουν απαρέγκλιτα το Δίκαιο της ΕΕ, το οποίο είναι υπερσυνταγματικό, και δικαιώνουν γρήγορα τους μεγαλοκαρχαρίες επενδυτές.
Η κύρωση είναι αναγκαία προκειμένου να καταργηθούν οι διμερείς διακρατικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί πριν κάποιες από αυτές τις χώρες ενταχθούν και γίνουν μέλη της ΕΕ. Ως γνωστόν, σημείωσε η Δ. Μανωλάκου, «μία μεγάλη διεύρυνση με 10 χώρες, τις πρώην σοσιαλιστικές, έγινε τον Μάη του 2004. Μία άλλη διεύρυνση, με δύο βαλκανικές, έγινε το 2007, και το 2013 με την Κροατία, που είχε προκύψει ως νέα χώρα μετά τη δολοφονική επίθεση και διάλυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ το 1999. Τα αναφέρω αυτά για να θυμάται ο λαός τα εγκλήματα που έχουν κάνει, ενόψει της συνεδρίασης της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα».
Η Δ. Μανωλάκου καταψήφισε τη σύμβαση, διευκρινίζοντας πως αυτό δεν σημαίνει ότι το καθεστώς που υπήρχε ήταν φιλολαϊκό.
Την ανησυχία του ΣΥΡΙΖΑ αν «η χώρα έχει σαφείς προτάσεις», μην τυχόν «και μείνουμε πίσω σε σχέση με αυτές τις θετικές εξελίξεις», εξέφρασε ο εισηγητής του, Γ. Αμανατίδης. Τον καθησύχασε βέβαια ο αναπληρωτής Εξωτερικών, Μ. Βαρβιτσιώτης, διευκρινίζοντας ότι η κυβέρνηση θέλει να δίνει έξτρα κίνητρα για την προσέλκυση επενδύσεων.
Το ΚΚΕ υπερψήφισε τη δεύτερη σύμβαση που κυρώθηκε χτες στη Βουλή, για το πρόγραμμα συνεργασίας Ελλάδας - Αλβανίας που αφορά τη χρηματοδότηση ανακατασκευής ενός σχολείου στη γειτονική χώρα.