Με υπερτετραπλάσιους (!) ρυθμούς σε σχέση με το μέσο πληθωρισμό αυξήθηκαν τα έσοδα του Δημοσίου που προήλθαν από τη φορολογία εισοδήματος κατά το πεντάμηνο Γενάρη - Μάη 1999. Οπως προκύπτει συγκεκριμένα από τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν χτες στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομικών, στο παραπάνω διάστημα τα έσοδα από τη φορολογία εισοδήματος αυξήθηκαν κατά 17,23% σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα, ενώ στην ίδια περίοδο ο πληθωρισμός έτρεχε σε μέσα επίπεδα με ρυθμό 4,1%! Το παραπάνω γεγονός, παρά τις "τυμπανοκρουσίες" με τις οποίες επιμένει να συνοδεύει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών τις επίσημες ανακοινώσεις της για την πορεία των εσόδων, αποκαλύπτει από μία άλλη πλευρά το μέγεθος της φοροαφαίμαξης που υφίστανται τα λαϊκά στρώματα της χώρας, για να δημιουργούνται οι αποκαλούμενες υπερβάσεις στα έσοδα του προϋπολογισμού.
Με τα παραπάνω δεδομένα, το υπουργείο Οικονομικών ήταν σε θέση χτες να κάνει λόγο για υπέρβαση από τον προγραμματισμένο στόχο των εσόδων κατά 213,3 δισ. δρχ. στο πεντάμηνο Γενάρη - Μάη 1999.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, στο πρώτο πεντάμηνο του 1999:
Εξαιρετικά αμφίβολο είναι το μέλλον των εργαζομένων στη ΒΙΟΜΑΓΝ (πρώην Σκαλιστήρη), αλλά και της ίδιας της λειτουργίας της επιχείρησης του Κ. Βαρβούτη, αφού ο τελευταίος δε φαίνεται και τόσο πρόθυμος να συνεχίσει τη λειτουργία της τεράστιας μεταλλευτικής επιχείρησης, που του χάρισε το ΠΑΣΟΚ το Δεκέμβρη του '95. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κ. Βαρβούτης φέρεται να τα έχει "σπάσει" με τη συνεταίρο του και κάτοχο του 35% της ΒΙΟΜΑΓΝ Τράπεζα Πίστεως, αφού ο πρώτος της χρωστάει περίπου 6 δισεκατομμύρια δραχμές, με αποτέλεσμα να μην του χορηγεί εκ νέου χρηματοδότηση και να περιμένει έτσι αν και πότε του έρθουν ευνοϊκά τα πράγματα για να ξαναβάλει μπρος.
Η οικονομική διένεξη του Βαρβούτη με την Τράπεζα Πίστεως έχει οδηγήσει την Τράπεζα στην απόφασή της να πουλήσει το ποσοστό του 35% που κατέχει στην εταιρία, είτε στον ίδιο τον Βαρβούτη είτε σε οποιοδήποτε άλλο, αρκεί αυτή να απεμπλακεί από αυτή την υπόθεση. Από την άλλη, και ο ίδιος ο Κ. Βαρβούτης εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να πουλήσει τμήμα του ποσοστού του σε άλλον επιχειρηματία, προκειμένου να θέσει στην επιχείρησή του και νέο εταίρο. Ηδη γίνεται λόγος για επαφές με Αμερικανούς επιχειρηματίες.
Ωστόσο, τα θύματα αυτής της υπόθεσης είναι οι 400 περίπου εργαζόμενοι που έχουν μήνες να δουν λεφτά στα μάτια τους (οφειλές τριών μηνών) και που οι μισοί βρίσκονται σε διαθεσιμότητα και οι υπόλοιποι σε επίσχεση εργασίας. Πάντως, και να πληρωθούν, το εργασιακό τους μέλλον είναι αμφίβολο, αφού ο ίδιος ο Βαρβούτης πρόσφατα ανακοίνωσε ότι "σε περίπτωση που επαναλειτουργήσει, μόνο 220 από τους 400 περίπου εργαζομένους θα παραμείνουν στη δουλιά του". Αριθμός που είναι μικρότερος και από τις δεσμεύσεις του για την εξαγορά της επιχείρησης.
Ετσι, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τι θα κάνει ο κατά την κυβέρνηση φέρελπις επιχειρηματίας, οι εργαζόμενοι σίγουρα θα έχουν περισσότερες ελπίδες να πάρουν κάνα... σακί πατάτες, όταν πλοία που φτάνουν στο λιμάνι του Μαντουδίου, για να φορτώσουν λευκόλιθο, ξεσαβουριάζουν το προηγούμενο φορτίο, το οποίο πρόσφατα έτυχε να είναι πατάτες και τις οποίες μοίρασαν στους εργαζόμενους, που εργάστηκαν για τη φόρτωση του πλοίου.
Λίπασμα για τον Γερμανό κολοσσό η πολιτική ξεπουλήματος των κρατικών τραπεζών και οι διεργασίες στον τραπεζικό κλάδο
Σε παράρτημα του γερμανικού μεγαθηρίου που ακούει στο όνομα "Deutsche Bank" μετατρέπεται ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, μέσα από την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης και των εξαγορών - συνεργασιών κάθε μορφής που αναπτύσσονται στον κλάδο των τραπεζών, με στόχο τον παραπέρα έλεγχο της αγοράς. Στο νέο αυτό καθεστώς έμμεσου μεν, αλλά ουσιαστικού ελέγχου από τη γερμανική τράπεζα, περνούν πλέον οι τράπεζες Εργασίας, Eurobank και όσες ανήκουν στον όμιλο της τελευταίας (Τράπεζα Αθηνών, Κρήτης), μετά από σειρά κινήσεων που πραγματοποιήθηκαν χτες.
Οπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε η Eurobank, "ο διεθνής τραπεζικός όμιλος EFG Bank Group" (σ. σ. στον οποίο ανήκει η Eurobank) "στο πλαίσιο της στρατηγικής για ενίσχυση της παρουσίας του στην ελληνική τραπεζική αγορά θα επιδιώξει την απόκτηση του ελέγχου της Τράπεζας Εργασίας".
Ετσι, μέσω Χρηματιστηρίου πραγματοποιήθηκε χτες σειρά κινήσεων:
- με την αγορά 2,16% από τη χρηματιστηριακή αγορά
- με την αγορά 4,01% από την EFG Eurobank
Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η Deutshe Bank συμφώνησε με το EFG Bank Group για τις αποφάσεις που αφορούν την Τράπεζα Εργασίας ώστε από κοινού να εφαρμόζουν μια ενιαία στρατηγική.
Μέσω των παραπάνω πράξεων, η EFG Eurobank διέθεσε το σύνολο του 9,01% των μετοχών της Τράπεζας Εργασίας που κατείχε, πραγματοποιώντας έτσι κεφαλαιακό κέρδος για το 1999 ύψους περίπου 45 δισ. δρχ.!
Σε ό,τι αφορά τα μακροπρόθεσμα σχέδια των παραπάνω διεθνών ομίλων για τον πλήρη έλεγχο της Τράπεζας Εργασίας, η χτεσινή ανακοίνωση αναφέρει επί λέξει: "Προκειμένου να αποκτηθεί ποσοστό ικανό να διασφαλίσει τις προϋποθέσεις ώστε οι δύο τράπεζες να ακολουθούν εναρμονισμένη στρατηγική, υπό κοινό έλεγχο, το EFG Bank Group, μέσω της Consolidated Eurofinance Holdings, θα επιδιώξει να αποκτήσει επιπλέον ποσοστό με στόχο να αποκτήσει κατ' ανώτατο όριο το 50,1% και κατ' ελάχιστον το 33,4%".
Με επιτόκιο 9,02% - το οποίο ανεβαίνει στο 9,52% αν υπολογιστούν και οι προμήθειες - αγόρασαν χτες οι τραπεζίτες κρατικούς τίτλους, από 8,72 που είχαν "προσφέρει" το Μάρτη
"Δημοπρασία" κρατικών τίτλων - πρόκληση πραγματοποιήθηκε χτες, καθώς οι λεγόμενοι Βασικοί Διαπραγματευτές, οι μεγάλες δηλαδή τράπεζες, απέσπασαν επιτόκιο υψηλότερο από το επιτόκιο αντίστοιχης "δημοπρασίας" που είχε πραγματοποιηθεί στις 23/9.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, στη χτεσινή "δημοπρασία" εντόκων γραμματίων 6μηνης απόδοσης εισπράχθηκε το ποσό των 31,5 δισ. δραχμών με μεσοσταθμικό επιτόκιο 9,02%, έναντι μεσοσταθμικού επιτοκίου 8,72% που είχε επιτευχθεί τον προηγούμενο Μάρτη. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συμμετέχουσες στη "δημοπρασία" τράπεζες απέσπασαν και προμήθεια 0,25% επί της συνολικής αξίας του κεφαλαίου που αγόρασαν, γεγονός που σημαίνει ότι σε ετήσια βάση το πραγματικό επιτόκιο διαμορφώθηκε σε 9,52%.
Η αύξηση του επιτοκίου από την πλευρά των τραπεζών, σε μία εποχή μείωσης σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του πληθωρισμού (για το Μάη ανακοινώθηκε τιμάριθμος 2,4%), δείχνει από τη μία πλευρά το μέγεθος της ληστείας που συντελείται με τις αγοραπωλησίες του δημοσίου χρέους, ενώ από την άλλη αποκαλύπτεται η συμπαιγνία του υπουργείου Οικονομικών με τις τράπεζες, αφού από κοινού διαμορφώνουν τους όρους του παιγνιδιού. Αποδεικνύεται επίσης ότι οι τραπεζίτες, σε συνθήκες απελευθέρωσης της ασυδοσίας δράσης του τραπεζικού κεφαλαίου, έχουν όλα τα μέσα να παρακάμπτουν τυχόν εμπόδια (όπως τα πρόσφατα μέτρα περιορισμού της ρευστότητας που λήφθηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδας) και να αναπληρώνουν τα κέρδη τους, μετακυλίοντας τις όποιες συνέπειες στις πλάτες εργαζόμενων φορολογουμένων που πληρώνουν τις βαρύτατες συνέπειες υπερχρέωσης της χώρας.