Πρώτος με διαφορά στις εκλεκτορικές ψήφους, αν και η αντίπαλός του, Χ. Κλίντον, ήρθε πρώτη σε ψήφους
Copyright 2016 The Associated |
Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ |
Το βαθύ διχασμό μέσα στην αστική τάξη και το εκλογικό σώμα στις ΗΠΑ αντανακλά το εκλογικό αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών και βουλευτικών εκλογών που ολοκληρώθηκαν την Τρίτη. Την ίδια ώρα, γίνονται έντονες ενδοαστικές διεργασίες και ανακατατάξεις που επιδιώκουν αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, ώστε να «ρυμουλκηθεί» μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης στους στόχους του κεφαλαίου. Αυτό φάνηκε και από τις πρώτες δηλώσεις του νικητή υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων, δισεκατομμυριούχου Ντόναλντ Τραμπ, που επέλεξε αφενός να μην κάνει καμία αναφορά στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αφετέρου να χαρακτηρίσει τους υποστηρικτές του «κίνημα».
Ο Τραμπ αναδεικνύεται, έτσι, κυρίαρχος του μετεκλογικού σκηνικού, παίρνοντας τη «μερίδα του λέοντος» στις ψήφους του «Σώματος των Εκλεκτόρων» (585), δηλαδή τουλάχιστον 289 εκλεκτορικές ψήφους, έναντι 218 της Δημοκρατικής αντιπάλου του, Χίλαρι Κλίντον, ενώ υπολειπόταν την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές η κατανομή πολλών εκλεκτορικών εδρών, σε περιοχές, όμως, που το αποτέλεσμα θεωρούταν μη αναστρέψιμο. Πρέπει να σημειώσουμε ότι το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ δεν προβλέπει μια ενιαία εκλογική επιτροπή και τα αποτελέσματα δίνονται από τους μηχανισμούς των κομμάτων και αναπαράγονται από μεγάλα ΜΜΕ. Επίσης, στα αξιοπρόσεκτα είναι το γεγονός ότι κατά την προχτεσινή διαδικασία, όταν στις ανατολικές περιοχές άρχισαν να βγαίνουν τα πρώτα αποτελέσματα, στις δυτικές ακόμα ψήφιζαν (λόγω διαφοράς ώρας), βλέποντας όμως στα ΜΜΕ πώς εξελίσσονταν οι τάσεις.
Πάντως, ο Τραμπ δεν συγκέντρωνε, έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, τις περισσότερες ψήφους. Η Δημοκρατική αντίπαλός του, Χ. Κλίντον, πήρε 59.384.720 ψήφους, έναντι 59.211.893 ψήφους που πήρε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος. Ως γνωστόν, κυρίαρχο ρόλο στην ανάδειξη του προέδρου παίζει ο αριθμός των εκλεκτόρων, που διαφέρει ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε πολιτείας.
Το φαινόμενο αυτό είχε να καταγραφεί από τις περιπετειώδεις εκλογές του 2000, που είχαν εξελιχθεί σε πραγματικό θρίλερ και οι οποίες, μετά από ανακαταμέτρηση ψήφων στην πολιτεία της Φλόριντα, έδωσαν την προεδρία στον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Τζορτζ Ου. Μπους και όχι στον Δημοκρατικό υποψήφιο Αλ Γκορ, που είχε βγει πρώτος στις λαϊκές ψήφους (με μεγαλύτερη διαφορά απ' ό,τι η Χ. Κλίντον έναντι του Τραμπ...).
Πάντως, ενδεικτικό της αντιπαράθεσης είναι διαμαρτυρίες που εκδηλώθηκαν αργά χτες τα ξημερώματα ώρα ΗΠΑ, από νέους κυρίως, κατά της εκλογής Τραμπ. Τέτοιες διαμαρτυρίες έγιναν σε Ορεγκον, Πίτσμπουργκ, Πενσιλβανία, Καλιφόρνια και αλλού.
Ο Τραμπ, στην πανηγυρική ομιλία που εκφώνησε μετά τη νίκη του, προσπάθησε να αποκλιμακώσει την ένταση, συγχαίροντας την αντίπαλό του για «την πολύ δύσκολη και σκληρή μάχη που έδωσε». Τόνισε ότι η Κλίντον εργάστηκε «για πάρα πολύ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και της οφείλουμε ένα μεγάλο χρέος για τις υπηρεσίες της στο δημόσιο βίο».
«Είναι ώρα να επουλώσουμε τις πληγές του διχασμού... Καλώ όλους τους Ρεπουμπλικάνους, Δημοκράτες και ακομμάτιστους να ενωθούμε, τώρα, ως ένας λαός». Υποσχέθηκε ότι θα είναι πρόεδρος «όλων των Αμερικανών» και αυτών που δεν τον υποστήριξαν.
Απηύθυνε έκκληση να εργαστούν όλοι «για το καλό της χώρας», πρόσθεσε ότι η εκστρατεία δεν ήταν απλή εκστρατεία, «αλλά ένα απίστευτα μεγάλο κίνημα εργαζόμενων γυναικών, ανδρών που αγαπούν αυτή τη χώρα και... που απαρτίζουν Αμερικανοί όλων των φυλών, όλων των κοινωνικών στρωμάτων». Θέλω, είπε, «να υπηρετήσω το λαό... αυτό το κίνημα θα υπηρετήσει το λαό»...
Σε άλλο σημείο, ισχυρίστηκε ότι «επείγον στόχος» είναι η «ανοικοδόμηση του έθνους και η αναβίωση του αμερικανικού ονείρου», υπογραμμίζοντας: «Κάθε Αμερικανός θα έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει το όνειρό του. Οι ξεχασμένοι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα είναι πλέον ξεχασμένοι. Θα φτιάξουμε τις υποβαθμισμένες συνοικίες, θα ξανακτίσουμε νοσοκομεία, σχολεία, θα ξαναφτιάξουμε τις υποδομές μας ώστε να γίνουν οι καλύτερες στον κόσμο. Θα βάλουμε εκατομμύρια ανθρώπους σε θέσεις εργασίας καθώς ανοικοδομούμε... Και φυσικά θα φροντίσουμε τους σπουδαίους βετεράνους του πολέμου... Θα καλέσουμε τους καλύτερους και τους σπουδαιότερους για να ξανακτίσουμε αυτή τη χώρα... Για να φτιάξουμε την ισχυρότερη οικονομία παντού στον κόσμο. Θα συμβιώσουμε ειρηνικά με όλα τα έθνη που θέλουν να ζήσουν ειρηνικά με μας. Νομίζω ότι θα έχουμε πολύ καλές εξωτερικές σχέσεις... Καμία πρόκληση δεν είναι πολύ μεγάλη. Η Αμερική δεν θα συμβιβάζεται με το "δεύτερο", το κατώτερο, πάντα θα επιδιώκει το καλύτερο...».
Απευθυνόμενος στη λεγόμενη «διεθνή κοινότητα», είπε: «Θα βάζουμε πάντοτε πρώτο το συμφέρον της Αμερικής, αλλά θα είμαστε δίκαιοι με όλους. Με όλους τους λαούς και με όλα τα άλλα έθνη. Θα αναζητήσουμε κοινό έδαφος με βάση την κοινή λογική, όχι εχθρότητα. Συνεταιρισμό, όχι αντιπαλότητα».
Ευχαρίστησε, τέλος, την «Εθνική Ενωση Οπλων» (το πανίσχυρο λόμπι όπλων), τις μυστικές υπηρεσίες και την αστυνομία και τους 200 στρατηγούς, όπως σημείωσε.
Αν κάτι είναι αδιαμφισβήτητο, είναι πως ο Ντόναλντ Τραμπ, διαψεύδοντας όλες τις δημοσκοπήσεις, κατάφερε να αλλάξει τον εκλογικό χάρτη των ΗΠΑ, πάνω από τα 2/3. Πήρε τους εκλέκτορες από τουλάχιστον 28 πολιτείες (ακόμη και τις λεγόμενες «ταλαντευόμενες» ή «κάστρα» των Δημοκρατικών, όπως η Πενσιλβανία, το Ουισκόνσιν, το Οχάιο, η Φλόριντα, η Β. Καρολίνα...). Η αντίπαλός του, αντίθετα, πήρε τις εκλεκτορικές ψήφους σε 18 πολιτείες (οι περισσότερες στις δυτικές και ανατολικές ακτές).
Οι πρώτες εκτιμήσεις για τη «χαρτογράφηση» των ψήφων δείχνουν πως ο Τραμπ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους λευκούς Αμερικανούς ψηφοφόρους (άνδρες και γυναίκες), ιδιαίτερα σε όσους δεν είχαν αποφοιτήσει από κολέγια και πανεπιστήμια. Είχε μεγαλύτερη απήχηση στους ανέργους, στους λεγόμενους «απόκληρους» της εργατικής τάξης. Αντίθετα, η αντίπαλός του είχε μεγαλύτερη επιρροή σε Ισπανόφωνους και Αφροαμερικανούς (με χαρτιά), που προσήλθαν στις κάλπες σε ελαφρώς μεγαλύτερο βαθμό από τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές.
Ειδικότερα στις γυναίκες, η Κλίντον είχε ένα προβάδισμα μόλις δύο ποσοστιαίων μονάδων έναντι του Τραμπ ανάμεσα στις γυναίκες ψηφοφόρους. Διαφορά αισθητά μικρότερη της αναμενόμενης για την πρώτη γυναίκα υποψήφια Πρόεδρο των Δημοκρατικών. Αντίθετα, ο Μπαράκ Ομπάμα κέρδισε την ψήφο των γυναικών κατά 7 μονάδες κατά την επανεκλογή του το 2012. Συνολικά, περίπου το 49% των γυναικών στήριξαν την Κλίντον και 47% τον Τραμπ. Ανάμεσα στις νεότερες γυναίκες, ηλικίας 18 με 34 ετών, το 55% υποστήριξε την Κλίντον και το 38% τον Τραμπ.
Στις μειονότητες Ισπανόφωνων, Αμερικανών ασιατικής καταγωγής και Αφροαμερικανών, η Κλίντον είχε αναμφισβήτητα μεγάλο προβάδισμα. Ομως, η διαφορά της δεν ήταν μεγαλύτερη από αυτή που είχε ο Ομπάμα το 2012. Περίπου το 89% των Αφροαμερικανών, το 66% των Ισπανόφωνων και το 65% των Αμερικανών Ασιατών υποστήριξε την Κλίντον. Το 2012, ο Ομπάμα είχε τη στήριξη του 96% των Αφροαμερικανών, το 70% των Ισπανόφωνων και το 67% των Αμερικανών Ασιατών.
Ο Τραμπ υπερίσχυσε της Κλίντον σε αυτούς που δεν έχουν πάει ποτέ στο κολέγιο κατά 12 μονάδες, ιδιαίτερα ανάμεσα στους λευκούς Αμερικανούς που δεν έχουν αποφοιτήσει από κολέγιο. Κέρδισε δηλαδή τους λευκούς Αμερικανούς άνδρες χωρίς κολεγιακή μόρφωση κατά 31 μονάδες και τις λευκές γυναίκες χωρίς πτυχίο κατά 27 μονάδες.
Οι λευκοί Ευαγγελιστές παραμένουν στο πλευρό του Τραμπ. Αυτή η ομάδα ήταν ανέκαθεν αξιόπιστη για τους Ρεπουμπλικάνους και δεν εγκατέλειψε τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο, παρά τις κατηγορίες σε βάρος του για σεξουαλική παρενόχληση. Περίπου το 76% των λευκών Ευαγγελιστών είπαν ότι ψήφισαν τον Τραμπ, ενώ το 20% υποστήριξαν την Κλίντον.
Η Κλίντον μετά βίας κυριάρχησε στις μητροπολιτικές περιοχές, ενώ ο Τραμπ έχει μεγάλο προβάδισμα στις αγροτικές περιοχές. Η Κλίντον κέρδισε τον Τραμπ κατά 6 μονάδες ανάμεσα στους ψηφοφόρους που ζουν σε μητροπολιτικές περιοχές. Ο Τραμπ κέρδισε την Κλίντον κατά 27 μονάδες ανάμεσα στους ψηφοφόρους που ζουν σε μη μητροπολιτικές περιοχές.
Ο Ντόναλντ Τραμπ γεννήθηκε στις 14 Ιούνη του 1946 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης και λέγεται ότι ο παππούς του ήταν Γερμανός μετανάστης, αλλά ο ίδιος το αποποιείται και λέει ότι ήταν Σουηδός. Παράλληλα με τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια στα οικονομικά δούλεψε στην κτηματομεσιτική εταιρεία του πατέρα του Φρεντ Τραμπ και την ανέλαβε το 1971. Την ονόμασε «The Trump Organization» και άρχισε να ασχολείται με την κατασκευή μεγάλου μεγέθους κτιρίων, ξενοδοχείων, καζίνο, γηπέδων γκολφ, την εξαγορά ακινήτων, ενώ ίδρυσε και αεροπορική εταιρεία που στη συνέχεια πούλησε. Τη δεκαετία του '90 και 2000 κάποιες εταιρείες του μπήκαν σε καθεστώς χρεοκοπίας, αλλά ανέκαμψε.
Το περιοδικό «Forbes» εκτίμησε την περιουσία του το 2015 σε 4 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Εχει κάνει 3 γάμους και έχει 5 παιδιά. Ο αυτοπαρουσιαζόμενος ως «αντισυστημικός», ενώ πρόκειται για μεγαλοκαπιταλιστή ενταγμένο πλήρως στο εκμεταλλευτικό σύστημα, έως το 1987 εμφανιζόταν ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, μετά από το 1987 - 1999 πέρασε στους Ρεπουμπλικάνους, από το 1999 - 2001 εντάχθηκε στο λεγόμενο Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, μετά ξανάγινε Δημοκρατικός από το 2001 - 2009 (και μάλιστα είχε στενές σχέσεις με τον Μπιλ Κλίντον και χρηματοδότησε την καμπάνια της Χίλαρι για τη Γερουσία). Στη συνέχεια, ξαναπέρασε από το 2012 στο Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα. Στο διάστημα από το 2004 - 2015 ήταν τηλεπαρουσιαστής σε παιχνίδι - ριάλιτι του καναλιού NBC «The Apprentice» και στις 16 Ιούνη 2015, ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά του για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών στις εκλογές του 2016, διεκδικώντας το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Νίκησε διαδοχικά 16 συνυποψηφίους του στο Κόμμα λανσάροντας ένα υποτιθέμενο «κίνημα αλλαγής» και πρόβαλλε ότι δεν είναι πολιτικός και θα διοικήσει ως επιχειρηματίας «κόντρα στο κατεστημένο».
Ο Τραμπ τάσσεται υπέρ της υιοθέτησης σκληρών μέτρων προστατευτισμού της αμερικανικής αγοράς με έντονη κριτική στις συμφωνίες «ελεύθερου εμπορίου», έχει τοποθετηθεί υπέρ του Brexit, επίσης στηρίζει και στηρίζεται από μονοπώλια παραδοσιακών ενεργειακών κλάδων, όπως του πετρελαίου και του άνθρακα, προβάλλει την προστασία της εγχώριας βαριάς βιομηχανίας και υπόσχεται μείωση της φορολογίας επιχειρήσεων. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ και προβάλλει ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να «προστατεύουν άλλα κράτη, εκτός αν τα τελευταία πληρώνουν» ενώ τίθεται υπέρ της επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία. Επίσης, σηκώνει το ζήτημα των μεταναστών εκφράζοντας εθνικιστικές, ξενοφοβικές και ρατσιστικές τάσεις.
Copyright 2016 The Associated |
Η Κλίντον εμφανώς λυπημένη από την αποτυχία της |
Ο Ομπάμα τηλεφώνησε επίσης στην ηττημένη των εκλογών, Χίλαρι Κλίντον, την οποία συνεχάρη για την προεκλογική της εκστρατεία. Σε ομιλία που εκφώνησε αργότερα χτες το απόγευμα εξήρε τον δημόσιο βίο της Χ. Κλίντον, αλλά και την προεκλογική της εκστρατεία. «Είμαστε όλοι στο ίδιο στρατόπεδο. Δεν είμαστε Ρεπουμπλικάνοι ή Δημοκρατικοί. Είμαστε πρώτα Αμερικανοί, είμαστε πρώτα πατριώτες...» κατέληξε ο Ομπάμα.
Η Κλίντον, από την πλευρά της, αναγνώρισε την ήττα, δηλώνοντας έτοιμη να συνεργαστεί με τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο... «για το καλό της χώρας». Σημείωσε πως το εκλογικό αποτέλεσμα κατέδειξε ότι οι ΗΠΑ είναι «πιο διχασμένες απ' όσο πιστεύαμε...». Κάλεσε τους υποστηρικτές της «να αποδεχθούν το εκλογικό αποτέλεσμα και να δούμε το μέλλον».
Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, ήταν από τους πρώτους που έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Τραμπ για τη νίκη του, εκφράζοντας την ελπίδα για βελτίωση των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων και ότι θα υπάρξει «συνεργασία προκειμένου να εξέλθουν οι σχέσεις ανάμεσα στη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες από την παρούσα κατάσταση κρίσης». Επιπλέον, ο Πούτιν εξέφρασε τη βεβαιότητα πως «θα υπάρξει ένας εποικοδομητικός διάλογος ανάμεσα στη Μόσχα και την Ουάσιγκτον, που θα βασίζεται στις αρχές της ισότητας και του αμοιβαίου σεβασμού και θα λαμβάνει πραγματικά υπόψη τις θέσεις αμφότερων των πλευρών προς το συμφέρον των λαών μας και της διεθνούς κοινότητας».
Από το Πεκίνο, ο Κινέζος Πρόεδρος, Σι Τζινπίνγκ, εξέφρασε την ελπίδα ότι οι δύο χώρες θα συνεργαστούν για «την ενίσχυση των διμερών σχέσεων αλλά και για τους λαούς σε όλο τον κόσμο». Μίλησε επίσης για τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, που «έχουν την ευθύνη να διατηρήσουν την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα και να ενισχύσουν την παγκόσμια ανάπτυξη και ευημερία».
Στη Γερμανία, η καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, πρότεινε στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ «στενή συνεργασία βασισμένη στις κοινές δημοκρατικές αξίες και στον αλληλοσεβασμό». Ο αντικαγκελάριος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, χαρακτήρισε τη νίκη του Τραμπ «προειδοποίηση» για τη Γερμανία και την Ευρώπη, λέγοντας πως ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος «είναι ο πρωτοπόρος ενός νέου αυταρχικού και σοβινιστικού διεθνούς κινήματος και αποτελεί επίσης μια προειδοποίηση για εμάς». Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ, δήλωσε ότι η νίκη του Τραμπ δεν ήταν κάτι που οι περισσότεροι Γερμανοί ήθελαν, προσθέτοντας ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δεν θα είναι πια τόσο προβλέψιμη όσο ήταν. Η Ενωση Γερμανικών Βιομηχανιών του μηχανολογικού κλάδου προειδοποίησε τον Τραμπ να μην εφαρμόσει μέτρα εμπορικού προστατευτισμού, όπως προανήγγειλε στην προεκλογική του εκστρατεία, κρίνοντας ότι αυτό «θα έπληττε την αμερικανική οικονομία αλλά και τις γερμανικές εξαγωγές». Το ρατσιστικό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» χαιρέτισε ως θετικό βήμα τη νίκη του, που δείχνει το δρόμο.
Στη Γαλλία, ο Πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ, συνεχάρη τον Τραμπ, επισημαίνοντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα «ανοίγει περίοδο ανασφάλειας», και πρόσθεσε: «Οι ΗΠΑ είναι ένας πολύ σημαντικός εταίρος για τη Γαλλία. Αυτό που διακυβεύεται είναι η ειρήνη, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, οι οικονομικές σχέσεις και η προστασία του πλανήτη. Για όλα αυτά τα θέματα θα αρχίσω χωρίς καθυστέρηση συζητήσεις με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση που θα αναλάβει από τις 20 Ιανουαρίου». Η επικεφαλής του αντιδραστικού «Εθνικού Μετώπου», Μαρίν Λεπέν, συνεχάρη «τον νέο Πρόεδρο και τον ελεύθερο αμερικανικό λαό».
Ο Ιταλός πρωθυπουργός, Ματέο Ρέντσι, που είχε εκφράσει ανοιχτά την υποστήριξή του στην Χίλαρι Κλίντον, συνεχάρη τον Τραμπ τονίζοντας ότι οι σχέσεις Ιταλίας - ΗΠΑ παραμένουν ισχυρές.
Στην Αυστρία ο αρχηγός του αντιπολιτευόμενου ακροδεξιού εθνικιστικού «Κόμματος των Ελευθέρων», Χάιντς - Κρίστιαν Στράχε, εξέφρασε «εγκάρδια συγχαρητήρια» στον Τραμπ.
Η Βρετανίδα πρωθυπουργός, Τερέζα Μέι, σημείωσε ότι η Βρετανία και οι ΗΠΑ θα παραμείνουν «ισχυροί και στενοί εταίροι στο εμπόριο, στην ασφάλεια και την άμυνα».
Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, Β. Ορμπάν, χαρακτήρισε τη νίκη Τραμπ «σπουδαία νέα, που δείχνουν ότι η δημοκρατία είναι ακόμη ζωντανή».
Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εξέφρασε την ελπίδα ότι η νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ θα οδηγήσει σε θετικά βήματα στη Μέση Ανατολή και στο σεβασμό των βασικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών σε όλο τον κόσμο.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, χαρακτήρισε τον νέο Πρόεδρο «πραγματικό φίλο του κράτους του Ισραήλ», με τον οποίο αδημονεί να συνεργαστεί «υπέρ της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή μας».
Η Παλαιστινιακή Αρχή κάλεσε τον Τραμπ να εργαστεί για την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους που θα συνυπάρχει με το Ισραήλ, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που εγκυμονούν αν παραμεληθεί το παλαιστινιακό ζήτημα.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ, κάλεσε τον Τραμπ «να τηρήσει τις διεθνείς συμφωνίες» στις οποίες κατέληξε η χώρα του. Ο Σαουδάραβας βασιλιάς, Σαλμάν, του ευχήθηκε να φέρει τη «σταθερότητα» στη Μέση Ανατολή.
Στο Μεξικό ο Πρόεδρος, Ε. Π. Νιέτο, δήλωσε έτοιμος να συνεργαστεί, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες «είναι φίλοι, εταίροι, σύμμαχοι και πρέπει να συνεχίσουν τη συνεργασία για την ανάπτυξη της Βόρειας Αμερικής».
Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός, Σίνζο Αμπε, χαρακτήρισε τον Τραμπ «πολύ επιτυχημένο επιχειρηματία με εξαιρετικά ταλέντα», που τώρα ως ισχυρός ηγέτης θα δείξει την αποφασιστικότητά του να ηγηθεί των ΗΠΑ.
Ο Φιλιππινέζος Πρόεδρος, Ροντρίγκο Ντουτέρτε, εξέφρασε «θερμά συγχαρητήρια» λέγοντας πως προσβλέπει να εργαστεί μαζί του για την προαγωγή των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος θα ξεκινήσει τη συγκρότηση της κυβέρνησής του, έχοντας ως βάση ένα σχετικώς «φιλικό» κογκρέσο, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι κατάφεραν και πάλι να επικρατήσουν και στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Στη Γερουσία, όπου γίνονταν εκλογές για το ένα τρίτο των εδρών, οι Ρεπουμπλικάνοι ελέγχουν το Σώμα, διαθέτοντας πλέον 51 γερουσιαστές και οι «Δημοκρατικοί» εξέλεξαν 47 γερουσιαστές.
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν 236 βουλευτές και οι Δημοκρατικοί 191.
Παράλληλα με τις προεδρικές, βουλευτικές, τοπικές εκλογές διεξήχθησαν και δεκάδες δημοψηφίσματα με ποικιλία ερωτημάτων. Από τη νομιμοποίηση της χρήσης μαριχουάνας για ψυχαγωγικούς σκοπούς, τον έλεγχο των πυροβόλων όπλων, έως τη θανατική ποινή και το κατώτατο ωρομίσθιο.
Η Καλιφόρνια έγινε η πέμπτη πολιτεία που επιτρέπει τη χρήση μαριχουάνας για «ψυχαγωγικούς σκοπούς» μετά το Κολοράντο, το Ορεγκον, την Αλάσκα και την περιοχή της Ουάσιγκτον. Η Αριζόνα, η Νεβάδα και η Μασαχουσέτη ενέκριναν την πλήρη νομιμοποίηση της χρήσης κάνναβης. Η Φλόριντα επίσης έγινε η πρώτη νότια πολιτεία που υιοθέτησε πρόγραμμα για την ιατρική χρήση μαριχουάνας, που είναι ήδη νόμιμη σε 25 Πολιτείες. Το ίδιο συνέβη και στη Βόρεια Ντακότα.
Στην Καλιφόρνια εγκρίθηκε αυστηροποίηση της νομοθεσίας για την οπλοκατοχή, αφού πλέον για να αγοράσει κάποιος σφαίρες θα πρέπει πρώτα να ελεγχθεί το ποινικό του μητρώο. Στη Νεβάδα υιοθετήθηκε πρωτοβουλία που προβλέπει τη διενέργεια ελέγχου στο ποινικό μητρώο όσων επιθυμούν να αγοράσουν όπλο, κάτι που απορρίφθηκε στο Μέιν. Στην Ουάσιγκτον υπερψηφίστηκε ένα μέτρο που δίνει στα δικαστήρια τη δυνατότητα να απαγορεύουν σε κάποιον που θεωρούν επικίνδυνο να έχει στην κατοχή του όπλο.
Σε τρεις πολιτείες έγιναν δημοψηφίσματα για τη θανατική ποινή: Οι ψηφοφόροι στην Οκλαχόμα ψήφισαν υπέρ της θανατικής ποινής και στη Νεμπράσκα ψήφισαν υπέρ της επαναφοράς της. Στην Καλιφόρνια, οι ψηφοφόροι αποφάσισαν για δύο αντικρουόμενα ζητήματα: το ένα είχε στόχο να απαγορεύσει τη θανατική ποινή, το οποίο απορρίφθηκε με 55,4%. Το άλλο αφορούσε την επιτάχυνση της διαδικασίας εκτέλεσης της θανατικής ποινής και υιοθετήθηκε.
Το Κολοράντο ψήφισε υπέρ ενός μέτρου που επιτρέπει την ιατρικά υποβοηθούμενη ευθανασία ασθενών που βρίσκονται στο τελικό στάδιο. Η ευθανασία για τους ασθενείς που δεν έχουν παρά μόνο λίγους μήνες ζωή επιτρέπεται ήδη σε Καλιφόρνια, Ορεγκον, Μοντάνα, Βερμόντ και την Πολιτεία της Ουάσιγκτον.
Δημοψηφίσματα για αύξηση - ψίχουλα του κατώτατου μισθού έγιναν σε Μέιν, Αριζόνα, Κολοράντο και περιοχή της Ουάσιγκτον που υιοθέτησαν την αύξηση του κατώτατου μισθού από τα 12 στα 13,5 δολάρια την ώρα. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται στα 7,25 δολάρια.
Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, που έχει ως εξής:
«Τόσο οι πολιτικές δυνάμεις που σήμερα πανηγυρίζουν για την επικράτηση του Τραμπ, όσο και εκείνες που κλαίνε για τη μη επικράτηση Κλίντον, κρύβουν ότι και οι δύο υποψηφιότητες εκπροσωπούσαν αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα του αμερικανικού κεφαλαίου και θα συνεχίσουν την αντιδραστική, αντιλαϊκή πολιτική, σε βάρος του αμερικανικού λαού, αλλά και την επικίνδυνη πολεμοχαρή πολιτική, σε βάρος των άλλων λαών, ιδιαίτερα στην περιοχή μας.
Αυτό επιβεβαιώνεται και απ' τις τάσεις απόρριψης και των δύο υποψηφιοτήτων, που εκφράστηκαν προεκλογικά, μέσα στον αμερικανικό λαό, αλλά και από το γεγονός ότι η ελπίδα "Ομπάμα" κατέληξε σε απογοήτευση για μεγάλα τμήματα του αμερικανικού λαού, μετανάστες, μειονότητες, κ.λπ.
Οι λαοί θα πάψουν να παγιδεύονται ανάμεσα στη "Σκύλλα και τη Χάρυβδη", όταν χαράξουν το δικό τους δρόμο, ρήξης και ανατροπής του συστήματος που γεννά, φτώχεια, κρίσεις, πολέμους».