Ηταν ανάγκη πολλών χρόνων η συστηματική έρευνα και μελέτη όλων των παραμέτρων, όρων και "ορίων" του αρχαίου ελληνικού δράματος και των μεγάλων προβλημάτων, που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ερμηνεία του. Ανάγκη, που είχαν επισημάνει αρκετοί άνθρωποι του θεάτρου, προσδοκώντας να αναλάβει ένας κρατικός οργανισμός, λ.χ. το Εθνικό Θέατρο, την ευθύνη συγκρότησης ενός σχετικού κέντρου έρευνας και μελέτης. Την ανάγκη αυτή, είχε διατυπώσει, μεταξύ άλλων, με κείμενά του και ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.Και ενώ το κράτος αγνόησε αυτή την ανάγκη, ένας ιδιωτικός θεατρικός φορέας, οι "Δεσμοί" της Ασπασίας Παπαθανασίου,πριν λίγα χρόνια πήρε την πρωτοβουλία να συστήσει το "Κέντρο Ερευνας και Πρακτικών Εφαρμογών...
Πόνος, περηφάνια, μνήμη, προβληματισμός. Ο άνθρωπος και η προστάτιδά του φύση. Η Ελλάδα και η πρόσφατη ιστορία της. Η δύναμη του καλού και οι "δαίμονες" του κακού. Οι αγωνιστές της πατρίδας και οι πατριδοκάπηλοι διώκτες τους. Η ζωή και ο θάνατος. Καθένα από αυτά ξεχωριστά κι όλα αυτά μαζί, συνθεμένα σε αδιαίρετο - θεματολογικά και αισθητικά - σύνολο, με ακλόνητο βάθρο την αυθεντική, αδιάψευστη "κατάθεση" ανθρώπων που μαρτύρησαν παντοιοτρόπως στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια στο "κόκκινο νησί", την Ικαρία,"τροφοδότησαν" όχι μόνο το σενάριο, αλλά και την πραγματοποίηση της ταινίας του Λεωνίδα Βαρδαρού "Ούλοι εμείς Εφέντη". Μια ταινία που συμμετείχε στο τελευταίο (39ο) Φεστιβάλ...