Από τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στις προβλήτες και του σωματείου τους |
Από την πρώτη στιγμή ίδρυσης του σωματείου, το 2014, και ιδιαίτερα από το Μάη του 2018, όταν οι εργάτες πέρασαν σε νέα φάση κλιμάκωσης των κινητοποιήσεών τους, η εργοδοσία της COSCO προσπαθεί με χίλιους δυο τρόπους να φιμώσει τις αγωνιστικές διαθέσεις, «με μαστίγιο και καρότο», με εκφοβισμούς και διώξεις, έχοντας στο πλάι της τους μηχανισμούς του κράτους, την κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, τα συνδικαλιστικά τσιράκια τους.
Τελευταίο επεισόδιο στις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας είναι η υπογραφή μιας δήθεν Συλλογικής Σύμβασης με το μόρφωμα που η ίδια έφτιαξε και στελέχωσε με τα τσιράκια της, που καμώνονται ότι είναι «σωματείο» των εργατών. Αυτό το μόρφωμα έβγαλε ανακοίνωση στις 2 Γενάρη, λέγοντας πως υπέγραψε τριετή ΣΣΕ που τάχα βελτιώνει τη θέση των εργατών! Η προκλητική «σύμβαση» βέβαια είναι στην πραγματικότητα ένα σκουπίδι που δεν αντιμετωπίζει τους εργάτες ως ανθρώπους, που έχουν ανάγκη και απαιτούν μια αξιοπρεπή ζωή: Δεν προβλέπει καμιά αύξηση στους μισθούς, διατηρεί στο ακέραιο τις «ευέλικτες» μορφές εργασίας. Τους πετάει... λιγότερο και από ψίχουλα, με τη δωροεπιταγή των Χριστουγέννων να πηγαίνει στα 200 ευρώ από τα 150, και αυτό το βαφτίζει... «αύξηση των οικονομικών απολαβών»! Προβλέπει τη μετατροπή συμβάσεων σε πλήρους απασχόλησης για μόλις 65 εργάτες, όταν 650 - 700 εργάτες δουλεύουν με μορφές μερικής ή/και προσωρινής απασχόλησης.
Με αυτόν τον τρόπο, COSCO και εργολάβοι νομίζουν ότι θα ξεγελάσουν τους εργάτες και θα υπονομεύσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις τους, προκειμένου να συνεχίσουν οι ίδιοι ανεξέλεγκτοι να εντείνουν την εκμετάλλευση των εργατών για να βγάζουν ακόμα περισσότερα κέρδη.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του γενικού διευθυντή της «Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά ΑΕ» (θυγατρική της COSCO), ότι «η μεταφόρτωση εμπορευμάτων έχει υπερτριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια στον Πειραιά (...) Σε ένα - ενάμιση χρόνο ο Πειραιάς θα γίνει το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου, από τρίτο που είναι σήμερα (...) O Πειραιάς είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο λιμάνι στον κόσμο. Mόνο φέτος η διοίκηση επιδιώκει να αυξήσει τη διακίνηση εμπορευμάτων κατά 35%».
Τα κέρδη της COSCO μόνο στο 1ο εξάμηνο του 2018 ανήλθαν στα 18,7 εκατ. ευρώ, υπερδιπλάσια της αντίστοιχης περιόδου του 2017. Τους πρώτους έντεκα μήνες του 2018 οι εργάτες φορτοεκφόρτωσαν 4 εκατομμύρια κοντέινερ (TEUs), 18,3% περισσότερα από το 2017.
Απέναντι στην ένταση της εκμετάλλευσης, πάνω στην οποία πατάνε όλα τα παραπάνω «ρεκόρ», οι εργάτες που συσπειρώνονται στην Ενωση Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ) είναι ξεκάθαροι στις δίκαιες απαιτήσεις τους.
Παλεύουν για: ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες τους. Πλήρη και σταθερή απασχόληση για όλους. Αύξηση του αριθμού εργαζομένων στις ομάδες φορτοεκφόρτωσης (εργατική πόστα) από 4 σε 6, διασφάλιση των όρων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Αμεση εφαρμογή όσων προβλέπονται για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, τα οποία η εργοδοσία με διάφορα προσχήματα δεν εφαρμόζει.
Η μέχρι τώρα δράση της ΕΝΕΔΕΠ και τα αποτελέσματα που έχει φέρει επιβεβαιώνουν ότι ο δρόμος του αγώνα αποτελεί μονόδρομο για τους εργάτες και τα δικαιώματά τους.
Η απόφαση των αρμόδιων υπουργείων για τη δυνατότητα των εργαζομένων να ενταχθούν στα ΒΑΕ ήρθε μετά από τους πρόσφατους απεργιακούς αγώνες τους. Το διάλειμμα και τα προγράμματα εργασίας εφαρμόστηκαν μέσα από τις αγωνιστικές παρεμβάσεις της ΕΝΕΔΕΠ και των εργατών. Το ίδιο έγινε και με μέτρα που αφορούν την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, όπως τα κλουβιά προστασίας που χρησιμοποιούν οι εναερίτες, το ασθενοφόρο στο λιμάνι κ.ά. Η δήλωση των εργατικών «ατυχημάτων» στις αρμόδιες υπηρεσίες άρχισε να γίνεται μετά την ίδρυση της ΕΝΕΔΕΠ, μέχρι τότε δεν είχε δηλωθεί κανένα εργατικό «ατύχημα»...
Αυτές οι κατακτήσεις ήρθαν από τους αγώνες που έδωσαν οι εργάτες και όχι από την υποταγή τους στην εργοδοσία. Και αυτό ακριβώς είναι που επιδιώκει να αντιμετωπίσει η εργοδοσία, βλέποντας ότι βασικός στόχος του αγώνα αποτελεί πλέον η υπογραφή ικανοποιητικής ΣΣΕ.
Γι' αυτό έφτιαξε το εργοδοτικό μόρφωμα που στο ίδιο του το καταστατικό απαιτεί δηλώσεις αποκήρυξης των κομμάτων που είναι ενάντια στην «εργασιακή ειρήνη»!«Βασική προϋπόθεση εγγραφής», σημειώνεται στο άρθρο 5, «αποτελεί η δήλωση από το υποψήφιο μέλος ότι δεν θα υπηρετήσει συμφέροντα κομματικής οργάνωσης ή κομματικού μηχανισμού, καθότι το σωματείο έχει ως βάση την καθαρότητά του από ξένους μηχανισμούς επιρροής ή επιβολής αποφάσεων, πιστεύοντας στην ειρηνική επίλυση των διαφορών και στην εργασιακή ειρήνη».
Στο πλαίσιο αυτό, δεν προκαλεί καμία κατάπληξη ότι το εργοδοτικό μόρφωμα έχει ενσωματώσει στο καταστατικό του ακόμα και την απεργοκτόνα διάταξη που ψήφισε πριν ένα χρόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ! Συγκεκριμένα, στο άρθρο 8 αναφέρει ότι στην περίπτωση κήρυξης απεργίας, «για την επίτευξη της απαρτίας απαιτείται η παράσταση του 1/2 των ταμειακά τακτοποιημένων μελών». Στο άρθρο 17, εξάλλου, σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι «προτού όμως κηρυχθεί η απεργία ή οποιαδήποτε μορφή αυτής, θα πρέπει να εξαντληθούν οι διαπραγματεύσεις για ειρηνική επίλυση των διαφορών»...
Σημαντικό είναι ακόμα να υπενθυμίσουμε ότι το μόρφωμα φτιάχτηκε στα τέλη Ιούλη του 2018 και η ίδρυσή του εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο εντός τριών ημερών, όταν για άλλα σωματεία κάνει μήνες. Δημιουργήθηκε ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις της εργοδοσίας με την ΕΝΕΔΕΠ για τη ΣΣΕ. Στις ανακοινώσεις του το μόνο που κάνει είναι να επιτίθεται στην ΕΝΕΔΕΠ, δεν διατυπώνει κανένα αίτημα!
Τα τσιράκια που εμφανίζονται ως συνδικαλιστές έχουν ήδη προλάβει να «κολλήσουν ένσημα» απεργοσπάστη, δηλώνοντας ότι δεν συμμετέχουν σε απεργίες. Παραμονές της τελευταίας πανεργατικής απεργίας έβγαλαν ανακοίνωση στην οποία έλεγαν: «Δεν είμαστε επαγγελματίες συνδικαλιστές και ούτε ξέρουμε από κόλπα κομματικά, είμαστε όμως τίμιοι, εργατικοί και νοιαζόμαστε για τις δουλειές (...) Δεν συμμετέχουμε στην απεργία την Τετάρτη 28/11. Δεν σκύβουμε το κεφάλι σε κανέναν. Εμείς στοχεύουμε μόνο σε πράξεις. Δεν κάνουμε πολιτική». Αυτά δήλωσαν εκείνοι που οι γονυκλισίες στα αφεντικά τους είναι καθημερινή στάση ζωής τους.
Παράλληλα, η εργοδοσία έχει την αμέριστη στήριξη του κρατικού μηχανισμού. Πέντε απεργίες πήγε η εργοδοσία στα δικαστήρια μέσα σε λίγους μήνες. Και τις πέντε η αστική Δικαιοσύνη τις έβγαλε παράνομες. Κάθε φορά μάλιστα ανέσυρε και μία ακόμα νομική διάταξη για να βγάλει την επόμενη απεργία παράνομη, όταν πλέον δεν συνέτρεχαν οι λόγοι που είχε επικαλεστεί προηγουμένως. Γεγονός που δείχνει και το πόσο ανεξάντλητη σε όπλα κατά των εργατών είναι η αντεργατική νομοθεσία που διαμορφώνουν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του κεφαλαίου.
Η αγωνιστική στάση των εργατών, με μπροστάρη την ΕΝΕΔΕΠ, έχει αναγκάσει ένα μονοπώλιο όπως η COSCO, μαζί και τους εργολάβους, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν σειρά μεθοδεύσεων προκειμένου να τους σταματήσουν. Τους ανησυχεί η ενίσχυση του αγώνα των εργαζομένων, του πραγματικού τους σωματείου, γι' αυτό έτρεξαν να φτιάξουν το εργοδοτικό «σωματείο», γι' αυτό εμφάνισαν ως ΣΣΕ αυτό το σκουπίδι, μήπως και τους ξεγελάσουν, γι' αυτό στέλνουν συνέχεια τις απεργίες στα δικαστήρια, τα οποία με τη σειρά τους τις βγάζουν παράνομες.
Οσο περισσότερο δείχνουν αυτό το άγχος η εργοδοσία και τα στηρίγματά της, τόσο πιο πολύ φαίνεται πόσο σημαντικός είναι ο αγώνας που δίνουν οι εργάτες και το σωματείο τους, πόση δύναμη διαθέτουν οι εργάτες όταν αποφασίζουν να αγωνιστούν.
Οι μάχες που έχουν δώσει μέχρι τώρα οι εργάτες στις προβλήτες του λιμανιού του Πειραιά αποτελούν πολύτιμο εφόδιο για τη συνέχεια. Η πράξη δείχνει ότι η ΕΝΕΔΕΠ είναι το αποκούμπι των εργατών και μπορεί να γίνει ακόμα πιο δυνατό και ισχυρό σωματείο, όσο περισσότεροι εργάτες το αγκαλιάσουν. Μέσα από αυτό, με ενιαία δράση και σαφή ταξικό προσανατολισμό, μπορούν να αντιμετωπίσουν την εργοδοσία και τα τσιράκια της, να διεκδικήσουν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους.