ΜΑΔΡΙΤΗ.--
Σε κινητοποιήσεις με στάσεις εργασίας και συγκέντρωση έξω από το Κοινοβούλιο προχώρησαν οι Συνομοσπονδίες Εργαζομένων της Ισπανίας, CCOO (Εργατικές Επιτροπές - συμμετέχουν και τα μέλη του μεταλλαγμένου ΚΚ Ισπανίας) και UGT (Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων - συμμετέχουν τα μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος) καταγγέλλοντας τις απολύσεις που κάνουν οι επιχειρήσεις λόγω ασθένειας των εργαζομένων. Οπως σημειώνεται, το φαινόμενο είναι διαδεδομένο στη χώρα και βασίζεται στην εργατική νομοθεσία του 2012 και το άρθρο 52, της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος του Μαριάνο Ραχόι. Βάσει αυτού, ο εργοδότης μπορεί να απολύει έναν εργαζόμενο αν απουσιάζει - έστω και δικαιολογημένα - κατά το 20% των εργάσιμων ημερών σε δύο μήνες και επίσης αν κατά το προηγούμενο 12μηνο οι απουσίες του φτάνουν στο 5% των εργάσιμων ημερών, ή στο 25% στο τετράμηνο.
Το ζήτημα αυτών των απολύσεων ήρθε και πάλι στην πρώτη γραμμή μετά από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ισπανίας, στις 29 Οκτώβρη, να κρίνει «νόμιμη» την απόλυση εργαζόμενου σε επιχείρηση στη Βαρκελώνη λόγω αναρρωτικής άδειας το 2017. Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά εργαζόμενο σε κουζίνα ξενοδοχειακής μονάδας, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά εν ώρα εργασίας και πήρε αναρρωτική άδεια. Στο Εργατοδικείο της Βαρκελώνης αρχικά είχε κριθεί άκυρη η απόλυση, αλλά στη συνέχεια η εταιρεία πήγε στο ανώτερο δικαστήριο και ...δικαιώθηκε.
Τα συνδικάτα θεωρούν πως η απόφαση αυτή προκαλεί «την κατοχύρωση της υπεροχής της παραγωγικότητας και των επιχειρηματικών κερδών έναντι δικαιωμάτων των εργαζομένων, όπως του δικαιώματος της εργασίας και της ανάκτησης της υγείας μετά από ασθένεια». Κάτι που θα αναγκάζει τους εργαζόμενους «να επιστρέφουν στην εργασία τους χωρίς να έχουν αναρρώσει πλήρως, από φόβο μην απολυθούν, με όλους τους επακόλουθους κινδύνους που αυτό μπορεί να εγκυμονεί για τους ίδιους και τους συναδέλφους τους».
Το υπαρκτό ζήτημα αξιοποιούν οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των δύο Συνομοσπονδιών για να πιέσουν για το σχηματισμό σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης υπό τον Πέδρο Σάντσεθ, που υποτίθεται θα αναιρέσει τις αντεργατικές διατάξεις του Εργατικού Κώδικα, καλλιεργώντας γενικότερα αυταπάτες για φιλολαϊκή διαχείριση.