Η χρονιά που έφυγε, κατά το ήμισυ, ανήκει στον ΠΑΟΚ. Η «αυγή» του νέου αιώνα επιφύλασσε στο «δικέφαλο του βορρά» μια χαρά - την κατάκτηση του τροπαίου - που περίμενε πολλά χρόνια. Γύρισε ο τροχός και κατάφερε να στεφθεί πανάξια κυπελλούχος, με (δικαιότατα) αντίπαλό του στον τελικό, τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Η διοργάνωση, που πλέον αναπαύεται στην αγκαλιά της ιστορίας, ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες, με θετικά αλλά και πολλά αρνητικά.
Είχε θέαμα, αγωνία, ανατροπές αλλά και «κατάμαυρες σελίδες» συνεπεία της αρρωστημένης κατάστασης που διέπει εν γένει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Κορωνίδα του κατήφορου η πρώτη αναμέτρηση ΑΕΚ - Ολυμπιακού, το Γενάρη. Τα (δικαιολογημένα ή όχι ελάχιστη σημασία έχει) παράπονα των γηπεδούχων από τη διαιτησία (υποτίθεται πως) αποτέλεσαν την απαρχή για σκηνές... ροκ. Από τις κερκίδες αλλά για λίγο και μέσα από το γήπεδο ανεξέλεγκτοι οπαδοί, δίκην κεφαλοκυνηγών, εκτόξευαν ότι βάζει ανθρώπου νους εναντίον κάθε τι «ερυθρόλευκου». Μόνο από τύχη δε θρηνήσαμε θύματα και από τις δύο ομάδες.
Η ξεφτίλα συνεχίστηκε και εντός αγωνιστικού χώρου. Το παιχνίδι δεν τελείωσε ποτέ, αφού η αποβολή των Ζήκου - Νικολαΐδη από τον Ποντίκη, ήταν το εφαλτήριο (;) κωμικοτραγικών καταστάσεων. Αποκορύφωμά τους; «Κιτρινόμαυροι» υπεύθυνοι (;)... ανάγκασαν τους παίχτες να... πέφτουν σαν τα κοτόπουλα, μ' αποτέλεσμα η αναμέτρηση να διακοπεί. Οσα μπορεί κάποιος να πει για το «μαύρο» εκείνο βράδυ, συμπυκνωμένα υπάρχουν στις κουβέντες του Στέλιου Μανωλά: «Ολοι γνωρίζουν για ποιο λόγο γίνονται όλα όσα συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν. Εξυπηρετούν κάποιους αλήτες, που βρίσκονται στο χώρο, ενώ κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή».
Ας επιστρέψουμε όμως στο γιορταστικό και θετικό μέρος της διοργάνωσης. Για να δηλώσει «παρών» στον τελικό της 12ης Μάη ο ΠΑΟΚ, ξεπέρασε εαυτόν και αντιπάλους. Πιο συγκεκριμένα ξεπέρασε τα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα (που οδήγησαν τους παίχτες μέχρι και σε απεργία), αλλά και τις ομάδες που βρήκε στο δρόμο του. Συνολικά σε 16 παιχνίδια, η ομάδα του Μπάγεβιτς μέτρησε 13 νίκες, 2 ισοπαλίες και μόλις μια -ανώδυνη - ήττα από τον Απόλλωνα Αθηνών. Τα γκολ 47-15. Στη φάση των ομίλων οι «ασπρόμαυροι» τερμάτισαν πρώτοι (5ος όμιλος) έχοντας σε 10 ματς, 9 νίκες και μια ισοπαλία (35-10 γκολ). Στη φάση των «16» αντιμετώπισαν τον Αρη στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης και τον απέκλεισαν (1-1, 2-0). Στα προημιτελικά το έργο ήταν πιο εύκολο και με 2 νίκες (2-0, 2-1) απέναντι στην Ξάνθη, μπήκαν στην κληρωτίδα μαζί με τον Ηρακλή, τον Ολυμπιακό και τον Απόλλωνα Αθηνών. Η τύχη τους χαμογέλασε και η κλήρωση έβγαλε αντίπαλο την Ελαφρά Ταξιαρχία. Με συνολικό σκορ 5-3 (5-2, 0-1) πήραν το εισιτήριο για τον τελικό.
Στην απέναντι πλευρά ο Ολυμπιακός βίωσε το στίχο «ότι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο». Εφτασε στην... πηγή (τελικό) «διά πυρός και σιδήρου» (κυριολεκτικά και μεταφορικά), αφού (μεταξύ άλλων) βρήκε μπροστά του ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Ηρακλή. Κατάφερε όμως πανηγυρικά να ξεπεράσει τα εμπόδιά τους και να πλησιάσει... μια ανάσα από το νταμπλ. Συνολικά σε 16 παιχνίδια, η ομάδα του Λεμονή μέτρησε 14 νίκες, μία ισοπαλία και μία ήττα, με γκολ 58-16. Στη φάση των ομίλων οι «ερυθρόλευκοι» τερμάτισαν στην πρώτη θέση (6ος όμιλος), έχοντας σε 10 ματς, 9 νίκες και μια βαριά ήττα (0-3) από το Αιγάλεω (39-9 γκολ). Στη φάση των «16» απέκλεισαν την ΑΕΚ συντρίβοντάς την 6-1 στον επαναληπτικό του παιχνιδιού - ντροπή που είχε κατακυρωθεί στα χαρτιά (2-0) υπέρ τους. Στην προημιτελική φάση αντιμετώπισαν τον Παναθηναϊκό. Το πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ έληξε 1-1 και άφηνε ανοιχτούς λογαριασμούς, ενόψει της ρεβάνς στη Λεωφόρο, που ο Ολυμπιακός τη μετέτρεψε σε «υγιεινό περίπατο», κερδίζοντας 4-1 και επιτυγχάνοντας μια από τις σημαντικότερες νίκες στη σύγχρονη ιστορία του. Στον ημιτελικό σε ένα ματς - διαφήμιση του ποδοσφαίρου νίκησε 5-4 τον αξιόμαχο Ηρακλή στο ΟΑΚΑ και σε συνδυασμό με τη νίκη στο Καυταντζόγλειο (1-0) πήρε το εισιτήριο για τον τελικό.
Στις 12η Μάη λοιπόν, στη Ν. Φιλαδέλφεια, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός διεκδίκησαν το δεύτερο τη τάξει ποδοσφαιρικό τρόπαιο. Σε μια θεαματική αναμέτρηση οι «ασπρόμαυροι» νίκησαν κατά κράτος τους «ερυθρόλευκους» σε απόδοση και σκορ [4-2 (4' Εγκωμίτης, 31' Μπορμπόκης, 46' Γ. Χ. Γεωργιάδης, 84' Ναλιτζής - 65' Τζόρτζεβιτς, 88' Χούτος)]. Ετσι στέφθηκαν κυπελλούχοι και μετά από 15 χρόνια γεύτηκαν τη χαρά ενός τίτλου, γεγονός που φυσικά πανηγυρίστηκε δεόντως.