Δεύτερον, την κατάργηση ακόμη και της λεγόμενης τριμερούς χρηματοδότησης, όπως αυτή είχε καθιερωθεί με τον λεγόμενο νόμο Σιούφα. Μαζί με την τριμερή, καταργούνται και οι κρατικές επιδοτήσεις προς το ΙΚΑ, έναντι του κόστους της κυβερνητικής «κοινωνικής πολιτικής», όπως και οι όποιες άλλες κρατικές ενισχύσεις.
Τρίτον, την καθιέρωση συνολικής κρατικής ενίσχυσης προς το ΙΚΑ ίσης με το 1% του ΑΕΠ. Πόση είναι αυτή για το 2003; Μόλις 470 δισ., ενώ μόνο με την «τριμερή» και χωρίς τον υπολογισμό άλλων παραμέτρων θα ξεπερνούσε τα 700 δισ.
Τι δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, μετά απ' αυτές τις εξαγγελίες; Τα εξής: «Οφείλω να τονίσω ότι οι παραμετρικές ρυθμίσεις σε συνδυασμό με τις σημερινές ανακοινώσεις δρομολογούν θετικές εξελίξεις στην κατεύθυνση ενός οικονομικά βιώσιμου και κοινωνικά δίκαιου ασφαλιστικού συστήματος της χώρας και φυσικά δικαιώνουν τις προσπάθειες και τους αγώνες των εργαζομένων».
Μονίμως ικανοποιημένος αυτός ο άνθρωπος...