Οι νησιωτικοί χάρτες αποτελούν ένα ξεχωριστό γεωγραφικό και ιστορικό είδος, το οποίο «ριζώνει στην αρχαιότητα, στα έπη του Ομήρου και του Βιργιλίου και στη γεωγραφική φιλολογία που ξεπήδησε από αυτά», σημειώνει προλογικά ο συγγραφέας. Ουσιαστικά τα νησολόγια είναι περισσότερο καλλιτεχνικά έργα παρά χάρτες, αφού στην εποχή που δημιουργήθηκαν δεν υπήρχαν οι δυνατότητες πιστής γεωγράφησης και χαρτογράφησης ενός τόπου. «Τα νησολόγια είναι πνευματικό προϊόν της Αναγέννησης. Η νησολογία της Φλωρεντίας και της Βενετίας ουσιαστικά είναι λογοτεχνία, η οποία απλώς εισάγει ως βοήθημα τη χαρτογραφία», όπως χαρακτηριστικά τόνισε, στη χτεσινή παρουσίαση του βιβλίου, ο καθηγητής Βασίλης Παναγιωτόπουλος.
Για το βιβλίο μίλησαν ο πρόεδρος του Μουσείου Μπενάκη, Μαρίνος Γερουλάνος, η εκδότρια, Ειρήνη Λούβρου, η ομότιμη καθηγήτρια Μεσαιωνικής Ιστορίας στη Γαλλία, Αικατερίνη Κουμαριανού, ο Δημήτρης Καλοκύρης και ο συγγραφέας, ο οποίος επισήμανε: «Ακολούθησα μια ιδιότυπη μεθοδολογία, προσπαθώντας να αναλύσω την ομορφιά, αλλά και τη μοναξιά των ελληνικών νησιών που άνθισαν σε αλλοτινούς καιρούς και τα οποία, αν και εγκαταλειμμένα, σήμερα ενεργοποιούν τη νόησή μας».