Αποσπασματικά αντιπλημμυρικά έργα εισηγήθηκε χθες η περιφερειακή αρχή
Το ζήτημα της Πολιτικής Προστασίας της Αττικής συζητήθηκε χτες στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, σε ειδική συνεδρίαση. Παρεμβαίνοντας ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης», κατήγγειλε την πολιτική που τα δίνει όλα για την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων αγνοώντας τις λαϊκές ανάγκες, αρκείται στο 112, που η κατάχρησή του θα οδηγήσει να την ...πατήσουμε όπως με το «ο λύκος στα πρόβατα», ενώ όλα ανάγονται στην ατομική ευθύνη.
Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Σήμερα κάνουμε μια συζήτηση (...) Είναι σαν να υπάρχει ένας ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο και κανένας να μη θέλει να τον δει. Οτι υπάρχει μια πολιτική που εφαρμόζεται και πλέον έχει παράξει έργο, είναι η πολιτική που ακολουθήθηκε από το 2012 και εκχώρησε αρμοδιότητες, υπηρεσίες και έργα, που γίνονταν από δημόσιες υπηρεσίες, στην επιχειρηματική δράση, για την τόνωση της κερδοφορίας της.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει μειωθεί στους μισούς της υπαλλήλους, και αυτοί οι υπάλληλοι ασφαλώς είναι σε κρίσιμες υπηρεσίες, ιδιαίτερα Τεχνικές Υπηρεσίες. Αντίστοιχα έγινε στους δήμους, στην κεντρική διακυβέρνηση, με τα πιο εμβληματικά παραδείγματα τις Δασικές Υπηρεσίες, όπου δεν υπάρχει ούτε ένας δασεργάτης αλλά κάθε τόσο παίρνονται εποχικοί υπάλληλοι, μπαίνουν εταιρείες και κάνουν το κάθε έργο. Και το διαβόητο "AntiNero" (πρόγραμμα προστασίας δασών) έτσι θα γίνει, ένα έργο που θα μπορούσε να το κάνει η Δασική Υπηρεσία με πέντε φορές κάτω την τιμή. Με αποτελέσματα να φεύγει ο εργολάβος και να αφήνει αυτά που καθάρισε, τα αποκαΐδια, για να είναι προσάναμμα για τους επόμενους. Αυτά είναι τα έργα που γίνονται».
Σχετικά με την αντιπλημμυρική θωράκιση, ο Γ. Πρωτούλης ανέδειξε ότι η Περιφέρεια Αττικής δεν έχει τις υποδομές, τα εργαλεία, τους ανθρώπους, το επιστημονικό δυναμικό να καθαρίσει έστω και ένα μέτρο ρέματος: «Αν δεν υπάρχει επιχειρηματικό ενδιαφέρον, δεν χρηματοδοτείται το έργο (...) Στο Ελληνικό, π.χ., το αντιπλημμυρικό γίνεται διότι υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον. Στη Δυτική ή στην Ανατολική Αττική, όπου δεν υπάρχει, άστους να πνίγονται. Αν προσθέσουμε στα 53 έργα της Περιφέρειας και τα 8 του υπουργείου, αυτά είναι όλα κι όλα. Γίνονται αποσπασματικά, με μελέτες απαρχαιωμένες, που δεν απαντάνε στα σύγχρονα ζητήματα, γιατί όταν μελετήθηκαν όσα ανακοινώσατε, έχουν ανακοινωθεί και έχουν μπει στους προϋπολογισμούς από το 2011 τα περισσότερα. Αυτές οι μελέτες μιλάνε για ένα άλλο περιβάλλον (...) Ελεγε χτες ο Β. Κικίλιας πως πήγαν καλά με τις φωτιές. Δεν έχει μείνει ούτε ...δυόσμος, έχουν καεί 500.000 στρέμματα τα τελευταία χρόνια. 253.000 στρέμματα καμένα το 2022, 210.000 το 2023, 110.000 το 2024. Αυτό είναι το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί που κάνει τις μελέτες ακόμα και αυτών των αποσπασματικών έργων, έργα που δεν απαντάνε στο πραγματικό πρόβλημα».
Αναφέρθηκε πιο αναλυτικά στον Κηφισό, στη μελέτη που έχει γίνει για τη διαχείριση κινδύνου πλημμύρας στην Αττική, του ΥΠΕΚΑ, τονίζοντας: «Διαφωνούμε στον προσανατολισμό, αλλά δίνει στοιχεία, όπως ότι ο Κηφισός παροχετεύει πάνω από 70% των υδάτων που πέφτουν στην Αττική. Για τον Κηφισό το 1994 θεσπίστηκε η προστασία του με ΠΔ που προέβλεπε δύο ζώνες προστασίας εκατέρωθεν του ποταμού, έκτασης 12.500 στρεμμάτων. Στην πρώτη ζώνη απαγορευόταν κάθε είδους δόμηση, πλάτους 50 μέτρων εκατέρωθεν, επιτρεπόταν μόνο γεωργική χρήση σε ορισμένα σημεία. Δεύτερη ζώνη προστασίας πέραν της πρώτης (...) όπου η δόμηση επιτρεπόταν σε μικρό συντελεστή και πολύ ήπιες χρήσεις. Προβλεπόταν και μια δεκαετής προθεσμία για την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων που βρίσκονταν μέσα στη ζώνη προστασίας. Σήμερα πρόκειται για κάποια τεράστια πολυκαταστήματα στου Ρέντη, στη Νίκαια, που δεν έχουν φτωχαδάκια. Αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ φτιάχτηκε και φορέας ανάπλασης και διαχείρισης του Κηφισού στις αρχές του 2000, το ίδιο το κράτος παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 έφτιαξε πάνω στον Κηφισό, από τις Τρεις Γέφυρες έως το Φάληρο, τη Λεωφόρο Κηφισού για τις ανάγκες του Ολυμπιακού δακτυλίου. Ολες οι μελέτες λένε ότι είναι μια ωρολογιακή βόμβα, διότι δεν έχει διευθετηθεί κανένα παραρεμάτιο έργο που να καταλήγει σε αυτό».
Αναφερόμενος στο ρέμα της Εσχατιάς, που ξεκινάει από την Πάρνηθα και καταλήγει στον Κηφισό, ο Γ. Πρωτούλης σημείωσε ότι έχει στοιχίσει 300.000 ευρώ έως τώρα (από 200.000 που ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός) η κατασκευή αυτού του έργου και έχει προκαλέσει τις πλημμύρες του 2013, του 2014, του 2015 στη Δυτική Αθήνα, με πέντε νεκρούς. Κατήγγειλε ότι στην περιοχή της Αυλίζας στον δήμο Αχαρνών υπάρχουν βουνά από χώματα από το έργο δίπλα στο αδιευθέτητο ρέμα, με τεράστιους κινδύνους για τους κατοίκους. Την ίδια κατάσταση κατήγγειλε και στην πυροπροστασία.
Και οι άλλοι περιφερειακοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Εύη Γεωργιάδου, Βασίλης Πετρόπουλος και Στέλιος Μπενετάτος, ανέδειξαν ότι η αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ βάζει στο ζύγι του «κόστους - οφέλους» ό,τι αφορά τις λαϊκές ανάγκες, όπου είναι επιλεκτικά ανίκανο, κάτι που φαίνεται και στην Πολιτική Προστασία. Και σε ό,τι αφορά την αντιπλημμυρική θωράκιση, γίνεται αποσπασματικά, χωρίς συνολικό σχεδιασμό, όπως και σχετικά με τους αντισεισμικούς ελέγχους, τους κινδύνους από Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Εκτασης, την απομάκρυνση επικίνδυνων βιομηχανικών δραστηριοτήτων μέσα σε κατοικημένες περιοχές, όπως στο Πέραμα, με τα καζάνια των μονοπωλίων του πετρελαίου. Και κατέληξαν ότι απάντηση σε όλα αυτά μπορεί να δώσουν οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους.
Από την περιφερειακή αρχή ο περιφερειάρχης Νίκος Χαρδαλιάς, εκλεκτός της ΝΔ, εκθείασε το έργο που έχει γίνει τα τελευταία 5 χρόνια, μίλησε για περιορισμένους πόρους και έργα με παλιές μελέτες, που όμως πρέπει να προχωρήσουν, για να καταλήξει πάλι σε εκκλήσεις ενότητας, ενώ σε μια ...έκρηξη ειλικρίνειας είπε ότι ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση έχουν όλοι όσοι κυβέρνησαν και οι τοπικές αρχές που δεν διεκδίκησαν δυναμικά.
Οι παρατάξεις των ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ κινήθηκαν στις γνωστές διαχειριστικές - τεχνοκρατικές προτάσεις τους, αφού συμφωνούν στρατηγικά με την πολιτική που εφαρμόζεται για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των συμμαχιών της, ΕΕ και ΝΑΤΟ.