Κομβικές οι ναυπηγικές δυνατότητες εν μέσω σφοδρού ανταγωνισμού για την πρωτοκαθεδρία
Στο φόντο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με βαρόμετρο τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα, η διερεύνηση για μια τέτοια κίνηση είχε ξεκινήσει ήδη υπό την προεδρία Μπάιντεν, ενώ η τελική απόφαση από τον Τραμπ αναμένεται να ανακοινωθεί το πιθανότερο στις αρχές Απρίλη.
Υπενθυμίζεται ότι διάφορες εκθέσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας - ανάμεσα σ' αυτές και του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού - επισημαίνουν τη μεγάλη ναυπηγική δυνατότητα της Κίνας, μέχρι και 232 φορές πάνω απ' αυτήν των ΗΠΑ! Ετσι, όσο επιδίωξη του μέτρου είναι μέσω των εσόδων η τόνωση της αμερικανικής ναυπηγικής δραστηριότητας, άλλο τόσο είναι και ο περιορισμός της κινεζικής. Αλλωστε, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα για το έμμεσο κέρδος των ΗΠΑ, η ώθηση ναυτιλιακών εταιρειών να ψάξουν ναυπηγεία εκτός Κίνας το πιθανότερο είναι ότι δεν σημαίνει πως θα καταλήξουν σε αμερικανικά, αλλά σε χώρες - συμμάχους, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Ετσι κι αλλιώς, σε μια περίοδο κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και προπαρασκευής για γενικευμένη πολεμική εμπλοκή, η ναυπηγική βιομηχανία αποκτά σημαντικότερο ρόλο: Αφενός στην ίδια τη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων, καθώς ο στόλος της Κίνας είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο με πάνω από 370 πλατφόρμες και αναμένεται να αυξηθεί σε 435 πλοία μέχρι το 2030, σε αντίθεση με την υπάρχουσα κατάσταση στις ΗΠΑ, όπου ως στόχος αναφερόταν μέχρι πρόσφατα από το Πεντάγωνο τα 350 επανδρωμένα πλοία μέχρι το 2045. Αφετέρου στην αξιοποίηση των εμπορικών πλοίων στις πολεμικές συγκρούσεις και, πριν απ' αυτές, στον κομβικό τομέα της επιμελητείας και των logistics.
Οσον αφορά την άλλη πλευρά, έχουν καταγραφεί οι πρώτες αντιδράσεις, με την Κινεζική Ενωση Εφοπλιστών (China Shipowners' Association - CSA) να καταγγέλλει ότι οι σχετικές προτάσεις παραβιάζουν τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, καθώς και τις αποφάσεις επίλυσης διαφορών από τον ΠΟΕ. Σημειωτέον, στη CSA ανήκει και η «COSCO Shipping», η οποία έχει μεγάλη δραστηριότητα και στην Ελλάδα.
Η τυχόν εφαρμογή των τελών και οι όποιες συνέπειες γίνεται κατανοητό πως δεν αφορούν μόνο τις εν λόγω χώρες. Είναι χαρακτηριστικό εξάλλου ότι σύμφωνα με στοιχεία το περασμένο έτος τα κινεζικά ναυπηγεία παρέδωσαν το 53% της παγκόσμιας χωρητικότητας. Ειδικότερα για το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι από τα περίπου 600 πλοία που έχουν παραγγείλει οι Ελληνες εφοπλιστές, τα 400 κατασκευάζονται σε κινεζικά ναυπηγεία.
Στην επιφάνεια έχουν έρθει και οι πρώτοι υπολογισμοί για την ετήσια επιβάρυνση ευρωπαϊκών ναυτιλιακών ομίλων από τα λιμενικά τέλη στις ΗΠΑ, όπως οι MSC και «Maersk», η οποία θα φτάσει τα 2 δισ. και 1,2 δισ. δολάρια αντίστοιχα.
Παράλληλα, στελέχη της παγκόσμιας ναυτιλίας προειδοποιούν για τις επιπτώσεις στην ίδια την οικονομία των ΗΠΑ και ειδικά στις αλυσίδες εφοδιασμού, προειδοποιώντας ότι το ετήσιο κόστος, που θα φτάσει στους Αμερικανούς καταναλωτές θα είναι 30 δισ. δολάρια, ενώ αναλόγως θα επηρεαστούν και οι εξαγωγές.