Το προκληκτικό της πρόσωπο δείχνει και πάλι η ισραηλινή βαρβαρότητα. Ο πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα, Ντ. Σασόν, εκπρόσωπος του κράτους με τα αιματοβαμμένα χέρια που καθημερινά ξεκληρίζει έναν ολόκληρο λαό, είχε το θράσος να αποστείλει επιστολή διαμαρτυρίας στον Μίκη Θεοδωράκη και τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στη χτεσινή συναυλία για τα παιδιά της Παλαιστίνης. Μια συναυλία για τα πληγωμένα από την ισραηλινή θηριωδία βλαστάρια, που διοργανώθηκε από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βρεφονηπιαγωγών ΤΕΙ, με τη στήριξη έξι δήμων (Νίκαιας, Περάματος, Κερατσινίου, Κορυδαλλού, Δραπετσώνας και Ρέντη) και τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν στους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα» για την ανακούφιση των παιδιών της Παλαιστίνης. Ο Ντ. Σασόν καταφεύγει σε «μάθημα ευαισθησίας» ότι «τα παιδιά είναι πάντα παιδιά, όπου και εάν βρίσκονται, ανεξάρτητα από την πλευρά της διένεξης, στην οποία γεννήθηκαν». Κάτι για το οποίο η κυβέρνησή του ποτέ δεν έδειξε την παραμικρή ευαισθησία, καθώς οι καθημερινές κτηνωδίες της έχουν σε μεγάλο μέρος τους ως στόχο τα παιδιά της Παλαιστίνης. Παιδιά που σκοτώνονται και τραυματίζονται από τις ισραηλινές σφαίρες, που ασφυκτιούν από την κατοχή, που είναι ανήμπορα να γευτούν τις χαρές της ζωής. Σύμφωνα με στοιχεία της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ (μέχρι τον Απρίλη), στην Παλαιστίνη από την αρχή της Ιντιφάντα σκοτώθηκαν 279 παιδιά (230 από την Παλαιστίνη, 48 από το Ισραήλ και ένα άλλης εθνικότητας), ενώ τραυματίστηκαν πάνω από 7.000. Η ευθύνη άραγε γι' αυτά τα σκοτωμένα και πληγωμένα παιδιά δεν ανήκει στο ίδιο το Ισραήλ;
Ο κ. Σασόν δε δίστασε μάλιστα ν' απαντήσει στις πρόσφατες δηλώσεις του Γιώργου Νταλάρα για τις πιέσεις που ασκήθηκαν προκειμένου να πέσουν οι τόνοι στο Παλαιστινιακό και να μην πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις συμπαράστασης. Ενοχλήθηκε από τις καταγγελίες του «πολύ αγαπητού στο Ισραήλ» καλλιτέχνη (αλήθεια, προς τι η υποσημείωση;), αλλά και από τη συμπαράσταση του ελληνικού λαού στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, αναφέροντας πως οι μόνες εκδηλώσεις που έγιναν ήταν για τους Παλαιστίνιους, ενώ αγνοήθηκαν τα «δεινά των Ισραηλινών από τις δολοφονικές τρομοκρατικές επιθέσεις».
Ως προς την προέλευση των πιέσεων, αυτή μάλλον γίνεται ξεκάθαρη από την ίδια την επαίσχυντη επιστολή του κ. Σασόν. Οσο για τη «μεροληπτική» συμπαράσταση του ελληνικού λαού υπέρ των Παλαιστινίων, ας ψάξει να βρει την απάντηση κάπου ανάμεσα στα ισοπεδωμένα σπίτια της Τζενίν και στους δολοφονημένους.