Ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός (ΣΕΠ) ήταν μέχρι πρόσφατα ένα μάθημα ενταγμένο στο ωρολόγιο πρόγραμμα της τελευταίας τάξης του Γυμνασίου, που για τους περισσότερους μαθητές ισοδυναμούσε με την «ώρα του χαβαλέ». Τώρα, όμως, τα πράγματα αλλάζουν...
Ο ΣΕΠ γίνεται ένα κανάλι μέσα από το οποίο προσπαθούν να διαμορφώσουν στους μαθητές συνείδηση «απασχολήσιμου».
Σύμφωνα με κείμενο του απερχόμενου υπουργού Παιδείας, που χαιρετίζει σ' ένα ιλουστρασιόν φυλλάδιο αυτό το εγχείρημα, ο ΣΕΠ, πέρα από τον παραδοσιακό του ρόλο, αυτόν της πληροφόρησης, εκπαιδεύει το μαθητή, ώστε «να μπορεί να ανιχνεύει και να βρίσκει τις πληροφορίες που του χρειάζονται» και, επιπλέον, τον οδηγεί και τον βοηθά «να συνειδητοποιήσει τις δικές του δυνάμεις και δεξιότητες, για να μπορέσει να προσδιορίσει και να καθορίσει τους επαγγελματικούς του στόχους, με βάση τις συνθήκες που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους».
Ποιες είναι, όμως, οι συνθήκες, που επικρατούν και σε λίγο θα κυριαρχούν στους εργασιακούς χώρους; Η ανεργία είναι ένα δεδομένο, που ο νέος βγαίνοντας στην αγορά εργασίας πρέπει, όχι μόνο να γνωρίζει, αλλά και να το αποδεχτεί. Παραπέρα, η νέα πραγματικότητα με τις αναδιαρθρώσεις στις εργασιακές σχέσεις υπαγορεύει τη γενίκευση του μοντέλου του «απασχολήσιμου». Του νέου, δηλαδή, που η απασχόλησή του θα είναι μερική, θα δουλεύει για κάποιες ώρες, κάποιες μέρες, ανασφάλιστος, ζώντας συνεχώς στην αβεβαιότητα. Κι αυτή την πραγματικότητα ο νέος πρέπει, όχι μόνο να έχει υπόψη του ότι θα την αντιμετωπίσει, αλλά και να τη θεωρήσει μη αναστρέψιμη, να τη δεχτεί σαν «φυσική» εξέλιξη και να μη θελήσει να αντιταχθεί σ' αυτήν.
Ο ΣΕΠ, λοιπόν, μέσα από την αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση, έχει στόχο ακριβώς να κάνει τους νέους να αποδεχτούν χωρίς αντιδράσεις το «μαύρο» μέλλον που τους ετοιμάζουν.
Τα φανταχτερά φυλλάδια του υπουργείου Παιδείας, μας «ενημερώνουν» ότι ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός, πέρα από μάθημα εντός του σχολείου που θα διδάσκεται στη Γ` Γυμνασίου και στην Α` Λυκείου, θα απλώνεται και σ' ένα μηχανισμό εκτός του σχολείου. Γι' αυτό εξαγγέλλουν τη δημιουργία 68 Κέντρων Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) στις έδρες των νομών της χώρας, από τα οποία η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ισχυρίστηκε ότι λειτουργούν τα 16.
Επίσης, εξαγγέλλουν τη λειτουργία κάποιων Γραφείων Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (Γραφεία ΣΕΠ) σε 200 σχολικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Ομως, οι καθηγητές που επιμορφώνονται φέτος για να στελεχώσουν αυτά τα γραφεία είναι μόνο 120, άρα πιθανότατα αυτός θα είναι κι ο αριθμός των γραφείων που θα λειτουργήσουν. Μάλιστα, ο Γερ. Αρσένης έλεγε ότι τα γραφεία αυτά είναι πλήρως εξοπλισμένα, με όλα τα σύγχρονα μέσα και με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ομως, στην «επιμόρφωση» των καθηγητών που θα τα στελεχώσουν δε συμπεριλαμβάνεται μάθημα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές και είναι πιθανόν αυτός ο εξοπλισμός να μην μπορέσει να χρησιμεύει πουθενά, αφού πολλοί δε θα ξέρουν να τον χρησιμοποιήσουν.
Από τα υλικά που δίνονται, τα μαθήματα, τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του προγράμματος επιμόρφωσης των καθηγητών που θα ασχοληθούν με το ΣΕΠ και θα στελεχώνουν τα ΚΕΣΥΠ και τα Γραφεία ΣΕΠ, επιβεβαιώνεται ο βασικός στόχος που καλείται να παίξει ο ΣΕΠ, η δημιουργία, δηλαδή, συνείδησης «απασχολήσιμου».