Την εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και την αντικατάστασή τους με φυτείες ψευδακακίας και λεύκας επιδοτεί το πρόγραμμα «διάσωσης» γεωργικών εκτάσεων. Στόχος της ΕΕ και της κυβέρνησης ο αποκλεισμός των μικρομεσαίων αγροτικών νοικοκυριών από την παραγωγική διαδικασία, για να προωθηθεί γρηγορότερα η συγκέντρωση γης γεωργικής παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοεπιχειρηματιών - νεοτσιφλικάδων.
Ενα ακόμα «δέλεαρ» προς τους Ελληνες αγρότες προσφέρει η ΕΕ, προκειμένου να εγκαταλείψουν τη γεωργική καλλιέργεια και την παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Πρόκειται για το πρόγραμμα με βάση το οποίο η δημιουργία φυτειών - κυρίως με ψευδακακίες και λεύκες - σε γεωργικές καλλιέργειες επιδοτείται με 120.000 δραχμές το στρέμμα, ενώ ο ιδιοκτήτης της «δασωμένης» γεωργικής έκτασης θα λαμβάνει, επί 20 χρόνια, ετήσια επιχορήγηση για την κάλυψη των εξόδων συντήρησης της φυτείας και ένα ποσό ως αντιστάθμιση μέρους της απώλειας εισοδήματος που υφίσταται λόγω της εγκατάλειψης της γεωργικής καλλιέργειας. Κάθε γεωργός που συμμετέχει στο πρόγραμμα μπορεί να «δασώσει» από 2 μέχρι 200 στρέμματα, ενώ μπορούν να συμμετέχουν και οι δήμοι, οι οποίοι, όμως, θα επιχορηγούνται μόνο για τη δημιουργία της φυτείας και όχι για τη συντήρησή της. Μετά τη «δάσωση» και επί 20 χρόνια ο ιδιοκτήτης της έκτασης δε δικαιούται να εκμεταλλευτεί προς ίδιον όφελος τα χωράφια του, ούτε, βεβαίως, να τα ξανακαλλιεργήσει. Και μετά την εικοσαετία μπορεί, εκτός προγράμματος, να υλοτομήσει τα δέντρα.
Το ύψος της επιδότησης για τη δημιουργία της φυτείας είναι, πράγματι, δελεαστικό, αν ληφθεί υπόψη ότι έχει μειωθεί πολύ η αξία πώλησης της γεωργικής γης και έχει συρρικνωθεί δραστικά το γεωργικό εισόδημα, εξαιτίας των αντιαγροτικών πολιτικών της ΕΕ, που εφαρμόζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ως εκ τούτου αρκετοί γεωργοί ξεγελιούνται και σπεύδουν να ενταχθούν στο πρόγραμμα «δάσωσης» γεωργικών καλλιεργειών, αποδεχόμενοι τον αποκλεισμό τους από την παραγωγική διαδικασία και, ως ένα βαθμό, το δικαίωμα στην περιουσία τους.
Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι δε σπεύδουν να ενταχθούν στο πρόγραμμα μόνο, ή κυρίως, αγρότες ορεινών και ημιορεινών περιοχών, που τα χωράφια τους θεωρούνται «οριακής γεωργικής απόδοσης» αλλά και αγρότες του κάμπου. Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι ο Νομός Λάρισας, που βρίσκεται στην «καρδιά» της γεωργικής Ελλάδας, κατατάσσεται πρώτος πανελλαδικά ως προς τον αριθμό συμμετοχής αγροτών στο πρόγραμμα «δάσωσης» γεωργικών εκτάσεων. Συγκεκριμένα, από το 1993, που άρχισε η εφαρμογή αυτού του προγράμματος, συμμετέχουν 802 Λαρισαίοι αγρότες και έχουν «δασωθεί» 1.900 αγροτεμάχια, συνολικής έκτασης 20.000 στρεμμάτων, στη συντριπτική τους πλειοψηφία με φυτείες ψευδακακίας. Εκτός των 20.000 στρεμμάτων που «δασώθηκαν» από γεωργούς, και άλλες γεωργικές εκτάσεις έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα από τους Δήμους Τυρνάβου και Αμπελώνα, καθώς και από κοινότητες του νομού. Πρόκειται για γεωργικές εκτάσεις που βρίσκονται στα πεδινά και είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως επισημαίνουν ο δασάρχης Λάρισας και ο υπεύθυνος για την εφαρμογή του προγράμματος - υπάλληλος του δασαρχείου, «δεν υπάρχει χωριό του νομού, όπου δεν έχει γίνει "δάσωση" γεωργικής έκτασης».
Είναι προφανές ότι και με αυτό το πρόγραμμα η ΕΕ προωθεί τη συρρίκνωση των καλλιεργειών και της αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα, που αυτομάτως οδηγεί στο ξεκλήρισμα και άλλων πολλών αγροτικών νοικοκυριών, στα πλαίσια της πολιτικής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, οι οποίες στόχο έχουν το πέρασμα της γης και της παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοεπιχειρηματιών-νεοτσιφλικάδων. Αλλωστε, αυτό δεν είναι μυστικό. Οπως τονίζει ο δασάρχης Λάρισας, «πρωταρχικός στόχος του προγράμματος είναι να σταματήσει, σε κάποιες εκτάσεις, η γεωργική παραγωγή διαφόρων προϊόντων στα οποία υπάρχει πρόβλημα υπερπαραγωγής τους». Οσον αφορά στην επιδότηση που δίνει η ΕΕ στους αγρότες για να εγκαταλείψουν τις καλλιέργειες, αυτή δεν αποτελεί παρά την πληρωμή μέρους των «θαφτικών» για την «κηδεία» της ελληνικής γεωργίας. Και, βεβαίως, κάποιοι αγρότες που λειτουργούν με τη λογική «απ' το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα», δέχονται να συμμετέχουν στο πρόγραμμα «δάσωσης», συμβάλλοντας, εκόντες - άκοντες, στην εφαρμογή της πολιτικής παραγωγικής «ερήμωσης» της ελληνικής υπαίθρου, με πολλές και ποικίλες επιπτώσεις για τη χώρα μας.
Φυσικά, αυτό το πρόγραμμα δεν είναι το μόνο που συμβάλλει στην εξυπηρέτηση του στόχου της ΕΕ, που είναι να απαλλαγεί από τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και τους Ελληνες αγρότες. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και κινούνται τα προγράμματα για τις χωματερές των αγροτικών προϊόντων, για το ξερίζωμα καλλιεργειών, όπως των αμπελιών, των καπνών κ.ά., για την αγρανάπαυση και την πρόωρη συνταξιοδότηση. Ολα αυτά τα ειδικά προγράμματα εντάσσονται στη γενικότερη αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων, που προωθείται μέσω των περικοπών στις καλλιέργειες - πρόσφατη η διοικητική περικοπή 700.000 στρεμμάτων βαμβακοκαλλιέργειας με απόφαση του υπουργού Γεωργίας Γ. Ανωμερίτη και στα πλαίσια των κατευθύνσεων της ΕΕ - των ποσοστώσεων στην παραγωγή, των προστίμων συνυπευθυνότητας, της απαγόρευσης κατασκευής έργων υποδομής στη γεωργία κ.ά.
Αυτή την αντιαγροτική πολιτική πρέπει και μπορούν ν' ανατρέψουν οι Ελληνες αγρότες με τους αγώνες τους. Και προς αυτή την κατεύθυνση ήδη αρχίζουν προετοιμασίες στη Θεσσαλία και σε άλλες αγροτικές περιοχές της χώρας. Αν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έχουν την εντύπωση ότι με τη «νίκη» του δικομματισμού στις πρόσφατες εκλογές «καθάρισαν» και με τους αγώνες της αγροτιάς, είναι μακριά νυχτωμένοι...