Παλιά ... αμαρτία η αρχαιοκαπηλία
«Αρχαιοκαπηλία και επιστήμη», τιτλοφορείται το πρώτο θέμα του νέου, 70ού, τεύχους του χρονογραφικού και ιστοριοδιφικού περιοδικού της
Αρχαιολογικής Εταιρείας «Ο Μέντωρ». Στο άρθρο, το οποίο υπογράφει ο γενικός γραμματέας της ΑΕ, πρώην έφορος Αρχαιοτήτων, ακαδημαϊκός Βασίλης Πετράκος, αναφέρεται ότι «Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους πλήθος αδημοσίευτων εγγράφων παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί αποκαλύπτουν άγνωστες ενέργειες ή διαφωτίζουν ατελώς γνωστά γεγονότα». Ο Β. Πετράκος επικαλείται ένα έγγραφο, το οποίο μιλά και για την καταστροφή αρχαιολογικών χώρων και για την αρχαιοκαπηλική πώληση αντικειμένων. Πρόκειται για επιστολή που έστειλε στις 20 Απρίλη (2 Μάη) του 1877, ο καθηγητής Αρχαιολογίας, ιδρυτικό μέλος και πρώτος γενικός γραμματέας της ΑΕ, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής στον υπουργό Εξωτερικών, Ε. Δεληγιώργη, στην οποία αναφέρει τις καταγγελτικές διαπιστώσεις του Γερμανού αρχαιολόγου και πρώτου ανασκαφέα της αρχαίας Ολυμπίας, Ερνστ Κούρτιους, για καταστροφή και αρχαιοκαπηλική δράση στους αρχαιολογικούς χώρους της Ολυμπίας, αλλά και της Αθήνας.
Ο Κούρτιους κακίζει τους καταστροφείς των λόφων του Λυκαβηττού και της Πνύκας, τους οποίους κατέτρωγαν τα λατομεία, προκειμένου να υπάρξουν οικοδομικά υλικά για τα Ανάκτορα, και τα αρχοντικά και το Αρσάκειο - το σχολείο των οικονομικοπολιτικά ισχυρών Αθηναίων. Χρησιμοποιούσαν ακόμα και τα - διάσπαρτα στους πρόποδες της Ακρόπολης - μέλη των τραυματισμένων μνημείων του ιερού βράχου. Ο Ραγκαβής, στην επιστολή του - επικαλούμενος και τον Κούρτιους αλλά και τη δική του σχετική διαπίστωση - αναφέρει και ότι «πάμπολλα και σπουδαιότατα έργα αρχαίας τέχνης πωλούνται εις την αγοράν και τινα αρχαιοπωλεία των Αθηνών διασπείρονται εις ιδιωτικά συλλογάς, όπου μένουν άχρηστα διά την τέχνην και την επιστήμην». Δύο αιώνες, περίπου, μετά συμβαίνουν τα ίδια και απαράλλαχτα σε βάρος της αρχαιολογικής μας κληρονομιάς...