Οι επιχειρηματίες παρέκαμψαν το «πλαφόν» της αγορανομικής διάταξης, αξιοποιώντας τα «μονοπάτια» που τους παρέχει η «ελεύθερη αγορά»
Το γεγονός ότι η κερδοσκοπία δεν αντιμετωπίζεται με κινήσεις εντυπωσιασμού και μέτρα περιορισμένης εμβέλειας - όπως τα «μπαλώματα» που επιχείρησε πρόσφατα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης στην αγορανομική διάταξη για υποχρεωτικά ανώτατες τιμές σε ορισμένα προϊόντα που πωλούνται από τα κυλικεία πλοίων, αεροδρομίων, αρχαιολογικών χώρων κλπ - αποδείχτηκε περίτρανα και στην προκειμένη περίπτωση. Είναι φανερό ότι οι πρόσφατες ρυθμίσεις ισοδυναμούν με μια προσπάθεια της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους, από την καθημερινή ακρίβεια και την κερδοσκοπία που οργιάζει και λεηλατεί τα εισοδήματά τους, με διατάξεις περί πλαφόν στις τιμές μιας χούφτας ειδών που πωλούνται από συγκεκριμένους χώρους. Ακόμα, όμως, και σ' αυτή την περίπτωση, στο βαθμό που οι ρυθμίσεις δεν αφορούν το σύνολο των ειδών που προσφέρονται, δεν μπορεί παρά να είναι αναποτελεσματικές.
Οι λεονταρισμοί του υφυπουργού Ανάπτυξης, Γ. Παπαθανασίου, ότι δήθεν το υπουργείο δε θα ανεχτεί «κόλπα» σε καθεστώς «ελεύθερης αγοράς», δεν πιάνουν τόπο. Οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στα κυλικεία - εμπίπτουν στην αγορανομική διάταξη για το πλαφόν - εφαρμόζοντας την παροιμία «το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι», κάνουν χρήση απλώς των προνομίων που τους παρέχει η «ελεύθερη αγορά». Ετσι, μετήλθαν διάφορα τερτίπια από την πρώτη κιόλας στιγμή που τέθηκαν σε ισχύ οι συγκεκριμένες διατάξεις. Ο διαχωρισμός του στιγμιαίου καφέ σε... μικρό και μεγάλο, με το «μικρό» να πωλείται στην υποχρεωτικά ανώτατη τιμή και το «μεγάλο» σε υψηλότερη και οι προκλητικά υψηλές τιμές στα είδη που δεν εμπίπτουν στα πλαφόν της αγορανομικής διάταξης, όπως όλα τα σνακ εκτός από το σάντουιτς και το τοστ με ζαμπόν και τυρί, είναι από τους πιο διαδεδομένους τρόπους.
Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις των επιχειρηματιών, οι οποίοι επικαλούνται τις συμβάσεις που έχουν συνάψει με συγκεκριμένους φορείς ή με το υπουργείο Πολιτισμού (π.χ. στην Ακρόπολη) για την εκμετάλλευση κυλικείων, όπου ορίζονται υψηλότερες τιμές, ο Γ. Παπαθανασίου υποστηρίζει ότι η αγορανομική διάταξη έχει μεγαλύτερη ισχύ από αυτές τις συμβάσεις και καλεί τους επιχειρηματίες να προσαρμόσουν τις τιμές αναλόγως.