Το εξώφυλλο του βιβλίου |
«Στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, ανάμεσα στην Παλαιστίνη και τη Συρία, υπήρχε η χώρα της Φοινίκης.
Ο βασιλιάς της Φοινίκης Αγήνορας και η βασίλισσα Τηλέφασσα είχαν τέσσερα παιδιά, τον Κάδμο, τον Κίλικα, τον Φοίνικα και την Ευρώπη. Ο λαός των Φοινίκων είχε κάνει τεράστια άλματα προόδου, είχαν ανακαλύψει πρώτοι το αλφάβητο και γνώριζαν άριστα την επιστήμη της αστρολογίας και των μαθηματικών.
Η κόρη του Αγήνορα Ευρώπη ήταν πασίγνωστη για την ομορφιά της. Οταν την πρωτοείδε ο Δίας, ο θεός του Ολύμπου, έμεινε έκθαμβος και την ερωτεύτηκε παράφορα. Για να μπορέσει να την κατακτήσει, μεταμορφώθηκε σε έναν κατάλευκο ταύρο και ξάπλωσε στα πόδια της.
Αρχικά η Ευρώπη φοβήθηκε βλέποντας τον ταύρο, όμως μετά άρχισε να του χαϊδεύει τα κέρατα και τελικά κάθισε πάνω στην πλάτη του.
Ο ταύρος έχοντας την Ευρώπη πάνω του, σηκώθηκε και καλπάζοντας άρχισε να απομακρύνεται, πηγαίνοντας πάνω από τα κύματα της θάλασσας προς το μέρος της Κρήτης και της Ελλάδος.
Μόλις πληροφορήθηκε την αρπαγή της κόρης του ο Αγήνορας που την υπεραγαπούσε, κάλεσε μπροστά του τους τρεις γιους του και τη γυναίκα του την Τηλέφασσα.
Τους διέταξε να πάνε όλοι τους για να τη βρουν και να μην επέστρεφαν πίσω χωρίς την Ευρώπη.
Ο χρόνος περνούσε, τα αδέλφια την αναζητούσαν σε όλες τις πόλεις της Κρήτης, της Ασίας και της Ελλάδος, χωρίς να ανακαλύψουν κανένα ίχνος της.
Ο Κάδμος και η Τηλέφασσα, απογοητευμένοι από τη συνεχή αναζήτηση, έφθασαν στη Θράκη, όπου και έγιναν δεκτοί από τους κατοίκους. Η Τηλέφασσα αρρώστησε και παρά τις περιποιήσεις του Κάδμου και των κατοίκων πέθανε. Ο Κάδμος, μαζί με πιστούς συντρόφους που όλο αυτό το διάστημα τον ακολουθούσαν, ξεκίνησε για να πάει στους Δελφούς και να συμβουλευτεί το Μαντείο για το τι μέλλει γενέσθαι.
Η αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία, μεταμορφωμένο σε ταύρο, σε αναγεννησιακή τοιχογραφία |
Για την τοποθεσία της πόλης που θα έκτιζε, σύμφωνα με το χρησμό, έπρεπε να ακολουθήσει μια αγελάδα που θα συναντούσε, έως ότου αυτή θα έπεφτε κάτω από την κούραση.
Στο χώρο που θα σταματούσε η αγελάδα θα ίδρυε την πόλη ο Κάδμος, συμβούλευε ο χρησμός. Φεύγοντας από τους Δελφούς και διασχίζοντας τη Φωκίδα, ο Κάδμος είδε στα κοπάδια του Πελάγοντα, μια αγελάδα, η οποία ήταν απομακρυσμένη από το κυρίως κοπάδι και έφερε στα δύο πλευρά της το σημάδι της Σελήνης.
Ακολουθώντας την αγελάδα, ο Κάδμος με τη συνοδεία του έφτασε στη Βοιωτία, διέσχισε την Κωπαΐδα και το Τηνέριο πεδίο και άρχισαν να ανεβαίνουν τους λόφους.
Στην κορυφή του πρώτου λόφου της εύφορης αυτής πεδιάδος, η αγελάδα γονάτισε και κάθισε στο έδαφος. Ο Κάδμος διαπιστώνοντας ότι ο χρησμός είχε υλοποιηθεί, θέλησε να προσφέρει την αγελάδα αυτή θυσία στη θεά Αθηνά.
Πριν την τελετή της θυσίας, έστειλε ορισμένους συντρόφους του, για να του φέρουν νερό από μια γειτονική πηγή, που λεγόταν πηγή του Αρη. Την πηγή αυτή, όμως, τη φύλαγε ένας δράκοντας, ο οποίος ήταν απόγονος του θεού Αρη.
Ο Δράκοντας βλέποντας τους άνδρες του Κάδμου να πλησιάζουν την πηγή, τους επιτέθηκε και σκότωσε αρκετούς.
Ιδεαλιστική απόδοση της πόλεως των Θηβών με τον Αμφίωνα να παίζει τη λύρα του. Χαλκογραφία J. Gronovio 1764 |
Η θεά Αθηνά παρουσιάστηκε αμέσως μπροστά του και συμβούλεψε τον Κάδμο να σπείρει τα δόντια του δράκου στον παρακείμενο κάμπο. Ο Κάδμος, υπακούοντας στη θεά, άρχισε να φυτεύει στη γη τα δόντια του δράκοντα.
Από τα δόντια άρχισαν να φυτρώνουν δεκάδες απειλητικοί και οπλισμένοι πολεμιστές, τους οποίους ο Κάδμος και οι σύντροφοί του τους ονόμασαν Σπαρτούς.
Βλέποντας όλους αυτούς και διαπιστώνοντας ότι ήταν αδύνατο να τους νικήσει πολεμώντας, σκέφθηκε ότι μόνο αν τους διασπούσε θα κατάφερνε να απαλλαγεί από τους Σπαρτούς.
Κρυμμένος πίσω από ένα βράχο ο Κάδμος, πέταξε ανάμεσά τους ορισμένες πέτρες, οι Σπαρτοί μη γνωρίζοντας από πού έρχονταν οι πέτρες άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται. Κατόπιν άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους και να αλληλοεξοντώνονται.
Από όλους τους Σπαρτούς επέζησαν μόνο πέντε άντρες, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στην ομάδα του Κάδμου.
Ο Κάδμος, για να μπορέσει να εξιλεωθεί από το φόνο του δράκοντα, υπηρέτησε το θεό Αρη οκτώ χρόνια ως δούλος του.
Οταν τέλειωσε η τιμωρία του αυτή, ο Κάδμος ο οποίος είχε την προστασία της θεάς Αθηνάς, ανακηρύχτηκε βασιλιάς των Θηβών.
Ο Κάδμος. Ερυθρόμορφος κρατήρας του 450 π.Χ. |
Ο γάμος του Κάδμου και της Αρμονίας υπήρξε το πιο σημαντικό και αξιοσημείωτο γεγονός.
Στην τελετή του γάμου παρευρέθηκαν όλοι οι θεοί του Ολύμπου, οι οποίοι έφτασαν στην Ακρόπολη των Θηβών, την Καδμεία, κατευθείαν από τον ουρανό.
Ολοι τους έδωσαν στους νεόνυμφους πλούσια δώρα. Ξεχώριζε ένα χρυσό περιδέραιο που δόθηκε στην Αρμονία και ήταν φτιαγμένο από τα χέρια του θεού Ηφαιστου.
Θεωρήθηκε ότι το δώρο αυτό ήταν σταλμένο από την αδελφή του, την Ευρώπη, και ότι η ίδια το είχε πάρει από τον Δία για να το δώσει γαμήλιο δώρο στον αδελφό της.
Στις εορταστικές γαμήλιες εκδηλώσεις, που ήσαν από τις πιο σπουδαίες που έγιναν ποτέ, τραγούδησαν και έψαλαν ύμνους οι Μούσες που κατέβηκαν για τον σκοπό αυτό από τον Ελικώνα.
Η Αρμονία από τον Κάδμο απέκτησε έναν γιο, τον Πολύδωρα και τέσσερις κόρες, την Αυτονόη, τη Σεμέλη, την Αγαύη και την Ινώ, η οποία πήρε το όνομα Λευκωθέα, μετά τη θεοποίησή της.
Το πρώτο τους παλάτι, που ήταν μεγαλόπρεπο, το έκτισαν πάνω στην Ακρόπολη της Καδμείας. Τη Θήβα που έκτισε ο Κάδμος την περιέβαλε με ισχυρά τείχη και με Ακρόπολη που ονομάστηκε Καδμεία.
Για την είσοδο στην πόλη των Θηβών υπήρχαν επτά πύλες, οι οποίες έδωσαν και το όνομα στην πόλη, Θήβα η Επτάπυλος.
Η Θήβα σε ξυλογραφία του 1874 |
Ηλέκτρες πύλες. Ησαν οι κυριότερες και οι πιο μεγάλες της πόλης και από εκεί ξεκινούσε ο δρόμος που οδηγούσε στην Αθήνα. Και οι: Προιτίδες πύλες, Ωγύγιαι πύλες, Κρηναίοι πύλες. Υψιστες πύλες. Ομολωίδες πύλες, Νήιστες πύλες.