Κατρίν Φρο και Αντρέ Ντουσογιέ |
Αν σας αρέσει ο... Μπραμς, το καλό γαλλικό κονιάκ και η αστυνομική λογοτεχνία, και αν, βέβαια, έχετε το χρόνο και την ψυχολογική διάθεση για να «διαβάσετε» Αγκάθα Κρίστι, τότε δε θα απογοητευτείτε! Η ταινία του Πασκάλ Τομά είναι μέσα στη... γραμμή. Μέσα στη γραμμή, παρότι η ταινία γυρίστηκε μακριά από την Αγγλία (το «φυσικό» περιβάλλον της Αγγλίδας συγγραφέα), μιλάει γαλλικά, οι ηθοποιοί είναι Γάλλοι και ο χώρος... γαλλικός.
Η αλλαγή περιβάλλοντος θα μπορούσε να πει κανείς πως την ωφέλησε κιόλας. Πρώτα, γιατί ευτύχησε να έχει δυο θαυμάσιους Γάλλους θεατρικούς, κυρίως, ηθοποιούς (Κατρίν Φρο - Αντρέ Ντουσογιέ), που κρατάνε τους δυο κεντρικούς ρόλους και, δεύτερον, γιατί ο πολύ καλός διευθυντής φωτογραφίας (Ρενάν Πόγιε) «ζωγράφισε» μερικά ανεπανάληπτα κάδρα στη λίμνη Μπουρζέ, στο Σατελάρ και στο Εξ Λε Μπεν. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ένιωθες ότι έβλεπες μια έκθεση ζωγραφικής. Το φυσικό περιβάλλον, οι σκιές και τα χρώματα, οι «καλοντυμένοι» άνθρωποι (κοστούμια Μο Βολινέ), το στιλιζάρισμα, η πόζα, έφτιαχναν μια όμορφη σύνθεση.
Μέσα, λοιπόν, σ' αυτήν τη σύνθεση, το μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι «Οι Αγγελοι Δε Φλυαρούν» κυλάει κάπως αργά, είναι αλήθεια, αρκετά ευρηματικά όμως. Ενα ζευγάρι, που κάποτε δούλευε, μέσα στη δράση και το απρόοπτο, στις μυστικές υπηρεσίες, τώρα σπαταλάει βαρετά το χρόνο του. Ο άντρας, γραφιάς πια στα αδιάφορα γραφεία της υπηρεσίας του και η γυναίκα στο... νοικοκυριό! Και οι δυο πλήττουν αφάνταστα. Και αν δεν είχαν το χιούμορ και τους μεταξύ τους έξυπνους διαλόγους, θα πλαντάζανε.
Από αυτόν το λήθαργο, τους βγάζει μια επίσκεψη, που έκαναν στη θεία τους, η οποία ζει μισότρελη σε έναν οίκο ευγηρίας. Εκεί, όση ώρα ο άντρας μιλούσε με τη θεία του, η «μύτη» της γυναίκας του ανακάλυπτε πράγματα και θάματα. Διάφορα ανεξήγητα αινίγματα. Εξαφανίσεις ηλικιωμένων γυναικών, δολοφονίες μικρών παιδιών... Το αστυνομικό δαιμόνιο των τέως πρακτόρων μπαίνει σε δράση. Το ήρεμο τοπίο των γαλλικών Αλπεων παίρνει φωτιά.
Η ταινία, παρότι μεταφέρει την ιστορία στις μέρες μας, δεν υποκύπτει στη βία. Δεν υπάρχουν μαχαιρώματα, αίματα, χιλιάδες πτώματα. Υπάρχει μυστήριο, το οποίο όμως πηγάζει από τις «καταστάσεις». Και χιούμορ. Η μοναδική αυτή συγγραφέας κατορθώνει πάντα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση πράττει το ίδιο, να μπλέξει πολλές ιστορίες μέσα σε μία. Εκεί που νομίζεις πως παρακολουθείς τον Τάδε, σου εμφανίζει, ξαφνικά και απρόοπτα, τον Δείνα, προσθέτοντας νέο ενδιαφέρον στην υπόθεση. Είναι άξιος παρατήρησης ο τρόπος που η Αγκάθα Κρίστι οικοδομεί την ίντριγκα. Πουθενά δεν καλπάζει. Προσθέτει αργά - αργά τις ψηφίδες και, χωρίς να αντιληφθείς τον κόπο, το μωσαϊκό έχει ολοκληρωθεί. Κανένα ερωτηματικό δε μένει αναπάντητο. Και όλες οι απαντήσεις είναι δικαιολογημένες.
Παίζουν: Κατρίν Φρο, Αντρέ Ντουσογιέ, Ζενεβιέβ Μπουζόλ, Λοράν Τερζί, Βαλερί Καπρισκί.