Γενναίες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, διασκελισμούς στο Ασφαλιστικό-Εργασιακό και άλλα μέτρα «προτείνει» η έκθεση της τράπεζας προκρίνοντας την παραπέρα ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας-παραγωγικότητας» του μεγάλου κεφαλαίου
Νέα μέτρα σε όφελος και για λογαριασμό των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου αξιώνει η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας, βάζοντας πλάτη στην κυβέρνηση να ικανοποιήσει τις αξιώσεις του ΣΕΒ και των άλλων ενώσεων συμφερόντων των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Πιπιλώντας την καραμέλα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας - παραγωγικότητας, η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας συνιστά την παραπέρα κατεδάφιση των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων καθώς και άλλων κατακτήσεων, εν γνώσει της πως αυτό θα επιδεινώσει τη συνολική θέση των λαϊκών στρωμάτων της χώρας. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι οι αντιλαϊκές πολιτικές γαλαζοπράσινης λιτότητας αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα στην επικίνδυνη υπερχρέωση των νοικοκυριών στις τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα κόκκινα δάνεια, παρά τα αυστηρά μέτρα που παίρνουν οι τράπεζες, συνεχίζουν να αυξάνονται με αμείωτους ρυθμούς, καθώς, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, σε καθυστέρηση βρίσκεται πλέον το 8,4% των καταναλωτικών δανείων και το 5,2% των στεγαστικών.
Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Ν. Γκαργκάνας, κατά την παρουσίαση της «ενδιάμεσης έκθεσης για τη νομισματική πολιτική», ούτε λίγο - ούτε πολύ, εμφάνισε το συμφέρον των εργαζομένων να είναι ταυτισμένο με το πλαίσιο του ευρωμονόδρομου της υποταγής που έχουν αποφασίσει οι Βρυξέλλες και εφαρμόζουν οι κυβερνώντες. Ξεκαθάρισε πως το κάθε βήμα σε αυτή την κατεύθυνση πρόκειται να ακολουθηθεί από πάρα πολλά επόμενα. Οι αναδιαρθρώσεις, η μονόπλευρη λιτότητα θα συνεχίζονται με διασκελισμούς στο διηνεκές και με άλλοθι τη λεγόμενη πραγματική σύγκλιση με τη ζοφερή πραγματικότητα της ΟΝΕ και της ΕΕ.
Η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας αυτή τη φορά κάνει ακόμη ένα βήμα παραπέρα: Φτάνει στο σημείο να αξιώσει γενναίες περικοπές στους μισθούς, στα μεροκάματα και στις συντάξεις. Με την ίδια εξόφθαλμα αντιεπιστημονική προσέγγιση η διοίκηση της κεντρικής τράπεζας επιχειρεί να υποστηρίξει την ψευτοθεωρία ότι τάχα για τον πληθωρισμό φταίνε οι αυξήσεις-ψίχουλα σε αυτό που οι μεγαλοεπιχειρηματίες αποκαλούν «μισθολογικό κόστος»! Και ακόμη περισσότερο, πως οι περικοπές σε αυτή την κατεύθυνση θα ήταν σε όφελος όλων (!) γιατί τάχα έτσι θα μειωνόταν ο πληθωρισμός, θα αυξανόταν η ...απασχόληση, η πίτα του ΑΕΠ, κ.ά.!
Αυτού του τύπου οι «προσεγγίσεις» αποδείχνουν ανάγλυφα το πού πραγματικά το πάνε οι κυβερνήσεις και οι πάτρωνές τους. Η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας ούτε αυτόφωτη είναι ούτε αυτόνομη. Αντίθετα, έρχεται να υπαγορεύσει - με τη δική της φρασεολογία ορισμένες φορές - την πολιτική της ΕΕ και των πολιτικών εκφραστών της. Σε αυτό το πλαίσιο ο Ν. Γκαργκάνας επαίνεσε τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι έχουν κάνει «σημαντικά βήματα», για να προσθέσει πως «χρειάζονται και άλλα». Δίνοντας το στίγμα αυτού του «βηματισμού» είπε πως «δεν έχουν θιγεί τα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα», επισημαίνοντας πως η «βελτίωση της παραγωγικότητας είναι το κλειδί για την ανταγωνιστικότητα».
Η ενδιάμεση έκθεση για τη νομισματική πολιτική του 2005 υποδείχνει τις παρακάτω κατευθύνσεις: