Αποκαλυπτική η πλύση εγκεφάλου, στην οποία υποβάλλονται οι εργαζόμενοι σε εταιρεία προώθησης υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας
Eurokinissi |
«Συνταγές» επαγγελματικής επιτυχίας, με τις οποίες εξουσιάζουν πλήρως τη συνείδηση των εργαζομένων πλασάρουν οι εργοδότες... |
Το «μάθημα» της «σωστής» επαγγελματικής συμπεριφοράς ξεκινά αμέσως μετά την πρόσληψη. Λίγο πριν ο εργαζόμενος αρχίσει να «οργώνει» περιοχές ακόμα και για περισσότερες από 10 ώρες τη μέρα, με αμοιβή που ούτε σίγουρη είναι, ούτε σταθερή και ξεκινά από 8,5 ευρώ για κάθε αίτηση που συμπληρώνεται, με ασφάλιση την οποία ο ίδιος πρέπει να πληρώνει ως... ελεύθερος επαγγελματίας - «συνεργάτης» της επιχείρησης, όπως αναφέρει κι η σύμβαση που υπογράφει. Εξυπνα κωδικοποιημένες, οι «συνταγές» της επιτυχίας είναι σύντομες, εύπεπτες και, φυσικά, δε σηκώνουν αμφισβήτηση. Δύο απ' αυτές είναι το KISS (Keep It Short and Simple, Κράτα το σύντομο κι απλό) και το PITCH (Personal Impact To Customer's House, Προσωπική κρούση στο σπίτι του πελάτη). Η προσέγγιση του υποψήφιου πελάτη πρέπει να 'ναι γρήγορη, αιφνιδιαστική. Η στάση, οι κινήσεις του σώματος («Χαμόγελο, μάτια, εκφράσεις προσώπου, πώς στέκεσαι, ενέργεια, χέρια, δάχτυλα...»), το ύφος, ο τόνος της φωνής («οι λέξεις είναι το 20%»), τα πάντα προσδιορίζονται με λεπτομερείς οδηγίες.
Αντιγράφουμε κατά λέξη ορισμένα αποσπάσματα:
Οι εργαζόμενοι πρέπει να υπολογίζουν κάθε πιθανότητα, να προετοιμάζονται για κάθε αντίδραση, να λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια... Η Γ., νεαρή εργαζόμενη για λίγους μήνες στην εταιρεία, σημειώνει πως συχνά οι νεοπροσλαμβανόμενοι καλούνται ακόμα και ν' αποστηθίσουν κομμάτια απ' τη...«διδακτέα ύλη».
Ακρογωνιαίος λίθος για την οικοδόμηση της πειθούς που απαιτεί η εταιρεία, αποτελούν τα «5 κίνητρα», που πρέπει ο «συνεργάτης» να ενεργοποιεί στην επαφή του με κάθε πελάτη.
Ζήλια: «Το ίδιο έκανε κι η κ. Λίτσα απ' το διπλανό διαμέρισμα». Φόβος απώλειας: «Αμα δεν το κάνεις εσύ, θα το κάνει ο γείτονας». Απληστία: «Ποιος δε θέλει δωρεάν χρόνο ομιλίας;». Αδιαφορία: «Αμα θες, άμα δε θες δε θα επιμείνουμε». Αίσθημα βιασύνης: «Αποφάσισε γιατί περιμένουν κι άλλοι». Στόχος είναι ολοφάνερα η αφύπνιση των καταναλωτικών ενστίκτων, που η καπιταλιστική κοινωνία καλλιεργεί στον άνθρωπο ήδη από την παιδική του ηλικία.
Στυγνά κερδοσκοπική είναι η μεταχείριση και των πελατών και των εργαζομένων. «Το πρόγραμμα εκπαίδευσης περιλαμβάνει πρώτα έξι μέρες αξιολόγησης. Αρχικά λένε "έλα όσες ώρες θέλεις" αλλά αν δεν έρθεις όσες περιμένουν δε σε προωθούν...», εξηγεί στο «Ρ» η Γ. Γνωρίζοντας καλά ότι οι συνθήκες εργασίας αποτελούν καθαρή εκμετάλλευση, η εργοδοσία εκβιάζει, αλλά και δελεάζει τους εργαζόμενους - στη συντριπτική τους πλειοψηφία κάτω από 30 ετών - με επιχειρήματα σαν τα παρακάτω: «Αν δεν μπορεί κάποιος δεν πειράζει. Ευτυχώς, ανεργία στην Ελλάδα υπάρχει μπόλικη...», ή «δε θες κι εσύ ν' ανέβεις, να βγάζεις 3.000 ευρώ τη βδομάδα;» και «έχουμε όλοι ίσες ευκαιρίες, μπορούμε όλοι να φτάσουμε στην κορυφή».
Ουσιαστικά, η ίδια μεθοδολογία εξυπηρετεί τόσο την προσέλκυση πελατών, όσο και την αποκοίμιση εργαζομένων. Το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή δουλιά και η περιφρούρηση των εργασιακών δικαιωμάτων «θάβεται», ενώ ο δρόμος της επιτυχίας περνά μέσα από την ανάπτυξη μιας άπληστης, ανταγωνιστικής, ατομικιστικής στάσης ζωής. «Καθοδηγείς έμμεσα τον πελάτη, καθοδηγείς τη συνείδηση του κόσμου. Κι αυτή η διαδικασία στο τέλος σε μεταλλάσσει, υιοθετείς τα ίδια πράγματα στη δική σου καθημερινότητα...».