Ασυδοτούν οι εργοδότες. Δραματικές καθυστερήσεις πληρωμών, "λάστιχο" οι εργασιακές σχέσεις και κομπίνες κάθε λογής...
Στο 32% έχει φτάσει το ποσοστό ανεργίας στο Νομό Πιερίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης!Ο κλάδος του ετοίμου ενδύματος,που αποτελεί τη σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή, έχει δεχτεί το μεγαλύτερο "χτύπημα" και συρρικνώνεται ραγδαία. Την κρίση αξιοποιούν στο έπακρο οι εργοδότες, πιέζοντας για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και κατάργηση δικαιωμάτων.
Από τους 4.500 εργαζόμενους που απασχολούνταν το 1990 στον κλάδο ετοίμου ενδύματος στην περιοχή, έχουν απομείνει μόλις 1.000!Δεκάδες είναι οι επιχειρήσεις που έκλεισαν αυτό το διάστημα. Μόνο πέρσι έκλεισαν οι Χατζηπαπαφωτίου με 60 άτομα, ΡΟΝΤΟΛΦΟ με 50 άτομα κ. ά. Πολλές άλλες συρρικνώθηκαν δραματικά όπως η ΤΙΝΑ,που από 200 εργαζόμενους απασχολεί σήμερα μόλις 10 ή η ΜΠΕΪΤΟΝ που από 250 άτομα, απασχολεί σήμερα 60. Πορεία συρρίκνωσης ακολουθεί και η μεγαλύτερη επιχείρηση ιματισμού της περιοχής, η ΚΑΤΕΡΙΝΑ,που από 700 άτομα έχουν μείνει 450, προς το παρόν, ενώ συνεχίζονται οι απολύσεις.
Οι καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών είναι ένα εκτεταμένο φαινόμενο, όπως στη ΖΗΤΑ,που είχε τρεις μήνες να πληρώσει τους εργαζόμενους, στην ΤΙΝΑ κ. α. Στην ΜΠΕΪΤΟΝ οι εργαζόμενοι πληρώθηκαν πρόσφατα την άδεια και το επίδομα αδείας του '95 (!), ενώ δεν τους έχει δοθεί ακόμα του '96.
Ομως οι εργοδότες δε σταματούν εδώ. Στην ΜΠΕΪΤΟΝ, για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να σταματήσουν τη δουλιά για τρεις μήνες (χωρίς να πληρώνονται) και μετά επανήλθαν. Στη ΒΙΟΣΙΛΕΚΤ,επίσης, ανάλογα με τις ανάγκες του εργοδότη, οι εργαζόμενοι άλλες μέρες δουλεύουν και άλλες όχι.
Οπως θα πει η Σωτηρία Μπλάνα,πρόεδρος του σωματείου, "ορισμένες επιχειρήσεις προκειμένου να καρπωθούν τις διάφορες επιδοτήσεις, κλείνουν και ανοίγουν με άλλη ονομασία.Στις 3 Μάη έκλεισε η ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ και απέλυσε όλο το προσωπικό και εμένα. Μετά ξαναλειτούργησε με άλλη ονομασία. Οπως κυκλοφορεί, οι νέες εργαζόμενες που προσλήφθηκαν θα δουλέψουν μόνο για ένα χρόνο". Η συνδικαλίστρια επιρρίπτει ευθύνες στις κυβερνήσεις και για έλλειψη οποιασδήποτε πολιτικής στήριξης και ανάπτυξης του κλάδου, αλλά και για το ότι "αδιαφορούν και δεν παίρνουν μέτρα για την εφαρμογή έστω αυτής της εργατικής νομοθεσίας. Πάνω σε αυτή την αδιαφορία και τη μεγάλη ανεργία και την ανασφάλεια των εργαζομένων "πατούν" οι εργοδότες και ασυδοτούν".